1. kai egeneto meta eikosi eth en oiV wkodomhsen salwmwn ton oikon kuriou kai ton oikon eautou
2. kai taV poleiV aV edwken ciram tw salwmwn wkodomhsen autaV salwmwn kai katwkisen ekei touV uiouV israhl
3. kai hlqen salwmwn eiV aimaq swba kai katiscusen authn
4. kai wkodomhsen thn qedmor en th erhmw kai pasaV taV poleiV taV ocuraV aV wkodomhsen en hmaq
5. kai wkodomhsen thn baiqwrwn thn anw kai thn baiqwrwn thn katw poleiV ocuraV teich pulai kai mocloi
6. kai thn baalaq kai pasaV taV poleiV taV ocuraV ai hsan tw salwmwn kai pasaV taV poleiV twn armatwn kai taV poleiV twn ippewn kai osa epequmhsen salwmwn kata thn epiqumian tou oikodomhsai en ierousalhm kai en tw libanw kai en pash th basileia autou
7. paV o laoV o kataleifqeiV apo tou cettaiou kai tou amorraiou kai tou ferezaiou kai tou euaiou kai tou iebousaiou oi ouk eisin ek tou israhl
8. hsan ek twn uiwn autwn twn kataleifqentwn met' autouV en th gh ouV ouk exwleqreusan oi uioi israhl kai anhgagen autouV salwmwn eiV foron ewV thV hmeraV tauthV
9. kai ek twn uiwn israhl ouk edwken salwmwn eiV paidaV th basileia autou oti autoi andreV polemistai kai arconteV kai dunatoi kai arconteV armatwn kai ippewn
10. kai outoi arconteV twn prostatwn basilewV salwmwn penthkonta kai diakosioi ergodiwktounteV en tw law
11. kai thn qugatera faraw salwmwn anhgagen ek polewV dauid eiV ton oikon on wkodomhsen auth oti eipen ou katoikhsei h gunh mou en polei dauid tou basilewV israhl oti agioV estin ou eishlqen ekei kibwtoV kuriou
12. tote anhnegken salwmwn olokautwmata tw kuriw epi to qusiasthrion o wkodomhsen apenanti tou naou
13. kai kata ton logon hmeraV en hmera tou anaferein kata taV entolaV mwush en toiV sabbatoiV kai en toiV mhsin kai en taiV eortaiV treiV kairouV tou eniautou en th eorth twn azumwn kai en th eorth twn ebdomadwn kai en th eorth twn skhnwn
14. kai esthsen kata thn krisin dauid taV diaireseiV twn ierewn kata taV leitourgiaV autwn kai oi leuitai epi taV fulakaV autwn tou ainein kai leitourgein katenanti twn ierewn kata ton logon hmeraV en th hmera kai oi pulwroi kata taV diaireseiV autwn eiV pulhn kai pulhn oti outwV entolai dauid anqrwpou tou qeou
15. ou parhlqon taV entolaV tou basilewV peri twn ierewn kai twn leuitwn eiV panta logon kai eiV touV qhsaurouV
16. kai htoimasqh pasa h ergasia af' hV hmeraV eqemeliwqh ewV ou eteleiwsen salwmwn ton oikon kuriou
17. tote wceto salwmwn eiV gasiwngaber kai eiV thn ailaq thn paraqalassian en gh idoumaia
18. kai apesteilen ciram en ceiri paidwn autou ploia kai paidaV eidotaV qalassan kai wconto meta twn paidwn salwmwn eiV swfira kai elabon ekeiqen tetrakosia kai penthkonta talanta crusiou kai hlqon proV ton basilea salwmwn
Przypisy:
8:1-6 - Salomon kończy budowę Świątyni i rozpoczyna inne projekty infrastrukturalne, demonstrując swoją mądrość i wizję jako przywódcy. Odzwierciedla to rozwój i dobrobyt pod jego rządami (zob. także 1 Krl 9:10-14 i Prz 21:5).
8:7-9 - Nałożenie daniny na podbite narody podkreśla suwerenność Izraela i mądre zarządzanie zasobami. Ilustruje to rolę Izraela jako silnego królestwa pod wodzą Salomona (zob. także Psalm 72:8-11 i Księgę Koheleta 3:1-8).
8:10-11 - Wyznaczenie Lewitów do oddawania czci Bogu ukazuje wagę właściwego oddawania Mu czci. Organizacja nabożeństw jest kluczowa dla zachowania świętości i porządku w kulcie (zob. także Lb 3,5-10 i Kol 3,23).
8:12-14 - Salomon ustanawia kult w Świątyni zgodnie z instrukcjami swojego ojca, Dawida. Ciągłość kultu odzwierciedla wierność tradycji i woli Bożej (zob. także 1 Kronik 28:11-13 i List do Hebrajczyków 10:24-25).
8:15-18 - Relacje handlowe Salomona świadczą o ekspansji królestwa i dążeniu do strategicznych sojuszy. Podkreśla to wagę mądrości w stosunkach międzynarodowych (zob. także Prz 16,3 i Jk 3,17-18).
Wersety związane z II Crônicas, 8:
8 rozdział 2 Kronik podsumowuje osiągnięcia Salomona. Jak rozwija się zamożne królestwo? Ten obszerny tekst opisuje miasta zbudowane przez Salomona, jego podboje militarne i handlowe oraz organizację kultu świątynnego. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak ekspansja narodowa, mądrość administracyjna i wierność przykazaniom Bożym. Salomon równoważy świecki rozwój duchowym oddaniem. 2 Kronik 8 zawiera przegląd rozkwitu zjednoczonego królestwa Izraela. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na wieczne zasady tego panoramicznego rozdziału.
1 Królów 9:10-14: "Po dwudziestu latach, podczas których Salomon zbudował obydwa budynki: świątynię Pańską i pałac królewski, król Salomon podarował Hiramowi, królowi Tyru, dwadzieścia miast w Galilei, ponieważ Hiram dostarczył mu całego drewna cedrowego i sosnowego oraz całe złoto, jakiego chciał. Hiram, król Tyru, udał się, aby zobaczyć miasta, które dał mu Salomon, ale nie poprzestał na nich. «Co to za miasta, które mi dałeś, bracie?» – zapytał. I nazwał je ziemią Kabulu, taką nazwę noszą do dziś. Hiram wysłał królowi cztery tony złota." - Ten fragment zawiera dodatkowe szczegóły dotyczące relacji między Salomonem i Hiramem, uzupełniając relację z 2 Kronik 8:1-2.
1 Królów 3:1: "Salomon zawarł przymierze z faraonem, królem Egiptu, poślubiając jego córkę. Przyprowadził ją do miasta Dawida, aż ukończył budowę swego pałacu, świątyni Pańskiej i murów otaczających Jerozolimę." - Werset ten wspomina o małżeństwie Salomona z córką faraona, co stanowi kontekst dla 2 Kronik 8:11.
Wyjścia 23:32-33: "Nie zawieraj sojuszu z nimi ani z ich bogami. Nie pozwólcie im mieszkać w waszej ziemi, aby nie nakłonili was do grzechu przeciwko mnie, bo na pewno popadlibyście w oddawanie czci ich bogom, a to byłaby dla was pułapka." - Przykazanie to kontrastuje z działaniami Salomona opisanymi w 2 Kronik 8, gdzie zawiera on sojusze z obcymi narodami.
Powtórzonego Prawa 17:16-17: "Królowi jednak nie wolno nabywać dla siebie dużej ilości koni ani nie będzie zmuszał ludu do powrotu do Egiptu po więcej koni, gdyż Pan powiedział do nich: „Nigdy więcej nie wrócicie tą drogą”. Nie powinien też brać sobie wielu żon, aby serce jego nie zbłądziło. Nie będziesz gromadził dużej ilości srebra i złota." - Te instrukcje dla królów Izraela kontrastują z działaniami Salomona opisanymi w 2 Kronik 8, gdzie gromadzi on bogactwa i zawiera zagraniczne sojusze.
1 Koryntian 3:16-17: "Czy nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, Bóg go zniszczy; albowiem przybytek Boży, którym jesteście wy, jest święty." - Paweł używa metafory świątyni, kluczowej dla 2 Kronik 8, aby opisać wierzących jako miejsce zamieszkania Boga.
FAQ:
Jakie były główne budowle Salomona oprócz świątyni?
Oprócz świątyni Salomon zbudował pałac królewski, ufortyfikowane miasta i różne obiekty infrastruktury, aby wzmocnić Izrael, w tym miasta Chazor, Megiddo i Gezer (2 Kronik 8:1-6).
W jaki sposób Salomon zawierał sojusze z innymi narodami?
Salomon zawierał sojusze z królem Hiramem i innymi sąsiednimi ludami, ustanawiając porozumienia handlowe i dyplomatyczne, które przynosiły korzyści królestwu Izraela. (2 Kronik 8:1-2)
Co Salomon zrobił z podbitymi miastami?
Salomon odbudował podbite miasta, wzmocnił ich obronę i utworzył sieć strategicznie położonych miast, aby chronić Izrael (2 Kronik 8:2).
Jak Salomon zarządzał handlem i gospodarką Izraela?
Salomon ustanowił szlaki handlowe z innymi krajami, zwłaszcza z Tyrem, przywożąc cenne zasoby, takie jak złoto, srebro i cedr, które wzmocniły gospodarkę Izraela (2 Kronik 8:17-18).
Co zrobił Salomon, aby utrzymać kult świątynny?
Salomon zorganizował kapłanów i lewitów, aby sprawowali nieprzerwaną służbę w świątyni, dbając o to, aby ofiary i obrzędy religijne były składane zgodnie z prawem Bożym (2 Kronik 8:14-15).
