1. kai en tw ogdow kai triakostw etei thV basileiaV asa anebh baasa basileuV israhl epi ioudan kai wkodomhsen thn rama tou mh dounai exodon kai eisodon tw asa basilei iouda
2. kai elaben asa crusion kai argurion ek qhsaurwn oikou kuriou kai oikou tou basilewV kai apesteilen proV ton uion tou ader basilewV suriaV ton katoikounta en damaskw legwn
3. diaqou diaqhkhn ana meson emou kai sou kai ana meson tou patroV mou kai ana meson tou patroV sou idou apestalka soi crusion kai argurion deuro kai diaskedason ap' emou ton baasa basilea israhl kai apelqetw ap' emou
4. kai hkousen uioV ader tou basilewV asa kai apesteilen touV arcontaV thV dunamewV autou epi taV poleiV israhl kai epataxen thn iwn kai thn dan kai thn abelmain kai pasaV taV pericwrouV nefqali
5. kai egeneto en tw akousai baasa apelipen tou mhketi oikodomein thn rama kai katepausen to ergon autou
6. kai asa o basileuV elaben panta ton ioudan kai elaben touV liqouV thV rama kai ta xula authV a wkodomhsen baasa kai wkodomhsen en autoiV thn gabae kai thn masfa
7. kai en tw kairw ekeinw hlqen anani o profhthV proV asa basilea iouda kai eipen autw en tw pepoiqenai se epi basilea suriaV kai mh pepoiqenai se epi kurion qeon sou dia touto eswqh dunamiV suriaV apo thV ceiroV sou
8. ouc oi aiqiopeV kai libueV hsan eiV dunamin pollhn eiV qarsoV eiV ippeiV eiV plhqoV sfodra kai en tw pepoiqenai se epi kurion paredwken eiV taV ceiraV sou
9. oti oi ofqalmoi kuriou epiblepousin en pash th gh katiscusai en pash kardia plhrei proV auton hgnohkaV epi toutw apo tou nun estai meta sou polemoV
10. kai equmwqh asa tw profhth kai pareqeto auton eiV fulakhn oti wrgisqh epi toutw kai elumhnato asa en tw law en tw kairw ekeinw
11. kai idou oi logoi asa oi prwtoi kai oi escatoi gegrammenoi en bibliw basilewn iouda kai israhl
12. kai emalakisqh asa en tw enatw kai triakostw etei thV basileiaV autou touV podaV ewV sfodra emalakisqh kai en th malakia autou ouk ezhthsen kurion alla touV iatrouV
13. kai ekoimhqh asa meta twn paterwn autou kai eteleuthsen en tw enatw kai triakostw etei thV basileiaV autou
14. kai eqayan auton en tw mnhmati w wruxen eautw en polei dauid kai ekoimisan auton epi thV klinhV kai eplhsan arwmatwn kai genh murwn mureywn kai epoihsan autw ekforan megalhn ewV sfodra
Przypisy:
16:1-6 - Asa szuka sojuszu z Syrią zamiast zaufać Bogu w kwestii ochrony. To pokazuje ludzką skłonność do polegania na rozwiązaniach politycznych zamiast na boskiej opatrzności, co jest przestrogą dla wszystkich przywódców i wierzących (zob. także Psalm 20:7 i Izajasza 31:1).
16:7-9 - Prorok Chanani konfrontuje się z Asą, przypominając mu, że prawdziwe bezpieczeństwo pochodzi od Boga. Odpowiedź Boga na wołanie Jego ludu jest stałym elementem Pisma Świętego, podkreślającym wagę wiary w czasach kryzysu (zob. także Hbr 11,6 i 1 J 5,14-15).
16:10-12 - W obliczu konfrontacji Asa wpada w gniew i więzi proroka, co ilustruje jego opór przed słuchaniem głosu Boga. To nieposłuszeństwo prowadzi do negatywnych konsekwencji, pokazując, że ignorowanie boskiego ostrzeżenia może prowadzić do nieszczęścia (zob. również Prz 29,1 i Psalm 119,105).
16:13-14 - Asa umiera po chorobie, a jego leczenie przypomina nam, że musimy całkowicie ufać Bogu, nawet w sytuacjach zdrowotnych. To wzmacnia przekonanie, że Bóg jest naszą ucieczką we wszystkich dziedzinach życia (zob. także Psalm 34:19 i List św. Jakuba 5:14-15).
Wersety związane z II Crônicas, 16:
16 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Asy. Co skłania pobożnego króla do zbłądzenia? Ten pełen wyzwań tekst opisuje sojusz Asy z Syrią, naganę udzieloną mu przez proroka Chananiego oraz chorobę stóp. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak niewłaściwe zaufanie do sojuszy międzyludzkich, konsekwencje odrzucenia Bożego napomnienia oraz znaczenie wytrwałości w wierze. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do ostrzeżeń zawartych w tym kluczowym rozdziale.
Jeremiasza 17:5: "Tak mówi Pan: Przeklęty człowiek, który ufa człowiekowi i czyni ciało swoim ramieniem, a odwraca swoje serce od Pana!" - Werset ten odzwierciedla naganę, jakiej prorok Hanani udzielił Asie w 2 Kronik 16:7-9 za to, że ufał Syrii, a nie Bogu.
Psalmy 118:8-9: "Lepiej zaufać Panu niż zaufać człowiekowi. Lepiej ufać Panu niż ufać książętom." - Nawiązuje ono do głównego tematu 2 Kronik 16, gdzie Asa jest krytykowany za to, że ufał sojuszom ludzkim, a nie Bogu.
Izajasza 31:1: "Biada tym, którzy udają się do Egiptu szukając pomocy i polegają na koniach i ufają wozom, że jest ich wielu, i jeźdźcom, ponieważ są bardzo silni, a nie zważają na Świętego Izraelskiego i nie szukają Pan." - Odnosi się to do krytyki Asy za to, że zamiast zaufać Bogu, szukał pomocy w Syrii (2 Kronik 16:2-3).
2 Koryntian 16:9: "Albowiem oczy Pana krążą po całej ziemi, aby okazać swą moc tym, których serca są całkowicie Jego." - Bezpośrednio cytuje część przesłania proroka Chananiego do Asy z 2 Kronik 16:9.
Jakuba 5:15: "A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie; a jeśli dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone." - Kontrastuje to z postawą Asy z 2 Kronik 16:12, gdzie nie szuka on Boga w swojej chorobie.
FAQ:
Jak Asa poradził sobie z zagrożeniem ze strony Baszy, króla Izraela?
Asa zawarł sojusz z Ben-Hadadem, królem Syrii, szukając pomocy militarnej zamiast całkowicie zaufać Bogu. (2 Kronik 16:1-3)
Co powiedział prorok Chanani Asie?
Chanani zganił Asę za to, że zaufał ludzkim sojusznikom zamiast Bogu, przypominając mu o dawnej wierności Boga. (2 Kronik 16:7-9)
Jak Asa zareagował na naganę Chananiego?
Asa rozgniewał się i zamiast okazać skruchę, wtrącił Chananiego do więzienia, pokazując w ten sposób brak zaufania do Boga (2 Kronik 16:10).
Co wydarzyło się pod koniec panowania Asy?
Asa zmarł w czasie swojego 41. panowania i chociaż na początku był wierny Bogu, w późniejszych latach życia cechowała go samowystarczalność (2 Kronik 16:11-14).
Jakie jest ostatnie przesłanie rozdziału 16 na temat życia Asy?
Rozdział 16 odzwierciedla znaczenie nieustannego zaufania Bogu, pokazując, że wiarę należy zachować do końca, bez uciekania się do samowystarczalności (2 Kronik 16:7-9).
