1. kai mwushV hn poimainwn ta probata ioqor tou gambrou autou tou ierewV madiam kai hgagen ta probata upo thn erhmon kai hlqen eiV to oroV cwrhb
2. wfqh de autw aggeloV kuriou en flogi puroV ek tou batou kai ora oti o batoV kaietai puri o de batoV ou katekaieto
3. eipen de mwushV parelqwn oyomai to orama to mega touto ti oti ou katakaietai o batoV
4. wV de eiden kurioV oti prosagei idein ekalesen auton kurioV ek tou batou legwn mwush mwush o de eipen ti estin
5. kai eipen mh eggishV wde lusai to upodhma ek twn podwn sou o gar topoV en w su esthkaV gh agia estin
6. kai eipen autw egw eimi o qeoV tou patroV sou qeoV abraam kai qeoV isaak kai qeoV iakwb apestreyen de mwushV to proswpon autou eulabeito gar katembleyai enwpion tou qeou
7. eipen de kurioV proV mwushn idwn eidon thn kakwsin tou laou mou tou en aiguptw kai thV kraughV autwn akhkoa apo twn ergodiwktwn oida gar thn odunhn autwn
8. kai katebhn exelesqai autouV ek ceiroV aiguptiwn kai exagagein autouV ek thV ghV ekeinhV kai eisagagein autouV eiV ghn agaqhn kai pollhn eiV ghn reousan gala kai meli eiV ton topon twn cananaiwn kai cettaiwn kai amorraiwn kai ferezaiwn kai gergesaiwn kai euaiwn kai iebousaiwn
9. kai nun idou kraugh twn uiwn israhl hkei proV me kagw ewraka ton qlimmon on oi aiguptioi qlibousin autouV
10. kai nun deuro aposteilw se proV faraw basilea aiguptou kai exaxeiV ton laon mou touV uiouV israhl ek ghV aiguptou
11. kai eipen mwushV proV ton qeon tiV eimi oti poreusomai proV faraw basilea aiguptou kai oti exaxw touV uiouV israhl ek ghV aiguptou
12. eipen de o qeoV mwusei legwn oti esomai meta sou kai touto soi to shmeion oti egw se exapostellw en tw exagagein se ton laon mou ex aiguptou kai latreusete tw qew en tw orei toutw
13. kai eipen mwushV proV ton qeon idou egw eleusomai proV touV uiouV israhl kai erw proV autouV o qeoV twn paterwn umwn apestalken me proV umaV erwthsousin me ti onoma autw ti erw proV autouV
14. kai eipen o qeoV proV mwushn egw eimi o wn kai eipen outwV ereiV toiV uioiV israhl o wn apestalken me proV umaV
15. kai eipen o qeoV palin proV mwushn outwV ereiV toiV uioiV israhl kurioV o qeoV twn paterwn umwn qeoV abraam kai qeoV isaak kai qeoV iakwb apestalken me proV umaV touto mou estin onoma aiwnion kai mnhmosunon genewn geneaiV
16. elqwn oun sunagage thn gerousian twn uiwn israhl kai ereiV proV autouV kurioV o qeoV twn paterwn umwn wptai moi qeoV abraam kai qeoV isaak kai qeoV iakwb legwn episkoph epeskemmai umaV kai osa sumbebhken umin en aiguptw
17. kai eipon anabibasw umaV ek thV kakwsewV twn aiguptiwn eiV thn ghn twn cananaiwn kai cettaiwn kai amorraiwn kai ferezaiwn kai gergesaiwn kai euaiwn kai iebousaiwn eiV ghn reousan gala kai meli
18. kai eisakousontai sou thV fwnhV kai eiseleush su kai h gerousia israhl proV faraw basilea aiguptou kai ereiV proV auton o qeoV twn ebraiwn proskeklhtai hmaV poreuswmeqa oun odon triwn hmerwn eiV thn erhmon ina quswmen tw qew hmwn
19. egw de oida oti ou prohsetai umaV faraw basileuV aiguptou poreuqhnai ean mh meta ceiroV krataiaV
20. kai ekteinaV thn ceira pataxw touV aiguptiouV en pasi toiV qaumasioiV mou oiV poihsw en autoiV kai meta tauta exapostelei umaV
21. kai dwsw carin tw law toutw enantion twn aiguptiwn otan de apotrechte ouk apeleusesqe kenoi
22. aithsei gunh para geitonoV kai suskhnou authV skeuh argura kai crusa kai imatismon kai epiqhsete epi touV uiouV umwn kai epi taV qugateraV umwn kai skuleusete touV aiguptiouV
Przypisy:
3:1-6 - Mojżesz spotyka płonący krzew, gdzie Bóg objawia się jako „Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Ten moment oznacza boskie powołanie Mojżesza do wyprowadzenia ludu izraelskiego z Egiptu, podkreślając świętość Boga i Jego relację z patriarchami (zobacz także Dzieje Apostolskie 7:32 i Ewangelię Mateusza 22:32).
3:7-10 - Bóg oświadcza, że widział cierpienie swojego ludu i wzywa Mojżesza, aby go wyzwolił. Misja Mojżesza jest bezpośrednią odpowiedzią na wołanie Izraelitów, ukazując współczujący charakter Boga i Jego działanie w historii (zob. także Psalm 34:15-17 i Dzieje Apostolskie 7:34).
3:11-12 - Mojżesz wyraża wątpliwości co do swojej zdolności do wypełnienia misji, ale Bóg obiecuje być z nim. Dialog ten podkreśla ideę, że moc Boża jest wystarczająca, by przezwyciężyć ludzkie słabości (zob. także Izajasz 41,10 i 2 Kor 12,9).
3:13-15 - Bóg objawia swoje imię: „Jestem, Który Jestem”, wskazując na Jego wieczną, samoistną naturę. Imię Boga wyraża autorytet i moc oraz stanowi gwarancję wybawienia dla ludu Izraela (zob. także Jana 8:58 i Objawienie 1:8).
3:16-22 - Bóg nakazuje Mojżeszowi udać się do faraona i poprowadzić Izraelitów w ucieczce, zapewniając ich, że nie odejdą z pustymi rękami. Ta obietnica wybawienia i błogosławieństwa odzwierciedla zaangażowanie Boga wobec Jego ludu i wypełnienie Jego przymierza (zob. także Rdz 15,14 i Wj 12,35-36).
Wersety związane z Êxodo, 3:
Rozdział 3 Księgi Wyjścia opisuje wezwanie Mojżesza do płonącego krzaka. W jaki sposób Bóg objawia się i poleca Swojemu słudze? Ten kluczowy tekst opisuje spotkanie Mojżesza z Bogiem na górze Horeb, objawienie Bożego imienia „Jestem Który Jestem” oraz misję wyzwolenia Izraela z Egiptu. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak świętość Boga, Jego współczucie dla cierpienia Jego ludu i Boże powołanie do służby. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do tematów objawienia i oddania do użytku w tym przemieniającym rozdziale.
Dzieje Apostolskie 7:30-34: "Po czterdziestu latach ukazał mu się anioł na pustyni w pobliżu góry Synaj, w płomieniach płonącego krzewu. Mojżesz był zdumiony tym, co zobaczył. Kiedy podszedł, aby obserwować, usłyszał głos Pana: „Jestem Bogiem twoich przodków, Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Mojżesz zaczął drżeć i nie śmiał spojrzeć. Wtedy Pan rzekł do niego: Zdejmij sandały, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą. Z pewnością widziałem ucisk mojego ludu w Egipcie. Usłyszałem twoje jęki i zszedłem, aby cię uwolnić. Teraz przyjdź, a wyślę cię z powrotem do Egiptu." - Ten fragment opisuje wydarzenia z Księgi Wyjścia 3, wezwania Mojżesza do płonącego krzaka.
Marka 12:26: "A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście w Księdze Mojżesza, w opisie krzewu, jak Bóg mu powiedział: «Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba». ?" - Jezus cytuje Księgę Wyjścia 3:6, aby uzasadnić zmartwychwstanie, pokazując ciągłe znaczenie tego fragmentu.
Hebrajczyków 11:27: "Przez wiarę Mojżesz wyszedł z Egiptu, nie bojąc się gniewu króla, i wytrwał, bo widział Niewidzialnego." - Werset ten interpretuje odwagę Mojżesza w przyjęciu Bożego powołania w Księdze Wyjścia 3, jako akt wiary.
Jana 8:58: "Powiadam wam, że zanim urodził się Abraham, Ja Jestem!" - Jezus nawiązuje do imienia Bożego objawionego w Księdze Wyjścia 3,14, odnosząc je do siebie i potwierdzając swoją boskość.
Objawienie 1:8: "Jestem Alfą i Omegą – mówi Pan Bóg – który jest, który był i który przyjdzie, Wszechmogący." - Ten samoopis Boga nawiązuje do imienia Bożego objawionego w Księdze Wyjścia 3:14: „Jestem, który Jestem”.
FAQ:
Jak Mojżesz odnalazł Boga w płonącym krzewie?
Mojżesz spotkał Boga w płonącym krzewie, pasąc owce na górze Horeb. Krzew płonął, nie spalając się, a Bóg przemówił do niego bezpośrednio. (Wyjścia 3:2-4)
Jaką misję Bóg dał Mojżeszowi?
Bóg nakazał Mojżeszowi powrót do Egiptu, aby uwolnić Izraelitów z niewoli i poprowadzić ich do ziemi obiecanej. (Wyjścia 3:10)
Co Bóg objawił Mojżeszowi na temat swego imienia?
Bóg objawił Mojżeszowi, że Jego imię brzmi „Jestem, który Jestem” (JHWH), podkreślając Jego wieczność i niezmienność (Wyjścia 3:14).
Jak Mojżesz zareagował na powołanie Boga?
Mojżesz zareagował wątpliwościami i niepewnością, kwestionując swoje zdolności przywódcze i prosząc o znaki, które mogłyby przekonać Izraelitów i faraona. (Wyjścia 3:11-13)
Jaką obietnicę Bóg dał Mojżeszowi w związku z misją?
Bóg obiecał, że będzie z Mojżeszem podczas jego misji, a Izraelici po wyzwoleniu będą oddawać cześć Bogu na górze Horeb. (Wyjścia 3:12)
