1. kai mwush eipen anabhqi proV kurion su kai aarwn kai nadab kai abioud kai ebdomhkonta twn presbuterwn israhl kai proskunhsousin makroqen tw kuriw
2. kai eggiei mwushV monoV proV ton qeon autoi de ouk eggiousin o de laoV ou sunanabhsetai met' autwn
3. eishlqen de mwushV kai dihghsato tw law panta ta rhmata tou qeou kai ta dikaiwmata apekriqh de paV o laoV fwnh mia legonteV pantaV touV logouV ouV elalhsen kurioV poihsomen kai akousomeqa
4. kai egrayen mwushV panta ta rhmata kuriou orqrisaV de mwushV to prwi wkodomhsen qusiasthrion upo to oroV kai dwdeka liqouV eiV taV dwdeka fulaV tou israhl
5. kai exapesteilen touV neaniskouV twn uiwn israhl kai anhnegkan olokautwmata kai equsan qusian swthriou tw qew moscaria
6. labwn de mwushV to hmisu tou aimatoV eneceen eiV krathraV to de hmisu tou aimatoV proseceen proV to qusiasthrion
7. kai labwn to biblion thV diaqhkhV anegnw eiV ta wta tou laou kai eipan panta osa elalhsen kurioV poihsomen kai akousomeqa
8. labwn de mwushV to aima kateskedasen tou laou kai eipen idou to aima thV diaqhkhV hV dieqeto kurioV proV umaV peri pantwn twn logwn toutwn
9. kai anebh mwushV kai aarwn kai nadab kai abioud kai ebdomhkonta thV gerousiaV israhl
10. kai eidon ton topon ou eisthkei ekei o qeoV tou israhl kai ta upo touV podaV autou wsei ergon plinqou sapfeirou kai wsper eidoV sterewmatoV tou ouranou th kaqariothti
11. kai twn epilektwn tou israhl ou diefwnhsen oude eiV kai wfqhsan en tw topw tou qeou kai efagon kai epion
12. kai eipen kurioV proV mwushn anabhqi proV me eiV to oroV kai isqi ekei kai dwsw soi ta puxia ta liqina ton nomon kai taV entolaV aV egraya nomoqethsai autoiV
13. kai anastaV mwushV kai ihsouV o paresthkwV autw anebhsan eiV to oroV tou qeou
14. kai toiV presbuteroiV eipan hsucazete autou ewV anastreywmen proV umaV kai idou aarwn kai wr meq' umwn ean tini sumbh krisiV prosporeuesqwsan autoiV
15. kai anebh mwushV kai ihsouV eiV to oroV kai ekaluyen h nefelh to oroV
16. kai katebh h doxa tou qeou epi to oroV to sina kai ekaluyen auto h nefelh ex hmeraV kai ekalesen kurioV ton mwushn th hmera th ebdomh ek mesou thV nefelhV
17. to de eidoV thV doxhV kuriou wsei pur flegon epi thV korufhV tou orouV enantion twn uiwn israhl
18. kai eishlqen mwushV eiV to meson thV nefelhV kai anebh eiV to oroV kai hn ekei en tw orei tessarakonta hmeraV kai tessarakonta nuktaV
Przypisy:
24:1-2 - Mojżesz, Aaron, Nadab, Abihu i siedemdziesięciu starszych wchodzą na górę, aby oddać cześć Bogu z daleka, co wskazuje na Jego świętość i oddzielenie, a także na pośredniczącą rolę Mojżesza. Odzwierciedla to pełen szacunku lęk przed Bogiem (zob. także Hbr 12,18-24 i Pwt 5,5).
24:3-4 - Mojżesz spisuje wszystkie słowa Pana, a lud zobowiązuje się do ich przestrzegania. To podkreśla wagę przymierza i zobowiązanie ludu Izraela do przestrzegania przykazań Bożych (zob. także Wj 19,8 i Joz 24,24).
24:5-8 - Krwią ofiar pokropiony jest lud i ołtarz, pieczętując przymierze z Bogiem. Symbolizuje to oczyszczenie i oddanie świętości (zob. także Hbr 9,19-22 i Kpł 17,11).
24:9-11 - Mojżesz i starsi Izraela mają wizję Boga i spożywają posiłek w Jego obecności, co pokazuje, że przymierze Boga obejmuje społeczność i osobiste relacje (zobacz także Wyjścia 33:11 i Ewangelię Mateusza 26:26-28).
24:12-18 - Mojżesz wstępuje na górę, aby otrzymać tablice Prawa, i pozostaje tam przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Podkreśla to rolę Mojżesza jako pośrednika między Bogiem a ludem oraz głębokie znaczenie boskiego objawienia (zob. także Wj 31,18 i Mt 4,2).
Wersety związane z Êxodo, 24:
Rozdział 24 Księgi Wyjścia opisuje potwierdzenie przymierza na Synaju. W jaki sposób zostaje przypieczętowane przymierze między Bogiem a Izraelem? Ten kluczowy tekst opisuje rytuał ratyfikacji, posiłek przymierza z przywódcami Izraela i 40-dniowe wejście Mojżesza na górę. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak zaangażowanie, komunia z Bogiem i posłuszeństwo. Księga Wyjścia 24 kładzie podwaliny pod stałą relację między Bogiem a Jego ludem. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie znaczenie tego uroczystego rozdziału.
Hebrajczyków 9:18-20: "Dlatego nawet pierwszy sojusz nie został zainaugurowany bez krwi. Ogłosiwszy całemu ludowi wszystkie przykazania Prawa, Mojżesz pokropił samą księgę i cały lud krwią byków i kozłów zmieszaną z wodą..." - Autor Listu do Hebrajczyków bezpośrednio nawiązuje do ceremonii ratyfikacji przymierza opisanej w Księdze Wyjścia 24.
1 Piotra 1:2: "...wybrani według przepowiedni Boga Ojca, przez uświęcające dzieło Ducha, do posłuszeństwa Jezusowi Chrystusowi i pokropienia Jego krwią..." - Piotr nawiązuje do pokropienia krwią w Księdze Wyjścia 24:8, odnosząc to do nowego przymierza w Chrystusie.
Mateusza 26:27-28: "Następnie wziął kielich, podziękował i podał uczniom, mówiąc: „Pijcie z niego wszyscy”. To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów." - Jezus nawiązuje do przymierza zapieczętowanego krwią w 24 rozdziale Księgi Wyjścia, ustanawiając paralelę z nowym przymierzem.
Objawienie 4:1-6: "Potem spojrzałem, a przede mną były otwarte drzwi do nieba... Przed tronem było coś w rodzaju szklanego morza, czystego jak kryształ..." - Wizja niebiańskiego tronu Jana przypomina wizję starszych Izraela z Księgi Wyjścia 24:9-11.
Jana 1:14: "Ten, który jest Słowem, stał się ciałem i zamieszkał wśród nas. Widzieliśmy Jego chwałę, chwałę jako Jednorodzonego od Ojca, pełnego łaski i prawdy." - Chwała Boża widziana przez Mojżesza w Księdze Wyjścia 24:16-17 jest porównana do chwały wcielonego Chrystusa.
FAQ:
Jaką rolę odegrała krew w potwierdzeniu przymierza w Księdze Wyjścia 24?
Mojżesz pokropił lud i ołtarz krwią ofiary, aby przypieczętować przymierze między Bogiem a Izraelem, symbolizując posłuszeństwo i oddanie. (Wyjścia 24:8)
Co przydarzyło się Mojżeszowi na górze Synaj w Księdze Wyjścia 24?
Mojżesz udał się na górę Synaj, aby otrzymać tablice z przykazaniem, i spędził 40 dni i 40 nocy w obecności Boga, podczas gdy lud czekał. (Wyjścia 24:18)
W jaki sposób Księga Wyjścia 24 opisuje przymierze między Bogiem a Izraelem?
Przymierze zostało sformalizowane poprzez odczytanie praw przez Mojżesza i akceptację ich przez lud, który zobowiązał się przestrzegać przykazań Boga. (Wyjścia 24:3-7)
Jaką wizję miał Mojżesz na górze Synaj?
Mojżesz ujrzał obecność Boga w niebiańskiej okazałości, mając wizję niebieskiego kamienia, symbolizującego boską czystość i majestat. (Wyjścia 24:10)
Co zrobili starsi Izraela na górze Synaj?
Starsi udali się z Mojżeszem na górę Synaj i ujrzeli wizję Boga, uczestniczącego w świętowaniu przymierza poprzez świętą ucztę. (Wyjścia 24:9-11)
