1. hn de tiV ek thV fulhV leui oV elaben twn qugaterwn leui kai escen authn
2. kai en gastri elaben kai eteken arsen idonteV de auto asteion eskepasan auto mhnaV treiV
3. epei de ouk hdunanto auto eti kruptein elaben autw h mhthr autou qibin kai katecrisen authn asfaltopissh kai enebalen to paidion eiV authn kai eqhken authn eiV to eloV para ton potamon
4. kai kateskopeuen h adelfh autou makroqen maqein ti to apobhsomenon autw
5. katebh de h qugathr faraw lousasqai epi ton potamon kai ai abrai authV pareporeuonto para ton potamon kai idousa thn qibin en tw elei aposteilasa thn abran aneilato authn
6. anoixasa de ora paidion klaion en th qibei kai efeisato autou h qugathr faraw kai efh apo twn paidiwn twn ebraiwn touto
7. kai eipen h adelfh autou th qugatri faraw qeleiV kalesw soi gunaika trofeuousan ek twn ebraiwn kai qhlasei soi to paidion
8. h de eipen auth h qugathr faraw poreuou elqousa de h neaniV ekalesen thn mhtera tou paidiou
9. eipen de proV authn h qugathr faraw diathrhson moi to paidion touto kai qhlason moi auto egw de dwsw soi ton misqon elaben de h gunh to paidion kai eqhlazen auto
10. adrunqentoV de tou paidiou eishgagen auto proV thn qugatera faraw kai egenhqh auth eiV uion epwnomasen de to onoma autou mwushn legousa ek tou udatoV auton aneilomhn
11. egeneto de en taiV hmeraiV taiV pollaiV ekeinaiV megaV genomenoV mwushV exhlqen proV touV adelfouV autou touV uiouV israhl katanohsaV de ton ponon autwn ora anqrwpon aiguption tuptonta tina ebraion twn eautou adelfwn twn uiwn israhl
12. peribleyamenoV de wde kai wde ouc ora oudena kai pataxaV ton aiguption ekruyen auton en th ammw
13. exelqwn de th hmera th deutera ora duo andraV ebraiouV diaplhktizomenouV kai legei tw adikounti dia ti su tupteiV ton plhsion
14. o de eipen tiV se katesthsen arconta kai dikasthn ef' hmwn mh anelein me su qeleiV on tropon aneileV ecqeV ton aiguption efobhqh de mwushV kai eipen ei outwV emfaneV gegonen to rhma touto
15. hkousen de faraw to rhma touto kai ezhtei anelein mwushn anecwrhsen de mwushV apo proswpou faraw kai wkhsen en gh madiam elqwn de eiV ghn madiam ekaqisen epi tou freatoV
16. tw de ierei madiam hsan epta qugatereV poimainousai ta probata tou patroV autwn ioqor paragenomenai de hntloun ewV eplhsan taV dexamenaV potisai ta probata tou patroV autwn ioqor
17. paragenomenoi de oi poimeneV exebalon autaV anastaV de mwushV errusato autaV kai hntlhsen autaiV kai epotisen ta probata autwn
18. paregenonto de proV ragouhl ton patera autwn o de eipen autaiV ti oti etacunate tou paragenesqai shmeron
19. ai de eipan anqrwpoV aiguptioV errusato hmaV apo twn poimenwn kai hntlhsen hmin kai epotisen ta probata hmwn
20. o de eipen taiV qugatrasin autou kai pou esti kai ina ti outwV kataleloipate ton anqrwpon kalesate oun auton opwV fagh arton
21. katwkisqh de mwushV para tw anqrwpw kai exedoto sepfwran thn qugatera autou mwush gunaika
22. en gastri de labousa h gunh eteken uion kai epwnomasen mwushV to onoma autou ghrsam legwn oti paroikoV eimi en gh allotria
23. meta de taV hmeraV taV pollaV ekeinaV eteleuthsen o basileuV aiguptou kai katestenaxan oi uioi israhl apo twn ergwn kai anebohsan kai anebh h boh autwn proV ton qeon apo twn ergwn
24. kai eishkousen o qeoV ton stenagmon autwn kai emnhsqh o qeoV thV diaqhkhV autou thV proV abraam kai isaak kai iakwb
25. kai epeiden o qeoV touV uiouV israhl kai egnwsqh autoiV
Przypisy:
2:1-4 - Narodziny Mojżesza oznaczają początek Bożego planu wyzwolenia Izraela. Jego rodzice, z pokolenia Lewiego, ukrywają go z wiarą, chroniąc przed wyrokiem śmierci wydanym przez faraona (zob. także Hbr 11:23 i Dz 7:20).
2:5-10 - Mojżesz zostaje uratowany przez córkę faraona i wychowuje się jako egipski książę. To wydarzenie ukazuje, jak Bóg działa swoją opatrznością nawet w obrębie wrogich struktur władzy, przygotowując Mojżesza do przyszłej misji (zob. także Dz 7,21-22 i Wj 3,10).
2:11-12 - Mojżesz, widząc, jak Egipcjanin maltretuje Hebrajczyka, zabija napastnika. Jego impulsywne działanie świadczy o poczuciu sprawiedliwości, ale także o potrzebie dojrzałości i zaufania do dróg Bożych (zob. także Dz 7,24-25 i Wj 32,19-20).
2:15-22 - Mojżesz ucieka do Midianu, gdzie żeni się z Seforą i rozpoczyna nowe życie. Jego czas na pustyni będzie czasem duchowego przygotowania i ponownego połączenia się z Bożym zamysłem (zob. także Dz 7,29-30 i Wj 3,1).
2:23-25 - Bóg słyszy wołanie swojego ludu, wspominając swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. To zapoczątkowuje kolejny etap Bożego planu: wyzwolenie Izraelitów (zob. także Rdz 15,13-14 i Ps 105,8-9).
Wersety związane z Êxodo, 2:
Drugi rozdział Księgi Wyjścia opisuje narodziny i młodość Mojżesza. W jaki sposób Bóg przygotowuje swego wybawiciela pośród przeciwności losu? Ten fascynujący tekst opowiada o narodzinach Mojżesza, jego adopcji przez córkę faraona, jego ucieczce do Midianu po zabiciu Egipcjanina i jego małżeństwie z Cypporą. Rozdział kończy się wołaniem Izraelitów do Boga i Bożą odpowiedzią. Księga Wyjścia 2 porusza takie tematy, jak Boska opatrzność, tożsamość i Boży czas wybawienia. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy przygotowania i powołania w tym kluczowym rozdziale.
Dzieje Apostolskie 7:20-22: "W tym czasie narodził się Mojżesz, który był bardzo piękny. Przez trzy miesiące wychowywał się w domu ojca. Kiedy został porzucony, przyjęła go córka faraona i wychowała go jak własnego syna. Mojżesz był wykształcony we wszelkiej mądrości Egipcjan i był potężny w słowie i czynie." - Ten fragment podsumowuje wydarzenia z początku Księgi Wyjścia 2 i dostarcza dodatkowych szczegółów na temat edukacji Mojżesza.
Hebrajczyków 11:24-26: "Przez wiarę Mojżesz, już dorosły, nie chciał nazywać się synem córki faraona, woląc być źle traktowanym wśród ludu Bożego, niż przez jakiś czas cieszyć się przyjemnościami grzechu. Na miłość Chrystusa uważał swoją hańbę za większe bogactwo niż skarby Egiptu, gdyż myślał o swojej nagrodzie." - Tekst ten interpretuje działania Mojżesza z Księgi Wyjścia 2 jako akty wiary i identyfikacji ze swoim ludem.
Dzieje Apostolskie 7:23-29: "Kiedy Mojżesz skończył czterdzieści lat, postanowił odwiedzić swoich izraelskich braci. Widział, jak jeden z nich był źle traktowany przez Egipcjanina, i poszedł go bronić. Zabił Egipcjanina, a ciało ukrył w piasku. Następnego dnia wrócił i zastał dwóch walczących Izraelitów. Próbował ich pojednać, mówiąc: ‚Jesteście braćmi; Dlaczego chcą się nawzajem skrzywdzić? Ale człowiek, który znęcał się nad drugim, odepchnął Mojżesza i powiedział: «Kto cię uczynił wodzem i sędzią nad nami? Chcesz mnie zabić, tak jak wczoraj zabiłeś Egipcjanina? Usłyszawszy to, Mojżesz uciekł do Midianu, gdzie mieszkał jako cudzoziemiec i miał dwóch synów." - Ten fragment zawiera szczegółowe podsumowanie wydarzeń z Księgi Wyjścia 2, w tym ucieczki Mojżesza do Midianu.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście ignorowali fakt, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł wykorzystuje wydarzenia z Wyjścia, które rozpoczynają się w II rozdziale Księgi Wyjścia wraz z narodzinami Mojżesza, jako zapowiedź chrześcijańskiego chrztu.
Psalmy 106:19-23: "Na Horebie spłodzili cielca i oddali cześć odlanemu z metalu bożkowi. Zamienili swoją Chwałę na wizerunek wołu jedzącego trawę. Zapomnieli o Bogu, swoim Zbawicielu, który uczynił wielkie rzeczy w Egipcie, cuda w ziemi Chama i straszne czyny nad Morzem Czerwonym. Dlatego zagroził, że ich zniszczy i byłby to uczynił, gdyby Mojżesz, jego wybraniec, nie stanął przed nim w wyłomie, aby zapobiec ich zniszczeniu przez swój gniew." - Psalm ten odzwierciedla znaczenie Mojżesza, którego historia zaczyna się w Księdze Wyjścia 2, jako orędownika ludu Izraela.
FAQ:
Jakie było pochodzenie Mojżesza i jak został zbawiony?
Mojżesz był Hebrajczykiem urodzonym w rodzinie plemienia Lewiego. Ocalał, gdy matka umieściła go w koszyku i zostawiła w Nilu, gdzie został odnaleziony i adoptowany przez córkę faraona. (Wyjścia 2:1-10)
Co skłoniło Mojżesza do ucieczki do Midianu?
Mojżesz uciekł do Midianu po zabiciu Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, a czyn został ujawniony. Obawiając się o swoje życie, uciekł do krainy Midian. (Wyjścia 2:11-15)
W jaki sposób Mojżesz pomógł córkom Reuela w Midianie?
W Midianie Mojżesz pomógł córkom Reuela (znanego również jako Jetro) bronić ich trzody przed pasterzami, został zaproszony do ich domu i poślubił Seforę (Wyjścia 2:16-21).
Co się wydarzyło, gdy Mojżesz był na pustyni Midian?
Mojżesz spędził wiele lat w Midianie, gdzie spotkał Boga przy płonącym krzewie i otrzymał misję wyzwolenia Izraelitów z Egiptu. (Wyjścia 2:23-25)
W jaki sposób Bóg usłyszał wołanie Izraelitów w Księdze Wyjścia 2?
Bóg usłyszał wołanie Izraelitów z powodu ich ucisku i pamiętał o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem, i postanowił interweniować, aby ich uwolnić. (Wyjścia 2:24-25)
