1. ἦν δέ τις ἐκ τῆς φυλῆς Λευι ὃς ἔλαβεν τῶν θυγατέρων Λευι καὶ ἔσχεν αὐτήν
2. καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν καὶ ἔτεκεν ἄρσεν ἰδόντες δὲ αὐτὸ ἀστεῖον ἐσκέπασαν αὐτὸ μῆνας τρεῖς
3. ἐπεὶ δὲ οὐκ ἠδύναντο αὐτὸ ἔτι κρύπτειν ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θῖβιν καὶ κατέχρισεν αὐτὴν ἀσφαλτοπίσσῃ καὶ ἐνέβαλεν τὸ παιδίον εἰς αὐτὴν καὶ ἔθηκεν αὐτὴν εἰς τὸ ἕλος παρὰ τὸν ποταμόν
4. καὶ κατεσκόπευεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ μακρόθεν μαθεῖν τί τὸ ἀποβησόμενον αὐτῷ
5. κατέβη δὲ ἡ θυγάτηρ Φαραω λούσασθαι ἐπὶ τὸν ποταμόν καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς παρεπορεύοντο παρὰ τὸν ποταμόν καὶ ἰδοῦσα τὴν θῖβιν ἐν τῷ ἕλει ἀποστείλασα τὴν ἅβραν ἀνείλατο αὐτήν
6. ἀνοίξασα δὲ ὁρᾷ παιδίον κλαῖον ἐν τῇ θίβει καὶ ἐφείσατο αὐτοῦ ἡ θυγάτηρ Φαραω καὶ ἔφη ἀπὸ τῶν παιδίων τῶν Εβραίων τοῦτο
7. καὶ εἶπεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ Φαραω θέλεις καλέσω σοι γυναῖκα τροφεύουσαν ἐκ τῶν Εβραίων καὶ θηλάσει σοι τὸ παιδίον
8. ἡ δὲ εἶπεν αὐτῇ ἡ θυγάτηρ Φαραω πορεύου ἐλθοῦσα δὲ ἡ νεᾶνις ἐκάλεσεν τὴν μητέρα τοῦ παιδίου
9. εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὴν ἡ θυγάτηρ Φαραω διατήρησόν μοι τὸ παιδίον τοῦτο καὶ θήλασόν μοι αὐτό ἐγὼ δὲ δώσω σοι τὸν μισθόν ἔλαβεν δὲ ἡ γυνὴ τὸ παιδίον καὶ ἐθήλαζεν αὐτό
10. ἁδρυνθέντος δὲ τοῦ παιδίου εἰσήγαγεν αὐτὸ πρὸς τὴν θυγατέρα Φαραω καὶ ἐγενήθη αὐτῇ εἰς υἱόν ἐπωνόμασεν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωυσῆν λέγουσα ἐκ τοῦ ὕδατος αὐτὸν ἀνειλόμην
11. ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πολλαῖς ἐκείναις μέγας γενόμενος Μωυσῆς ἐξήλθεν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ισραηλ κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντά τινα Εβραῖον τῶν ἑαυτοῦ ἀδελφῶν τῶν υἱῶν Ισραηλ
12. περιβλεψάμενος δὲ ὧδε καὶ ὧδε οὐχ ὁρᾷ οὐδένα καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ
13. ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ὁρᾷ δύο ἄνδρας Εβραίους διαπληκτιζομένους καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι διὰ τί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον
14. ὁ δὲ εἶπεν τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ’ ἡμῶν μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις ὃν τρόπον ἀνεῖλες ἐχθὲς τὸν Αἰγύπτιον ἐφοβήθη δὲ Μωυσῆς καὶ εἶπεν εἰ οὕτως ἐμφανὲς γέγονεν τὸ ῥῆμα τοῦτο
15. ἤκουσεν δὲ Φαραω τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ ἐζήτει ἀνελεῖν Μωυσῆν ἀνεχώρησεν δὲ Μωυσῆς ἀπὸ προσώπου Φαραω καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Μαδιαμ ἐλθὼν δὲ εἰς γῆν Μαδιαμ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ φρέατος
16. τῷ δὲ ἱερεῖ Μαδιαμ ἦσαν ἑπτὰ θυγατέρες ποιμαίνουσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ιοθορ παραγενόμεναι δὲ ἤντλουν ἕως ἔπλησαν τὰς δεξαμενὰς ποτίσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν Ιοθορ
17. παραγενόμενοι δὲ οἱ ποιμένες ἐξέβαλον αὐτάς ἀναστὰς δὲ Μωυσῆς ἐρρύσατο αὐτὰς καὶ ἤντλησεν αὐταῖς καὶ ἐπότισεν τὰ πρόβατα αὐτῶν
18. παρεγένοντο δὲ πρὸς Ραγουηλ τὸν πατέρα αὐτῶν ὁ δὲ εἶπεν αὐταῖς τί ὅτι ἐταχύνατε τοῦ παραγενέσθαι σήμερον
19. αἱ δὲ εἶπαν ἄνθρωπος Αἰγύπτιος ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ ἤντλησεν ἡμῖν καὶ ἐπότισεν τὰ πρόβατα ἡμῶν
20. ὁ δὲ εἶπεν ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ καὶ ποῦ ἐστι καὶ ἵνα τί οὕτως καταλελοίπατε τὸν ἄνθρωπον καλέσατε οὖν αὐτόν ὅπως φάγῃ ἄρτον
21. κατῳκίσθη δὲ Μωυσῆς παρὰ τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐξέδοτο Σεπφωραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Μωυσῇ γυναῖκα
22. ἐν γαστρὶ δὲ λαβοῦσα ἡ γυνὴ ἔτεκεν υἱόν καὶ ἐπωνόμασεν Μωυσῆς τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γηρσαμ λέγων ὅτι πάροικός εἰμι ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ
23. μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας τὰς πολλὰς ἐκείνας ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἀπὸ τῶν ἔργων καὶ ἀνεβόησαν καὶ ἀνέβη ἡ βοὴ αὐτῶν πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν ἔργων
24. καὶ εἰσήκουσεν ὁ θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν καὶ ἐμνήσθη ὁ θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ τῆς πρὸς Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ
25. καὶ ἐπεῖδεν ὁ θεὸς τοὺς υἱοὺς Ισραηλ καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς
Przypisy:
2:1-4 - Narodziny Mojżesza oznaczają początek Bożego planu wyzwolenia Izraela. Jego rodzice, z pokolenia Lewiego, ukrywają go z wiarą, chroniąc przed wyrokiem śmierci wydanym przez faraona (zob. także Hbr 11:23 i Dz 7:20).
2:5-10 - Mojżesz zostaje uratowany przez córkę faraona i wychowuje się jako egipski książę. To wydarzenie ukazuje, jak Bóg działa swoją opatrznością nawet w obrębie wrogich struktur władzy, przygotowując Mojżesza do przyszłej misji (zob. także Dz 7,21-22 i Wj 3,10).
2:11-12 - Mojżesz, widząc, jak Egipcjanin maltretuje Hebrajczyka, zabija napastnika. Jego impulsywne działanie świadczy o poczuciu sprawiedliwości, ale także o potrzebie dojrzałości i zaufania do dróg Bożych (zob. także Dz 7,24-25 i Wj 32,19-20).
2:15-22 - Mojżesz ucieka do Midianu, gdzie żeni się z Seforą i rozpoczyna nowe życie. Jego czas na pustyni będzie czasem duchowego przygotowania i ponownego połączenia się z Bożym zamysłem (zob. także Dz 7,29-30 i Wj 3,1).
2:23-25 - Bóg słyszy wołanie swojego ludu, wspominając swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. To zapoczątkowuje kolejny etap Bożego planu: wyzwolenie Izraelitów (zob. także Rdz 15,13-14 i Ps 105,8-9).
Wersety związane z Êxodo, 2:
Drugi rozdział Księgi Wyjścia opisuje narodziny i młodość Mojżesza. W jaki sposób Bóg przygotowuje swego wybawiciela pośród przeciwności losu? Ten fascynujący tekst opowiada o narodzinach Mojżesza, jego adopcji przez córkę faraona, jego ucieczce do Midianu po zabiciu Egipcjanina i jego małżeństwie z Cypporą. Rozdział kończy się wołaniem Izraelitów do Boga i Bożą odpowiedzią. Księga Wyjścia 2 porusza takie tematy, jak Boska opatrzność, tożsamość i Boży czas wybawienia. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy przygotowania i powołania w tym kluczowym rozdziale.
Dzieje Apostolskie 7:20-22: "W tym czasie narodził się Mojżesz, który był bardzo piękny. Przez trzy miesiące wychowywał się w domu ojca. Kiedy został porzucony, przyjęła go córka faraona i wychowała go jak własnego syna. Mojżesz był wykształcony we wszelkiej mądrości Egipcjan i był potężny w słowie i czynie." - Ten fragment podsumowuje wydarzenia z początku Księgi Wyjścia 2 i dostarcza dodatkowych szczegółów na temat edukacji Mojżesza.
Hebrajczyków 11:24-26: "Przez wiarę Mojżesz, już dorosły, nie chciał nazywać się synem córki faraona, woląc być źle traktowanym wśród ludu Bożego, niż przez jakiś czas cieszyć się przyjemnościami grzechu. Na miłość Chrystusa uważał swoją hańbę za większe bogactwo niż skarby Egiptu, gdyż myślał o swojej nagrodzie." - Tekst ten interpretuje działania Mojżesza z Księgi Wyjścia 2 jako akty wiary i identyfikacji ze swoim ludem.
Dzieje Apostolskie 7:23-29: "Kiedy Mojżesz skończył czterdzieści lat, postanowił odwiedzić swoich izraelskich braci. Widział, jak jeden z nich był źle traktowany przez Egipcjanina, i poszedł go bronić. Zabił Egipcjanina, a ciało ukrył w piasku. Następnego dnia wrócił i zastał dwóch walczących Izraelitów. Próbował ich pojednać, mówiąc: ‚Jesteście braćmi; Dlaczego chcą się nawzajem skrzywdzić? Ale człowiek, który znęcał się nad drugim, odepchnął Mojżesza i powiedział: «Kto cię uczynił wodzem i sędzią nad nami? Chcesz mnie zabić, tak jak wczoraj zabiłeś Egipcjanina? Usłyszawszy to, Mojżesz uciekł do Midianu, gdzie mieszkał jako cudzoziemiec i miał dwóch synów." - Ten fragment zawiera szczegółowe podsumowanie wydarzeń z Księgi Wyjścia 2, w tym ucieczki Mojżesza do Midianu.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście ignorowali fakt, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł wykorzystuje wydarzenia z Wyjścia, które rozpoczynają się w II rozdziale Księgi Wyjścia wraz z narodzinami Mojżesza, jako zapowiedź chrześcijańskiego chrztu.
Psalmy 106:19-23: "Na Horebie spłodzili cielca i oddali cześć odlanemu z metalu bożkowi. Zamienili swoją Chwałę na wizerunek wołu jedzącego trawę. Zapomnieli o Bogu, swoim Zbawicielu, który uczynił wielkie rzeczy w Egipcie, cuda w ziemi Chama i straszne czyny nad Morzem Czerwonym. Dlatego zagroził, że ich zniszczy i byłby to uczynił, gdyby Mojżesz, jego wybraniec, nie stanął przed nim w wyłomie, aby zapobiec ich zniszczeniu przez swój gniew." - Psalm ten odzwierciedla znaczenie Mojżesza, którego historia zaczyna się w Księdze Wyjścia 2, jako orędownika ludu Izraela.
FAQ:
Jakie było pochodzenie Mojżesza i jak został zbawiony?
Mojżesz był Hebrajczykiem urodzonym w rodzinie plemienia Lewiego. Ocalał, gdy matka umieściła go w koszyku i zostawiła w Nilu, gdzie został odnaleziony i adoptowany przez córkę faraona. (Wyjścia 2:1-10)
Co skłoniło Mojżesza do ucieczki do Midianu?
Mojżesz uciekł do Midianu po zabiciu Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, a czyn został ujawniony. Obawiając się o swoje życie, uciekł do krainy Midian. (Wyjścia 2:11-15)
W jaki sposób Mojżesz pomógł córkom Reuela w Midianie?
W Midianie Mojżesz pomógł córkom Reuela (znanego również jako Jetro) bronić ich trzody przed pasterzami, został zaproszony do ich domu i poślubił Seforę (Wyjścia 2:16-21).
Co się wydarzyło, gdy Mojżesz był na pustyni Midian?
Mojżesz spędził wiele lat w Midianie, gdzie spotkał Boga przy płonącym krzewie i otrzymał misję wyzwolenia Izraelitów z Egiptu. (Wyjścia 2:23-25)
W jaki sposób Bóg usłyszał wołanie Izraelitów w Księdze Wyjścia 2?
Bóg usłyszał wołanie Izraelitów z powodu ich ucisku i pamiętał o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem, i postanowił interweniować, aby ich uwolnić. (Wyjścia 2:24-25)
