1. egressus est post hæc vir de domo Levi accepta uxore stirpis suæ
2. quæ concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus mensibus
3. cumque jam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto ripæ fluminis
4. stante procul sorore ejus et considerante eventum rei
5. ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellæ ejus gradiebantur per crepidinem alvei quæ cum vidisset fiscellam in papyrione misit unam e famulis suis et adlatam
6. aperiens cernensque in ea parvulum vagientem miserta ejus ait de infantibus Hebræorum est
7. cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebræam mulierem quæ nutrire possit infantulum
8. respondit vade perrexit puella et vocavit matrem ejus
9. ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque tradidit filiæ Pharaonis
10. quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen ejus Mosi dicens quia de aqua tuli eum
11. in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit adflictionem eorum et virum ægyptium percutientem quendam de Hebræis fratribus suis
12. cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset percussum Ægyptium abscondit sabulo
13. et egressus die altero conspexit duos Hebræos rixantes dixitque ei qui faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum
14. qui respondit quis constituit te principem et judicem super nos num occidere me tu dicis sicut occidisti Ægyptium timuit Moses et ait quomodo palam factum est verbum istud
15. audivitque Pharao sermonem hunc et quærebat occidere Mosen qui fugiens de conspectu ejus moratus est in terra Madian et sedit juxta puteum
16. erant sacerdoti Madian septem filiæ quæ venerunt ad hauriendas aquas et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui
17. supervenere pastores et ejecerunt eas surrexitque Moses et defensis puellis adaquavit oves earum
18. quæ cum revertissent ad Raguhel patrem suum dixit ad eas cur velocius venistis solito
19. responderunt vir ægyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus
20. at ille ubi est inquit quare dimisistis hominem vocate eum ut comedat panem
21. juravit ergo Moses quod habitaret cum eo accepitque Sefforam filiam ejus
22. quæ peperit filium quem vocavit Gersam dicens advena fui in terra aliena
23. post multum temporis mortuus est rex Ægypti et ingemescentes filii Israël propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus
24. et audivit gemitum eorum ac recordatus fœderis quod pepigerat cum Abraham et Isaac et Jacob
25. respexit filios Israël et cognovit eos
Przypisy:
2:1-4 - Narodziny Mojżesza oznaczają początek Bożego planu wyzwolenia Izraela. Jego rodzice, z pokolenia Lewiego, ukrywają go z wiarą, chroniąc przed wyrokiem śmierci wydanym przez faraona (zob. także Hbr 11:23 i Dz 7:20).
2:5-10 - Mojżesz zostaje uratowany przez córkę faraona i wychowuje się jako egipski książę. To wydarzenie ukazuje, jak Bóg działa swoją opatrznością nawet w obrębie wrogich struktur władzy, przygotowując Mojżesza do przyszłej misji (zob. także Dz 7,21-22 i Wj 3,10).
2:11-12 - Mojżesz, widząc, jak Egipcjanin maltretuje Hebrajczyka, zabija napastnika. Jego impulsywne działanie świadczy o poczuciu sprawiedliwości, ale także o potrzebie dojrzałości i zaufania do dróg Bożych (zob. także Dz 7,24-25 i Wj 32,19-20).
2:15-22 - Mojżesz ucieka do Midianu, gdzie żeni się z Seforą i rozpoczyna nowe życie. Jego czas na pustyni będzie czasem duchowego przygotowania i ponownego połączenia się z Bożym zamysłem (zob. także Dz 7,29-30 i Wj 3,1).
2:23-25 - Bóg słyszy wołanie swojego ludu, wspominając swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. To zapoczątkowuje kolejny etap Bożego planu: wyzwolenie Izraelitów (zob. także Rdz 15,13-14 i Ps 105,8-9).
Wersety związane z Liber Exodus, 2:
Drugi rozdział Księgi Wyjścia opisuje narodziny i młodość Mojżesza. W jaki sposób Bóg przygotowuje swego wybawiciela pośród przeciwności losu? Ten fascynujący tekst opowiada o narodzinach Mojżesza, jego adopcji przez córkę faraona, jego ucieczce do Midianu po zabiciu Egipcjanina i jego małżeństwie z Cypporą. Rozdział kończy się wołaniem Izraelitów do Boga i Bożą odpowiedzią. Księga Wyjścia 2 porusza takie tematy, jak Boska opatrzność, tożsamość i Boży czas wybawienia. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy przygotowania i powołania w tym kluczowym rozdziale.
Dzieje Apostolskie 7:20-22: "W tym czasie narodził się Mojżesz, który był bardzo piękny. Przez trzy miesiące wychowywał się w domu ojca. Kiedy został porzucony, przyjęła go córka faraona i wychowała go jak własnego syna. Mojżesz był wykształcony we wszelkiej mądrości Egipcjan i był potężny w słowie i czynie." - Ten fragment podsumowuje wydarzenia z początku Księgi Wyjścia 2 i dostarcza dodatkowych szczegółów na temat edukacji Mojżesza.
Hebrajczyków 11:24-26: "Przez wiarę Mojżesz, już dorosły, nie chciał nazywać się synem córki faraona, woląc być źle traktowanym wśród ludu Bożego, niż przez jakiś czas cieszyć się przyjemnościami grzechu. Na miłość Chrystusa uważał swoją hańbę za większe bogactwo niż skarby Egiptu, gdyż myślał o swojej nagrodzie." - Tekst ten interpretuje działania Mojżesza z Księgi Wyjścia 2 jako akty wiary i identyfikacji ze swoim ludem.
Dzieje Apostolskie 7:23-29: "Kiedy Mojżesz skończył czterdzieści lat, postanowił odwiedzić swoich izraelskich braci. Widział, jak jeden z nich był źle traktowany przez Egipcjanina, i poszedł go bronić. Zabił Egipcjanina, a ciało ukrył w piasku. Następnego dnia wrócił i zastał dwóch walczących Izraelitów. Próbował ich pojednać, mówiąc: ‚Jesteście braćmi; Dlaczego chcą się nawzajem skrzywdzić? Ale człowiek, który znęcał się nad drugim, odepchnął Mojżesza i powiedział: «Kto cię uczynił wodzem i sędzią nad nami? Chcesz mnie zabić, tak jak wczoraj zabiłeś Egipcjanina? Usłyszawszy to, Mojżesz uciekł do Midianu, gdzie mieszkał jako cudzoziemiec i miał dwóch synów." - Ten fragment zawiera szczegółowe podsumowanie wydarzeń z Księgi Wyjścia 2, w tym ucieczki Mojżesza do Midianu.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście ignorowali fakt, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł wykorzystuje wydarzenia z Wyjścia, które rozpoczynają się w II rozdziale Księgi Wyjścia wraz z narodzinami Mojżesza, jako zapowiedź chrześcijańskiego chrztu.
Psalmy 106:19-23: "Na Horebie spłodzili cielca i oddali cześć odlanemu z metalu bożkowi. Zamienili swoją Chwałę na wizerunek wołu jedzącego trawę. Zapomnieli o Bogu, swoim Zbawicielu, który uczynił wielkie rzeczy w Egipcie, cuda w ziemi Chama i straszne czyny nad Morzem Czerwonym. Dlatego zagroził, że ich zniszczy i byłby to uczynił, gdyby Mojżesz, jego wybraniec, nie stanął przed nim w wyłomie, aby zapobiec ich zniszczeniu przez swój gniew." - Psalm ten odzwierciedla znaczenie Mojżesza, którego historia zaczyna się w Księdze Wyjścia 2, jako orędownika ludu Izraela.
FAQ:
Jakie było pochodzenie Mojżesza i jak został zbawiony?
Mojżesz był Hebrajczykiem urodzonym w rodzinie plemienia Lewiego. Ocalał, gdy matka umieściła go w koszyku i zostawiła w Nilu, gdzie został odnaleziony i adoptowany przez córkę faraona. (Wyjścia 2:1-10)
Co skłoniło Mojżesza do ucieczki do Midianu?
Mojżesz uciekł do Midianu po zabiciu Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, a czyn został ujawniony. Obawiając się o swoje życie, uciekł do krainy Midian. (Wyjścia 2:11-15)
W jaki sposób Mojżesz pomógł córkom Reuela w Midianie?
W Midianie Mojżesz pomógł córkom Reuela (znanego również jako Jetro) bronić ich trzody przed pasterzami, został zaproszony do ich domu i poślubił Seforę (Wyjścia 2:16-21).
Co się wydarzyło, gdy Mojżesz był na pustyni Midian?
Mojżesz spędził wiele lat w Midianie, gdzie spotkał Boga przy płonącym krzewie i otrzymał misję wyzwolenia Izraelitów z Egiptu. (Wyjścia 2:23-25)
W jaki sposób Bóg usłyszał wołanie Izraelitów w Księdze Wyjścia 2?
Bóg usłyszał wołanie Izraelitów z powodu ich ucisku i pamiętał o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem, i postanowił interweniować, aby ich uwolnić. (Wyjścia 2:24-25)
