1. akousate ton logon touton damaleiV thV basanitidoV ai en tw orei thV samareiaV ai katadunasteuousai ptwcouV kai katapatousai penhtaV ai legousai toiV kurioiV autwn epidote hmin opwV piwmen
2. omnuei kurioV kata twn agiwn autou dioti idou hmerai ercontai ef' umaV kai lhmyontai umaV en oploiV kai touV meq' umwn eiV lebhtaV upokaiomenouV embalousin empuroi loimoi
3. kai exenecqhsesqe gumnai katenanti allhlwn kai aporrifhsesqe eiV to oroV to remman legei kurioV o qeoV
4. eishlqate eiV baiqhl kai hnomhsate kai eiV galgala eplhqunate tou asebhsai kai hnegkate eiV to prwi qusiaV umwn eiV thn trihmerian ta epidekata umwn
5. kai anegnwsan exw nomon kai epekalesanto omologiaV apaggeilate oti tauta hgaphsan oi uioi israhl legei kurioV o qeoV
6. kai egw dwsw umin gomfiasmon odontwn en pasaiV taiV polesin umwn kai endeian artwn en pasi toiV topoiV umwn kai ouk epestreyate proV me legei kurioV
7. kai egw anescon ex umwn ton ueton pro triwn mhnwn tou trughtou kai brexw epi polin mian epi de polin mian ou brexw meriV mia brachsetai kai meriV ef' hn ou brexw ep' authn xhranqhsetai
8. kai sunaqroisqhsontai duo kai treiV poleiV eiV polin mian tou piein udwr kai ou mh emplhsqwsin kai ouk epestreyate proV me legei kurioV
9. epataxa umaV en purwsei kai en ikterw eplhqunate khpouV umwn ampelwnaV umwn kai sukwnaV umwn kai elaiwnaV umwn katefagen h kamph kai oud' wV epestreyate proV me legei kurioV
10. exapesteila eiV umaV qanaton en odw aiguptou kai apekteina en romfaia touV neaniskouV umwn meta aicmalwsiaV ippwn sou kai anhgagon en puri taV parembolaV umwn en th orgh mou kai oud' wV epestreyate proV me legei kurioV
11. katestreya umaV kaqwV katestreyen o qeoV sodoma kai gomorra kai egenesqe wV daloV exespasmenoV ek puroV kai oud' wV epestreyate proV me legei kurioV
12. dia touto outwV poihsw soi israhl plhn oti outwV poihsw soi etoimazou tou epikaleisqai ton qeon sou israhl
13. dioti idou egw sterewn bronthn kai ktizwn pneuma kai apaggellwn eiV anqrwpouV ton criston autou poiwn orqron kai omiclhn kai epibainwn epi ta uyh thV ghV kurioV o qeoV o pantokratwr onoma autw
Przypisy:
4:1-3 - Amos gani Samarytanki, nazywając je „krowami Baszanu” za ich luksus i ucisk biednych. Piętnuje hipokryzję życia w przepychu, podczas gdy lud cierpi. Krytyka tych praktyk ujawnia duchowe i moralne zepsucie społeczeństwa (zob. także Jk 5,1-6 i Iz 3,16-24).
4:4-5 - Ludzie są wzywani do złożenia ofiar w Betel i Gilgal, ale jest to krytyka fałszywej religijności. Bóg potępia puste rytuały, które nie odzwierciedlają szczerości serca. Prawdziwe uwielbienie wymaga sprawiedliwości i prawości (zob. także Izajasza 1:11-17 i Mateusza 6:5-6).
4:6-11 - Amos wymienia nieszczęścia zesłane przez Boga, by ukarać lud, ale bez jego skruchy. To pokazuje, że pomimo prób karcenia przez Boga, lud trwał w grzechu. Niewrażliwość na pokutę jest tu istotnym tematem (zob. także Hbr 12,5-11 i Jr 5,3).
4:12-13 - Bóg zapowiada, że sąd nad Izraelem nadejdzie i że będzie to spotkanie z Bogiem, który jest Stwórcą i Panem wszelkiego stworzenia. Podkreśla to Boską suwerenność i nieuchronny sąd nad tymi, którzy trwają w grzechu (zob. także Ap 19,11-16 i Iz 45,5-6).
04:13 - Amos przypomina nam, że Bóg ma moc panowania nad całym stworzeniem i że objawi swoją moc w sądzie. Jest to potwierdzenie Bożej wielkości i panowania nad wszystkim, co rzuca wyzwanie pysze ludzi (zob. także Psalm 19:1-4 i Izajasz 40:25-26).
Wersety związane z Amós, 4:
Rozdział 4 Księgi Amosa konfrontuje się z hipokryzją Izraela. W jaki sposób Bóg próbuje wezwać swój lud do pokuty? Ten wnikliwy tekst krytykuje zamożne kobiety z Samarii i fałszywą gorliwość religijną narodu. Rozdział ten opisuje serię nieszczęść zesłanych przez Boga w formie zignorowanych ostrzeżeń. Czwarty rozdział Księgi Amosa kończy się pilnym wezwaniem do pokuty i przypomnieniem o Bożej suwerenności. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają tematy pokuty i sądu obecne w tym prowokacyjnym rozdziale.
Zachariasza 1:3: "Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Zastępów: «Wróćcie do mnie», mówi Pan Zastępów, «a Ja zwrócę się do was», mówi Pan Zastępów." - To wezwanie do pokuty nawiązuje do powtarzającego się refrenu z Księgi Amosa 4:6-11: „A jednak nie zwróciliście się do mnie”.
Księga Kapłańska 26:23-24: "Jeśli mimo to nie przyjmiecie mojego karcenia i pozostaniecie wobec mnie wrogo nastawieni, Ja sam będę wobec was wrogi i ukarzę was siedmiokrotnie więcej za wasze grzechy." - Ten fragment Prawa Mojżeszowego nawiązuje do ostrzeżeń Amosa z Księgi Amosa 4:6-11, gdzie Bóg zesłał nieszczęścia, aby wezwać Izraela do pokuty.
Jeremiasza 5:3: "Panie, czy Twoje oczy nie szukają wierności? Uderzyłeś ich, ale nie poczuli bólu; załamałeś ich, lecz oni nie zgodzili się na poprawę. Uczynili swoje twarze twardszymi niż kamień i nie chcieli się nawrócić." - Werset ten odzwierciedla upór Izraela opisany w 4 rozdziale Księgi Amosa, gdzie lud nie chce wrócić do Boga pomimo kar.
Izajasza 29:13: "Pan mówi: Lud ten zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, lecz ich serce jest ode mnie daleko. Cześć, jaką mi okazują, składa się wyłącznie z zasad nauczanych przez ludzi." - Ten fragment odnosi się do krytyki Amosa wobec religijnej hipokryzji Izraela w Księdze Amosa 4:4-5.
Hebrajczyków 10:31: "To straszna rzecz wpaść w ręce Boga żywego!" - Ten werset Nowego Testamentu oddaje sens zbliżającego się sądu, jaki Amos przekazuje w Księdze Amosa 4:12-13.
FAQ:
Co powiedział Amos o cielcach z Betel?
Amos skrytykował bałwochwalstwo w Betel, gdzie ludzie oddawali cześć złotym cielcom, i Bóg miał za to wymierzyć karę. (Amos 4:4-5)
Dlaczego Bóg zesłał na Izrael głód i pragnienie?
Bóg zesłał głód i pragnienie jako znak sądu, ale ludzie nadal nie chcieli się do Niego zwrócić. (Amos 4:6-8)
Co powiedział Amos o plagach i zarazach?
Amos wspomniał, że Bóg zesłał plagi i zarazy, ale Izrael nie pokutował. Świadczyło to o zatwardziałości serc ludu. (Amos 4:9)
W jaki sposób Bóg objawia się jako sędzia w Księdze Amosa 4?
Bóg objawił się jako sprawiedliwy sędzia, sprowadzając nieszczęścia, aby ludzie się nawrócili, ale nie nastąpiła żadna zmiana w ich postawie. (Amos 4:10-11)
Co Amos ogłosił jako ostateczną odpowiedź Boga?
Amos oznajmił, że Bóg przygotowuje zniszczenie Izraela, ponieważ lud nie okazał skruchy pomimo boskich ostrzeżeń. (Amos 4:12-13)
