1. audite verbum hoc vaccæ pingues quæ estis in monte Samariæ quæ calumniam facitis egenis et confringitis pauperes quæ dicitis dominis vestris adferte et bibemus
2. juravit Dominus Deus in sancto suo quia ecce dies venient super vos et levabunt vos in contis et reliquias vestras in ollis ferventibus
3. et per aperturas exibitis altera contra alteram et proiciemini in Armon dicit Dominus
4. venite ad Bethel et impie agite ad Galgalam et multiplicate prævaricationem et offerte mane victimas vestras tribus diebus decimas vestras
5. et sacrificate de fermentato laudem et vocate voluntarias oblationes et adnuntiate sic enim voluistis filii Israël dicit Dominus Deus
6. unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris et indigentiam panum in omnibus locis vestris et non estis reversi ad me dicit Dominus
7. ego quoque prohibui a vobis imbrem cum adhuc tres menses superessent usque ad messem et plui super civitatem unam et super civitatem alteram non plui pars una conpluta est et pars super quam non plui aruit
8. et venerunt duæ et tres civitates ad civitatem unam ut biberent aquam et non sunt satiatæ et non redistis ad me dicit Dominus
9. percussi vos in vento urente et in aurugine multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca et non redistis ad me dicit Dominus
10. misi in vos mortem in via Ægypti percussi in gladio juvenes vestros usque ad captivitatem equorum vestrorum et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras et non redistis ad me dicit Dominus
11. subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et facti estis quasi torris raptus de incendio et non redistis ad me dicit Dominus
12. quapropter hæc faciam tibi Israël postquam autem hæc fecero tibi præparare in occursum Dei tui Israël
13. quia ecce formans montes et creans ventum et adnuntians homini eloquium suum faciens matutinam nebulam et gradiens super excelsa terræ Dominus Deus exercituum nomen ejus
Przypisy:
4:1-3 - Amos gani Samarytanki, nazywając je „krowami Baszanu” za ich luksus i ucisk biednych. Piętnuje hipokryzję życia w przepychu, podczas gdy lud cierpi. Krytyka tych praktyk ujawnia duchowe i moralne zepsucie społeczeństwa (zob. także Jk 5,1-6 i Iz 3,16-24).
4:4-5 - Ludzie są wzywani do złożenia ofiar w Betel i Gilgal, ale jest to krytyka fałszywej religijności. Bóg potępia puste rytuały, które nie odzwierciedlają szczerości serca. Prawdziwe uwielbienie wymaga sprawiedliwości i prawości (zob. także Izajasza 1:11-17 i Mateusza 6:5-6).
4:6-11 - Amos wymienia nieszczęścia zesłane przez Boga, by ukarać lud, ale bez jego skruchy. To pokazuje, że pomimo prób karcenia przez Boga, lud trwał w grzechu. Niewrażliwość na pokutę jest tu istotnym tematem (zob. także Hbr 12,5-11 i Jr 5,3).
4:12-13 - Bóg zapowiada, że sąd nad Izraelem nadejdzie i że będzie to spotkanie z Bogiem, który jest Stwórcą i Panem wszelkiego stworzenia. Podkreśla to Boską suwerenność i nieuchronny sąd nad tymi, którzy trwają w grzechu (zob. także Ap 19,11-16 i Iz 45,5-6).
04:13 - Amos przypomina nam, że Bóg ma moc panowania nad całym stworzeniem i że objawi swoją moc w sądzie. Jest to potwierdzenie Bożej wielkości i panowania nad wszystkim, co rzuca wyzwanie pysze ludzi (zob. także Psalm 19:1-4 i Izajasz 40:25-26).
Wersety związane z Prophetia Amos, 4:
Rozdział 4 Księgi Amosa konfrontuje się z hipokryzją Izraela. W jaki sposób Bóg próbuje wezwać swój lud do pokuty? Ten wnikliwy tekst krytykuje zamożne kobiety z Samarii i fałszywą gorliwość religijną narodu. Rozdział ten opisuje serię nieszczęść zesłanych przez Boga w formie zignorowanych ostrzeżeń. Czwarty rozdział Księgi Amosa kończy się pilnym wezwaniem do pokuty i przypomnieniem o Bożej suwerenności. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają tematy pokuty i sądu obecne w tym prowokacyjnym rozdziale.
Zachariasza 1:3: "Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Zastępów: «Wróćcie do mnie», mówi Pan Zastępów, «a Ja zwrócę się do was», mówi Pan Zastępów." - To wezwanie do pokuty nawiązuje do powtarzającego się refrenu z Księgi Amosa 4:6-11: „A jednak nie zwróciliście się do mnie”.
Księga Kapłańska 26:23-24: "Jeśli mimo to nie przyjmiecie mojego karcenia i pozostaniecie wobec mnie wrogo nastawieni, Ja sam będę wobec was wrogi i ukarzę was siedmiokrotnie więcej za wasze grzechy." - Ten fragment Prawa Mojżeszowego nawiązuje do ostrzeżeń Amosa z Księgi Amosa 4:6-11, gdzie Bóg zesłał nieszczęścia, aby wezwać Izraela do pokuty.
Jeremiasza 5:3: "Panie, czy Twoje oczy nie szukają wierności? Uderzyłeś ich, ale nie poczuli bólu; załamałeś ich, lecz oni nie zgodzili się na poprawę. Uczynili swoje twarze twardszymi niż kamień i nie chcieli się nawrócić." - Werset ten odzwierciedla upór Izraela opisany w 4 rozdziale Księgi Amosa, gdzie lud nie chce wrócić do Boga pomimo kar.
Izajasza 29:13: "Pan mówi: Lud ten zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, lecz ich serce jest ode mnie daleko. Cześć, jaką mi okazują, składa się wyłącznie z zasad nauczanych przez ludzi." - Ten fragment odnosi się do krytyki Amosa wobec religijnej hipokryzji Izraela w Księdze Amosa 4:4-5.
Hebrajczyków 10:31: "To straszna rzecz wpaść w ręce Boga żywego!" - Ten werset Nowego Testamentu oddaje sens zbliżającego się sądu, jaki Amos przekazuje w Księdze Amosa 4:12-13.
FAQ:
Co powiedział Amos o cielcach z Betel?
Amos skrytykował bałwochwalstwo w Betel, gdzie ludzie oddawali cześć złotym cielcom, i Bóg miał za to wymierzyć karę. (Amos 4:4-5)
Dlaczego Bóg zesłał na Izrael głód i pragnienie?
Bóg zesłał głód i pragnienie jako znak sądu, ale ludzie nadal nie chcieli się do Niego zwrócić. (Amos 4:6-8)
Co powiedział Amos o plagach i zarazach?
Amos wspomniał, że Bóg zesłał plagi i zarazy, ale Izrael nie pokutował. Świadczyło to o zatwardziałości serc ludu. (Amos 4:9)
W jaki sposób Bóg objawia się jako sędzia w Księdze Amosa 4?
Bóg objawił się jako sprawiedliwy sędzia, sprowadzając nieszczęścia, aby ludzie się nawrócili, ale nie nastąpiła żadna zmiana w ich postawie. (Amos 4:10-11)
Co Amos ogłosił jako ostateczną odpowiedź Boga?
Amos oznajmił, że Bóg przygotowuje zniszczenie Izraela, ponieważ lud nie okazał skruchy pomimo boskich ostrzeżeń. (Amos 4:12-13)
