1. ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦτον δαμάλεις τῆς Βασανίτιδος αἱ ἐν τῷ ὄρει τῆς Σαμαρείας αἱ καταδυναστεύουσαι πτωχοὺς καὶ καταπατοῦσαι πένητας αἱ λέγουσαι τοῖς κυρίοις αὐτῶν ἐπίδοτε ἡμῖν ὅπως πίωμεν
2. ὀμνύει κύριος κατὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ διότι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται ἐφ’ ὑμᾶς καὶ λήμψονται ὑμᾶς ἐν ὅπλοις καὶ τοὺς μεθ’ ὑμῶν εἰς λέβητας ὑποκαιομένους ἐμβαλοῦσιν ἔμπυροι λοιμοί
3. καὶ ἐξενεχθήσεσθε γυμναὶ κατέναντι ἀλλήλων καὶ ἀπορριφήσεσθε εἰς τὸ ὄρος τὸ Ρεμμαν λέγει κύριος ὁ θεός
4. εἰσήλθατε εἰς Βαιθηλ καὶ ἠνομήσατε καὶ εἰς Γαλγαλα ἐπληθύνατε τοῦ ἀσεβῆσαι καὶ ἠνέγκατε εἰς τὸ πρωὶ θυσίας ὑμῶν εἰς τὴν τριημερίαν τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν
5. καὶ ἀνέγνωσαν ἔξω νόμον καὶ ἐπεκαλέσαντο ὁμολογίας ἀπαγγείλατε ὅτι ταῦτα ἠγάπησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ λέγει κύριος ὁ θεός
6. καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν γομφιασμὸν ὀδόντων ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ ἔνδειαν ἄρτων ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὑμῶν καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρός με λέγει κύριος
7. καὶ ἐγὼ ἀνέσχον ἐξ ὑμῶν τὸν ὑετὸν πρὸ τριῶν μηνῶν τοῦ τρυγήτου καὶ βρέξω ἐπὶ πόλιν μίαν ἐπὶ δὲ πόλιν μίαν οὐ βρέξω μερὶς μία βραχήσεται καὶ μερίς ἐφ’ ἣν οὐ βρέξω ἐπ’ αὐτήν ξηρανθήσεται
8. καὶ συναθροισθήσονται δύο καὶ τρεῖς πόλεις εἰς πόλιν μίαν τοῦ πιεῖν ὕδωρ καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρός με λέγει κύριος
9. ἐπάταξα ὑμᾶς ἐν πυρώσει καὶ ἐν ἰκτέρῳ ἐπληθύνατε κήπους ὑμῶν ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ συκῶνας ὑμῶν καὶ ἐλαιῶνας ὑμῶν κατέφαγεν ἡ κάμπη καὶ οὐδ’ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με λέγει κύριος
10. ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς θάνατον ἐν ὁδῷ Αἰγύπτου καὶ ἀπέκτεινα ἐν ῥομφαίᾳ τοὺς νεανίσκους ὑμῶν μετὰ αἰχμαλωσίας ἵππων σου καὶ ἀνήγαγον ἐν πυρὶ τὰς παρεμβολὰς ὑμῶν ἐν τῇ ὀργῇ μου καὶ οὐδ’ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με λέγει κύριος
11. κατέστρεψα ὑμᾶς καθὼς κατέστρεψεν ὁ θεὸς Σοδομα καὶ Γομορρα καὶ ἐγένεσθε ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός καὶ οὐδ’ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με λέγει κύριος
12. διὰ τοῦτο οὕτως ποιήσω σοι Ισραηλ πλὴν ὅτι οὕτως ποιήσω σοι ἑτοιμάζου τοῦ ἐπικαλεῖσθαι τὸν θεόν σου Ισραηλ
13. διότι ἰδοὺ ἐγὼ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀπαγγέλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν χριστὸν αὐτοῦ ποιῶν ὄρθρον καὶ ὁμίχλην καὶ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς κύριος ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ
Przypisy:
4:1-3 - Amos gani Samarytanki, nazywając je „krowami Baszanu” za ich luksus i ucisk biednych. Piętnuje hipokryzję życia w przepychu, podczas gdy lud cierpi. Krytyka tych praktyk ujawnia duchowe i moralne zepsucie społeczeństwa (zob. także Jk 5,1-6 i Iz 3,16-24).
4:4-5 - Ludzie są wzywani do złożenia ofiar w Betel i Gilgal, ale jest to krytyka fałszywej religijności. Bóg potępia puste rytuały, które nie odzwierciedlają szczerości serca. Prawdziwe uwielbienie wymaga sprawiedliwości i prawości (zob. także Izajasza 1:11-17 i Mateusza 6:5-6).
4:6-11 - Amos wymienia nieszczęścia zesłane przez Boga, by ukarać lud, ale bez jego skruchy. To pokazuje, że pomimo prób karcenia przez Boga, lud trwał w grzechu. Niewrażliwość na pokutę jest tu istotnym tematem (zob. także Hbr 12,5-11 i Jr 5,3).
4:12-13 - Bóg zapowiada, że sąd nad Izraelem nadejdzie i że będzie to spotkanie z Bogiem, który jest Stwórcą i Panem wszelkiego stworzenia. Podkreśla to Boską suwerenność i nieuchronny sąd nad tymi, którzy trwają w grzechu (zob. także Ap 19,11-16 i Iz 45,5-6).
04:13 - Amos przypomina nam, że Bóg ma moc panowania nad całym stworzeniem i że objawi swoją moc w sądzie. Jest to potwierdzenie Bożej wielkości i panowania nad wszystkim, co rzuca wyzwanie pysze ludzi (zob. także Psalm 19:1-4 i Izajasz 40:25-26).
Wersety związane z Amós, 4:
Rozdział 4 Księgi Amosa konfrontuje się z hipokryzją Izraela. W jaki sposób Bóg próbuje wezwać swój lud do pokuty? Ten wnikliwy tekst krytykuje zamożne kobiety z Samarii i fałszywą gorliwość religijną narodu. Rozdział ten opisuje serię nieszczęść zesłanych przez Boga w formie zignorowanych ostrzeżeń. Czwarty rozdział Księgi Amosa kończy się pilnym wezwaniem do pokuty i przypomnieniem o Bożej suwerenności. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają tematy pokuty i sądu obecne w tym prowokacyjnym rozdziale.
Zachariasza 1:3: "Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Zastępów: «Wróćcie do mnie», mówi Pan Zastępów, «a Ja zwrócę się do was», mówi Pan Zastępów." - To wezwanie do pokuty nawiązuje do powtarzającego się refrenu z Księgi Amosa 4:6-11: „A jednak nie zwróciliście się do mnie”.
Księga Kapłańska 26:23-24: "Jeśli mimo to nie przyjmiecie mojego karcenia i pozostaniecie wobec mnie wrogo nastawieni, Ja sam będę wobec was wrogi i ukarzę was siedmiokrotnie więcej za wasze grzechy." - Ten fragment Prawa Mojżeszowego nawiązuje do ostrzeżeń Amosa z Księgi Amosa 4:6-11, gdzie Bóg zesłał nieszczęścia, aby wezwać Izraela do pokuty.
Jeremiasza 5:3: "Panie, czy Twoje oczy nie szukają wierności? Uderzyłeś ich, ale nie poczuli bólu; załamałeś ich, lecz oni nie zgodzili się na poprawę. Uczynili swoje twarze twardszymi niż kamień i nie chcieli się nawrócić." - Werset ten odzwierciedla upór Izraela opisany w 4 rozdziale Księgi Amosa, gdzie lud nie chce wrócić do Boga pomimo kar.
Izajasza 29:13: "Pan mówi: Lud ten zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, lecz ich serce jest ode mnie daleko. Cześć, jaką mi okazują, składa się wyłącznie z zasad nauczanych przez ludzi." - Ten fragment odnosi się do krytyki Amosa wobec religijnej hipokryzji Izraela w Księdze Amosa 4:4-5.
Hebrajczyków 10:31: "To straszna rzecz wpaść w ręce Boga żywego!" - Ten werset Nowego Testamentu oddaje sens zbliżającego się sądu, jaki Amos przekazuje w Księdze Amosa 4:12-13.
FAQ:
Co powiedział Amos o cielcach z Betel?
Amos skrytykował bałwochwalstwo w Betel, gdzie ludzie oddawali cześć złotym cielcom, i Bóg miał za to wymierzyć karę. (Amos 4:4-5)
Dlaczego Bóg zesłał na Izrael głód i pragnienie?
Bóg zesłał głód i pragnienie jako znak sądu, ale ludzie nadal nie chcieli się do Niego zwrócić. (Amos 4:6-8)
Co powiedział Amos o plagach i zarazach?
Amos wspomniał, że Bóg zesłał plagi i zarazy, ale Izrael nie pokutował. Świadczyło to o zatwardziałości serc ludu. (Amos 4:9)
W jaki sposób Bóg objawia się jako sędzia w Księdze Amosa 4?
Bóg objawił się jako sprawiedliwy sędzia, sprowadzając nieszczęścia, aby ludzie się nawrócili, ale nie nastąpiła żadna zmiana w ich postawie. (Amos 4:10-11)
Co Amos ogłosił jako ostateczną odpowiedź Boga?
Amos oznajmił, że Bóg przygotowuje zniszczenie Izraela, ponieważ lud nie okazał skruchy pomimo boskich ostrzeżeń. (Amos 4:12-13)
