1. dianoixon o libanoV taV quraV sou kai katafagetw pur taV kedrouV sou
2. ololuxatw pituV dioti peptwken kedroV oti megalwV megistaneV etalaipwrhsan ololuxate drueV thV basanitidoV oti katespasqh o drumoV o sumfutoV
3. fwnh qrhnountwn poimenwn oti tetalaipwrhken h megalwsunh autwn fwnh wruomenwn leontwn oti tetalaipwrhken to fruagma tou iordanou
4. tade legei kurioV pantokratwr poimainete ta probata thV sfaghV
5. a oi kthsamenoi katesfazon kai ou metemelonto kai oi pwlounteV auta elegon euloghtoV kurioV kai peplouthkamen kai oi poimeneV autwn ouk epascon ouden ep' autoiV
6. dia touto ou feisomai ouketi epi touV katoikountaV thn ghn legei kurioV kai idou egw paradidwmi touV anqrwpouV ekaston eiV ceiraV tou plhsion autou kai eiV ceiraV basilewV autou kai katakoyousin thn ghn kai ou mh exelwmai ek ceiroV autwn
7. kai poimanw ta probata thV sfaghV eiV thn canaanitin kai lhmyomai emautw duo rabdouV thn mian ekalesa kalloV kai thn eteran ekalesa scoinisma kai poimanw ta probata
8. kai exarw touV treiV poimenaV en mhni eni kai barunqhsetai h yuch mou ep' autouV kai gar ai yucai autwn epwruonto ep' eme
9. kai eipa ou poimanw umaV to apoqnhskon apoqnhsketw kai to ekleipon ekleipetw kai ta kataloipa katesqietwsan ekastoV taV sarkaV tou plhsion autou
10. kai lhmyomai thn rabdon mou thn kalhn kai aporriyw authn tou diaskedasai thn diaqhkhn mou hn dieqemhn proV pantaV touV laouV
11. kai diaskedasqhsetai en th hmera ekeinh kai gnwsontai oi cananaioi ta probata ta fulassomena dioti logoV kuriou estin
12. kai erw proV autouV ei kalon enwpion umwn estin dote sthsanteV ton misqon mou h apeipasqe kai esthsan ton misqon mou triakonta argurouV
13. kai eipen kurioV proV me kaqeV autouV eiV to cwneuthrion kai skeyai ei dokimon estin on tropon edokimasqhn uper autwn kai elabon touV triakonta argurouV kai enebalon autouV eiV ton oikon kuriou eiV to cwneuthrion
14. kai aperriya thn rabdon thn deuteran to scoinisma tou diaskedasai thn katascesin ana meson iouda kai ana meson tou israhl
15. kai eipen kurioV proV me eti labe seautw skeuh poimenika poimenoV apeirou
16. dioti idou egw exegeirw poimena epi thn ghn to eklimpanon ou mh episkeyhtai kai to dieskorpismenon ou mh zhthsh kai to suntetrimmenon ou mh iashtai kai to oloklhron ou mh kateuqunh kai ta krea twn eklektwn katafagetai kai touV astragalouV autwn ekstreyei
17. w oi poimainonteV ta mataia kai oi kataleloipoteV ta probata macaira epi touV bracionaV autou kai epi ton ofqalmon ton dexion autou o braciwn autou xhrainomenoV xhranqhsetai kai o ofqalmoV o dexioV autou ektufloumenoV ektuflwqhsetai
Przypisy:
11:1-3 - Zagłada ziemi Izraela jest przepowiedziana w odniesieniu do lamentu pasterzy i utraty ich owiec. Wydarzenie to symbolizuje upadek przywódców duchowych i wynikający z tego kryzys ludu Bożego. Obraz „pasterzy” w Księdze Zachariasza odzwierciedla brak umiejętności przywódców w prowadzeniu ludu w sprawiedliwości (zob. także Ezechiel 34:1-10 i Jeremiasz 23:1-2).
11:4-6 - Bóg nakazuje Zachariaszowi, by pasł trzodę przeznaczoną na rzeź. Ten fragment podkreśla bunt ludu Izraela i zbliżający się sąd nad tymi, którzy odwrócili się od Boga, podkreślając odpowiedzialność przywódców za duchowy stan narodu (zob. także Jr 25,34-36 i Mt 23,37).
11:7-14 - Zachariasz symbolicznie łamie dwa kije, „Łaska” i „Jedność”, symbolizując zerwanie przymierza z Bogiem i podział między plemionami Izraela. Ten akt symbolizuje upadek przymierza Boga z Jego ludem i pojawienie się nowego przywódcy, który zostanie odrzucony, co wskazuje na odrzucenie Chrystusa (zob. także Mt 26,15 i Mk 14,21).
11:15-17 - Bóg nakazuje Zachariaszowi postępować jak głupi pasterz, wskazując na nadejście fałszywego przywódcy i zbliżającą się klęskę Izraela. Lamentacja nad „nieużytecznym pasterzem” jest ostrzeżeniem przed tymi, którzy kierują się egoizmem i sprzeciwiają się woli Bożej (zob. także J 10,11-15 i Ap 6,15-17).
11:18-19 - Wzmianka o „ostrym nożu” i zniszczeniu trzody podkreśla ostateczny sąd, jaki miał spaść na Izrael, jest to lekcja na temat konsekwencji odrzucenia prawdziwego pasterza i przymierza z Bogiem (zobacz również Izajasza 56:10-12 i Łukasza 19:41-44).
Wersety związane z Zacarias, 11:
Zachariasz rozdział 11 przedstawia przypowieść o pasterzach. Jakie ostrzeżenie daje Bóg w związku ze skorumpowanym przywództwem? Ten enigmatyczny tekst opisuje sąd nad niewiernymi pasterzami i zawiera symboliczne działanie dwóch lasek: „Łaski” i „Zjednoczenia”. Rozdział ten wspomina także o trzydziestu srebrnikach, zapowiadających zdradę Jezusa. Zachariasz 11 porusza takie tematy, jak odpowiedzialność duszpasterska, odrzucenie przez Boga i konsekwencje niewierności. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzą Twoje zrozumienie tego prowokującego rozdziału.
Mateusza 26:15: "I zapytał ich: Ile mi dasz, jeśli wam go wydam? I wyznaczyli za niego cenę: trzydzieści srebrników." - Ten fragment odzwierciedla Zachariasza 11:12, gdzie pasterz otrzymuje trzydzieści srebrników, co jest interpretowane jako proroctwo o zdradzie Jezusa.
Jana 10:12-13: "Pracownik nie jest pasterzem, do którego należą owce. Kiedy więc widzi nadchodzącego wilka, porzuca owce i ucieka. Następnie wilk atakuje stado i rozprasza je. Ucieka, bo jest pensjonariuszem i nie przejmuje się owcami." - Ten fragment nawiązuje do tematu niedbałego pasterza z Zachariasza 11:16-17.
Ezechiela 34:2: "Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela; prorokuj i mów do nich: Tak mówi Wszechwładny Pan: Biada pasterzom Izraela, którzy dbają tylko o siebie! Czy pasterze nie powinni troszczyć się o swoją trzodę?" - Ten fragment odzwierciedla temat Zachariasza 11, dotyczący niedbałych i niewiernych pasterzy.
Mateusza 27:9-10: "Wtedy wypełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz: «Wzięli trzydzieści srebrników, cenę, którą Izraelici wyznaczyli za swoje życie, i kupili za nie pole garncarza, jak mi nakazał Pan»." - Choć przypisywany Jeremiaszowi, tekst ten nawiązuje do proroctwa Zachariasza 11:12-13 o trzydziestu srebrnikach.
Jeremiasz 23:1: "Biada pasterzom, którzy niszczą i rozpraszają owce mojego pastwiska!" - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Zachariasza 11, mówiącego o złych pasterzach, którzy nie troszczą się o swoją trzodę.
FAQ:
Co mówi Zachariasz 11 o końcu owiec?
Księga Zachariasza 11 opisuje koniec owiec jako znak sądu. Pasterz symbolizuje przywództwo, a owce to lud Boży, który cierpi z powodu odrzucenia wiernego przywództwa. (Zachariasz 11:4-17)
Jakie jest znaczenie głupiego pasterza w Księdze Zachariasza 11?
Głupi pasterz symbolizuje przywódców, którzy nie troszczą się o ludzi, przynosząc zniszczenie i nieszczęście, w przeciwieństwie do sprawiedliwych pasterzy, którzy prowadziliby ich mądrze. (Zachariasz 11:15-17)
Dlaczego Bóg nakazuje wytępić postać pasterza w Księdze Zachariasza 11?
Odcięcie pasterza symbolizuje odrzucenie Boga i prawego przywództwa przez lud izraelski, co doprowadzi do porzucenia i cierpienia. (Zachariasz 11:8-9)
Co oznacza zapłata trzydziestu srebrników w Księdze Zachariasza 11?
Trzydzieści srebrników symbolizuje cenę, za którą Mesjasz miał zostać zdradzony, nawiązując do zdrady Judasza, który wydał Go za tę kwotę. (Zachariasz 11:12-13)
W jaki sposób Księga Zachariasza 11 zapowiada nadejście Mesjasza?
Księga Zachariasza 11 zapowiada Mesjasza, który zostanie odrzucony i zdradzony przez ludzi, sprowadzając sąd na Izrael, ale także dając nadzieję na przyszłe odrodzenie. (Zachariasz 11:4-17)
