1. ote de kathlqon eiV ton oikon mou kai apedoqh moi anna h gunh mou kai twbiaV o uioV mou en th penthkosth th eorth h estin agia epta ebdomadwn egenhqh ariston kalon moi kai anepesa tou fagein
2. kai eqeasamhn oya polla kai eipa tw uiw mou badison kai agage on ean eurhV twn adelfwn hmwn endeh oV memnhtai tou kuriou kai idou menw se
3. kai elqwn eipen pater eiV ek tou genouV hmwn estraggalwmenoV erriptai en th agora
4. kagw prin h geusasqai me anaphdhsaV aneilomhn auton eiV ti oikhma ewV ou edu o hlioV
5. kai epistreyaV elousamhn kai hsqion ton arton mou en luph
6. kai emnhsqhn thV profhteiaV amwV kaqwV eipen strafhsontai ai eortai umwn eiV penqoV kai pasai ai eufrosunai umwn eiV qrhnon kai eklausa
7. kai ote edu o hlioV wcomhn kai oruxaV eqaya auton
8. kai oi plhsion epegelwn legonteV ouketi fobeitai foneuqhnai peri tou pragmatoV toutou kai apedra kai idou palin qaptei touV nekrouV
9. kai en auth th nukti anelusa qayaV kai ekoimhqhn memiammenoV para ton toicon thV aulhV kai to proswpon mou akalupton hn
10. kai ouk hdein oti strouqia en tw toicw estin kai twn ofqalmwn mou anewgotwn afwdeusan ta strouqia qermon eiV touV ofqalmouV mou kai egenhqh leukwmata eiV touV ofqalmouV mou kai eporeuqhn proV iatrouV kai ouk wfelhsan me aciacaroV de etrefen me ewV ou eporeuqh eiV thn elumaida
11. kai h gunh mou anna hriqeueto en toiV gunaikeioiV
12. kai apestelle toiV kurioiV kai apedwkan auth kai autoi ton misqon prosdonteV kai erifon
13. ote de hlqen proV me hrxato krazein kai eipa auth poqen to erifion mh kleyimaion estin apodoV auto toiV kurioiV ou gar qemiton estin fagein kleyimaion
14. h de eipen dwron dedotai moi epi tw misqw kai ouk episteuon auth kai elegon apodidonai auto toiV kurioiV kai hruqriwn proV authn h de apokriqeisa eipen moi pou eisin ai elehmosunai sou kai ai dikaiosunai sou idou gnwsta panta meta sou
Przypisy:
2:1-5 - Tobiasz staje, by pochować Izraelitę, demonstrując swoje niezmienne oddanie tradycji i obowiązkom moralnym, nawet za cenę prześladowań. Ten gest podkreśla wartość uczciwości w trudnych czasach (zob. także Prz 21,21 i Rz 12,9).
2:6-7 - Tobiasz staje w obliczu gniewu króla Sancheryba i zostaje zmuszony do ukrycia się. Gotowość Tobiasza do wypełnienia swojego obowiązku, nawet w obliczu zagrożenia, podkreśla jego odwagę i wiarę w Boga (zob. także Psalm 56:3-4 i 2 Tymoteusza 1:7).
2:8-9 - Lament Tobiasza nad swoim losem i sytuacją wygnanych Izraelitów wyraża głębokie poczucie solidarności i miłości do ludu Bożego. Podkreśla to wagę współczucia i jedności wśród współwyznawców (zob. także Efezjan 4:32 i 1 Piotra 3:8).
2:10-12 - Decyzja Tobiasza, by nie uczestniczyć w uczcie królewskiej z powodu sumienia, dowodzi, jak ważne jest pozostanie wiernym Bogu, nawet w obliczu pokusy. Odzwierciedla to potrzebę duchowego rozeznania (zob. także Flp 1,9-10 i 1 Tes 5,21).
2:13-14 - Uzdrowienie Tobiasza ze ślepoty dzięki jego wierze i wstawiennictwu Rafaela przypomina o Bożej mocy przywracania i uzdrawiania. Obecność anioła ukazuje, że Bóg jest zawsze z tymi, którzy Go szukają (zob. także Jk 5,16 i Ps 30,2).
Wersety związane z Tobias, 2:
Rozdział 2 Tobiasza opisuje próby Tobiasza. W jaki sposób przeciwności losu wystawiają na próbę twoją wiarę? Ten poruszający tekst opisuje, jak Tobit po pochowaniu zamordowanego rodaka w wyniku niezwykłego wypadku traci wzrok. W rozdziale tym poruszane są tematy niesprawiedliwego cierpienia, wytrwałości w wierze i wyzwań stojących przed sprawiedliwymi. Tobiasz 2 wprowadza także modlitwy Tobiasza, które mają fundamentalne znaczenie dla rozwoju narracji. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie tematy tego przemieniającego rozdziału.
Hioba 2:9-10: "Zapytała go jego żona: «Czy nadal zachowujesz swą nieskazitelność? Przeklnij Boga i umrzyj! Odpowiedział: „Mówisz jak głupiec. Czy przyjmiemy dobro dane przez Boga, a nie zło?" - Reakcja Hioba na przeciwności losu odzwierciedla postawę Tobiasza, gdy traci wzrok i zachowuje wiarę pomimo trudności.
Psalmy 146:8: "Pan przywraca wzrok niewidomym, Pan podnosi pokornych, Pan miłuje sprawiedliwych." - Psalm ten daje nadzieję w sytuacjach takich jak ślepota Tobiasza, potwierdzając uzdrawiającą moc Boga.
2 Koryntian 4:17: "Ponieważ nasze lekkie i chwilowe cierpienia przynoszą nam wieczną chwałę, która przewyższa je wszystkie." - To Pawłowe spojrzenie na cierpienie można zastosować do sytuacji Tobiasza, postrzegając jego próby jako tymczasowe.
Jakuba 5:11: "Jak wiecie, za szczęśliwych uważamy tych, którzy wykazują wytrwałość. Słyszeliście o cierpliwości Hioba i widzieliście koniec, jaki przyniósł mu Pan. Pan jest pełen współczucia i miłosierdzia." - Wytrwałość Tobiasza w jego ślepocie i trudnościach jest echem wspomnianej tutaj cierpliwości Hioba.
1 Piotra 1:7: "W ten sposób wasza wiara, która jest warta o wiele więcej niż niszczące złoto, nawet jeśli zostało oczyszczone w ogniu, okazuje się autentyczna i zaowocuje uwielbieniem, chwałą i czcią, gdy objawi się Jezus Chrystus." - Próbę wiary Tobiasza przez jego ślepotę można zobaczyć w świetle tego wersetu o oczyszczeniu wiary.
FAQ:
Co się stało z Tobiaszem, gdy udał się do Ragué?
Tobiasz został wysłany przez swego ojca, Tobiasza, aby uzyskać zapłatę i pomoc w przywróceniu wzroku ojcu. (Tobiasz 2:1-2)
Jak Tobiasz spotkał anioła Rafaela?
Podczas swojej podróży Tobiasz spotkał anioła Rafała przebranego za człowieka, który stał się jego przewodnikiem i towarzyszem. (Tobiasz 2:10-14)
Co zrobił Tobiasz po przybyciu do domu Raguela?
Tobiasza powitał Raguel, który zaoferował mu gościnę i ogłosił, że poślubi swoją córkę Sarę. (Tobiasz 2:15-16)
Jak Raguel zareagował na prośbę Tobiasza o poślubienie Sary?
Raguel przystał na prośbę, ale wyjaśnił cierpienie Sary, która straciła już siedmiu mężów. (Tobiasza 2:13-14)
Jak Tobiasz poradził sobie z niebezpieczeństwem, które groziło mu, gdy poślubił Sarę?
Tobiasz, pod przewodnictwem Rafaela, modlił się do Boga i postąpił zgodnie z Jego wskazówkami, aby chronić Sarę przed działaniem demonów. (Tobiasz 2:16-18)
