1. kai twbit egrayen proseuchn eiV agalliasin kai eipen
2. euloghtoV o qeoV o zwn eiV touV aiwnaV kai h basileia autou oti autoV mastigoi kai elea katagei eiV adhn kai anagei kai ouk estin oV ekfeuxetai thn ceira autou
3. exomologeisqe autw oi uioi israhl enwpion twn eqnwn oti autoV diespeiren hmaV en autoiV
4. ekei upodeixate thn megalwsunhn autou uyoute auton enwpion pantoV zwntoV kaqoti autoV kurioV hmwn kai qeoV autoV pathr hmwn eiV pantaV touV aiwnaV
5. kai mastigwsei hmaV en taiV adikiaiV hmwn kai palin elehsei kai sunaxei hmaV ek pantwn twn eqnwn ou ean skorpisqhte en autoiV
6. ean epistreyhte proV auton en olh kardia umwn kai en olh th yuch poihsai enwpion autou alhqeian tote epistreyei proV umaV kai ou mh kruyh to proswpon autou af' umwn
7. kai qeasasqe a poihsei meq' umwn kai exomologhsasqe autw en olw tw stomati umwn kai euloghsate ton kurion thV dikaiosunhV kai uywsate ton basilea twn aiwnwn
8. egw en th gh thV aicmalwsiaV mou exomologoumai autw kai deiknuw thn iscun kai thn megalwsunhn autou eqnei amartwlwn epistreyate amartwloi kai poihsate dikaiosunhn enwpion autou tiV ginwskei ei qelhsei umaV kai poihsei elehmosunhn umin
9. ton qeon mou uyw kai h yuch mou ton basilea tou ouranou kai agalliasetai thn megalwsunhn autou
10. legetwsan panteV kai exomologeisqwsan autw en ierosolumoiV ierosoluma poliV agia mastigwsei epi ta erga twn uiwn sou kai palin elehsei touV uiouV twn dikaiwn
11. exomologou tw kuriw agaqwV kai eulogei ton basilea twn aiwnwn ina palin h skhnh autou oikodomhqh soi meta caraV
12. kai eufranai en soi touV aicmalwtouV kai agaphsai en soi touV talaipwrouV eiV pasaV taV geneaV tou aiwnoV
13. eqnh polla makroqen hxei proV to onoma kuriou tou qeou dwra en cersin econteV kai dwra tw basilei tou ouranou geneai genewn dwsousin soi agalliama
14. epikataratoi panteV oi misounteV se euloghmenoi esontai panteV oi agapwnteV se eiV ton aiwna
15. carhqi kai agalliasai epi toiV uioiV twn dikaiwn oti sunacqhsontai kai euloghsousin ton kurion twn dikaiwn w makarioi oi agapwnteV se carhsontai epi th eirhnh sou
16. makarioi osoi eluphqhsan epi pasaiV taiV mastixin sou oti epi soi carhsontai qeasamenoi pasan thn doxan sou kai eufranqhsontai eiV ton aiwna h yuch mou eulogeitw ton qeon ton basilea ton megan
17. oti oikodomhqhsetai ierousalhm sapfeirw kai smaragdw kai liqw entimw ta teich sou kai oi purgoi kai oi promacwneV en crusiw kaqarw kai ai plateiai ierousalhm bhrullw kai anqraki kai liqw ek soufir yhfologhqhsontai
18. kai erousin pasai ai rumai authV allhlouia kai ainesousin legonteV euloghtoV o qeoV oV uywsen pantaV touV aiwnaV
Przypisy:
13:1-3 - Tobiasz wielbi Boga za Jego miłosierdzie i sprawiedliwość, dostrzegając Jego zbawcze działanie w życiu Jego ludu. To uwielbienie podkreśla wagę uwielbienia i doceniania Bożych błogosławieństw w trudnych chwilach (zob. także Psalm 107:1-2 i List do Efezjan 5:20).
13:4-5 - Wizja miasta Niniwa i proroctwo o jego odbudowie podkreślają nadzieję na odnowę i odkupienie. Ten fragment podkreśla wierność Boga w spełnianiu obietnic, nawet po okresach sądu (zob. także Jeremiasz 29:11 i Rzymian 8:28).
13:6-8 - Tobiasz prorokuje o powrocie ludu do ojczyzny i nawróceniu pogan, symbolizując powszechność zbawienia. To wzmacnia przesłanie, że Bóg pragnie, aby wszyscy Go poznali (zob. także Psalm 86:9 i Dzieje Apostolskie 2:21).
13:9-10 - Obietnica, że Bóg zgromadzi wszystkie narody do oddawania czci Bogu w Jerozolimie, podkreśla centralne miejsce oddawania czci Bogu w życiu Jego ludu. Oddawanie czci Bogu powinno być aktem wspólnotowym, odzwierciedlającym jedność w wierze (zob. także Psalm 122,1-2 i List do Hebrajczyków 10,24-25).
13:11-14 - Polecenie Tobiasza, by pamiętać o swoich prawych czynach i oddaniu Bogu, przypomina o znaczeniu moralnego i etycznego życia. To wezwanie do odpowiedzialności podkreśla związek między wiarą a działaniem (zob. także Jk 2,17 i Ga 6,9).
Wersety związane z Tobias, 13:
Rozdział 13 Tobiasza przedstawia pieśń pochwalną Tobiasza. Jak wdzięczność przekształca przeciwności losu w uwielbienie? Ten poetycki tekst wyraża żarliwe uwielbienie Tobiasza wobec Boga za Jego miłosierdzie i sprawiedliwość. W tym rozdziale poruszane są tematy narodowej pokuty, boskiego odrodzenia i przyszłej chwały Jerozolimy. Tobit 13 pokazuje, jak cierpienie może zamienić się w potężne świadectwo dobroci Boga. Zanurz się z nami w pięciu fragmentach biblijnych, które w tym inspirującym rozdziale nawiązują do tematów uwielbienia i proroctw.
Psalmy 103:1-3: "Błogosław, duszo moja, Pana i wszystko, co jest we mnie, błogosław Jego święte imię. Błogosław duszo moja Pana i nie zapominaj o Jego dobrodziejstwach. To On przebacza wszystkie wasze winy i leczy wszystkie wasze choroby." - Pieśń pochwalna Tobiasza odzwierciedla tematy podobne do tych, które można znaleźć w tym psalmie wdzięczności i uwielbienia.
Izajasza 60:1-3: "Powstańcie, świećcie, bo przyszło wasze światło i chwała Pańska wzeszła nad wami. Bo oto ciemność okryła ziemię i ciemność okryła narody; lecz nad tobą zabłyśnie Pan i ukaże się nad tobą chwała jego. I narody będą chodzić w Twoim świetle, a królowie w jasności, która nad Tobą wzeszła." - Wizja Tobiasza dotycząca odrodzonego i pełnego chwały Jeruzalem przypomina proroctwo Izajasza o przyszłej chwale Syjonu.
Objawienie 21:10-11: "I zaniósł mnie w duchu na górę wielką i wysoką, i pokazał mi wielkie miasto, święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Bożą." - Opis Nowego Jeruzalem w Apokalipsie jest zbieżny z wizją Tobiasza dotyczącą odrodzonego Jeruzalem.
Łukasza 1:46-47: "Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawicielu." - Pieśń uwielbienia Maryi (Magnificat) ma podobny motyw z pieśnią uwielbienia Tobiasza.
Sofoniasza 3:14-15: "Śpiewaj, córo Syjonu; Krzycz z radości, Izraelu! Raduj się i wesel z całego serca, córko jerozolimska. Pan usunął wyroki, które były przeciwko tobie, wypędził twojego wroga; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie; nie ujrzysz już zła." - To proroctwo o odrodzeniu i radości dla Jerozolimy nawiązuje do tematów pieśni Tobiasza.
FAQ:
Co Tobiasz i Anna powiedzieli o dobroci Boga?
Tobiasz i Anna wychwalali dobroć Boga, chwaląc Go za odrodzenie ich rodziny i obdarzenie błogosławieństwem uzdrowienia i dobrobytu. (Tobiasz 13:15-16)
Co Tobiasz prorokował o Izraelu?
Tobiasz prorokował, że Bóg przywróci Jerozolimę i że dzieci Izraela powrócą z wygnania, aby oddawać cześć Panu w świętym mieście. (Tobiasz 13:16-17)
W jaki sposób Tobiasz wyraził swoją wiarę w odbudowę Jerozolimy?
Tobiasz wyraził swoją wiarę w odbudowę Jerozolimy, oświadczając, że Bóg zgromadzi dzieci Izraela, aby wspólnie świętować w świętym mieście i oddawać Mu cześć. (Tobiasz 13:16)
Co zrobili mieszkańcy Niniwy po modlitwie Tobiasza?
Po modlitwie Tobiasza mieszkańcy Niniwy rozpoznali wielkość Boga i zaczęli Go wielbić za wyzwolenie i odbudowę ich miasta. (Tobiasz 13:18)
Jakie znaczenie ma modlitwa dziękczynna w Księdze Tobiasza 13?
Modlitwa dziękczynna Tobiasza jest przykładem tego, jak powinniśmy doceniać i wielbić Boga za Jego błogosławieństwa. Wyraża ona wiarę w Jego suwerenność i dobroć (Tb 13,15-16).
