1. alhqeian legw en cristw ou yeudomai summarturoushV moi thV suneidhsewV mou en pneumati agiw
2. oti luph moi estin megalh kai adialeiptoV odunh th kardia mou
3. hucomhn gar autoV egw anaqema einai apo tou cristou uper twn adelfwn mou twn suggenwn mou kata sarka
4. oitineV eisin israhlitai wn h uioqesia kai h doxa kai ai diaqhkai kai h nomoqesia kai h latreia kai ai epaggeliai
5. wn oi patereV kai ex wn o cristoV to kata sarka o wn epi pantwn qeoV euloghtoV eiV touV aiwnaV amhn
6. ouc oion de oti ekpeptwken o logoV tou qeou ou gar panteV oi ex israhl outoi israhl
7. oud oti eisin sperma abraam panteV tekna all en isaak klhqhsetai soi sperma
8. toutestin ou ta tekna thV sarkoV tauta tekna tou qeou alla ta tekna thV epaggeliaV logizetai eiV sperma
9. epaggeliaV gar o logoV outoV kata ton kairon touton eleusomai kai estai th sarra uioV
10. ou monon de alla kai rebekka ex enoV koithn ecousa isaak tou patroV hmwn
11. mhpw gar gennhqentwn mhde praxantwn ti agaqon h kakon ina h kat ekloghn tou qeou proqesiV menh ouk ex ergwn all ek tou kalountoV
12. errhqh auth oti o meizwn douleusei tw elassoni
13. kaqwV gegraptai ton iakwb hgaphsa ton de hsau emishsa
14. ti oun eroumen mh adikia para tw qew mh genoito
15. tw gar mwsh legei elehsw on an elew kai oikteirhsw on an oikteirw
16. ara oun ou tou qelontoV oude tou trecontoV alla tou eleountoV qeou
17. legei gar h grafh tw faraw oti eiV auto touto exhgeira se opwV endeixwmai en soi thn dunamin mou kai opwV diaggelh to onoma mou en pash th gh
18. ara oun on qelei eleei on de qelei sklhrunei
19. ereiV oun moi ti eti memfetai tw gar boulhmati autou tiV anqesthken
20. menounge w anqrwpe su tiV ei o antapokrinomenoV tw qew mh erei to plasma tw plasanti ti me epoihsaV outwV
21. h ouk ecei exousian o kerameuV tou phlou ek tou autou furamatoV poihsai o men eiV timhn skeuoV o de eiV atimian
22. ei de qelwn o qeoV endeixasqai thn orghn kai gnwrisai to dunaton autou hnegken en pollh makroqumia skeuh orghV kathrtismena eiV apwleian
23. kai ina gnwrish ton plouton thV doxhV autou epi skeuh eleouV a prohtoimasen eiV doxan
24. ouV kai ekalesen hmaV ou monon ex ioudaiwn alla kai ex eqnwn
25. wV kai en tw wshe legei kalesw ton ou laon mou laon mou kai thn ouk hgaphmenhn hgaphmenhn
26. kai estai en tw topw ou errhqh autoiV ou laoV mou umeiV ekei klhqhsontai uioi qeou zwntoV
27. hsaiaV de krazei uper tou israhl ean h o ariqmoV twn uiwn israhl wV h ammoV thV qalasshV to kataleimma swqhsetai
28. logon gar suntelwn kai suntemnwn en dikaiosunh oti logon suntetmhmenon poihsei kurioV epi thV ghV
29. kai kaqwV proeirhken hsaiaV ei mh kurioV sabawq egkatelipen hmin sperma wV sodoma an egenhqhmen kai wV gomorra an wmoiwqhmen
30. ti oun eroumen oti eqnh ta mh diwkonta dikaiosunhn katelaben dikaiosunhn dikaiosunhn de thn ek pistewV
31. israhl de diwkwn nomon dikaiosunhV eiV nomon dikaiosunhV ouk efqasen
32. diati oti ouk ek pistewV all wV ex ergwn nomou prosekoyan gar tw liqw tou proskommatoV
33. kaqwV gegraptai idou tiqhmi en siwn liqon proskommatoV kai petran skandalou kai paV o pisteuwn ep autw ou kataiscunqhsetai
Przypisy:
9:1-5 - Paweł wyraża swój ból z powodu duchowej straty narodu żydowskiego, ukazując głębię swojej miłości do swojego narodu. Podkreśla wagę rodu Izraela, poprzez który wypełniły się obietnice Boże (zob. także Rdz 17,7-8 i Flp 3,5-6).
9:6-13 - Paweł podkreśla, że obietnica Boga nie zależy od fizycznego pochodzenia, lecz od Bożego wyboru. Wybór Izaaka zamiast Ismaela i Jakuba zamiast Ezawa dowodzi suwerenności Boga w zbawieniu (zob. także Rdz 25,23 i Mt 22,14).
9:14-18 - Sprawiedliwość Boga jest omawiana w świetle Jego suwerenności i miłosierdzia. Paweł podkreśla, że Bóg ma prawo okazać miłosierdzie każdemu, kogo zechce, jak widać w historii faraona, który stał się zatwardziałym, aby wypełnić Boży zamysł (zob. także Wj 9,16 i Mt 20,15).
9:19-29 - Boskie wybranie jest suwerennym wyborem Boga, a ludzka odpowiedzialność nie jest umniejszana. Paweł cytuje proroków Izajasza i Ozeasza, potwierdzając, że Boże miłosierdzie obejmuje nie tylko Żydów, ale także pogan (zob. także Oz 2,23 i Iz 10,22).
9:30-33 - Paweł porusza kwestię dążenia do sprawiedliwości. Poganie, którzy nie szukali sprawiedliwości przez Prawo, osiągnęli ją przez wiarę, podczas gdy Izraelici szukali sprawiedliwości przez Prawo, ale jej nie znaleźli. Kamieniem obrazy jest Chrystus (zob. także Izajasz 8:14 i Mateusz 21:42).
Wersety związane z Romanos, 9:
Rozdział 9 Listu do Rzymian bada suwerenność Boga w zbawieniu. Jak można pogodzić Boże wybranie z ludzką odpowiedzialnością? Ten głęboki tekst porusza kwestię odrzucenia Mesjasza przez Izrael i Bożej wolności okazywania miłosierdzia. Rozdział ten porusza takie tematy, jak predestynacja, zamysł Boga w historii i włączenie pogan. Rzymian 9 podważa nasze zrozumienie Bożej sprawiedliwości i niezasłużonej łaski. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na złożone tematy tego pełnego wyzwań rozdziału.
Malachiasza 1:2-3: "Umiłowałem ich” – mówi Pan. „Ale ty pytasz: «Jak nas kochałeś?» „Czy Ezaw nie był bratem Jakuba?” – wyrocznia Pana. „Miałem jednak Jakuba, lecz odrzuciłem Ezawa…”" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 9:13 i ilustruje suwerenność Boga w wyborze.
Wyjścia 33:19: "Pan odpowiedział: Sprawię, że przejdzie przed tobą cała moja dobroć i będę głosił moje imię, Pan, przed tobą. Zmiłuję się, nad kim chcę, i zlituję się, nad kim chcę." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 9:15, aby zademonstrować Bożą suwerenność.
Izajasza 10:22-23: "Choć twój lud, Izraelu, jest jak piasek morski, tylko resztka powróci. Zagłada została już zarządzona i nadejdzie przepełniona sprawiedliwością. Pan, Pan Zastępów, dokona zniszczenia postanowionego nad całym krajem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 9:27-28, mówiąc o reszcie Izraela.
Ozeasza 2:23: "Zasieję to sobie w ziemi; Będę traktował z miłością to, co nazywam „niekochanym”. Powiem tym, których nazwałem „nie-moimi-ludźmi”: „Wy jesteście moim ludem”; i powiedzą: «Ty jesteś moim Bogiem»." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 9:25 i ilustruje powołanie pogan.
Izajasza 28:16: "Dlatego mówi Wszechwładny Pan: Oto kładę na Syjonie kamień wypróbowany, kosztowny kamień węgielny na pewny fundament; kto ufa, nigdy się nie zachwieje." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 9:33, nazywając Chrystusa przeszkodą.
Malachiasza 1:2-3: "Umiłowałem ich” – mówi Pan. „Ale ty pytasz: «Jak nas kochałeś?» „Czy Ezaw nie był bratem Jakuba?” – wyrocznia Pana. „Miałem jednak Jakuba, lecz odrzuciłem Ezawa…”" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 9:13 i ilustruje suwerenność Boga w wyborze.
Wyjścia 33:19: "Pan odpowiedział: Sprawię, że przejdzie przed tobą cała moja dobroć i będę głosił moje imię, Pan, przed tobą. Zmiłuję się, nad kim chcę, i zlituję się, nad kim chcę." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 9:15, aby zademonstrować Bożą suwerenność.
Izajasza 10:22-23: "Choć twój lud, Izraelu, jest jak piasek morski, tylko resztka powróci. Zagłada została już zarządzona i nadejdzie przepełniona sprawiedliwością. Pan, Pan Zastępów, dokona zniszczenia postanowionego nad całym krajem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 9:27-28, mówiąc o reszcie Izraela.
Ozeasza 2:23: "Zasieję to sobie w ziemi; Będę traktował z miłością to, co nazywam „niekochanym”. Powiem tym, których nazwałem „nie-moimi-ludźmi”: „Wy jesteście moim ludem”; i powiedzą: «Ty jesteś moim Bogiem»." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 9:25 i ilustruje powołanie pogan.
Izajasza 28:16: "Dlatego mówi Wszechwładny Pan: Oto kładę na Syjonie kamień wypróbowany, kosztowny kamień węgielny na pewny fundament; kto ufa, nigdy się nie zachwieje." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 9:33, nazywając Chrystusa przeszkodą.
FAQ:
Dlaczego Bóg wybrał Izaaka, a nie Izmaela?
Bóg wybrał Izaaka nie ze względu na jego czyny, ale by pokazać, że Jego wybór jest suwerenny i że realizuje On swoje cele niezależnie od ludzkich wyborów. (Rzymian 9:7-9)
Czego Paweł naucza o suwerenności Boga w Rzymian 9?
Paweł naucza, że Bóg jest suwerenny nad wszystkim i że Jego wybór osób, które powołuje do zbawienia, nie zależy od ludzkich zasług, lecz od Jego łaski. (Rzymian 9:15-16)
Co oznacza stwierdzenie, że „zbawienie pochodzi od Żydów”?
Oznacza to, że Jezus Chrystus, zbawienie świata, pochodził od Żydów i że obietnica zbawienia najpierw spełniła się w Izraelu, a następnie została rozszerzona na pogan (Rzymian 9:4-5).
Jak Paweł radzi sobie z odrzuceniem ewangelii przez wielu Żydów?
Paweł ubolewa nad odrzuceniem Żydów, ale potwierdza, że zbawienie Boże jest kwestią boskiego wyboru i że ci, którzy wierzą – zarówno Żydzi, jak i poganie – są zbawieni. (Rzymian 9:30-33)
Co Paweł ma na myśli pisząc o „kamieniu obrazy”?
„Kamień obrazy” odnosi się do Chrystusa, którego, choć jest skałą zbawienia, wielu Żydów odrzuca, potykając się o Jego przesłanie wiary, a nie o uczynki (Rzymian 9:32).
