1. dikaiwqenteV oun ek pistewV eirhnhn ecomen proV ton qeon dia tou kuriou hmwn ihsou cristou
2. di ou kai thn prosagwghn eschkamen th pistei eiV thn carin tauthn en h esthkamen kai kaucwmeqa ep elpidi thV doxhV tou qeou
3. ou monon de alla kai kaucwmeqa en taiV qliyesin eidoteV oti h qliyiV upomonhn katergazetai
4. h de upomonh dokimhn h de dokimh elpida
5. h de elpiV ou kataiscunei oti h agaph tou qeou ekkecutai en taiV kardiaiV hmwn dia pneumatoV agiou tou doqentoV hmin
6. eti gar cristoV ontwn hmwn asqenwn kata kairon uper asebwn apeqanen
7. moliV gar uper dikaiou tiV apoqaneitai uper gar tou agaqou taca tiV kai tolma apoqanein
8. sunisthsin de thn eautou agaphn eiV hmaV o qeoV oti eti amartwlwn ontwn hmwn cristoV uper hmwn apeqanen
9. pollw oun mallon dikaiwqenteV nun en tw aimati autou swqhsomeqa di autou apo thV orghV
10. ei gar ecqroi onteV kathllaghmen tw qew dia tou qanatou tou uiou autou pollw mallon katallagenteV swqhsomeqa en th zwh autou
11. ou monon de alla kai kaucwmenoi en tw qew dia tou kuriou hmwn ihsou cristou di ou nun thn katallaghn elabomen
12. dia touto wsper di enoV anqrwpou h amartia eiV ton kosmon eishlqen kai dia thV amartiaV o qanatoV kai outwV eiV pantaV anqrwpouV o qanatoV dihlqen ef w panteV hmarton
13. acri gar nomou amartia hn en kosmw amartia de ouk ellogeitai mh ontoV nomou
14. all ebasileusen o qanatoV apo adam mecri mwsewV kai epi touV mh amarthsantaV epi tw omoiwmati thV parabasewV adam oV estin tupoV tou mellontoV
15. all ouc wV to paraptwma outwV kai to carisma ei gar tw tou enoV paraptwmati oi polloi apeqanon pollw mallon h cariV tou qeou kai h dwrea en cariti th tou enoV anqrwpou ihsou cristou eiV touV pollouV eperisseusen
16. kai ouc wV di enoV amarthsantoV to dwrhma to men gar krima ex enoV eiV katakrima to de carisma ek pollwn paraptwmatwn eiV dikaiwma
17. ei gar tw tou enoV paraptwmati o qanatoV ebasileusen dia tou enoV pollw mallon oi thn perisseian thV caritoV kai thV dwreaV thV dikaiosunhV lambanonteV en zwh basileusousin dia tou enoV ihsou cristou
18. ara oun wV di enoV paraptwmatoV eiV pantaV anqrwpouV eiV katakrima outwV kai di enoV dikaiwmatoV eiV pantaV anqrwpouV eiV dikaiwsin zwhV
19. wsper gar dia thV parakohV tou enoV anqrwpou amartwloi katestaqhsan oi polloi outwV kai dia thV upakohV tou enoV dikaioi katastaqhsontai oi polloi
20. nomoV de pareishlqen ina pleonash to paraptwma ou de epleonasen h amartia upereperisseusen h cariV
21. ina wsper ebasileusen h amartia en tw qanatw outwV kai h cariV basileush dia dikaiosunhV eiV zwhn aiwnion dia ihsou cristou tou kuriou hmwn
Przypisy:
5:1-2 - Usprawiedliwieni przez wiarę, chrześcijanie mają pokój z Bogiem i dostęp do Jego łaski. Usprawiedliwienie przychodzi nie z uczynków, ale z wiary w Chrystusa, kładącej nacisk na zaufanie do obietnic Bożych (zob. także Efezjan 2:8-9 i Galacjan 2:16).
5:6-8 - Śmierć Chrystusa za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami, dowodzi niezmierzonej miłości Boga. Łaska jest dana wszystkim nie dlatego, że na nią zasługujemy, ale z powodu Jego miłosierdzia (zob. także 1 J 4,9-10 i J 15,13).
05:12 - Grzech wszedł na świat przez Adama, przynosząc śmierć wszystkim ludziom. Ten werset przeciwstawia grzech pierworodny zbawieniu przyniesionemu przez Chrystusa (zob. także Rdz 3,6-19 i 1 Kor 15,22).
5:15-17 - Dar łaski w Chrystusie jest większy niż grzech Adama. Przestępstwo niesie śmierć, ale łaska Boża przez Jezusa przynosi usprawiedliwienie i życie wieczne (zob. także 1 Koryntian 15:45 i 2 Koryntian 5:19).
5:20-21 - Gdzie grzech się rozmnożył, łaska Boża rozlała się jeszcze obficiej. Ten kontrast między grzechem a łaską uwydatnia przeobfitość Bożej miłości, która jest w stanie przezwyciężyć każdą ludzką słabość (zob. także 1 J 1,7 i Tt 2,11).
Wersety związane z Romanos, 5:
Rozdział 5 Listu do Rzymian celebruje owoce usprawiedliwienia i kontrastuje Adama z Chrystusem. Jakie błogosławieństwa płyną z naszego pokoju z Bogiem? Ten radosny tekst opisuje bezpieczeństwo wierzącego, miłość Boga objawioną na krzyżu i chrześcijańską nadzieję. W rozdziale tym przedstawiono także naukę o grzechu pierworodnym i nadmiarze łaski w Chrystusie. Rzymian 5 ukazuje, jak dzieło Chrystusa nieskończenie przewyższa skutki grzechu Adama. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na chwalebne tematy tego przemieniającego rozdziału.
Jana 3:16: "Albowiem tak Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne." - Werset ten odzwierciedla temat Bożej miłości okazanej przez Chrystusa, omówiony w Liście do Rzymian 5:8.
1 Piotra 3:18: "Albowiem i Chrystus raz na zawsze cierpiał za grzechy, sprawiedliwy za nieprawych, aby nas przyprowadzić do Boga. Został zabity w ciele, ale ożywiony przez Ducha." - Ten fragment przypomina argumentację Pawła z Listu do Rzymian 5:6-8 o Chrystusie umierającym za grzeszników.
Efezjan 2:14-16: "Albowiem On jest naszym pokojem, który stworzył jedno i zniszczył barierę, mur wrogości, unieważniając w swoim ciele prawo przykazań wyrażonych w zarządzeniach. Jego celem było stworzenie w sobie z dwojga jednego nowego człowieka, wprowadzającego pokój i pojednanie ich z Bogiem w jednym ciele przez krzyż, przez który zniszczył nieprzyjaźń." - Wersety te nawiązują do tematu pojednania przez Chrystusa, omówionego w Liście do Rzymian 5:10-11.
1 Koryntian 15:21-22: "Ponieważ przez jednego człowieka przyszła śmierć, przez jednego człowieka także zmartwychwstanie. Bo jak w Adamie wszyscy umierają, tak w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni." - Ten fragment odzwierciedla kontrast pomiędzy Adamem i Chrystusem przedstawiony w Liście do Rzymian 5:12-21.
Jakuba 1:2-4: "Bracia moi, potraktujcie to jako źródło wielkiej radości, gdy przechodzicie różne próby, bo wiecie, że próba waszej wiary rodzi wytrwałość. A wytrwałość musi wiązać się z pełnym działaniem, abyście byli dojrzali i kompletni, i nie mieliby żadnych braków." - Wersety te nawiązują do argumentu Pawła z Listu do Rzymian 5:3-5 na temat wartości cierpienia w życiu chrześcijańskim.
FAQ:
Czego Paweł naucza o pokoju z Bogiem w Rzymian 5?
W rozdziale 5 Listu do Rzymian Paweł naucza, że dzięki Jezusowi Chrystusowi mamy pokój z Bogiem, gdyż zostaliśmy usprawiedliwieni przez wiarę i teraz cieszymy się łaską, która została nam dana (Rzymian 5:1).
Jak Paweł opisuje związek między grzechem a łaską w Liście do Rzymian 5?
Paweł naucza, że chociaż grzech wszedł na świat przez jednego człowieka (Adama), łaska Boża przez Jezusa Chrystusa przezwyciężyła grzech, przynosząc życie i usprawiedliwienie. (Rzymian 5:12-21)
Co oznacza usprawiedliwienie przez wiarę w Rzymian 5?
Usprawiedliwieni przez wiarę, mamy dostęp do łaski Bożej i pewność, że zbawienie jest gwarantowane, co prowadzi nas do nadziei chwały Bożej. (Rzymian 5:1-2)
W jaki sposób cierpienie przyczynia się do rozwoju duchowego, według Pawła?
Paweł twierdzi, że cierpienie kształtuje wytrwałość, charakter i nadzieję, prowadząc nas do głębszego zaufania Bogu. (Rzymian 5:3-5)
Co oznacza pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa?
Pojednanie oznacza, że dzięki śmierci Chrystusa zostaliśmy przywróceni do relacji z Bogiem, zmieniając się z wrogów w umiłowane dzieci Boże. (Rzymian 5:10)
