1. legw oun mh apwsato o qeoV ton laon autou mh genoito kai gar egw israhlithV eimi ek spermatoV abraam fulhV beniamin
2. ouk apwsato o qeoV ton laon autou on proegnw h ouk oidate en hlia ti legei h grafh wV entugcanei tw qew kata tou israhl legwn
3. kurie touV profhtaV sou apekteinan kai ta qusiasthria sou kateskayan kagw upeleifqhn monoV kai zhtousin thn yuchn mou
4. alla ti legei autw o crhmatismoV katelipon emautw eptakisciliouV andraV oitineV ouk ekamyan gonu th baal
5. outwV oun kai en tw nun kairw leimma kat ekloghn caritoV gegonen
6. ei de cariti ouketi ex ergwn epei h cariV ouketi ginetai cariV ei de ex ergwn ouketi estin cariV epei to ergon ouketi estin ergon
7. ti oun o epizhtei israhl toutou ouk epetucen h de eklogh epetucen oi de loipoi epwrwqhsan
8. kaqwV gegraptai edwken autoiV o qeoV pneuma katanuxewV ofqalmouV tou mh blepein kai wta tou mh akouein ewV thV shmeron hmeraV
9. kai dabid legei genhqhtw h trapeza autwn eiV pagida kai eiV qhran kai eiV skandalon kai eiV antapodoma autoiV
10. skotisqhtwsan oi ofqalmoi autwn tou mh blepein kai ton nwton autwn diapantoV sugkamyon
11. legw oun mh eptaisan ina peswsin mh genoito alla tw autwn paraptwmati h swthria toiV eqnesin eiV to parazhlwsai autouV
12. ei de to paraptwma autwn ploutoV kosmou kai to htthma autwn ploutoV eqnwn posw mallon to plhrwma autwn
13. umin gar legw toiV eqnesin ef oson men eimi egw eqnwn apostoloV thn diakonian mou doxazw
14. ei pwV parazhlwsw mou thn sarka kai swsw tinaV ex autwn
15. ei gar h apobolh autwn katallagh kosmou tiV h proslhyiV ei mh zwh ek nekrwn
16. ei de h aparch agia kai to furama kai ei h riza agia kai oi kladoi
17. ei de tineV twn kladwn exeklasqhsan su de agrielaioV wn enekentrisqhV en autoiV kai sugkoinwnoV thV rizhV kai thV piothtoV thV elaiaV egenou
18. mh katakaucw twn kladwn ei de katakaucasai ou su thn rizan bastazeiV all h riza se
19. ereiV oun exeklasqhsan oi kladoi ina egw egkentrisqw
20. kalwV th apistia exeklasqhsan su de th pistei esthkaV mh uyhlofronei alla fobou
21. ei gar o qeoV twn kata fusin kladwn ouk efeisato mhpwV oude sou feishtai
22. ide oun crhstothta kai apotomian qeou epi men touV pesontaV apotomian epi de se crhstothta ean epimeinhV th crhstothti epei kai su ekkophsh
23. kai ekeinoi de ean mh epimeinwsin th apistia egkentrisqhsontai dunatoV gar estin o qeoV palin egkentrisai autouV
24. ei gar su ek thV kata fusin exekophV agrielaiou kai para fusin enekentrisqhV eiV kallielaion posw mallon outoi oi kata fusin egkentrisqhsontai th idia elaia
25. ou gar qelw umaV agnoein adelfoi to musthrion touto ina mh hte par eautoiV fronimoi oti pwrwsiV apo merouV tw israhl gegonen acriV ou to plhrwma twn eqnwn eiselqh
26. kai outwV paV israhl swqhsetai kaqwV gegraptai hxei ek siwn o ruomenoV kai apostreyei asebeiaV apo iakwb
27. kai auth autoiV h par emou diaqhkh otan afelwmai taV amartiaV autwn
28. kata men to euaggelion ecqroi di umaV kata de thn ekloghn agaphtoi dia touV pateraV
29. ametamelhta gar ta carismata kai h klhsiV tou qeou
30. wsper gar kai umeiV pote hpeiqhsate tw qew nun de hlehqhte th toutwn apeiqeia
31. outwV kai outoi nun hpeiqhsan tw umeterw eleei ina kai autoi elehqwsin
32. sunekleisen gar o qeoV touV pantaV eiV apeiqeian ina touV pantaV elehsh
33. w baqoV ploutou kai sofiaV kai gnwsewV qeou wV anexereunhta ta krimata autou kai anexicniastoi ai odoi autou
34. tiV gar egnw noun kuriou h tiV sumbouloV autou egeneto
35. h tiV proedwken autw kai antapodoqhsetai autw
36. oti ex autou kai di autou kai eiV auton ta panta autw h doxa eiV touV aiwnaV amhn
Przypisy:
11:1-6 - Paweł potwierdza, że Bóg nie odrzucił Izraela, gdyż on sam, jako Żyd, jest przykładem tego, że Bóg wciąż utrzymuje wierny ostatek. Wybranie z łaski, a nie z uczynków, jest podstawą zbawienia (zob. także 1 Krl 19,18 i Ef 2,8-9).
11:7-10 - Niewiara Izraela nie stoi na przeszkodzie realizacji Bożego planu. Bóg dał im ducha zboczenia, ale nie porzucił całkowicie swojego ludu, pozwalając, by poganie zostali włączeni do Jego planu zbawienia (zob. także Izajasz 29:10 i Mateusz 13:15).
11:11-15 - Upadek Izraela przyniósł zbawienie poganom, ale Paweł podkreśla, że dzieje się to również dla zbawienia Żydów. Wprowadzenie pogan do ewangelii jest błogosławieństwem, ale ostatecznym celem jest odbudowa Izraela (zob. także Mt 23,39 i Łk 21,24).
11:16-24 - Paweł używa metafory drzewa oliwnego, aby zilustrować relację między Żydami a poganami. Poganie zostali wszczepieni w drzewo oliwne, ale muszą zachować pokorę i czujność, ponieważ drzewo może zostać ścięte, jeśli nie pozostaną wierni wierze (zob. także Mt 21,43 i J 15,5).
11:25-36 - Paweł mówi o tajemnicy zbawienia Izraela i o tym, jak częściowa ślepota Żydów zostanie usunięta u kresu czasów. Kończy hymnem pochwalnym na cześć Bożej mądrości i suwerenności (zob. także Zachariasz 12:10 i Ap 1:7).
Wersety związane z Romanos, 11:
Rozdział 11 Listu do Rzymian kończy dyskusję na temat przeznaczenia Izraela. Jaki jest ostateczny plan Boga dla Jego wybranego ludu? Ten pełen nadziei tekst ukazuje, że Bóg nie odrzucił całkowicie Izraela, ale ma plan jego przyszłej odbudowy. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak wierna resztka, wszczepienie pogan i tajemnicze ostateczne zbawienie Izraela. Punktem kulminacyjnym 11 rozdziału Listu do Rzymian jest doksologia, która celebruje niezgłębioną mądrość Bożą. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają głębokie tematy tego odkrywczego rozdziału.
1 Królów 19:18: "Jednak zachowałem w Izraelu siedem tysięcy, wszystkich, których kolana nie zginają się przed Baalem i których usta go nie całowały." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 11:4, mówiąc o wiernej reszcie.
Izajasza 29:10: "Pan sprawił, że spadł na ciebie duch senności; zawiązał oczy prorokom i zakrył głowy widzących." - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 11:8 i odnosi się do zatwardziałości Izraela.
Psalmy 69:22-23: "Niech zastawiony przed nimi stół stanie się pułapką, karą i sidłem. Niech ich oczy się zaćmią i nie będą już widzieć, i niech ich plecy będą pochylone na zawsze." - Paweł cytuje te wersety z Rzymian 11:9-10, mówiąc o chwilowym potknięciu się Izraela.
Izajasza 59:20-21: "Odkupiciel przyjdzie na Syjon, do tych, którzy odpokutują za swoje grzechy w Jakubie” – wyrocznia Pana. „A to jest moje przymierze z nimi” – mówi Pan. „Mój Duch, który jest w tobie, i moje słowa, które włożyłem w twoje usta, nie odstąpią od niej ani od ust jej dzieci i ich potomstwa, odtąd i na wieki” – mówi Pan." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 11:26-27, mówiąc o przyszłym zbawieniu Izraela.
Izajasza 40:13: "Kto znał zamysł Pana? Kto był Twoim doradcą?" - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 11:34, podkreślając niezgłębialność sądów Bożych.
1 Królów 19:18: "Jednak zachowałem w Izraelu siedem tysięcy, wszystkich, których kolana nie zginają się przed Baalem i których usta go nie całowały." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 11:4, mówiąc o wiernej reszcie.
Izajasza 29:10: "Pan sprawił, że spadł na ciebie duch senności; zawiązał oczy prorokom i zakrył głowy widzących." - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 11:8 i odnosi się do zatwardziałości Izraela.
Psalmy 69:22-23: "Niech zastawiony przed nimi stół stanie się pułapką, karą i sidłem. Niech ich oczy się zaćmią i nie będą już widzieć, i niech ich plecy będą pochylone na zawsze." - Paweł cytuje te wersety z Rzymian 11:9-10, mówiąc o chwilowym potknięciu się Izraela.
Izajasza 59:20-21: "Odkupiciel przyjdzie na Syjon, do tych, którzy odpokutują za swoje grzechy w Jakubie” – wyrocznia Pana. „A to jest moje przymierze z nimi” – mówi Pan. „Mój Duch, który jest w tobie, i moje słowa, które włożyłem w twoje usta, nie odstąpią od niej ani od ust jej dzieci i ich potomstwa, odtąd i na wieki” – mówi Pan." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 11:26-27, mówiąc o przyszłym zbawieniu Izraela.
Izajasza 40:13: "Kto znał zamysł Pana? Kto był Twoim doradcą?" - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 11:34, podkreślając niezgłębialność sądów Bożych.
FAQ:
Co oznacza, że Izrael został odrzucony przez Boga?
Bóg nie odrzucił całkowicie Izraela, lecz wykorzystał jego niewiarę, by przynieść zbawienie poganom. Obiecuje jednak, że w przyszłości przywróci Izraela do istnienia. (Rzymian 11:1-12)
Jak zbawienie pogan wpływa na naród izraelski?
Zbawienie pogan budzi zazdrość Izraela i służy jako sposób na przywrócenie ludu Bogu. (Rzymian 11:11-14)
Czego naucza Paweł na temat dobrego drzewa oliwnego i dzikiego drzewa oliwnego?
Swoja oliwka symbolizuje Izrael, a dzika oliwka – pogan. Paweł naucza, że poganie, wszczepieni w Chrystusa, powinni pozostać pokorni i nie pysznić się. (Rzymian 11:16-24)
Co oznacza „tajemnica”, którą Paweł objawia w Rzymian 11?
Tajemnica polega na tym, że Izrael był częściowo zatwardziały, dopóki nie weszła pełnia pogan. Na koniec cały Izrael zostanie zbawiony. (Rzymian 11:25-27)
W jaki sposób Bóg okazuje swoją mądrość i miłosierdzie Izraelowi?
Mądrość i miłosierdzie Boga widoczne są w tym, jak wykorzystał odrzucenie Izraela, aby przynieść błogosławieństwa poganom, a następnie przywróci Izrael. (Rzymian 11:33-36)
