1. kai elalhsen kurioV proV mwushn en th erhmw sina en tw etei tw deuterw exelqontwn autwn ek ghV aiguptou en tw mhni tw prwtw legwn
2. eipon kai poieitwsan oi uioi israhl to pasca kaq' wran autou
3. th tessareskaidekath hmera tou mhnoV tou prwtou proV esperan poihseiV auto kata kairouV kata ton nomon autou kai kata thn sugkrisin autou poihseiV auto
4. kai elalhsen mwushV toiV uioiV israhl poihsai to pasca
5. enarcomenou th tessareskaidekath hmera tou mhnoV en th erhmw tou sina kaqa sunetaxen kurioV tw mwush outwV epoihsan oi uioi israhl
6. kai paregenonto oi andreV oi hsan akaqartoi epi yuch anqrwpou kai ouk hdunanto poihsai to pasca en th hmera ekeinh kai proshlqon enantion mwush kai aarwn en ekeinh th hmera
7. kai eipan oi andreV ekeinoi proV auton hmeiV akaqartoi epi yuch anqrwpou mh oun usterhswmen prosenegkai to dwron kuriw kata kairon autou en mesw uiwn israhl
8. kai eipen proV autouV mwushV sthte autou kai akousomai ti enteleitai kurioV peri umwn
9. kai elalhsen kurioV proV mwushn legwn
10. lalhson toiV uioiV israhl legwn anqrwpoV anqrwpoV oV ean genhtai akaqartoV epi yuch anqrwpou h en odw makran umin h en taiV geneaiV umwn kai poihsei to pasca kuriw
11. en tw mhni tw deuterw en th tessareskaidekath hmera to proV esperan poihsousin auto ep' azumwn kai pikridwn fagontai auto
12. ou kataleiyousin ap' autou eiV to prwi kai ostoun ou suntriyousin ap' autou kata ton nomon tou pasca poihsousin auto
13. kai anqrwpoV oV ean kaqaroV h kai en odw makra ouk estin kai usterhsh poihsai to pasca exoleqreuqhsetai h yuch ekeinh ek tou laou authV oti to dwron kuriw ou proshnegken kata ton kairon autou amartian autou lhmyetai o anqrwpoV ekeinoV
14. ean de proselqh proV umaV proshlutoV en th gh umwn kai poihsei to pasca kuriw kata ton nomon tou pasca kai kata thn suntaxin autou poihsei auto nomoV eiV estai umin kai tw proshlutw kai tw autocqoni thV ghV
15. kai th hmera h estaqh h skhnh ekaluyen h nefelh thn skhnhn ton oikon tou marturiou kai to esperaV hn epi thV skhnhV wV eidoV puroV ewV prwi
16. outwV egineto dia pantoV h nefelh ekalupten authn hmeraV kai eidoV puroV thn nukta
17. kai hnika anebh h nefelh apo thV skhnhV kai meta tauta aphran oi uioi israhl kai en tw topw ou an esth h nefelh ekei parenebalon oi uioi israhl
18. dia prostagmatoV kuriou parembalousin oi uioi israhl kai dia prostagmatoV kuriou aparousin pasaV taV hmeraV en aiV skiazei h nefelh epi thV skhnhV parembalousin oi uioi israhl
19. kai otan efelkhtai h nefelh epi thV skhnhV hmeraV pleiouV kai fulaxontai oi uioi israhl thn fulakhn tou qeou kai ou mh exarwsin
20. kai estai otan skepash h nefelh hmeraV ariqmw epi thV skhnhV dia fwnhV kuriou parembalousin kai dia prostagmatoV kuriou aparousin
21. kai estai otan genhtai h nefelh af' esperaV ewV prwi kai anabh h nefelh to prwi kai aparousin hmeraV h nuktoV
22. mhnoV hmeraV pleonazoushV thV nefelhV skiazoushV ep' authV parembalousin oi uioi israhl kai ou mh aparwsin
23. oti dia prostagmatoV kuriou aparousin thn fulakhn kuriou efulaxanto dia prostagmatoV kuriou en ceiri mwush
Przypisy:
9:1-5 - Bóg nakazuje Izraelitom świętowanie Paschy na pustyni, ukazując wagę upamiętnienia wyzwolenia z Egiptu nawet w czasach przejściowych. Ciągłe świętowanie Paschy odzwierciedla wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Wj 12,24-27 i 1 Kor 5,7).
9:6-8 - Niektórzy ludzie, którzy stali się nieczyści z powodu kontaktu ze zwłokami, prosili Mojżesza o wskazówki, jak uczestniczyć w święcie Paschy. To pokazuje potrzebę szukania boskiego przewodnictwa w skomplikowanych sytuacjach i zachowania czystości w kulcie (zob. także Kpł 11,44-45 i Jk 1,5).
9:9-12 - Bóg pozwala tym, którzy byli nieczyści lub podróżowali, obchodzić Paschę w innym terminie. To polecenie podkreśla Boże miłosierdzie i Jego gotowość do zapewnienia sposobów wypełnienia Prawa nawet w niesprzyjających okolicznościach (zob. także Psalm 145:8-9 i Ewangelię Mateusza 12:7).
9:15-16 - Obłok okrywający Przybytek symbolizował obecność Boga wśród ludu. Jego stała obecność była widocznym przypomnieniem o Bożym przywództwie i ochronie podczas ich wędrówki przez pustynię (zob. także Wj 40,34-38 i Iz 4,5-6).
9:17-23 - Izraelici podążali za wskazówkami obłoku, przemieszczając się lub pozostając w obozie, gdy się unosił lub zatrzymywał. To ilustruje wagę podążania za wolą Boga i zaufania Jego przewodnictwu w każdym aspekcie życia (zob. także Psalm 37:23 i Jana 10:27).
Wersety związane z Números, 9:
Rozdział 9 Liczb dotyczy obchodów Paschy i obłoku przewodniego. W jaki sposób Bóg prowadzi swój lud? Ten kluczowy tekst opisuje pierwszą Paschę na pustyni, zaopatrzenie na późniejszą Paschę oraz Boski obłok, który prowadził obóz Izraelitów. W tym rozdziale podkreślono wagę upamiętniania, posłuszeństwa i boskiego przewodnictwa. Liczb 9 porusza tematy pamięci, rytualnej czystości i poddania się Bożemu przywództwu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady boskiego przewodnictwa w tym podstawowym rozdziale.
1 Koryntian 5:7: "Pozbądźcie się starego zakwasu, abyście stali się nowym i przaśnym ciastem, takim, jakim naprawdę jesteście. Gdyż Chrystus, nasz Baranek Paschalny, został złożony w ofierze." - Paweł nawiązuje do Paschy, której wskazówki zostały powtórzone w Liczb 9.
Jana 19:36: "Stało się to, aby wypełniło się Pismo: Żadna z jego kości nie będzie złamana." - Jan cytuje instrukcję dotyczącą baranka paschalnego z Księgi Wyjścia 12:46, która została powtórzona w Liczb 9:12.
Marka 14:12: "W pierwszy dzień Święta Przaśników, kiedy był zwyczaj składania w ofierze baranka paschalnego, uczniowie Jezusa zapytali go: «Gdzie chcesz, żebyśmy ci przygotowali Paschę do spożycia?»" - Obchodzenie Paschy przez Jezusa i jego uczniów odzwierciedla wskazówki podane w Liczb 9.
2 Kronik 30:2-3: "Król, jego przywódcy i całe zgromadzenie w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę w drugim miesiącu, gdyż nie można było jej obchodzić w odpowiednim czasie, gdyż nie dokonała jeszcze konsekracji wystarczająca liczba kapłanów, a lud nie zebrali się w Jerozolimie." - Ten fragment odnosi się do postanowienia dotyczącego Paschy w drugim miesiącu, jak przedstawiono w Liczb 9:10-11.
Wyjścia 13:21-22: "Pan szedł przed nimi, za dnia w słupie obłoku, aby ich prowadzić w drodze, a w nocy w słupie ognia, aby ich oświecić, aby mogli chodzić dniem i nocą. Słup obłoku nie odchodził od ludu za dnia, ani słup ognia w nocy." - Ten fragment opisuje chmurę, która prowadziła Izrael, o której także mowa w Liczb 9:15-23.
FAQ:
Czym jest Pascha na pustyni, o której mowa w Księdze Liczb 9?
Paschę na pustyni obchodzono w drugim roku po wyjściu Izraela z Egiptu, zgodnie z nakazem Boga, aby upamiętnić wyzwolenie Izraela. (Lb 9,1-5)
Co stało się z osobami nieczystymi w czasie Paschy?
Ci, którzy byli nieczyści z powodu kontaktu ze zmarłymi, mogli obchodzić Paschę w drugim miesiącu, zachowując świętość obrzędu. (Lb 9,6-12)
Jak Bóg prowadził Izraelitów przez pustynię?
Bóg prowadził Izraelitów za pomocą obłoku, który okrywał Przybytek. Gdy obłok się przesuwał, podążali za nim; gdy się zatrzymywał, rozbijali obóz. (Lb 9,15-23)
Jakie znaczenie miała chmura nad Przybytkiem?
Obłok symbolizował boską obecność i przewodnictwo, wskazując, kiedy ludzie powinni wyruszyć, a kiedy pozostać w obozie. (Lb 9:15-23)
Czego uczymy się o posłuszeństwie z Księgi Liczb 9?
Księga Liczb 9 uczy, jak ważne jest dokładne przestrzeganie Bożych poleceń, co widać podczas obchodów Paschy i posłuszeństwa wobec ruchu obłoku (Księga Liczb 9:1-23).
