1. locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai anno secundo postquam egressi sunt de terra Ægypti mense primo dicens
2. faciant filii Israël phase in tempore suo
3. quartadecima die mensis hujus ad vesperam juxta omnes cærimonias et justificationes ejus
4. præcepitque Moses filiis Israël ut facerent phase
5. qui fecerunt tempore suo quartadecima die mensis ad vesperam in monte Sinai juxta omnia quæ mandaverat Dominus Mosi fecerunt filii Israël
6. ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron
7. dixerunt eis inmundi sumus super animam hominis quare fraudamur ut non valeamus offerre oblationem Domino in tempore suo inter filios Israël
8. quibus respondit Moses state ut consulam quid præcipiat Dominus de vobis
9. locutusque est Dominus ad Mosen dicens
10. loquere filiis Israël homo qui fuerit inmundus super anima sive in via procul in gente vestra faciat phase Domino
11. mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud
12. non relinquent ex eo quippiam usque mane et os ejus non confringent omnem ritum phase observabunt
13. si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit
14. peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini juxta cærimonias et justificationes ejus præceptum idem erit apud vos tam advenæ quam indigenæ
15. igitur die qua erectum est tabernaculum operuit illud nubes a vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane
16. sic fiebat jugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi species ignis
17. cumque ablata fuisset nubes quæ tabernaculum protegebat tunc proficiscebantur filii Israël et in loco ubi stetisset nubes ibi castrametabantur
18. ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum manebant in eodem loco
19. et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israël in excubiis Domini et non proficiscebantur
20. quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant
21. si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset dissipabant tentoria
22. si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum manebant filii Israël in eodem loco et non proficiscebantur statim autem ut recessisset movebant castra
23. per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius proficiscebantur erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per manum Mosi
Przypisy:
9:1-5 - Bóg nakazuje Izraelitom świętowanie Paschy na pustyni, ukazując wagę upamiętnienia wyzwolenia z Egiptu nawet w czasach przejściowych. Ciągłe świętowanie Paschy odzwierciedla wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Wj 12,24-27 i 1 Kor 5,7).
9:6-8 - Niektórzy ludzie, którzy stali się nieczyści z powodu kontaktu ze zwłokami, prosili Mojżesza o wskazówki, jak uczestniczyć w święcie Paschy. To pokazuje potrzebę szukania boskiego przewodnictwa w skomplikowanych sytuacjach i zachowania czystości w kulcie (zob. także Kpł 11,44-45 i Jk 1,5).
9:9-12 - Bóg pozwala tym, którzy byli nieczyści lub podróżowali, obchodzić Paschę w innym terminie. To polecenie podkreśla Boże miłosierdzie i Jego gotowość do zapewnienia sposobów wypełnienia Prawa nawet w niesprzyjających okolicznościach (zob. także Psalm 145:8-9 i Ewangelię Mateusza 12:7).
9:15-16 - Obłok okrywający Przybytek symbolizował obecność Boga wśród ludu. Jego stała obecność była widocznym przypomnieniem o Bożym przywództwie i ochronie podczas ich wędrówki przez pustynię (zob. także Wj 40,34-38 i Iz 4,5-6).
9:17-23 - Izraelici podążali za wskazówkami obłoku, przemieszczając się lub pozostając w obozie, gdy się unosił lub zatrzymywał. To ilustruje wagę podążania za wolą Boga i zaufania Jego przewodnictwu w każdym aspekcie życia (zob. także Psalm 37:23 i Jana 10:27).
Wersety związane z Liber Numeri, 9:
Rozdział 9 Liczb dotyczy obchodów Paschy i obłoku przewodniego. W jaki sposób Bóg prowadzi swój lud? Ten kluczowy tekst opisuje pierwszą Paschę na pustyni, zaopatrzenie na późniejszą Paschę oraz Boski obłok, który prowadził obóz Izraelitów. W tym rozdziale podkreślono wagę upamiętniania, posłuszeństwa i boskiego przewodnictwa. Liczb 9 porusza tematy pamięci, rytualnej czystości i poddania się Bożemu przywództwu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady boskiego przewodnictwa w tym podstawowym rozdziale.
1 Koryntian 5:7: "Pozbądźcie się starego zakwasu, abyście stali się nowym i przaśnym ciastem, takim, jakim naprawdę jesteście. Gdyż Chrystus, nasz Baranek Paschalny, został złożony w ofierze." - Paweł nawiązuje do Paschy, której wskazówki zostały powtórzone w Liczb 9.
Jana 19:36: "Stało się to, aby wypełniło się Pismo: Żadna z jego kości nie będzie złamana." - Jan cytuje instrukcję dotyczącą baranka paschalnego z Księgi Wyjścia 12:46, która została powtórzona w Liczb 9:12.
Marka 14:12: "W pierwszy dzień Święta Przaśników, kiedy był zwyczaj składania w ofierze baranka paschalnego, uczniowie Jezusa zapytali go: «Gdzie chcesz, żebyśmy ci przygotowali Paschę do spożycia?»" - Obchodzenie Paschy przez Jezusa i jego uczniów odzwierciedla wskazówki podane w Liczb 9.
2 Kronik 30:2-3: "Król, jego przywódcy i całe zgromadzenie w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę w drugim miesiącu, gdyż nie można było jej obchodzić w odpowiednim czasie, gdyż nie dokonała jeszcze konsekracji wystarczająca liczba kapłanów, a lud nie zebrali się w Jerozolimie." - Ten fragment odnosi się do postanowienia dotyczącego Paschy w drugim miesiącu, jak przedstawiono w Liczb 9:10-11.
Wyjścia 13:21-22: "Pan szedł przed nimi, za dnia w słupie obłoku, aby ich prowadzić w drodze, a w nocy w słupie ognia, aby ich oświecić, aby mogli chodzić dniem i nocą. Słup obłoku nie odchodził od ludu za dnia, ani słup ognia w nocy." - Ten fragment opisuje chmurę, która prowadziła Izrael, o której także mowa w Liczb 9:15-23.
FAQ:
Czym jest Pascha na pustyni, o której mowa w Księdze Liczb 9?
Paschę na pustyni obchodzono w drugim roku po wyjściu Izraela z Egiptu, zgodnie z nakazem Boga, aby upamiętnić wyzwolenie Izraela. (Lb 9,1-5)
Co stało się z osobami nieczystymi w czasie Paschy?
Ci, którzy byli nieczyści z powodu kontaktu ze zmarłymi, mogli obchodzić Paschę w drugim miesiącu, zachowując świętość obrzędu. (Lb 9,6-12)
Jak Bóg prowadził Izraelitów przez pustynię?
Bóg prowadził Izraelitów za pomocą obłoku, który okrywał Przybytek. Gdy obłok się przesuwał, podążali za nim; gdy się zatrzymywał, rozbijali obóz. (Lb 9,15-23)
Jakie znaczenie miała chmura nad Przybytkiem?
Obłok symbolizował boską obecność i przewodnictwo, wskazując, kiedy ludzie powinni wyruszyć, a kiedy pozostać w obozie. (Lb 9:15-23)
Czego uczymy się o posłuszeństwie z Księgi Liczb 9?
Księga Liczb 9 uczy, jak ważne jest dokładne przestrzeganie Bożych poleceń, co widać podczas obchodów Paschy i posłuszeństwa wobec ruchu obłoku (Księga Liczb 9:1-23).
