1. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινα ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ λέγων
2. εἰπὸν καὶ ποιείτωσαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸ πασχα καθ’ ὥραν αὐτοῦ
3. τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου πρὸς ἑσπέραν ποιήσεις αὐτὸ κατὰ καιρούς κατὰ τὸν νόμον αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ποιήσεις αὐτό
4. καὶ ἐλάλησεν Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ποιῆσαι τὸ πασχα
5. ἐναρχομένου τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Σινα καθὰ συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ
6. καὶ παρεγένοντο οἱ ἄνδρες οἳ ἦσαν ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου καὶ οὐκ ἠδύναντο ποιῆσαι τὸ πασχα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ προσῆλθον ἐναντίον Μωυσῆ καὶ Ααρων ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ
7. καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι πρὸς αὐτόν ἡμεῖς ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου μὴ οὖν ὑστερήσωμεν προσενέγκαι τὸ δῶρον κυρίῳ κατὰ καιρὸν αὐτοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν Ισραηλ
8. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς στῆτε αὐτοῦ καὶ ἀκούσομαι τί ἐντελεῖται κύριος περὶ ὑμῶν
9. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων
10. λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ λέγων ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὃς ἐὰν γένηται ἀκάθαρτος ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου ἢ ἐν ὁδῷ μακρὰν ὑμῖν ἢ ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν καὶ ποιήσει τὸ πασχα κυρίῳ
11. ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τὸ πρὸς ἑσπέραν ποιήσουσιν αὐτό ἐπ’ ἀζύμων καὶ πικρίδων φάγονται αὐτό
12. οὐ καταλείψουσιν ἀπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωὶ καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψουσιν ἀπ’ αὐτοῦ κατὰ τὸν νόμον τοῦ πασχα ποιήσουσιν αὐτό
13. καὶ ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καθαρὸς ᾖ καὶ ἐν ὁδῷ μακρᾷ οὐκ ἔστιν καὶ ὑστερήσῃ ποιῆσαι τὸ πασχα ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς ὅτι τὸ δῶρον κυρίῳ οὐ προσήνεγκεν κατὰ τὸν καιρὸν αὐτοῦ ἁμαρτίαν αὐτοῦ λήμψεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος
14. ἐὰν δὲ προσέλθῃ πρὸς ὑμᾶς προσήλυτος ἐν τῇ γῇ ὑμῶν καὶ ποιήσει τὸ πασχα κυρίῳ κατὰ τὸν νόμον τοῦ πασχα καὶ κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ ποιήσει αὐτό νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ αὐτόχθονι τῆς γῆς
15. καὶ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐστάθη ἡ σκηνή ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὴν σκηνήν τὸν οἶκον τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ ἑσπέρας ἦν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὡς εἶδος πυρὸς ἕως πρωί
16. οὕτως ἐγίνετο διὰ παντός ἡ νεφέλη ἐκάλυπτεν αὐτὴν ἡμέρας καὶ εἶδος πυρὸς τὴν νύκτα
17. καὶ ἡνίκα ἀνέβη ἡ νεφέλη ἀπὸ τῆς σκηνῆς καὶ μετὰ ταῦτα ἀπῆραν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἂν ἔστη ἡ νεφέλη ἐκεῖ παρενέβαλον οἱ υἱοὶ Ισραηλ
18. διὰ προστάγματος κυρίου παρεμβαλοῦσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ διὰ προστάγματος κυρίου ἀπαροῦσιν πάσας τὰς ἡμέρας ἐν αἷς σκιάζει ἡ νεφέλη ἐπὶ τῆς σκηνῆς παρεμβαλοῦσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ
19. καὶ ὅταν ἐφέλκηται ἡ νεφέλη ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἡμέρας πλείους καὶ φυλάξονται οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὴν φυλακὴν τοῦ θεοῦ καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσιν
20. καὶ ἔσται ὅταν σκεπάσῃ ἡ νεφέλη ἡμέρας ἀριθμῷ ἐπὶ τῆς σκηνῆς διὰ φωνῆς κυρίου παρεμβαλοῦσιν καὶ διὰ προστάγματος κυρίου ἀπαροῦσιν
21. καὶ ἔσται ὅταν γένηται ἡ νεφέλη ἀφ’ ἑσπέρας ἕως πρωὶ καὶ ἀναβῇ ἡ νεφέλη τὸ πρωί καὶ ἀπαροῦσιν ἡμέρας ἢ νυκτός
22. μηνὸς ἡμέρας πλεοναζούσης τῆς νεφέλης σκιαζούσης ἐπ’ αὐτῆς παρεμβαλοῦσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ οὐ μὴ ἀπάρωσιν
23. ὅτι διὰ προστάγματος κυρίου ἀπαροῦσιν τὴν φυλακὴν κυρίου ἐφυλάξαντο διὰ προστάγματος κυρίου ἐν χειρὶ Μωυσῆ
Przypisy:
9:1-5 - Bóg nakazuje Izraelitom świętowanie Paschy na pustyni, ukazując wagę upamiętnienia wyzwolenia z Egiptu nawet w czasach przejściowych. Ciągłe świętowanie Paschy odzwierciedla wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Wj 12,24-27 i 1 Kor 5,7).
9:6-8 - Niektórzy ludzie, którzy stali się nieczyści z powodu kontaktu ze zwłokami, prosili Mojżesza o wskazówki, jak uczestniczyć w święcie Paschy. To pokazuje potrzebę szukania boskiego przewodnictwa w skomplikowanych sytuacjach i zachowania czystości w kulcie (zob. także Kpł 11,44-45 i Jk 1,5).
9:9-12 - Bóg pozwala tym, którzy byli nieczyści lub podróżowali, obchodzić Paschę w innym terminie. To polecenie podkreśla Boże miłosierdzie i Jego gotowość do zapewnienia sposobów wypełnienia Prawa nawet w niesprzyjających okolicznościach (zob. także Psalm 145:8-9 i Ewangelię Mateusza 12:7).
9:15-16 - Obłok okrywający Przybytek symbolizował obecność Boga wśród ludu. Jego stała obecność była widocznym przypomnieniem o Bożym przywództwie i ochronie podczas ich wędrówki przez pustynię (zob. także Wj 40,34-38 i Iz 4,5-6).
9:17-23 - Izraelici podążali za wskazówkami obłoku, przemieszczając się lub pozostając w obozie, gdy się unosił lub zatrzymywał. To ilustruje wagę podążania za wolą Boga i zaufania Jego przewodnictwu w każdym aspekcie życia (zob. także Psalm 37:23 i Jana 10:27).
Wersety związane z Números, 9:
Rozdział 9 Liczb dotyczy obchodów Paschy i obłoku przewodniego. W jaki sposób Bóg prowadzi swój lud? Ten kluczowy tekst opisuje pierwszą Paschę na pustyni, zaopatrzenie na późniejszą Paschę oraz Boski obłok, który prowadził obóz Izraelitów. W tym rozdziale podkreślono wagę upamiętniania, posłuszeństwa i boskiego przewodnictwa. Liczb 9 porusza tematy pamięci, rytualnej czystości i poddania się Bożemu przywództwu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady boskiego przewodnictwa w tym podstawowym rozdziale.
1 Koryntian 5:7: "Pozbądźcie się starego zakwasu, abyście stali się nowym i przaśnym ciastem, takim, jakim naprawdę jesteście. Gdyż Chrystus, nasz Baranek Paschalny, został złożony w ofierze." - Paweł nawiązuje do Paschy, której wskazówki zostały powtórzone w Liczb 9.
Jana 19:36: "Stało się to, aby wypełniło się Pismo: Żadna z jego kości nie będzie złamana." - Jan cytuje instrukcję dotyczącą baranka paschalnego z Księgi Wyjścia 12:46, która została powtórzona w Liczb 9:12.
Marka 14:12: "W pierwszy dzień Święta Przaśników, kiedy był zwyczaj składania w ofierze baranka paschalnego, uczniowie Jezusa zapytali go: «Gdzie chcesz, żebyśmy ci przygotowali Paschę do spożycia?»" - Obchodzenie Paschy przez Jezusa i jego uczniów odzwierciedla wskazówki podane w Liczb 9.
2 Kronik 30:2-3: "Król, jego przywódcy i całe zgromadzenie w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę w drugim miesiącu, gdyż nie można było jej obchodzić w odpowiednim czasie, gdyż nie dokonała jeszcze konsekracji wystarczająca liczba kapłanów, a lud nie zebrali się w Jerozolimie." - Ten fragment odnosi się do postanowienia dotyczącego Paschy w drugim miesiącu, jak przedstawiono w Liczb 9:10-11.
Wyjścia 13:21-22: "Pan szedł przed nimi, za dnia w słupie obłoku, aby ich prowadzić w drodze, a w nocy w słupie ognia, aby ich oświecić, aby mogli chodzić dniem i nocą. Słup obłoku nie odchodził od ludu za dnia, ani słup ognia w nocy." - Ten fragment opisuje chmurę, która prowadziła Izrael, o której także mowa w Liczb 9:15-23.
FAQ:
Czym jest Pascha na pustyni, o której mowa w Księdze Liczb 9?
Paschę na pustyni obchodzono w drugim roku po wyjściu Izraela z Egiptu, zgodnie z nakazem Boga, aby upamiętnić wyzwolenie Izraela. (Lb 9,1-5)
Co stało się z osobami nieczystymi w czasie Paschy?
Ci, którzy byli nieczyści z powodu kontaktu ze zmarłymi, mogli obchodzić Paschę w drugim miesiącu, zachowując świętość obrzędu. (Lb 9,6-12)
Jak Bóg prowadził Izraelitów przez pustynię?
Bóg prowadził Izraelitów za pomocą obłoku, który okrywał Przybytek. Gdy obłok się przesuwał, podążali za nim; gdy się zatrzymywał, rozbijali obóz. (Lb 9,15-23)
Jakie znaczenie miała chmura nad Przybytkiem?
Obłok symbolizował boską obecność i przewodnictwo, wskazując, kiedy ludzie powinni wyruszyć, a kiedy pozostać w obozie. (Lb 9:15-23)
Czego uczymy się o posłuszeństwie z Księgi Liczb 9?
Księga Liczb 9 uczy, jak ważne jest dokładne przestrzeganie Bożych poleceń, co widać podczas obchodów Paschy i posłuszeństwa wobec ruchu obłoku (Księga Liczb 9:1-23).
