1. kai proshlqon oi arconteV fulhV uiwn galaad uiou macir uiou manassh ek thV fulhV uiwn iwshf kai elalhsan enanti mwush kai enanti eleazar tou ierewV kai enanti twn arcontwn oikwn patriwn uiwn israhl
2. kai eipan tw kuriw hmwn eneteilato kurioV apodounai thn ghn thV klhronomiaV en klhrw toiV uioiV israhl kai tw kuriw sunetaxen kurioV dounai thn klhronomian salpaad tou adelfou hmwn taiV qugatrasin autou
3. kai esontai eni twn fulwn uiwn israhl gunaikeV kai afaireqhsetai o klhroV autwn ek thV katascesewV twn paterwn hmwn kai prosteqhsetai eiV klhronomian thV fulhV oiV an genwntai gunaikeV kai ek tou klhrou thV klhronomiaV hmwn afaireqhsetai
4. ean de genhtai h afesiV twn uiwn israhl kai prosteqhsetai h klhronomia autwn epi thn klhronomian thV fulhV oiV an genwntai gunaikeV kai apo thV klhronomiaV fulhV patriaV hmwn afaireqhsetai h klhronomia autwn
5. kai eneteilato mwushV toiV uioiV israhl dia prostagmatoV kuriou legwn outwV fulh uiwn iwshf legousin
6. touto to rhma o sunetaxen kurioV taiV qugatrasin salpaad legwn ou areskei enantion autwn estwsan gunaikeV plhn ek tou dhmou tou patroV autwn estwsan gunaikeV
7. kai ouci peristrafhsetai klhronomia toiV uioiV israhl apo fulhV epi fulhn oti ekastoV en th klhronomia thV fulhV thV patriaV autou proskollhqhsontai oi uioi israhl
8. kai pasa qugathr agcisteuousa klhronomian ek twn fulwn uiwn israhl eni twn ek tou dhmou tou patroV authV esontai gunaikeV ina agcisteuswsin oi uioi israhl ekastoV thn klhronomian thn patrikhn autou
9. kai ou peristrafhsetai klhroV ek fulhV epi fulhn eteran alla ekastoV en th klhronomia autou proskollhqhsontai oi uioi israhl
10. on tropon sunetaxen kurioV mwush outwV epoihsan qugatereV salpaad
11. kai egenonto qersa kai egla kai melca kai noua kai maala qugatereV salpaad toiV aneyioiV autwn
12. ek tou dhmou tou manassh uiwn iwshf egenhqhsan gunaikeV kai egeneto h klhronomia autwn epi thn fulhn dhmou tou patroV autwn
13. autai ai entolai kai ta dikaiwmata kai ta krimata a eneteilato kurioV en ceiri mwush epi dusmwn mwab epi tou iordanou kata iericw .
Przypisy:
36:1-4 - Ponownie poruszono kwestię dziedziczenia córek Celofchada. Odzwierciedla to troskę o zachowanie dziedzictwa w obrębie plemion, ukazując troskę Boga o sprawiedliwość i organizację rodziny (zob. także Lb 27,1-11 i Joz 17,3-4).
36:5-9 - Bóg postanawia, że dziedziczki muszą wyjść za mąż w obrębie własnego plemienia, aby ziemia pozostała w rodzinie. Zapewnia to stabilność dziedziczenia i zachowanie własności między plemionami (zob. także Kpł 25:10 i Gal 3:28).
36:10-12 - Córki Celofchada posłuszne nakazowi Pana wychodzą za mąż w obrębie swojego plemienia. Podkreśla to wagę posłuszeństwa przykazaniom Boga i dbania o błogosławieństwo rodzinne (zob. także Joz 17:3-6).
36:13:00 - Ten werset kończy opowieść o prawach i przykazaniach, które Bóg dał Izraelitom za pośrednictwem Mojżesza. Podkreśla autorytet i wagę przestrzegania prawa Bożego, które zostało dane dla dobra i pomyślności ludu (zob. także Pwt 4:40 i Ps 19:7-11).
Wersety związane z Números, 36:
Rozdział 36 Liczb kończy się przepisami dotyczącymi dziedziczenia. Jak zachować dziedzictwo rodzinne i plemienne? Ten ostateczny tekst rozstrzyga kwestię dziedzictwa córek Zelofechada, ustanawiając zasady zawierania małżeństw w tym samym plemieniu. Rozdział ten porusza tematy ciągłości rodziny, ochrony dziedzictwa plemiennego i mądrości praw boskich. Liczb 36 ukazuje elastyczność i przewidywalność prawa Bożego. Przestudiuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają tematyce prawnej tego końcowego rozdziału.
Jozuego 17:3-4: "Ale Selofchad, syn Chefera, syna Gileada, syna Makira, syna Manassesa, nie miał synów, a jedynie córki, które nazywały się Mahala, Noe, Hogla, Milka i Tirsa. Stanęli przed kapłanem Eleazarem, Jozuem, synem Nuna, i przywódcami, i powiedzieli: «Pan nakazał Mojżeszowi, aby dał nam dziedzictwo wśród naszych krewnych». Zatem Jozue dał im dziedzictwo wśród braci ich ojca, zgodnie z przykazaniem Pana." - Fragment ten odnosi się bezpośrednio do przypadku córek Zelofechada, o którym mowa w Liczb 36.
Galacjan 3:28: "Nie ma Żyda ani Greka, niewolnika ani wolnego, mężczyzny ani kobiety; albowiem wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie." - Chociaż w innym kontekście, werset ten odzwierciedla zasadę równości w dziedziczeniu, o której mowa w Liczb 36 w odniesieniu do córek Zelofechada.
Przysłów 13:22: "Dobry człowiek pozostawia dziedzictwo wnukom swoich dzieci, lecz majątek grzesznika gromadzi się dla sprawiedliwych." - Przysłowie to mówi o dziedziczeniu, głównym temacie Księgi Liczb 36.
Ezechiela 46:18: "Książę nie zabierze ludowi żadnego majątku, wypędzając go z jego majątków. Dacie swoim dzieciom dziedzictwo odebrane tylko z waszej własności, aby żaden z mojego ludu nie został oddzielony od waszej własności." - Ten werset z Księgi Ezechiela odzwierciedla obawy dotyczące zachowania dziedzictwa plemiennego, o których mowa w Liczb 36.
Rut 4:5: "Wtedy Boaz powiedział: W dniu, w którym kupisz ziemię Noemi, kupisz także Rut Moabitkę, wdowę po zmarłym, aby zachować jego imię w swoim dziedzictwie." - Historia Rut ilustruje kwestie dziedziczenia i małżeństw międzyplemiennych, które są głównymi tematami Lb 36.
FAQ:
O co martwiły się córki Celofchada w Księdze Liczb 36?
Córki Celofchada obawiały się, że jeśli wyjdą za mąż za mężczyzn z innych plemion, ich dziedzictwo przejdzie na inne plemię (Lb 36:2-4).
Co Bóg nakazał odnośnie małżeństw córek Celofchada?
Bóg nakazał córkom Celofchada wyjść za mąż za kogoś z pokolenia Manassesa, aby dziedzictwo nie przeszło na inne plemię Izraela. (Lb 36:5-9)
Jak sprawa córek Celofchada wpłynęła na prawo spadkowe w Izraelu?
Sprawa ta ustanowiła zasadę, że spadkobiercy powinni zawierać małżeństwa w obrębie swojego plemienia, aby zachować dziedzictwo rodzinne w pierwotnym plemieniu. (Lb 36:6-7)
Jaki był cel ustawy ograniczającej małżeństwa międzyplemienne?
Celem tego prawa było zachowanie dziedzictwa w obrębie pierwotnych plemion, zapobieganie przenoszeniu ziemi między plemionami i zachowanie integralności podziału ziemi. (Lb 36:7-9)
Jaka była ostateczna decyzja w sprawie dziedziczenia córek Celofchada?
Córki Celofchada posłuchały nakazu Boga i poślubiły mężczyzn ze swojego plemienia, zapewniając w ten sposób, że dziedzictwo ich ojca pozostało w rękach Manassesa (Lb 36:10-12).
