1. καὶ προσῆλθον οἱ ἄρχοντες φυλῆς υἱῶν Γαλααδ υἱοῦ Μαχιρ υἱοῦ Μανασση ἐκ τῆς φυλῆς υἱῶν Ιωσηφ καὶ ἐλάλησαν ἔναντι Μωυσῆ καὶ ἔναντι Ελεαζαρ τοῦ ἱερέως καὶ ἔναντι τῶν ἀρχόντων οἴκων πατριῶν υἱῶν Ισραηλ
2. καὶ εἶπαν τῷ κυρίῳ ἡμῶν ἐνετείλατο κύριος ἀποδοῦναι τὴν γῆν τῆς κληρονομίας ἐν κλήρῳ τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ τῷ κυρίῳ συνέταξεν κύριος δοῦναι τὴν κληρονομίαν Σαλπααδ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ
3. καὶ ἔσονται ἑνὶ τῶν φυλῶν υἱῶν Ισραηλ γυναῖκες καὶ ἀφαιρεθήσεται ὁ κλῆρος αὐτῶν ἐκ τῆς κατασχέσεως τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ προστεθήσεται εἰς κληρονομίαν τῆς φυλῆς οἷς ἂν γένωνται γυναῖκες καὶ ἐκ τοῦ κλήρου τῆς κληρονομίας ἡμῶν ἀφαιρεθήσεται
4. ἐὰν δὲ γένηται ἡ ἄφεσις τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ προστεθήσεται ἡ κληρονομία αὐτῶν ἐπὶ τὴν κληρονομίαν τῆς φυλῆς οἷς ἂν γένωνται γυναῖκες καὶ ἀπὸ τῆς κληρονομίας φυλῆς πατριᾶς ἡμῶν ἀφαιρεθήσεται ἡ κληρονομία αὐτῶν
5. καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ διὰ προστάγματος κυρίου λέγων οὕτως φυλὴ υἱῶν Ιωσηφ λέγουσιν
6. τοῦτο τὸ ῥῆμα ὃ συνέταξεν κύριος ταῖς θυγατράσιν Σαλπααδ λέγων οὗ ἀρέσκει ἐναντίον αὐτῶν ἔστωσαν γυναῖκες πλὴν ἐκ τοῦ δήμου τοῦ πατρὸς αὐτῶν ἔστωσαν γυναῖκες
7. καὶ οὐχὶ περιστραφήσεται κληρονομία τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ἀπὸ φυλῆς ἐπὶ φυλήν ὅτι ἕκαστος ἐν τῇ κληρονομίᾳ τῆς φυλῆς τῆς πατριᾶς αὐτοῦ προσκολληθήσονται οἱ υἱοὶ Ισραηλ
8. καὶ πᾶσα θυγάτηρ ἀγχιστεύουσα κληρονομίαν ἐκ τῶν φυλῶν υἱῶν Ισραηλ ἑνὶ τῶν ἐκ τοῦ δήμου τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἔσονται γυναῖκες ἵνα ἀγχιστεύσωσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἕκαστος τὴν κληρονομίαν τὴν πατρικὴν αὐτοῦ
9. καὶ οὐ περιστραφήσεται κλῆρος ἐκ φυλῆς ἐπὶ φυλὴν ἑτέραν ἀλλὰ ἕκαστος ἐν τῇ κληρονομίᾳ αὐτοῦ προσκολληθήσονται οἱ υἱοὶ Ισραηλ
10. ὃν τρόπον συνέταξεν κύριος Μωυσῇ οὕτως ἐποίησαν θυγατέρες Σαλπααδ
11. καὶ ἐγένοντο Θερσα καὶ Εγλα καὶ Μελχα καὶ Νουα καὶ Μααλα θυγατέρες Σαλπααδ τοῖς ἀνεψιοῖς αὐτῶν
12. ἐκ τοῦ δήμου τοῦ Μανασση υἱῶν Ιωσηφ ἐγενήθησαν γυναῖκες καὶ ἐγένετο ἡ κληρονομία αὐτῶν ἐπὶ τὴν φυλὴν δήμου τοῦ πατρὸς αὐτῶν
13. αὗται αἱ ἐντολαὶ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ἃ ἐνετείλατο κύριος ἐν χειρὶ Μωυσῆ ἐπὶ δυσμῶν Μωαβ ἐπὶ τοῦ Ιορδάνου κατὰ Ιεριχω
Przypisy:
36:1-4 - Ponownie poruszono kwestię dziedziczenia córek Celofchada. Odzwierciedla to troskę o zachowanie dziedzictwa w obrębie plemion, ukazując troskę Boga o sprawiedliwość i organizację rodziny (zob. także Lb 27,1-11 i Joz 17,3-4).
36:5-9 - Bóg postanawia, że dziedziczki muszą wyjść za mąż w obrębie własnego plemienia, aby ziemia pozostała w rodzinie. Zapewnia to stabilność dziedziczenia i zachowanie własności między plemionami (zob. także Kpł 25:10 i Gal 3:28).
36:10-12 - Córki Celofchada posłuszne nakazowi Pana wychodzą za mąż w obrębie swojego plemienia. Podkreśla to wagę posłuszeństwa przykazaniom Boga i dbania o błogosławieństwo rodzinne (zob. także Joz 17:3-6).
36:13:00 - Ten werset kończy opowieść o prawach i przykazaniach, które Bóg dał Izraelitom za pośrednictwem Mojżesza. Podkreśla autorytet i wagę przestrzegania prawa Bożego, które zostało dane dla dobra i pomyślności ludu (zob. także Pwt 4:40 i Ps 19:7-11).
Wersety związane z Números, 36:
Rozdział 36 Liczb kończy się przepisami dotyczącymi dziedziczenia. Jak zachować dziedzictwo rodzinne i plemienne? Ten ostateczny tekst rozstrzyga kwestię dziedzictwa córek Zelofechada, ustanawiając zasady zawierania małżeństw w tym samym plemieniu. Rozdział ten porusza tematy ciągłości rodziny, ochrony dziedzictwa plemiennego i mądrości praw boskich. Liczb 36 ukazuje elastyczność i przewidywalność prawa Bożego. Przestudiuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają tematyce prawnej tego końcowego rozdziału.
Jozuego 17:3-4: "Ale Selofchad, syn Chefera, syna Gileada, syna Makira, syna Manassesa, nie miał synów, a jedynie córki, które nazywały się Mahala, Noe, Hogla, Milka i Tirsa. Stanęli przed kapłanem Eleazarem, Jozuem, synem Nuna, i przywódcami, i powiedzieli: «Pan nakazał Mojżeszowi, aby dał nam dziedzictwo wśród naszych krewnych». Zatem Jozue dał im dziedzictwo wśród braci ich ojca, zgodnie z przykazaniem Pana." - Fragment ten odnosi się bezpośrednio do przypadku córek Zelofechada, o którym mowa w Liczb 36.
Galacjan 3:28: "Nie ma Żyda ani Greka, niewolnika ani wolnego, mężczyzny ani kobiety; albowiem wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie." - Chociaż w innym kontekście, werset ten odzwierciedla zasadę równości w dziedziczeniu, o której mowa w Liczb 36 w odniesieniu do córek Zelofechada.
Przysłów 13:22: "Dobry człowiek pozostawia dziedzictwo wnukom swoich dzieci, lecz majątek grzesznika gromadzi się dla sprawiedliwych." - Przysłowie to mówi o dziedziczeniu, głównym temacie Księgi Liczb 36.
Ezechiela 46:18: "Książę nie zabierze ludowi żadnego majątku, wypędzając go z jego majątków. Dacie swoim dzieciom dziedzictwo odebrane tylko z waszej własności, aby żaden z mojego ludu nie został oddzielony od waszej własności." - Ten werset z Księgi Ezechiela odzwierciedla obawy dotyczące zachowania dziedzictwa plemiennego, o których mowa w Liczb 36.
Rut 4:5: "Wtedy Boaz powiedział: W dniu, w którym kupisz ziemię Noemi, kupisz także Rut Moabitkę, wdowę po zmarłym, aby zachować jego imię w swoim dziedzictwie." - Historia Rut ilustruje kwestie dziedziczenia i małżeństw międzyplemiennych, które są głównymi tematami Lb 36.
FAQ:
O co martwiły się córki Celofchada w Księdze Liczb 36?
Córki Celofchada obawiały się, że jeśli wyjdą za mąż za mężczyzn z innych plemion, ich dziedzictwo przejdzie na inne plemię (Lb 36:2-4).
Co Bóg nakazał odnośnie małżeństw córek Celofchada?
Bóg nakazał córkom Celofchada wyjść za mąż za kogoś z pokolenia Manassesa, aby dziedzictwo nie przeszło na inne plemię Izraela. (Lb 36:5-9)
Jak sprawa córek Celofchada wpłynęła na prawo spadkowe w Izraelu?
Sprawa ta ustanowiła zasadę, że spadkobiercy powinni zawierać małżeństwa w obrębie swojego plemienia, aby zachować dziedzictwo rodzinne w pierwotnym plemieniu. (Lb 36:6-7)
Jaki był cel ustawy ograniczającej małżeństwa międzyplemienne?
Celem tego prawa było zachowanie dziedzictwa w obrębie pierwotnych plemion, zapobieganie przenoszeniu ziemi między plemionami i zachowanie integralności podziału ziemi. (Lb 36:7-9)
Jaka była ostateczna decyzja w sprawie dziedziczenia córek Celofchada?
Córki Celofchada posłuchały nakazu Boga i poślubiły mężczyzn ze swojego plemienia, zapewniając w ten sposób, że dziedzictwo ich ojca pozostało w rękach Manassesa (Lb 36:10-12).
