1. kai elalhsen mariam kai aarwn kata mwush eneken thV gunaikoV thV aiqiopisshV hn elaben mwushV oti gunaika aiqiopissan elaben
2. kai eipan mh mwush monw lelalhken kurioV ouci kai hmin elalhsen kai hkousen kurioV
3. kai o anqrwpoV mwushV prauV sfodra para pantaV touV anqrwpouV touV ontaV epi thV ghV
4. kai eipen kurioV paracrhma proV mwushn kai mariam kai aarwn exelqate umeiV oi treiV eiV thn skhnhn tou marturiou kai exhlqon oi treiV eiV thn skhnhn tou marturiou
5. kai katebh kurioV en stulw nefelhV kai esth epi thV quraV thV skhnhV tou marturiou kai eklhqhsan aarwn kai mariam kai exhlqosan amfoteroi
6. kai eipen proV autouV akousate twn logwn mou ean genhtai profhthV umwn kuriw en oramati autw gnwsqhsomai kai en upnw lalhsw autw
7. ouc outwV o qerapwn mou mwushV en olw tw oikw mou pistoV estin
8. stoma kata stoma lalhsw autw en eidei kai ou di' ainigmatwn kai thn doxan kuriou eiden kai dia ti ouk efobhqhte katalalhsai kata tou qerapontoV mou mwush
9. kai orgh qumou kuriou ep' autoiV kai aphlqen
10. kai h nefelh apesth apo thV skhnhV kai idou mariam leprwsa wsei ciwn kai epebleyen aarwn epi mariam kai idou leprwsa
11. kai eipen aarwn proV mwushn deomai kurie mh sunepiqh hmin amartian dioti hgnohsamen kaqoti hmartomen
12. mh genhtai wsei ison qanatw wsei ektrwma ekporeuomenon ek mhtraV mhtroV kai katesqiei to hmisu twn sarkwn authV
13. kai ebohsen mwushV proV kurion legwn o qeoV deomai sou iasai authn
14. kai eipen kurioV proV mwushn ei o pathr authV ptuwn eneptusen eiV to proswpon authV ouk entraphsetai epta hmeraV aforisqhtw epta hmeraV exw thV parembolhV kai meta tauta eiseleusetai
15. kai afwrisqh mariam exw thV parembolhV epta hmeraV kai o laoV ouk exhren ewV ekaqarisqh mariam
16. kai meta tauta exhren o laoV ex ashrwq kai parenebalon en th erhmw tou faran
Przypisy:
12:1-2 - Miriam i Aaron krytykują Mojżesza z powodu jego żony Kuszytki i kwestionują jego autorytet. Odzwierciedla to ludzką skłonność do zazdrości i walki o władzę, nawet wśród powołanych przez Boga (zob. także Jk 3,16 i 1 Tm 5,19).
12:3 - Opis Mojżesza jako najpokorniejszego człowieka na ziemi podkreśla wagę pokory w duchowym przywództwie. Mojżesz stanowi przykład całkowitego polegania na Bogu pomimo krytyki (zob. także Mt 11,29 i Flp 2,3-4).
12:5-8 - Bóg broni Mojżesza, potwierdzając jego wyjątkowość jako proroka, do którego przemawia bezpośrednio. Podkreśla to odrębność Mojżesza i powagę kwestionowania ustanowionego boskiego autorytetu (zob. także Hbr 3,5-6 i Pwt 34,10-12).
12:9-10 - Miriam zostaje dotknięta trądem jako karą za swój bunt. To pokazuje, że Bóg poważnie traktuje nielojalność i sprzeciw wobec Jego autorytetu, ale daje też okazję do pokuty (zob. także 2 Krl 5:27 i Pwt 28:27).
12:13-15 - Mojżesz wstawia się za Miriam, a Bóg uzdrawia ją po siedmiu dniach poza obozem. To dowodzi mocy wstawiennictwa i współczującego serca Mojżesza, a także podkreśla wartość przebaczenia i odnowy (zob. także Jk 5,15-16 i 1 J 1,9).
Wersety związane z Números, 12:
Rozdział 12 Liczb opisuje bunt Miriam i Aarona. W jaki sposób Bóg broni swoich wybranych przywódców? Ten kluczowy tekst stanowi kronikę konfliktu rodzinnego z udziałem Mojżesza, podkreślając jego wyjątkową pokorę i Bożą gorliwość o powierzoną mu władzę. Punktem kulminacyjnym rozdziału jest sąd Boży nad Miriam i miłosierne wstawiennictwo Mojżesza. Liczb 12 porusza takie tematy, jak zazdrość, pokora i poważne konsekwencje szemrania przeciwko wyznaczonym przez Boga przywódcom. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do poruszanych w tym potężnym rozdziale tematów władzy i pokory.
Wyjścia 33:11: "Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak ktoś rozmawia z przyjacielem. Potem Mojżesz wrócił do obozu, ale jego młody pomocnik Jozue, syn Nuna, nie opuścił namiotu." - Werset ten potwierdza wyjątkową pozycję Mojżesza jako proroka, co jest głównym tematem Liczb 12.
Powtórzonego Prawa 24:9: "Przypomnij sobie, co Pan, Bóg twój, uczynił Miriam w drodze po twoim wyjściu z Egiptu." - Ten fragment bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z Lb 12, gdzie Miriam zostaje ukarana trądem.
Micheasza 6:4: "Wyprowadziłem was z Egiptu i wykupiłem was z ziemi niewoli; Wysłałem Mojżesza, aby go prowadził, a także Aarona i Miriam." - Micheasz wspomina razem Mojżesza, Aarona i Miriam, co odzwierciedla ich wspólne przywództwo opisane w Liczb 12.
Hebrajczyków 3:2: "Był wierny temu, który go ustanowił, jak Mojżesz był wierny w całym domu Bożym." - Ten fragment przypomina Boże stwierdzenie o wierności Mojżesza z Liczb 12:7.
Jakuba 4:11: "Bracia, nie mówcie o sobie źle. Ktokolwiek wypowiada się przeciwko swemu bratu lub osądza swego brata, wypowiada się przeciwko Prawu i osądza je. Osądzając Prawo, nie wypełniasz go, ale stawiasz siebie w roli sędziego." - Werset ten odzwierciedla temat Liczb 12, gdzie Miriam i Aaron wypowiadają się przeciwko Mojżeszowi.
FAQ:
Dlaczego Miriam i Aaron sprzeciwili się Mojżeszowi?
Miriam i Aaron z zazdrości sprzeciwili się Mojżeszowi, kwestionując jego rolę przywódcy, co skończyło się karą Miriam trądem. (Lb 12:1-10)
Jak Bóg bronił Mojżesza przed oskarżeniami Miriam i Aarona?
Bóg bronił Mojżesza, twierdząc, że był on jego najwierniejszym sługą i jedyną osobą, z którą rozmawiał twarzą w twarz, pokazując w ten sposób swoją szczególną bliskość z Mojżeszem. (Lb 12:6-8)
Co stało się z Miriam po tym, jak została ukarana trądem?
Po modlitwie Mojżesza Miriam została uzdrowiona, ale musiała pozostać z dala od obozu przez siedem dni, zanim mogła powrócić do niego. (Lb 12:10-15)
Jak Mojżesz zareagował na karę Miriam?
Mojżesz wstawił się za Miriam, prosząc Boga o jej uzdrowienie, okazując współczucie nawet w obliczu osobistych uraz. (Lb 12,13)
Czego uczymy się o pokorze i przywództwie z Księgi Liczb 12?
Księga Liczb 12 uczy o pokorze Mojżesza jako przywódcy i o tym, jak ważne jest zaufanie powołaniu Boga bez zazdrości i buntu. (Księga Liczb 12:3-8)
