1. καὶ ἐλάλησεν Μαριαμ καὶ Ααρων κατὰ Μωυσῆ ἕνεκεν τῆς γυναικὸς τῆς Αἰθιοπίσσης ἣν ἔλαβεν Μωυσῆς ὅτι γυναῖκα Αἰθιόπισσαν ἔλαβεν
2. καὶ εἶπαν μὴ Μωυσῇ μόνῳ λελάληκεν κύριος οὐχὶ καὶ ἡμῖν ἐλάλησεν καὶ ἤκουσεν κύριος
3. καὶ ὁ ἄνθρωπος Μωυσῆς πραῢς σφόδρα παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς
4. καὶ εἶπεν κύριος παραχρῆμα πρὸς Μωυσῆν καὶ Μαριαμ καὶ Ααρων ἐξέλθατε ὑμεῖς οἱ τρεῖς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐξῆλθον οἱ τρεῖς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου
5. καὶ κατέβη κύριος ἐν στύλῳ νεφέλης καὶ ἔστη ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐκλήθησαν Ααρων καὶ Μαριαμ καὶ ἐξήλθοσαν ἀμφότεροι
6. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς ἀκούσατε τῶν λόγων μου ἐὰν γένηται προφήτης ὑμῶν κυρίῳ ἐν ὁράματι αὐτῷ γνωσθήσομαι καὶ ἐν ὕπνῳ λαλήσω αὐτῷ
7. οὐχ οὕτως ὁ θεράπων μου Μωυσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ μου πιστός ἐστιν
8. στόμα κατὰ στόμα λαλήσω αὐτῷ ἐν εἴδει καὶ οὐ δι’ αἰνιγμάτων καὶ τὴν δόξαν κυρίου εἶδεν καὶ διὰ τί οὐκ ἐφοβήθητε καταλαλῆσαι κατὰ τοῦ θεράποντός μου Μωυσῆ
9. καὶ ὀργὴ θυμοῦ κυρίου ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἀπῆλθεν
10. καὶ ἡ νεφέλη ἀπέστη ἀπὸ τῆς σκηνῆς καὶ ἰδοὺ Μαριαμ λεπρῶσα ὡσεὶ χιών καὶ ἐπέβλεψεν Ααρων ἐπὶ Μαριαμ καὶ ἰδοὺ λεπρῶσα
11. καὶ εἶπεν Ααρων πρὸς Μωυσῆν δέομαι κύριε μὴ συνεπιθῇ ἡμῖν ἁμαρτίαν διότι ἠγνοήσαμεν καθότι ἡμάρτομεν
12. μὴ γένηται ὡσεὶ ἴσον θανάτῳ ὡσεὶ ἔκτρωμα ἐκπορευόμενον ἐκ μήτρας μητρὸς καὶ κατεσθίει τὸ ἥμισυ τῶν σαρκῶν αὐτῆς
13. καὶ ἐβόησεν Μωυσῆς πρὸς κύριον λέγων ὁ θεός δέομαί σου ἴασαι αὐτήν
14. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν εἰ ὁ πατὴρ αὐτῆς πτύων ἐνέπτυσεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτῆς οὐκ ἐντραπήσεται ἑπτὰ ἡμέρας ἀφορισθήτω ἑπτὰ ἡμέρας ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται
15. καὶ ἀφωρίσθη Μαριαμ ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἐξῆρεν ἕως ἐκαθαρίσθη Μαριαμ
16. καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆρεν ὁ λαὸς ἐξ Ασηρωθ καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Φαραν
Przypisy:
12:1-2 - Miriam i Aaron krytykują Mojżesza z powodu jego żony Kuszytki i kwestionują jego autorytet. Odzwierciedla to ludzką skłonność do zazdrości i walki o władzę, nawet wśród powołanych przez Boga (zob. także Jk 3,16 i 1 Tm 5,19).
12:3 - Opis Mojżesza jako najpokorniejszego człowieka na ziemi podkreśla wagę pokory w duchowym przywództwie. Mojżesz stanowi przykład całkowitego polegania na Bogu pomimo krytyki (zob. także Mt 11,29 i Flp 2,3-4).
12:5-8 - Bóg broni Mojżesza, potwierdzając jego wyjątkowość jako proroka, do którego przemawia bezpośrednio. Podkreśla to odrębność Mojżesza i powagę kwestionowania ustanowionego boskiego autorytetu (zob. także Hbr 3,5-6 i Pwt 34,10-12).
12:9-10 - Miriam zostaje dotknięta trądem jako karą za swój bunt. To pokazuje, że Bóg poważnie traktuje nielojalność i sprzeciw wobec Jego autorytetu, ale daje też okazję do pokuty (zob. także 2 Krl 5:27 i Pwt 28:27).
12:13-15 - Mojżesz wstawia się za Miriam, a Bóg uzdrawia ją po siedmiu dniach poza obozem. To dowodzi mocy wstawiennictwa i współczującego serca Mojżesza, a także podkreśla wartość przebaczenia i odnowy (zob. także Jk 5,15-16 i 1 J 1,9).
Wersety związane z Números, 12:
Rozdział 12 Liczb opisuje bunt Miriam i Aarona. W jaki sposób Bóg broni swoich wybranych przywódców? Ten kluczowy tekst stanowi kronikę konfliktu rodzinnego z udziałem Mojżesza, podkreślając jego wyjątkową pokorę i Bożą gorliwość o powierzoną mu władzę. Punktem kulminacyjnym rozdziału jest sąd Boży nad Miriam i miłosierne wstawiennictwo Mojżesza. Liczb 12 porusza takie tematy, jak zazdrość, pokora i poważne konsekwencje szemrania przeciwko wyznaczonym przez Boga przywódcom. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do poruszanych w tym potężnym rozdziale tematów władzy i pokory.
Wyjścia 33:11: "Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak ktoś rozmawia z przyjacielem. Potem Mojżesz wrócił do obozu, ale jego młody pomocnik Jozue, syn Nuna, nie opuścił namiotu." - Werset ten potwierdza wyjątkową pozycję Mojżesza jako proroka, co jest głównym tematem Liczb 12.
Powtórzonego Prawa 24:9: "Przypomnij sobie, co Pan, Bóg twój, uczynił Miriam w drodze po twoim wyjściu z Egiptu." - Ten fragment bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z Lb 12, gdzie Miriam zostaje ukarana trądem.
Micheasza 6:4: "Wyprowadziłem was z Egiptu i wykupiłem was z ziemi niewoli; Wysłałem Mojżesza, aby go prowadził, a także Aarona i Miriam." - Micheasz wspomina razem Mojżesza, Aarona i Miriam, co odzwierciedla ich wspólne przywództwo opisane w Liczb 12.
Hebrajczyków 3:2: "Był wierny temu, który go ustanowił, jak Mojżesz był wierny w całym domu Bożym." - Ten fragment przypomina Boże stwierdzenie o wierności Mojżesza z Liczb 12:7.
Jakuba 4:11: "Bracia, nie mówcie o sobie źle. Ktokolwiek wypowiada się przeciwko swemu bratu lub osądza swego brata, wypowiada się przeciwko Prawu i osądza je. Osądzając Prawo, nie wypełniasz go, ale stawiasz siebie w roli sędziego." - Werset ten odzwierciedla temat Liczb 12, gdzie Miriam i Aaron wypowiadają się przeciwko Mojżeszowi.
FAQ:
Dlaczego Miriam i Aaron sprzeciwili się Mojżeszowi?
Miriam i Aaron z zazdrości sprzeciwili się Mojżeszowi, kwestionując jego rolę przywódcy, co skończyło się karą Miriam trądem. (Lb 12:1-10)
Jak Bóg bronił Mojżesza przed oskarżeniami Miriam i Aarona?
Bóg bronił Mojżesza, twierdząc, że był on jego najwierniejszym sługą i jedyną osobą, z którą rozmawiał twarzą w twarz, pokazując w ten sposób swoją szczególną bliskość z Mojżeszem. (Lb 12:6-8)
Co stało się z Miriam po tym, jak została ukarana trądem?
Po modlitwie Mojżesza Miriam została uzdrowiona, ale musiała pozostać z dala od obozu przez siedem dni, zanim mogła powrócić do niego. (Lb 12:10-15)
Jak Mojżesz zareagował na karę Miriam?
Mojżesz wstawił się za Miriam, prosząc Boga o jej uzdrowienie, okazując współczucie nawet w obliczu osobistych uraz. (Lb 12,13)
Czego uczymy się o pokorze i przywództwie z Księgi Liczb 12?
Księga Liczb 12 uczy o pokorze Mojżesza jako przywódcy i o tym, jak ważne jest zaufanie powołaniu Boga bez zazdrości i buntu. (Księga Liczb 12:3-8)
