1. kai eipen dauid ei estin eti upoleleimmenoV tw oikw saoul kai poihsw met' autou eleoV eneken iwnaqan
2. kai ek tou oikou saoul paiV hn kai onoma autw siba kai kalousin auton proV dauid kai eipen proV auton o basileuV ei su ei siba kai eipen egw douloV soV
3. kai eipen o basileuV ei upoleleiptai ek tou oikou saoul eti anhr kai poihsw met' autou eleoV qeou kai eipen siba proV ton basilea eti estin uioV tw iwnaqan peplhgwV touV podaV
4. kai eipen o basileuV pou outoV kai eipen siba proV ton basilea idou en oikw macir uiou amihl ek thV ladabar
5. kai apesteilen o basileuV dauid kai elaben auton ek tou oikou macir uiou amihl ek thV ladabar
6. kai paraginetai memfibosqe uioV iwnaqan uiou saoul proV ton basilea dauid kai epesen epi proswpon autou kai prosekunhsen autw kai eipen autw dauid memfibosqe kai eipen idou o douloV sou
7. kai eipen autw dauid mh fobou oti poiwn poihsw meta sou eleoV dia iwnaqan ton patera sou kai apokatasthsw soi panta agron saoul patroV tou patroV sou kai su fagh arton epi thV trapezhV mou dia pantoV
8. kai prosekunhsen memfibosqe kai eipen tiV eimi o douloV sou oti epebleyaV epi ton kuna ton teqnhkota ton omoion emoi
9. kai ekalesen o basileuV siba to paidarion saoul kai eipen proV auton panta osa estin tw saoul kai olw tw oikw autou dedwka tw uiw tou kuriou sou
10. kai erga autw thn ghn su kai oi uioi sou kai oi douloi sou kai eisoiseiV tw uiw tou kuriou sou artouV kai edetai autouV kai memfibosqe uioV tou kuriou sou fagetai dia pantoV arton epi thV trapezhV mou kai tw siba hsan pentekaideka uioi kai eikosi douloi
11. kai eipen siba proV ton basilea kata panta osa entetaltai o kurioV mou o basileuV tw doulw autou outwV poihsei o douloV sou kai memfibosqe hsqien epi thV trapezhV dauid kaqwV eiV twn uiwn tou basilewV
12. kai tw memfibosqe uioV mikroV kai onoma autw mica kai pasa h katoikhsiV tou oikou siba douloi tou memfibosqe
13. kai memfibosqe katwkei en ierousalhm oti epi thV trapezhV tou basilewV dia pantoV hsqien kai autoV hn cwloV amfoteroiV toiV posin autou
Przypisy:
9:1-5 - Król Dawid szuka potomka Saula, aby okazać mu życzliwość, demonstrując w ten sposób swoje przywiązanie do przymierza zawartego z Jonatanem. Ten gest ilustruje wagę lojalności i miłosierdzia w relacjach rodzinnych i społecznych (zob. także 1 Sm 20,14-17 i Psalm 89,28).
9:6-8 - Mefiboszet, syn Jonatana, zostaje przyprowadzony przed Dawida i obawia się o swoje życie. Dawid jednak wita go i obiecuje odzyskać jego majątek, dając przykład Bożej łaski i akceptacji zagubionych i zmarginalizowanych (zob. także Łk 14,21-23 i Ef 2,8-9).
9:9-10 - Dawid powierza Cibie, słudze Saula, obowiązek troski o ziemię Mefiboszeta, podkreślając odpowiedzialność związaną z pozycją królewską. Ta opowieść pokazuje, jak Bóg posługuje się ludźmi, aby pomagać potrzebującym i troszczyć się o nich (zob. także 1 Piotra 4:10 i Ewangelię Mateusza 25:14-30).
9:11-13 - Mefiboszet staje się częścią rodziny królewskiej i zasiada przy stole Dawida, symbolizując akceptację i włączenie. Ten gest Dawida odzwierciedla Bożą łaskę, która czyni nas częścią rodziny Bożej, pomimo naszych ograniczeń i niepowodzeń (zob. także Gal 3:26-28 i Ap 19:9).
Wersety związane z II Samuel, 9:
2. rozdział 9 Samuela opisuje życzliwość Dawida wobec Mefiboszeta. Jak Dawid wywiązuje się z przymierza z Jonatanem? Ten wzruszający tekst opisuje poszukiwania przez Dawida potomków Saula, aby okazali życzliwość, co doprowadziło do przywrócenia Mefiboszeta. W tym rozdziale poruszane są tematy lojalności, miłosierdzia i dotrzymywania złożonych obietnic. Stan fizyczny Mefiboszeta dodaje głębi hojności Dawida. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do tematów łaski i wierności przymierzom obecnych w tym poruszającym rozdziale.
Przysłów 20:28: "Miłość i wierność strzegą króla; przez miłość utwierdzony jest wasz tron." - Przysłowie to odzwierciedla lojalność i życzliwość Dawida wobec Mefiboszeta z 2 Samuela 9 i pokazuje, jak te cechy wzmacniają władzę królewską.
Micheasza 7:18: "Kto jest równy Tobie, Boże, który przebaczasz grzechy i zapominasz o występku resztki swego dziedzictwa? Wy, którzy nie gniewacie się wiecznie, ale czerpiecie przyjemność z okazywania miłości." - Miłosierdzie Dawida wobec Mefiboszeta opisane w 2 Samuela 9 odzwierciedla Boże miłosierdzie opisane w tym wersecie.
Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Łaska Dawida wobec Mefiboszeta w 2 Samuela 9 jest zapowiedzią łaski Bożej opisanej przez Pawła w tym fragmencie.
Rzymian 12:10: "Oddawajcie się sobie wzajemnie z braterską miłością. Wolisz oddawać cześć innym niż sobie." - Postawa Dawida, gdy uczcił pamięć Jonatana poprzez Mefiboszeta w 2 Samuela 9, jest przykładem tej zasady Nowego Testamentu.
Jakuba 2:13: "Bo sąd bez miłosierdzia zostanie wydany na tych, którzy nie byli miłosierni. Miłosierdzie zwycięża nad sądem!" - Miłosierdzie Dawida wobec Mefiboszeta opisane w 2 Księdze Samuela 9 ilustruje zasadę przedstawioną przez Jakuba w tym wersecie.
FAQ:
Kim był Mefiboszet i dlaczego Dawid darzył go względami?
Mefiboszet był synem Jonatana i wnukiem Saula. Dawid darzył go łaską z miłości do Jonatana, zwracając mu ziemię Saula i pozwalając mu jadać przy swoim stole. (2 Samuela 9:6-7)
W jaki sposób Dawid okazywał dobroć domowi Saula?
Dawid odszukał potomków Saula i znalazł Mefiboszeta, który zapewnił mu zaopatrzenie i miejsce przy stole królewskim, wypełniając w ten sposób swoje przymierze z Jonatanem (2 Samuela 9:1-7).
W jakim stanie fizycznym znajdował się Mefiboszet?
Mefiboszet od dzieciństwa był kulawy na nogi, wskutek upadku, którego doznał, gdy jego piastunka uciekła po śmierci Saula i Jonatana (2 Samuela 9:3, 13).
Kim był Ziba i jaka była jego rola w historii Mefiboszeta?
Ciba był sługą Saula. Dawid wezwał go, by odnalazł potomków Saula, a następnie powierzył mu zarządzanie ziemią Mefiboszeta (2 Samuela 9:2, 9-10).
Czego uczy nas historia Mefiboszeta o łasce?
Podobnie jak Dawid okazał życzliwość Mefiboszetowi, tak i nam Bóg ofiarowuje niezasłużoną łaskę, zapraszając nas do swego stołu pomimo naszych ograniczeń. (2 Samuela 9:7, 13)
