1. kai sunetelesqh pasa h ergasia hn epoihsen salwmwn en oikw kuriou kai eishnegken salwmwn ta agia dauid tou patroV autou to argurion kai to crusion kai ta skeuh edwken eiV qhsauron oikou kuriou
2. tote exekklhsiasen salwmwn touV presbuterouV israhl kai pantaV touV arcontaV twn fulwn touV hgoumenouV patriwn uiwn israhl eiV ierousalhm tou anenegkai kibwton diaqhkhV kuriou ek polewV dauid auth siwn
3. kai exekklhsiasqhsan proV ton basilea paV anhr israhl en th eorth outoV o mhn ebdomoV
4. kai hlqon panteV oi presbuteroi israhl kai elabon panteV oi leuitai thn kibwton
5. kai anhnegkan thn kibwton kai thn skhnhn tou marturiou kai panta ta skeuh ta agia ta en th skhnh kai anhnegkan authn oi iereiV kai oi leuitai
6. kai o basileuV salwmwn kai pasa sunagwgh israhl kai oi foboumenoi kai oi episunhgmenoi autwn emprosqen thV kibwtou quonteV moscouV kai probata oi ouk ariqmhqhsontai kai oi ou logisqhsontai apo tou plhqouV
7. kai eishnegkan oi iereiV thn kibwton diaqhkhV kuriou eiV ton topon authV eiV to dabir tou oikou eiV ta agia twn agiwn upokatw twn pterugwn twn ceroubin
8. kai hn ta ceroubin diapepetakota taV pterugaV autwn epi ton topon thV kibwtou kai sunekalupten ta ceroubin epi thn kibwton kai epi touV anaforeiV authV epanwqen
9. kai upereicon oi anaforeiV kai ebleponto ai kefalai twn anaforewn ek twn agiwn eiV proswpon tou dabir ouk ebleponto exw kai hsan ekei ewV thV hmeraV tauthV
10. ouk hn en th kibwtw plhn duo plakeV aV eqhken mwushV en cwrhb a dieqeto kurioV meta twn uiwn israhl en tw exelqein autouV ek ghV aiguptou
11. kai egeneto en tw exelqein touV iereiV ek twn agiwn oti panteV oi iereiV oi eureqenteV hgiasqhsan ouk hsan diatetagmenoi kat' efhmerian
12. kai oi leuitai oi yaltwdoi panteV toiV uioiV asaf tw aiman tw idiqoun kai toiV uioiV autwn kai toiV adelfoiV autwn twn endedumenwn stolaV bussinaV en kumbaloiV kai en nablaiV kai en kinuraiV esthkoteV katenanti tou qusiasthriou kai met' autwn iereiV ekaton eikosi salpizonteV taiV salpigxin
13. kai egeneto mia fwnh en tw salpizein kai en tw yaltwdein kai en tw anafwnein fwnh mia tou exomologeisqai kai ainein tw kuriw kai wV uywsan fwnhn en salpigxin kai en kumbaloiV kai en organoiV twn wdwn kai elegon exomologeisqe tw kuriw oti agaqon oti eiV ton aiwna to eleoV autou kai o oikoV eneplhsqh nefelhV doxhV kuriou
14. kai ouk hdunanto oi iereiV tou sthnai leitourgein apo proswpou thV nefelhV oti eneplhsen doxa kuriou ton oikon tou qeou
Przypisy:
5:1-3 - Przeniesienie Arki Przymierza do Świątyni jest aktem spełnienia obietnicy danej Salomonowi przez Boga. Arka symbolizuje obecność Boga pośród Jego ludu, symbolizując wagę scentralizowanego kultu (zob. także 1 Krl 8,1-3 i Psalm 132,8).
5:4-6 - Kapłani poświęcają się służbie, podkreślając potrzebę czystości i świętości w zbliżaniu się do Boga. To dowodzi powagi kultu i odpowiedzialności przywódców duchowych (zob. także Wj 19,6 i 1 P 2,9).
5:7-10 - Umieszczenie Arki w Miejscu Najświętszym symbolizuje zjednoczenie kultu Boga w jednym miejscu. Odzwierciedla to zamysł Boga, by zamieszkać pośród swojego ludu, podkreślając wagę jedności w kulcie (zob. także Hbr 9,4-5 i Psalm 84,1-2).
5:11-14 - Chwalebna obecność Boga wypełnia Świątynię podczas poświęcenia, sygnalizując Bożą akceptację miejsca kultu. Symbolizuje to spotkanie Boga z ludzkością, podkreślając wagę świętej przestrzeni (zob. także Wj 40,34-35 i Dz 7,48-50).
5:13-14 - Harmonia uwielbienia i modlitwy kapłanów podkreśla znaczenie muzyki i wspólnego uwielbienia. To ilustruje, jak uwielbienie może jednoczyć ludzi i przyciągać obecność Boga (zob. także Psalm 100:1-5 i List do Kolosan 3:16).
Wersety związane z II Crônicas, 5:
Rozdział 2 Kronik 5 opisuje poświęcenie Świątyni. Jak objawia się obecność Boga? Ten uroczysty tekst opisuje przeniesienie Arki Przymierza do Świątyni i wynikające z tego objawienie się chwały Bożej. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak wierność Boga wobec Jego obietnic, centralne miejsce kultu i jedność ludu podczas celebracji. Chmura wypełniająca Świątynię symbolizuje boską akceptację i obecność. 2 Kronik 5 wyznacza kluczowy moment w duchowej historii Izraela. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają głównym tematom tego pamiętnego rozdziału.
1 Królów 8:1: "Wtedy król Salomon zwołał do Jerozolimy władze Izraela, wszystkich przywódców plemion i naczelników rodów izraelskich, aby zabrali Arkę Przymierza Pańskiego z Miasta Dawida, czyli Syjonu." - Ten równoległy fragment 1 Księgi Królewskiej opisuje to samo wydarzenie przeniesienia arki do świątyni, które opisano w 2 Kronik 5.
Psalmy 132:8: "Powstań, Panie, i przyjdź na swoje miejsce spoczynku, Ty i Arka Twojej mocy." - Psalm ten nawiązuje do Arki Przymierza, której przeniesienie do świątyni opisano w 2 Kronik 5.
Hebrajczyków 9:4: "W tym przybytku znajdował się złoty ołtarz do kadzenia i Arka Przymierza, całkowicie pokryta złotem. W tej arce znajdowało się złote naczynie zawierające mannę, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza." - Autor Listu do Hebrajczyków opisuje zawartość Arki Przymierza, która została wniesiona do świątyni w 2 Kronik 5.
Objawienie 11:19: "Wtedy otworzyła się świątynia Boga w niebie i w jego świątyni widziano Arkę Jego Przymierza. Były błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienie ziemi i wielka burza gradowa." - Ta niebiańska wizja Arki Przymierza odzwierciedla jej znaczenie w ziemskiej świątyni, jak widać w 2 Kronik 5.
Wyjścia 40:34-35: "Potem chmura opadła nad Namiot Spotkania i chwała Pańska napełniła przybytek. Mojżesz nie mógł wejść do Namiotu Spotkania, gdyż był nad nim obłok, a chwała Pańska napełniła przybytek." - Ten opis Bożej chwały wypełniającej przybytek odpowiada scenie z 2 Kronik 5, gdzie chwała Pańska wypełnia świątynię.
FAQ:
Co się wydarzyło, kiedy arka została wniesiona do świątyni?
Kiedy Arka Przymierza została wniesiona do świątyni, obłok chwały wypełnił to miejsce, symbolizując obecność Boga. Kapłani nie mogli już pełnić posługi z powodu intensywności chwały Bożej (2 Kronik 5:13-14).
Kto był obecny podczas poświęcenia świątyni?
Król Salomon, przywódcy Izraela oraz wszyscy kapłani i lewici byli obecni na uroczystości poświęcenia, składali ofiary i wysławiali Boga za budowę świątyni (2 Kronik 5:4-6).
Jak przebiegła ceremonia poświęcenia świątyni?
Ceremonia poświęcenia uświetniona została wielkimi ofiarami i śpiewem, a Arka Przymierza została umieszczona w Miejscu Najświętszym. Muzyka i śpiew wychwalały Boga za Jego wierność. (2 Kronik 5:12-14)
Co symbolizował obłok wypełniający świątynię?
Obłok symbolizował obecność Boga, wskazując, że teraz mieszka On w świątyni, co było znakiem Jego świętości i przymierza z ludem Izraela (2 Kronik 5:14).
Dlaczego świątynia została zbudowana przez Salomona?
Świątynia została zbudowana, aby stać się stałym miejscem oddawania czci Bogu, zgodnie z nakazem Dawida, ojca Salomona, i jako wypełnienie obietnicy danej Izraelowi przez Boga (2 Kronik 5:1).
