1. καὶ συνετελέσθη πᾶσα ἡ ἐργασία ἣν ἐποίησεν Σαλωμων ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ εἰσήνεγκεν Σαλωμων τὰ ἅγια Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ σκεύη ἔδωκεν εἰς θησαυρὸν οἴκου κυρίου
2. τότε ἐξεκκλησίασεν Σαλωμων τοὺς πρεσβυτέρους Ισραηλ καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν φυλῶν τοὺς ἡγουμένους πατριῶν υἱῶν Ισραηλ εἰς Ιερουσαλημ τοῦ ἀνενέγκαι κιβωτὸν διαθήκης κυρίου ἐκ πόλεως Δαυιδ αὕτη Σιων
3. καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν πρὸς τὸν βασιλέα πᾶς ἀνὴρ Ισραηλ ἐν τῇ ἑορτῇ οὗτος ὁ μὴν ἕβδομος
4. καὶ ἦλθον πάντες οἱ πρεσβύτεροι Ισραηλ καὶ ἔλαβον πάντες οἱ Λευῖται τὴν κιβωτὸν
5. καὶ ἀνήνεγκαν τὴν κιβωτὸν καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἅγια τὰ ἐν τῇ σκηνῇ καὶ ἀνήνεγκαν αὐτὴν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται
6. καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμων καὶ πᾶσα συναγωγὴ Ισραηλ καὶ οἱ φοβούμενοι καὶ οἱ ἐπισυνηγμένοι αὐτῶν ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ θύοντες μόσχους καὶ πρόβατα οἳ οὐκ ἀριθμηθήσονται καὶ οἳ οὐ λογισθήσονται ἀπὸ τοῦ πλήθους
7. καὶ εἰσήνεγκαν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν διαθήκης κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς τὸ δαβιρ τοῦ οἴκου εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ὑποκάτω τῶν πτερύγων τῶν χερουβιν
8. καὶ ἦν τὰ χερουβιν διαπεπετακότα τὰς πτέρυγας αὐτῶν ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ καὶ συνεκάλυπτεν τὰ χερουβιν ἐπὶ τὴν κιβωτὸν καὶ ἐπὶ τοὺς ἀναφορεῖς αὐτῆς ἐπάνωθεν
9. καὶ ὑπερεῖχον οἱ ἀναφορεῖς καὶ ἐβλέποντο αἱ κεφαλαὶ τῶν ἀναφορέων ἐκ τῶν ἁγίων εἰς πρόσωπον τοῦ δαβιρ οὐκ ἐβλέποντο ἔξω καὶ ἦσαν ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
10. οὐκ ἦν ἐν τῇ κιβωτῷ πλὴν δύο πλάκες ἃς ἔθηκεν Μωυσῆς ἐν Χωρηβ ἃ διέθετο κύριος μετὰ τῶν υἱῶν Ισραηλ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου
11. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐξελθεῖν τοὺς ἱερεῖς ἐκ τῶν ἁγίων ὅτι πάντες οἱ ἱερεῖς οἱ εὑρεθέντες ἡγιάσθησαν οὐκ ἦσαν διατεταγμένοι κατ’ ἐφημερίαν
12. καὶ οἱ Λευῖται οἱ ψαλτῳδοὶ πάντες τοῖς υἱοῖς Ασαφ τῷ Αιμαν τῷ Ιδιθουν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν τῶν ἐνδεδυμένων στολὰς βυσσίνας ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν κινύραις ἑστηκότες κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου καὶ μετ’ αὐτῶν ἱερεῖς ἑκατὸν εἴκοσι σαλπίζοντες ταῖς σάλπιγξιν
13. καὶ ἐγένετο μία φωνὴ ἐν τῷ σαλπίζειν καὶ ἐν τῷ ψαλτῳδεῖν καὶ ἐν τῷ ἀναφωνεῖν φωνῇ μιᾷ τοῦ ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν τῷ κυρίῳ καὶ ὡς ὕψωσαν φωνὴν ἐν σάλπιγξιν καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν ὀργάνοις τῶν ᾠδῶν καὶ ἔλεγον ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ ὅτι ἀγαθόν ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος ἐνεπλήσθη νεφέλης δόξης κυρίου
14. καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς τοῦ στῆναι λειτουργεῖν ἀπὸ προσώπου τῆς νεφέλης ὅτι ἐνέπλησεν δόξα κυρίου τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ
Przypisy:
5:1-3 - Przeniesienie Arki Przymierza do Świątyni jest aktem spełnienia obietnicy danej Salomonowi przez Boga. Arka symbolizuje obecność Boga pośród Jego ludu, symbolizując wagę scentralizowanego kultu (zob. także 1 Krl 8,1-3 i Psalm 132,8).
5:4-6 - Kapłani poświęcają się służbie, podkreślając potrzebę czystości i świętości w zbliżaniu się do Boga. To dowodzi powagi kultu i odpowiedzialności przywódców duchowych (zob. także Wj 19,6 i 1 P 2,9).
5:7-10 - Umieszczenie Arki w Miejscu Najświętszym symbolizuje zjednoczenie kultu Boga w jednym miejscu. Odzwierciedla to zamysł Boga, by zamieszkać pośród swojego ludu, podkreślając wagę jedności w kulcie (zob. także Hbr 9,4-5 i Psalm 84,1-2).
5:11-14 - Chwalebna obecność Boga wypełnia Świątynię podczas poświęcenia, sygnalizując Bożą akceptację miejsca kultu. Symbolizuje to spotkanie Boga z ludzkością, podkreślając wagę świętej przestrzeni (zob. także Wj 40,34-35 i Dz 7,48-50).
5:13-14 - Harmonia uwielbienia i modlitwy kapłanów podkreśla znaczenie muzyki i wspólnego uwielbienia. To ilustruje, jak uwielbienie może jednoczyć ludzi i przyciągać obecność Boga (zob. także Psalm 100:1-5 i List do Kolosan 3:16).
Wersety związane z II Crônicas, 5:
Rozdział 2 Kronik 5 opisuje poświęcenie Świątyni. Jak objawia się obecność Boga? Ten uroczysty tekst opisuje przeniesienie Arki Przymierza do Świątyni i wynikające z tego objawienie się chwały Bożej. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak wierność Boga wobec Jego obietnic, centralne miejsce kultu i jedność ludu podczas celebracji. Chmura wypełniająca Świątynię symbolizuje boską akceptację i obecność. 2 Kronik 5 wyznacza kluczowy moment w duchowej historii Izraela. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają głównym tematom tego pamiętnego rozdziału.
1 Królów 8:1: "Wtedy król Salomon zwołał do Jerozolimy władze Izraela, wszystkich przywódców plemion i naczelników rodów izraelskich, aby zabrali Arkę Przymierza Pańskiego z Miasta Dawida, czyli Syjonu." - Ten równoległy fragment 1 Księgi Królewskiej opisuje to samo wydarzenie przeniesienia arki do świątyni, które opisano w 2 Kronik 5.
Psalmy 132:8: "Powstań, Panie, i przyjdź na swoje miejsce spoczynku, Ty i Arka Twojej mocy." - Psalm ten nawiązuje do Arki Przymierza, której przeniesienie do świątyni opisano w 2 Kronik 5.
Hebrajczyków 9:4: "W tym przybytku znajdował się złoty ołtarz do kadzenia i Arka Przymierza, całkowicie pokryta złotem. W tej arce znajdowało się złote naczynie zawierające mannę, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza." - Autor Listu do Hebrajczyków opisuje zawartość Arki Przymierza, która została wniesiona do świątyni w 2 Kronik 5.
Objawienie 11:19: "Wtedy otworzyła się świątynia Boga w niebie i w jego świątyni widziano Arkę Jego Przymierza. Były błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienie ziemi i wielka burza gradowa." - Ta niebiańska wizja Arki Przymierza odzwierciedla jej znaczenie w ziemskiej świątyni, jak widać w 2 Kronik 5.
Wyjścia 40:34-35: "Potem chmura opadła nad Namiot Spotkania i chwała Pańska napełniła przybytek. Mojżesz nie mógł wejść do Namiotu Spotkania, gdyż był nad nim obłok, a chwała Pańska napełniła przybytek." - Ten opis Bożej chwały wypełniającej przybytek odpowiada scenie z 2 Kronik 5, gdzie chwała Pańska wypełnia świątynię.
FAQ:
Co się wydarzyło, kiedy arka została wniesiona do świątyni?
Kiedy Arka Przymierza została wniesiona do świątyni, obłok chwały wypełnił to miejsce, symbolizując obecność Boga. Kapłani nie mogli już pełnić posługi z powodu intensywności chwały Bożej (2 Kronik 5:13-14).
Kto był obecny podczas poświęcenia świątyni?
Król Salomon, przywódcy Izraela oraz wszyscy kapłani i lewici byli obecni na uroczystości poświęcenia, składali ofiary i wysławiali Boga za budowę świątyni (2 Kronik 5:4-6).
Jak przebiegła ceremonia poświęcenia świątyni?
Ceremonia poświęcenia uświetniona została wielkimi ofiarami i śpiewem, a Arka Przymierza została umieszczona w Miejscu Najświętszym. Muzyka i śpiew wychwalały Boga za Jego wierność. (2 Kronik 5:12-14)
Co symbolizował obłok wypełniający świątynię?
Obłok symbolizował obecność Boga, wskazując, że teraz mieszka On w świątyni, co było znakiem Jego świętości i przymierza z ludem Izraela (2 Kronik 5:14).
Dlaczego świątynia została zbudowana przez Salomona?
Świątynia została zbudowana, aby stać się stałym miejscem oddawania czci Bogu, zgodnie z nakazem Dawida, ojca Salomona, i jako wypełnienie obietnicy danej Izraelowi przez Boga (2 Kronik 5:1).
