1. kai anhggeilen acaab th iezabel gunaiki autou panta a epoihsen hliou kai wV apekteinen touV profhtaV en romfaia
2. kai apesteilen iezabel proV hliou kai eipen ei su ei hliou kai egw iezabel tade poihsai moi o qeoV kai tade prosqeih oti tauthn thn wran aurion qhsomai thn yuchn sou kaqwV yuchn enoV ex autwn
3. kai efobhqh hliou kai anesth kai aphlqen kata thn yuchn eautou kai ercetai eiV bhrsabee thn iouda kai afhken to paidarion autou ekei
4. kai autoV eporeuqh en th erhmw odon hmeraV kai hlqen kai ekaqisen upo raqm en kai hthsato thn yuchn autou apoqanein kai eipen ikanousqw nun labe dh thn yuchn mou ap' emou kurie oti ou kreisswn egw eimi uper touV pateraV mou
5. kai ekoimhqh kai upnwsen ekei upo futon kai idou tiV hyato autou kai eipen autw anasthqi kai fage
6. kai epebleyen hliou kai idou proV kefalhV autou egkrufiaV olurithV kai kayakhV udatoV kai anesth kai efagen kai epien kai epistreyaV ekoimhqh
7. kai epestreyen o aggeloV kuriou ek deuterou kai hyato autou kai eipen autw anasta fage oti pollh apo sou h odoV
8. kai anesth kai efagen kai epien kai eporeuqh en th iscui thV brwsewV ekeinhV tessarakonta hmeraV kai tessarakonta nuktaV ewV orouV cwrhb
9. kai eishlqen ekei eiV to sphlaion kai katelusen ekei kai idou rhma kuriou proV auton kai eipen ti su entauqa hliou
10. kai eipen hliou zhlwn ezhlwka tw kuriw pantokratori oti egkatelipon se oi uioi israhl ta qusiasthria sou kateskayan kai touV profhtaV sou apekteinan en romfaia kai upoleleimmai egw monwtatoV kai zhtousi thn yuchn mou labein authn
11. kai eipen exeleush aurion kai sthsh enwpion kuriou en tw orei idou pareleusetai kurioV kai pneuma mega krataion dialuon orh kai suntribon petraV enwpion kuriou ouk en tw pneumati kurioV kai meta to pneuma susseismoV ouk en tw susseismw kurioV
12. kai meta ton susseismon pur ouk en tw puri kurioV kai meta to pur fwnh auraV lepthV kakei kurioV
13. kai egeneto wV hkousen hliou kai epekaluyen to proswpon autou en th mhlwth eautou kai exhlqen kai esth upo to sphlaion kai idou proV auton fwnh kai eipen ti su entauqa hliou
14. kai eipen hliou zhlwn ezhlwka tw kuriw pantokratori oti egkatelipon thn diaqhkhn sou oi uioi israhl ta qusiasthria sou kaqeilan kai touV profhtaV sou apekteinan en romfaia kai upoleleimmai egw monwtatoV kai zhtousi thn yuchn mou labein authn
15. kai eipen kurioV proV auton poreuou anastrefe eiV thn odon sou kai hxeiV eiV thn odon erhmou damaskou kai criseiV ton azahl eiV basilea thV suriaV
16. kai ton iou uion namessi criseiV eiV basilea epi israhl kai ton elisaie uion safat apo abelmaoula criseiV eiV profhthn anti sou
17. kai estai ton swzomenon ek romfaiaV azahl qanatwsei iou kai ton swzomenon ek romfaiaV iou qanatwsei elisaie
18. kai kataleiyeiV en israhl epta ciliadaV andrwn panta gonata a ouk wklasan gonu tw baal kai pan stoma o ou prosekunhsen autw
19. kai aphlqen ekeiqen kai euriskei ton elisaie uion safat kai autoV hrotria en bousin dwdeka zeugh bown enwpion autou kai autoV en toiV dwdeka kai ephlqen ep' auton kai eperriye thn mhlwthn autou ep' auton
20. kai katelipen elisaie taV boaV kai katedramen opisw hliou kai eipen katafilhsw ton patera mou kai akolouqhsw opisw sou kai eipen hliou anastrefe oti pepoihka soi
21. kai anestreyen exopisqen autou kai elaben ta zeugh twn bown kai equsen kai hyhsen auta en toiV skeuesi twn bown kai edwken tw law kai efagon kai anesth kai eporeuqh opisw hliou kai eleitourgei autw
Przypisy:
19:1-3 - Po pokonaniu proroków Baala Eliasz ucieka w obawie przed groźbą Jezabel. Ten fragment uwypukla ludzką wrażliwość, nawet u największych sług Bożych, oraz rzeczywistość chwil zniechęcenia (zob. także Jk 5,17 i Ps 34,17).
19:4-8 - Eliasz modli się o śmierć, ale Bóg podtrzymuje go jedzeniem i piciem. Boża opieka w chwilach słabości przypomina nam, że On jest naszą siłą, gdy jesteśmy wyczerpani i zniechęceni (zobacz także Psalm 42:5 i Izajasza 40:29).
19:9-13 - Bóg przemawia do Eliasza „cichym, cichym szeptem”, a nie poprzez potężne manifestacje. Ta scena podkreśla, jak często Bóg objawia się w subtelny, osobisty sposób, a nie poprzez dramatyczne wydarzenia (zob. także Wj 33,21-23 i Ps 46,10).
19:14-18 - Bóg dodaje otuchy Eliaszowi, objawiając, że w Izraelu wciąż jest wierny ostatek. To przypomnienie, że Bóg zawsze zachowuje wierny lud, jest źródłem nadziei dla tych, którzy służą w czasach duchowej ciemności (zob. także Rz 11,4-5 i Iz 10,20-21).
19:19-21 - Eliasz powołuje Elizeusza na swojego następcę. Gotowość Elizeusza do porzucenia wszystkiego, by podążać za swoim prorockim powołaniem, jest przykładem całkowitego posłuszeństwa Bogu (zob. także Mt 4,18-22 i Łk 9,61-62).
Wersety związane z I Reis, 19:
19 rozdział 1 Księgi Królewskiej ukazuje Eliasza po jego wielkim zwycięstwie. W jaki sposób Bóg odnawia Swojego zniechęconego sługę? Ten odkrywczy tekst opisuje ucieczkę Eliasza przed gniewem Izebel, jego podróż na górę Horeb i jego intymne spotkanie z Bogiem. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak zniechęcenie, odnowa duchowa i cichy głos Boga. 1 Król. 19 zawiera także powołanie Elizeusza. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają zasady Bożej opieki i odnowy posługi, obecne w tym pocieszającym rozdziale.
Mateusza 17:3: "Ukazali się przed nimi Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Jezusem." - To pojawienie się Eliasza podczas Przemienienia opiera się na jego historii, w tym na wydarzeniach z 1 Król. 19.
Łukasza 9:54: "Widząc to uczniowie Jakub i Jan, zapytali: «Panie, czy chcesz, abyśmy sprowadzili ogień z nieba, aby ich wytracił?»" - Aby zasugerować takie działanie, uczniowie inspirują się mocą Eliasza ukazaną w 1 Księdze Królewskiej.
1 Piotra 3:14: "Ale nawet jeśli będziecie cierpieć dla sprawiedliwości, będziecie szczęśliwi. „Nie bójcie się tego, czego oni się boją, nie bójcie się”." - Piotr zachęca wierzących, aby się nie bali, tak jak Bóg zachęcał Eliasza w 1 Królów 19.
Psalmy 42:1: "Jak łania pragnie wód płynących, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże." - Psalm ten wyraża rodzaj duchowego pragnienia, jakiego doświadczył Eliasz w czasie swojej podróży w 1 Królów 19.
Izajasza 6:8: "Wtedy usłyszałem głos Pana wołającego: Kogo mam posłać? Kto po nas pójdzie? A ja odpowiedziałem: „Oto jestem. Wyślij mnie!" - Ten fragment odzwierciedla odnowione powołanie Eliasza do służby w 1 Królów 19.
FAQ:
Dlaczego Eliasz czuł się samotny po swojej misji?
Eliasz czuł się odizolowany, gdyż uważał się za jedyną wierną osobę w Izraelu, po groźbach Jezabel i jej wrogości wobec prawdziwego wielbienia. (1 Królów 19:10)
Co oznacza „łagodny ogień”, w którym Bóg objawił się Eliaszowi?
„Łagodny ogień” symbolizuje obecność Boga w subtelny, spokojny sposób, w przeciwieństwie do potężnych oznak, których oczekiwał Eliasz (1 Królów 19:12).
Co Bóg nakazał Eliaszowi po objawieniu na górze Horeb?
Bóg dał Eliaszowi nowe instrukcje, m.in. wybrał Elizeusza na swojego następcę i namaścił nowych królów, którzy mieli wykonać plan sądu nad Izraelem. (1 Królów 19:15-18)
Jak ważną rolę odgrywa Elizeusz w historii Eliasza?
Elizeusz został wybrany na następcę Eliasza i odegrał kluczową rolę w kontynuacji prorockiej misji przywrócenia prawdziwego wielbienia Boga w Izraelu. (1 Królów 19:19-21)
W jaki sposób Boża interwencja pomogła Eliaszowi kontynuować swoją misję?
Boża interwencja poprzez „łagodny ogień” i zapewnienie pożywienia odnowiła siły Eliasza, umożliwiając mu kontynuowanie misji prorokowania w Izraelu. (1 Królów 19:4-18)
Dlaczego Eliasz uciekł na pustynię po groźbie Jezabel?
Eliasz uciekł na pustynię ze strachu o swoje życie, po tym jak Jezabel zagroziła mu śmiercią, pomimo odniesionego zwycięstwa nad prorokami Baala. (1 Królów 19:3-4)
W jaki sposób zniechęcenie Eliasza odzwierciedla duchową sytuację Izraela?
Zniechęcony i samotny Eliasz odzwierciedlał duchową izolację Izraela, który odwrócił się od Boga i uległ zepsuciu, oddając się kultowi Baala (1 Królów 19:10).
Co dla Izraela oznacza śmierć proroków Baala?
Śmierć proroków Baala na rozkaz Eliasza symbolizuje Boży sąd nad fałszywym kultem i oczyszczenie kultu w Izraelu. (1 Królów 18:40)
W jaki sposób deszcz symbolizuje odpowiedź Boga daną Eliaszowi?
Deszcz, który spadł po złożeniu ofiary na Górze Karmel, symbolizuje Boże przywrócenie i błogosławieństwo dla Izraela po jego nawróceniu i oczyszczeniu jego kultu. (1 Królów 18:41-45)
Jakie jest symboliczne znaczenie góry Horeb w życiu Eliasza?
Góra Horeb, znana również jako góra Boga, to miejsce, w którym Eliasz doświadczył obecności Boga w sposób orzeźwiający i otrzymał nowe wskazówki dotyczące swojej misji. (1 Królów 19:8-18)
