1. fobhqwmen oun mhpote kataleipomenhV epaggeliaV eiselqein eiV thn katapausin autou dokh tiV ex umwn usterhkenai
2. kai gar esmen euhggelismenoi kaqaper kakeinoi all ouk wfelhsen o logoV thV akohV ekeinouV mh sugkekramenoV th pistei toiV akousasin
3. eisercomeqa gar eiV thn katapausin oi pisteusanteV kaqwV eirhken wV wmosa en th orgh mou ei eiseleusontai eiV thn katapausin mou kaitoi twn ergwn apo katabolhV kosmou genhqentwn
4. eirhken gar pou peri thV ebdomhV outwV kai katepausen o qeoV en th hmera th ebdomh apo pantwn twn ergwn autou
5. kai en toutw palin ei eiseleusontai eiV thn katapausin mou
6. epei oun apoleipetai tinaV eiselqein eiV authn kai oi proteron euaggelisqenteV ouk eishlqon di apeiqeian
7. palin tina orizei hmeran shmeron en dabid legwn meta tosouton cronon kaqwV eirhtai shmeron ean thV fwnhV autou akoushte mh sklhrunhte taV kardiaV umwn
8. ei gar autouV ihsouV katepausen ouk an peri allhV elalei meta tauta hmeraV
9. ara apoleipetai sabbatismoV tw law tou qeou
10. o gar eiselqwn eiV thn katapausin autou kai autoV katepausen apo twn ergwn autou wsper apo twn idiwn o qeoV
11. spoudaswmen oun eiselqein eiV ekeinhn thn katapausin ina mh en tw autw tiV upodeigmati pesh thV apeiqeiaV
12. zwn gar o logoV tou qeou kai energhV kai tomwteroV uper pasan macairan distomon kai diiknoumenoV acri merismou yuchV te kai pneumatoV armwn te kai muelwn kai kritikoV enqumhsewn kai ennoiwn kardiaV
13. kai ouk estin ktisiV afanhV enwpion autou panta de gumna kai tetrachlismena toiV ofqalmoiV autou proV on hmin o logoV
14. econteV oun arcierea megan dielhluqota touV ouranouV ihsoun ton uion tou qeou kratwmen thV omologiaV
15. ou gar ecomen arcierea mh dunamenon sumpaqhsai taiV asqeneiaiV hmwn pepeiramenon de kata panta kaq omoiothta cwriV amartiaV
16. prosercwmeqa oun meta parrhsiaV tw qronw thV caritoV ina labwmen eleon kai carin eurwmen eiV eukairon bohqeian
Przypisy:
4:1-2 - Autor przypomina nam o obietnicy „spoczynku” w Chrystusie, dostępnego dla tych, którzy wierzą. Wiara w Jezusa jest niezbędna do osiągnięcia tego duchowego i wiecznego odpoczynku (zob. także Mt 11,28 i Ap 14,13).
4:12-13 - Słowo Boże jest żywe i skuteczne, przenikając głęboko nasze serca i umysły. Pismo Święte objawia intencje ludzkiego serca, przypominając nam o potrzebie szczerości przed Bogiem (zob. także 2 Tymoteusza 3:16-17 i Izajasza 55:11).
4:14-16 - Jezus jest opisany jako Arcykapłan, który potrafi wczuć się w nasze słabości. Zachęca nas do szukania łaski i miłosierdzia w potrzebie, będąc dla nas źródłem pomocy (zob. także J 14,6 i Flp 4,19).
4:9-10 - Obiecany przez Boga „odpoczynek” jest metaforą pokoju i bezpieczeństwa w Chrystusie. Ten odpoczynek jest nie tylko fizyczny, ale i duchowy i symbolizuje pełne zbawienie (zob. także Rdz 2,2-3 i Obj 21,4).
Wersety związane z Hebreus, 4:
Rozdział 4 Listu do Hebrajczyków zaprasza Boga do odpoczynku. Jak osiągnąć ten obiecany odpoczynek? Ten głęboki tekst zgłębia koncepcję Bożego odpoczynku, odnosząc ją do stworzenia, ziemi obiecanej i zbawienia w Chrystusie. Rozdział ten ostrzega przed nieposłuszeństwem i podkreśla przenikliwą moc Słowa Bożego. Poruszane są takie tematy, jak duchowa czujność, natura odpoczynku w Bogu i rola Jezusa jako współczującego arcykapłana. Medytuj z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzają pocieszające nauki zawarte w tym znaczącym rozdziale.
Rodzaju 2:2: "Siódmego dnia Bóg ukończył już dzieło, którego dokonał, i tego dnia odpoczął." - Ten werset ma kluczowe znaczenie dla dyskusji w Liście do Hebrajczyków 4 na temat Bożego odpoczynku i zaproszenia wierzących, aby weszli do tego odpoczynku.
Psalmy 95:11: "Dlatego przysiągłem w swoim gniewie: Nigdy nie wejdą do mojego odpoczynku." - Ten fragment, cytowany w Liście do Hebrajczyków 4, stanowi podstawę do dyskusji na temat odpocznienia Bożego i konieczności wejścia do niego wiary.
Jana 5:17: "Jezus im odpowiedział: «Mój Ojciec działa aż do dnia dzisiejszego i Ja też działam»." - Werset ten nawiązuje do dyskusji w Liście do Hebrajczyków 4 na temat Bożego dzieła, które trwa nawet po zakończeniu stworzenia.
Efezjan 2:8-9: "Albowiem zbawieni jesteście łaską, przez wiarę, i to nie pochodzi od was, ale jest darem Bożym; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił." - Ten fragment nawiązuje do tematu z Listu do Hebrajczyków 4, mówiącego o potrzebie wiary, aby wejść do Bożego odpoczynku, w przeciwieństwie do uczynków.
Jeremiasza 23:29: "Czy moje słowo nie jest jak ogień – wyrocznia Pana – i jak młot, który rozbija skałę?" - Werset ten nawiązuje do Listu do Hebrajczyków 4:12, który opisuje słowo Boże jako żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny.
FAQ:
Co oznacza, że „Jezus jest naszym współczującym arcykapłanem”?
Jezus, jako arcykapłan, rozumie nasze słabości i pokusy, bo On również był kuszony, ale bez grzechu, będąc naszym orędownikiem przed Bogiem. (Hebrajczyków 4:14-15)
Czym jest „odpoczynek Boży” wspomniany w Liście do Hebrajczyków 4?
Boży odpoczynek to stan pokoju i ufności, którego wierzący mogą doświadczyć, ufając Chrystusowi i obietnicom Boga – wieczny odpoczynek. (Hebrajczyków 4:9-10)
Co oznacza, że „Słowo Boże jest żywe i skuteczne”?
Słowo Boże ma moc przemieniania serc i rozpoznawania najgłębszych intencji ludzi, przynosząc przekonanie i zmianę. (Hebrajczyków 4:12)
W jaki sposób autor Listu do Hebrajczyków opisuje istotę wejścia do odpoczynku?
Odpoczynek jest dostępny dla wszystkich, którzy wierzą w Chrystusa i całkowicie ufają Jego odkupieńczemu dziełu, tak jak Izraelici nie weszli do Jerozolimy z powodu niewiary (Hebrajczyków 4:3-7).
Jak możemy zbliżyć się do Boga z ufnością?
Możemy zbliżać się do Boga z ufnością, wiedząc, że przez Jezusa mamy dostęp do Jego tronu łaski, gdzie znajdziemy miłosierdzie i pomoc. (Hebrajczyków 4:16)
