1. oqen adelfoi agioi klhsewV epouraniou metocoi katanohsate ton apostolon kai arcierea thV omologiaV hmwn criston ihsoun
2. piston onta tw poihsanti auton wV kai mwshV en olw tw oikw autou
3. pleionoV gar doxhV outoV para mwshn hxiwtai kaq oson pleiona timhn ecei tou oikou o kataskeuasaV auton
4. paV gar oikoV kataskeuazetai upo tinoV o de ta panta kataskeuasaV qeoV
5. kai mwshV men pistoV en olw tw oikw autou wV qerapwn eiV marturion twn lalhqhsomenwn
6. cristoV de wV uioV epi ton oikon autou ou oikoV esmen hmeiV eanper thn parrhsian kai to kauchma thV elpidoV mecri telouV bebaian katascwmen
7. dio kaqwV legei to pneuma to agion shmeron ean thV fwnhV autou akoushte
8. mh sklhrunhte taV kardiaV umwn wV en tw parapikrasmw kata thn hmeran tou peirasmou en th erhmw
9. ou epeirasan me oi patereV umwn edokimasan me kai eidon ta erga mou tessarakonta eth
10. dio proswcqisa th genea ekeinh kai eipon aei planwntai th kardia autoi de ouk egnwsan taV odouV mou
11. wV wmosa en th orgh mou ei eiseleusontai eiV thn katapausin mou
12. blepete adelfoi mhpote estai en tini umwn kardia ponhra apistiaV en tw aposthnai apo qeou zwntoV
13. alla parakaleite eautouV kaq ekasthn hmeran acriV ou to shmeron kaleitai ina mh sklhrunqh tiV ex umwn apath thV amartiaV
14. metocoi gar gegonamen tou cristou eanper thn archn thV upostasewV mecri telouV bebaian katascwmen
15. en tw legesqai shmeron ean thV fwnhV autou akoushte mh sklhrunhte taV kardiaV umwn wV en tw parapikrasmw
16. tineV gar akousanteV parepikranan all ou panteV oi exelqonteV ex aiguptou dia mwsewV
17. tisin de proswcqisen tessarakonta eth ouci toiV amarthsasin wn ta kwla epesen en th erhmw
18. tisin de wmosen mh eiseleusesqai eiV thn katapausin autou ei mh toiV apeiqhsasin
19. kai blepomen oti ouk hdunhqhsan eiselqein di apistian
Przypisy:
3:1-3 - Jezus jest przedstawiony jako wyższy od Mojżesza, przywódcy Izraela, jako część Bożego planu zbawienia. Porównanie Jezusa z Mojżeszem podkreśla doskonałość Chrystusa jako Pośrednika i Pana (zob. także Mt 12,41-42 i Pwt 18,15).
3:7-11 - Autor ostrzega przed zatwardziałością serca i duchowym zmęczeniem, przypominając bunt Izraela na pustyni. Wezwanie do wierności Bogu jest nieustanne i naglące (zob. także Psalm 95:7-11 i 1 List do Koryntian 10:11-12).
3:12-14 - Autor nawołuje chrześcijan do odwrócenia się od grzechu i wytrwania w nim do końca. Wytrwałość w wierze jest niezbędna do zbawienia i prawdziwej wspólnoty z Chrystusem (zob. także List do Filipian 3:12-14 i Objawienie 2:10).
3:16-19 - Przykład Izraela na pustyni stanowi ostrzeżenie przed niewiarą. Autor podkreśla, że nieposłuszeństwo uniemożliwia wejście do „ziemi obiecanej”, która symbolizuje wieczny odpoczynek w Chrystusie (zob. także Lb 14,22-23 i Mt 11,28-30).
Wersety związane z Hebreus, 3:
Rozdział 3 Listu do Hebrajczyków porównuje Chrystusa i Mojżesza. W jaki sposób Jezus pokonuje wielkiego przywódcę Izraela? Ten dający do myślenia tekst ukazuje Jezusa jako wyższego od Mojżesza, będącego Synem nad domem Bożym. Rozdział ostrzega przed niewiarą, podając jako przestrogę przykład Izraela na pustyni. Poruszane są takie tematy jak wierność Chrystusa, znaczenie wytrwałości i niebezpieczeństwo zatwardzenia serca. Autor podkreśla potrzebę trwałego zaufania Chrystusowi. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają istotne lekcje płynące z tego trudnego rozdziału.
Psalmy 95:7-11: "On bowiem jest naszym Bogiem, a my jesteśmy ludem jego pastwiska, trzodą, którą prowadzi. Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych, jak w Meriba, jak owego dnia w Massa na pustyni, gdzie wasi przodkowie wystawiali mnie na próbę, choć widzieli, co uczyniłem . Przez czterdzieści lat to pokolenie nie podobało mi się; i powiedziałem: „To ludzie o niewdzięcznych sercach; Nie poznali moich dróg. Dlatego przysiągłem w swoim gniewie: Nigdy nie wejdą do mojego odpoczynku." - Fragment ten jest obszernie cytowany w Liście do Hebrajczyków 3 i stanowi podstawę ostrzeżenia przed niewiarą.
1 Koryntian 10:1-5: "Nie chcę bowiem, bracia, pozostać w niewiedzy, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu. Wszyscy jedli ten sam duchowy pokarm i pili ten sam duchowy napój; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a tą skałą był Chrystus. Jednakże Bóg nie był zadowolony z większości z nich; więc ich ciała zostały rozrzucone po pustyni." - Ten fragment nawiązuje do ostrzeżenia z Listu do Hebrajczyków 3, aby nie powtarzać buntu i niewiary Izraelitów na pustyni.
Jana 1:17: "Albowiem Prawo zostało nadane przez Mojżesza; łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa." - Werset ten odzwierciedla kontrast w Liście do Hebrajczyków 3, pomiędzy Mojżeszem jako sługą a Chrystusem jako Synem sprawującym władzę nad domem Bożym.
2 Koryntian 3:7-11: "Służba, która przyniosła śmierć, została wyryta literami na kamieniach; Mimo to przyszedł w chwale, tak że Izraelici nie mogli skupić wzroku na obliczu Mojżesza z powodu jego blasku, choć blask ten przygasał. Czyż służba Ducha nie jest jeszcze bardziej chwalebna?" - Ten fragment, podobnie jak List do Hebrajczyków 3, porównuje posługę Mojżesza z posługą Chrystusa, ukazując wyższość tego ostatniego.
Liczb 12:7: "Inaczej jest w przypadku mojego sługi Mojżesza; W całym moim domu jest to człowiek, któremu ufam." - Werset ten jest cytowany w Liście do Hebrajczyków 3:5, aby przeciwstawić wierność Mojżesza jako sługi i Chrystusa jako Syna.
FAQ:
Co oznacza stwierdzenie, że „Jezus jest godzien większej chwały niż Mojżesz”?
Jezus jest wyższy od Mojżesza, gdyż Mojżesz był sługą w domu Bożym, podczas gdy Jezus jest Synem, Stwórcą i Podtrzymywaczem wszystkiego. (Hebrajczyków 3:3-6)
Czego uczy nas ostrzeżenie: „Nie zatwardzajcie serc waszych”?
Ostrzeżenie przed zatwardziałością serca przypomina nam, abyśmy słuchali głosu Boga i byli Mu posłuszni, aby unikać niewiary, która utrudnia zbawienie. (Hebrajczyków 3:7-15)
Jak niewiara wpłynęła na Izraelitów na pustyni?
Niewiara Izraelitów uniemożliwiła im wejście do Ziemi Obiecanej i ten sam brak wiary może uniemożliwić chrześcijanom doświadczenie obietnic Bożych. (Hebrajczyków 3:16-19)
Czego możemy się nauczyć o wytrwałości w wierze z przykładu Mojżesza?
Mojżesz był wierny Bogu, ale Jezus jest od niego wyższy, a my jesteśmy wezwani do zachowania wiary i zaufania do Jezusa, który jest prawdziwym źródłem naszego zbawienia. (Hebrajczyków 3:1-6)
Co jest potrzebne, aby uniknąć pokusy porzucenia wiary?
Napomnienie to ma na celu wzajemne zachęcanie się każdego dnia i umacnianie naszych serc w Chrystusie, abyśmy nie ulegli pokusie zniechęcenia (Hebrajczyków 3:13).
