1. kai aphren pasa sunagwgh uiwn israhl ek thV erhmou sin kata parembolaV autwn dia rhmatoV kuriou kai parenebalosan en rafidin ouk hn de udwr tw law piein
2. kai eloidoreito o laoV proV mwushn legonteV doV hmin udwr ina piwmen kai eipen autoiV mwushV ti loidoreisqe moi kai ti peirazete kurion
3. ediyhsen de ekei o laoV udati kai egogguzen ekei o laoV proV mwushn legonteV ina ti touto anebibasaV hmaV ex aiguptou apokteinai hmaV kai ta tekna hmwn kai ta kthnh tw diyei
4. ebohsen de mwushV proV kurion legwn ti poihsw tw law toutw eti mikron kai kataliqobolhsousin me
5. kai eipen kurioV proV mwushn proporeuou tou laou toutou labe de meta seautou apo twn presbuterwn tou laou kai thn rabdon en h epataxaV ton potamon labe en th ceiri sou kai poreush
6. ode egw esthka pro tou se ekei epi thV petraV en cwrhb kai pataxeiV thn petran kai exeleusetai ex authV udwr kai pietai o laoV mou epoihsen de mwushV outwV enantion twn uiwn israhl
7. kai epwnomasen to onoma tou topou ekeinou peirasmoV kai loidorhsiV dia thn loidorian twn uiwn israhl kai dia to peirazein kurion legontaV ei estin kurioV en hmin h ou
8. hlqen de amalhk kai epolemei israhl en rafidin
9. eipen de mwushV tw ihsou epilexon seautw andraV dunatouV kai exelqwn parataxai tw amalhk aurion kai idou egw esthka epi thV korufhV tou bounou kai h rabdoV tou qeou en th ceiri mou
10. kai epoihsen ihsouV kaqaper eipen autw mwushV kai exelqwn paretaxato tw amalhk kai mwushV kai aarwn kai wr anebhsan epi thn korufhn tou bounou
11. kai egineto otan ephren mwushV taV ceiraV katiscuen israhl otan de kaqhken taV ceiraV katiscuen amalhk
12. ai de ceireV mwush bareiai kai labonteV liqon upeqhkan up' auton kai ekaqhto ep' autou kai aarwn kai wr esthrizon taV ceiraV autou enteuqen eiV kai enteuqen eiV kai egenonto ai ceireV mwush esthrigmenai ewV dusmwn hliou
13. kai etreyato ihsouV ton amalhk kai panta ton laon autou en fonw macairaV
14. eipen de kurioV proV mwushn katagrayon touto eiV mnhmosunon en bibliw kai doV eiV ta wta ihsoi oti aloifh exaleiyw to mnhmosunon amalhk ek thV upo ton ouranon
15. kai wkodomhsen mwushV qusiasthrion kuriw kai epwnomasen to onoma autou kurioV mou katafugh
16. oti en ceiri krufaia polemei kurioV epi amalhk apo genewn eiV geneaV
Przypisy:
17:1-2 - Ludzie szemrali z powodu braku wody w Refidim, wystawiając cierpliwość Mojżesza na próbę i wątpiąc w obecność Boga. Odzwierciedla to słabość wiary w czasach przeciwności (zob. także Lb 20,2-5 i 1 Kor 10,9).
17:5-6 - Mojżesz, pod Bożym kierownictwem, uderza w skałę na Horebie, z której wypływa woda. Ten cud symbolizuje Bożą moc, by zatroszczyć się o swój lud, i jest obrazem Bożej łaski (zob. także 1 Koryntian 10:4 i Jana 4:14).
17:8-9 - Amalekici atakują Izrael, a Mojżesz nakazuje Jozuemu poprowadzić armię. Widzimy tu potrzebę duchowego i militarnego przywództwa dla ochrony ludu Bożego (zob. także Pwt 25,17-19 i 1 Tymoteusza 6,12).
17:11-13 - Dopóki Mojżesz trzyma ręce w górze, Izrael zwycięża w bitwie. Kiedy jego ręce słabną, Aaron i Chur go wspierają, symbolizując moc wstawiennictwa i wspólnotowego wsparcia (zob. także 1 Tymoteusza 2:1-2 i Wj 18:12).
17:15-16 - Mojżesz buduje ołtarz i nazywa go „Pan moim sztandarem”, ogłaszając, że Bóg jest obrońcą i zwycięzcą swojego ludu. Ten akt odzwierciedla chwałę Boga w czasach bitew i wyzwolenia (zob. także Psalm 60:4 i Izajasz 11:10).
Wersety związane z Êxodo, 17:
Rozdział 17 Księgi Wyjścia przedstawia dwa przełomowe wydarzenia: wodę ze skały i bitwę z Amalekiem. W jaki sposób Bóg w dalszym ciągu troszczy się o swój lud i wzmacnia go? Ten kluczowy tekst opisuje cud wytrysku wody ze skały pod Horebem i pierwszą bitwę Izraela, wygraną za wstawiennictwem Mojżesza. W rozdziale poruszono takie tematy, jak wiara, przywództwo i znaczenie modlitwy. Wj 17 również wskazuje na Chrystusa jako duchową skałę. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego inspirującego rozdziału.
1 Koryntian 10:4: "i pili z tego samego duchowego źródła; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a tą skałą był Chrystus." - Paweł interpretuje skałę, z której wypłynęła woda w Księdze Wyjścia 17, jako symbol Chrystusa.
Psalmy 78:15-16: "Rozłupał skały na pustyni i dał im wodę jakby z głębin; Uczynił strumienie z krzemienia i sprawił, że wody płynęły jak rzeki." - Psalm ten przypomina cud wydobycia wody ze skały opisany w Księdze Wyjścia 17.
Izajasza 48:21: "Kiedy ich prowadził przez pustynie, nie byli spragnieni; sprawił, że ze skały wytrysnęła dla nich woda; Rozłupał skałę i wytrysnęły wody." - Izajasz nawiązuje do wydarzenia z Księgi Wyjścia 17, wspominając Boże zaopatrzenie na pustyni.
Powtórzonego Prawa 25:17-18: "Przypomnij sobie, co ci uczynili Amalekici w drodze, gdy wychodziłeś z Egiptu. Kiedy byłeś zmęczony i wyczerpany, zaskoczyli cię po drodze i wyeliminowali wszystkich maruderów; nie bali się Boga." - Ten fragment przypomina bitwę z Amalekitami opisaną w Księdze Wyjścia 17.
1 Samuela 15:2-3: "Tak mówi Pan Zastępów: Ukarzę Amalekitów za to, co uczynili Izraelowi, gdy napadli na nich, gdy wychodzili z Egiptu. Teraz idź, zaatakuj Amalekitów i całkowicie zniszcz wszystko, co do nich należy." - Ten fragment nawiązuje do bitwy z Amalekitami w Księdze Wyjścia 17, pokazując jej długoterminowe konsekwencje.
FAQ:
W jaki sposób Bóg zapewnił wodę Izraelitom w Refidim?
Bóg nakazał Mojżeszowi uderzyć w skałę na Horebie, z której miała wypłynąć woda gasząca pragnienie Izraelitów. (Wyjścia 17:6)
Kim są Amalekici i jak Izraelici stawiają im czoła?
Amalekici zaatakowali Izraelitów w Refidim. Mojżesz nakazał Jozuemu poprowadzić bitwę, a sam, z pomocą Aarona i Chura, podniósł ręce. (Wyjścia 17:8-13)
Co oznacza nazwa „Massa i Meriba” w Księdze Wyjścia 17?
Massa i Meriba oznaczają odpowiednio „próbę” i „spór”, odnosząc się do skargi i próby Izraelitów wobec Boga z powodu braku wody (Wyjścia 17:7).
W jaki sposób Bóg zapewnia Izraelitom zwycięstwo nad Amalekitami?
Bóg obiecał, że walka z Amalekitami będzie nieustanną walką, ale zapewnił Izraelitów o zwycięstwie dzięki ich wytrwałości i zaufaniu Bogu. (Wyjścia 17:14-16)
Jakie znaczenie ma ołtarz „Pan jest moim sztandarem”?
Mojżesz zbudował ołtarz i nazwał go „Pan jest moim sztandarem”, aby przypominać Izraelitom o zwycięstwie Boga nad Amalekitami i Jego wierności. (Wyjścia 17:15)
