1. igitur profecta omnis multitudo filiorum Israël de deserto Sin per mansiones suas juxta sermonem Domini castrametata est in Raphidim ubi non erat aqua ad bibendum populo
2. qui jurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus quibus respondit Moses quid jurgamini contra me cur temptatis Dominum
3. sitivit ergo populus ibi pro aquæ penuria et murmuravit contra Mosen dicens cur nos exire fecisti de Ægypto ut occideres et nos et liberos nostros ac jumenta siti
4. clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic adhuc pauxillum et lapidabunt me
5. ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus Israël et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade
6. en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israël
7. et vocavit nomen loci illius Temptatio propter jurgium filiorum Israël et quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non
8. venit autem Amalech et pugnabat contra Israël in Raphidim
9. dixitque Moses ad Josue elige viros et egressus pugna contra Amalech cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea
10. fecit Josue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis
11. cumque levaret Moses manus vincebat Israël sin autem paululum remisisset superabat Amalech
12. manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus ejus ex utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad occasum solis
13. fugavitque Josue Amalech et populum ejus in ore gladii
14. dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et trade auribus Josue delebo enim memoriam Amalech sub cælo
15. ædificavitque Moses altare et vocavit nomen ejus Dominus exaltatio mea dicens
16. quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione in generationem
Przypisy:
17:1-2 - Ludzie szemrali z powodu braku wody w Refidim, wystawiając cierpliwość Mojżesza na próbę i wątpiąc w obecność Boga. Odzwierciedla to słabość wiary w czasach przeciwności (zob. także Lb 20,2-5 i 1 Kor 10,9).
17:5-6 - Mojżesz, pod Bożym kierownictwem, uderza w skałę na Horebie, z której wypływa woda. Ten cud symbolizuje Bożą moc, by zatroszczyć się o swój lud, i jest obrazem Bożej łaski (zob. także 1 Koryntian 10:4 i Jana 4:14).
17:8-9 - Amalekici atakują Izrael, a Mojżesz nakazuje Jozuemu poprowadzić armię. Widzimy tu potrzebę duchowego i militarnego przywództwa dla ochrony ludu Bożego (zob. także Pwt 25,17-19 i 1 Tymoteusza 6,12).
17:11-13 - Dopóki Mojżesz trzyma ręce w górze, Izrael zwycięża w bitwie. Kiedy jego ręce słabną, Aaron i Chur go wspierają, symbolizując moc wstawiennictwa i wspólnotowego wsparcia (zob. także 1 Tymoteusza 2:1-2 i Wj 18:12).
17:15-16 - Mojżesz buduje ołtarz i nazywa go „Pan moim sztandarem”, ogłaszając, że Bóg jest obrońcą i zwycięzcą swojego ludu. Ten akt odzwierciedla chwałę Boga w czasach bitew i wyzwolenia (zob. także Psalm 60:4 i Izajasz 11:10).
Wersety związane z Liber Exodus, 17:
Rozdział 17 Księgi Wyjścia przedstawia dwa przełomowe wydarzenia: wodę ze skały i bitwę z Amalekiem. W jaki sposób Bóg w dalszym ciągu troszczy się o swój lud i wzmacnia go? Ten kluczowy tekst opisuje cud wytrysku wody ze skały pod Horebem i pierwszą bitwę Izraela, wygraną za wstawiennictwem Mojżesza. W rozdziale poruszono takie tematy, jak wiara, przywództwo i znaczenie modlitwy. Wj 17 również wskazuje na Chrystusa jako duchową skałę. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego inspirującego rozdziału.
1 Koryntian 10:4: "i pili z tego samego duchowego źródła; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a tą skałą był Chrystus." - Paweł interpretuje skałę, z której wypłynęła woda w Księdze Wyjścia 17, jako symbol Chrystusa.
Psalmy 78:15-16: "Rozłupał skały na pustyni i dał im wodę jakby z głębin; Uczynił strumienie z krzemienia i sprawił, że wody płynęły jak rzeki." - Psalm ten przypomina cud wydobycia wody ze skały opisany w Księdze Wyjścia 17.
Izajasza 48:21: "Kiedy ich prowadził przez pustynie, nie byli spragnieni; sprawił, że ze skały wytrysnęła dla nich woda; Rozłupał skałę i wytrysnęły wody." - Izajasz nawiązuje do wydarzenia z Księgi Wyjścia 17, wspominając Boże zaopatrzenie na pustyni.
Powtórzonego Prawa 25:17-18: "Przypomnij sobie, co ci uczynili Amalekici w drodze, gdy wychodziłeś z Egiptu. Kiedy byłeś zmęczony i wyczerpany, zaskoczyli cię po drodze i wyeliminowali wszystkich maruderów; nie bali się Boga." - Ten fragment przypomina bitwę z Amalekitami opisaną w Księdze Wyjścia 17.
1 Samuela 15:2-3: "Tak mówi Pan Zastępów: Ukarzę Amalekitów za to, co uczynili Izraelowi, gdy napadli na nich, gdy wychodzili z Egiptu. Teraz idź, zaatakuj Amalekitów i całkowicie zniszcz wszystko, co do nich należy." - Ten fragment nawiązuje do bitwy z Amalekitami w Księdze Wyjścia 17, pokazując jej długoterminowe konsekwencje.
FAQ:
W jaki sposób Bóg zapewnił wodę Izraelitom w Refidim?
Bóg nakazał Mojżeszowi uderzyć w skałę na Horebie, z której miała wypłynąć woda gasząca pragnienie Izraelitów. (Wyjścia 17:6)
Kim są Amalekici i jak Izraelici stawiają im czoła?
Amalekici zaatakowali Izraelitów w Refidim. Mojżesz nakazał Jozuemu poprowadzić bitwę, a sam, z pomocą Aarona i Chura, podniósł ręce. (Wyjścia 17:8-13)
Co oznacza nazwa „Massa i Meriba” w Księdze Wyjścia 17?
Massa i Meriba oznaczają odpowiednio „próbę” i „spór”, odnosząc się do skargi i próby Izraelitów wobec Boga z powodu braku wody (Wyjścia 17:7).
W jaki sposób Bóg zapewnia Izraelitom zwycięstwo nad Amalekitami?
Bóg obiecał, że walka z Amalekitami będzie nieustanną walką, ale zapewnił Izraelitów o zwycięstwie dzięki ich wytrwałości i zaufaniu Bogu. (Wyjścia 17:14-16)
Jakie znaczenie ma ołtarz „Pan jest moim sztandarem”?
Mojżesz zbudował ołtarz i nazwał go „Pan jest moim sztandarem”, aby przypominać Izraelitom o zwycięstwie Boga nad Amalekitami i Jego wierności. (Wyjścia 17:15)
