1. mh polloi didaskaloi ginesqe adelfoi mou eidoteV oti meizon krima lhyomeqa
2. polla gar ptaiomen apanteV ei tiV en logw ou ptaiei outoV teleioV anhr dunatoV calinagwghsai kai olon to swma
3. idou twn ippwn touV calinouV eiV ta stomata ballomen proV to peiqesqai autouV hmin kai olon to swma autwn metagomen
4. idou kai ta ploia thlikauta onta kai upo sklhrwn anemwn elaunomena metagetai upo elacistou phdaliou opou an h ormh tou euqunontoV boulhtai
5. outwV kai h glwssa mikron meloV estin kai megalaucei idou oligon pur hlikhn ulhn anaptei
6. kai h glwssa pur o kosmoV thV adikiaV outwV h glwssa kaqistatai en toiV melesin hmwn h spilousa olon to swma kai flogizousa ton trocon thV genesewV kai flogizomenh upo thV geennhV
7. pasa gar fusiV qhriwn te kai peteinwn erpetwn te kai enaliwn damazetai kai dedamastai th fusei th anqrwpinh
8. thn de glwssan oudeiV dunatai anqrwpwn damasai akatasceton kakon mesth iou qanathforou
9. en auth eulogoumen ton qeon kai patera kai en auth katarwmeqa touV anqrwpouV touV kaq omoiwsin qeou gegonotaV
10. ek tou autou stomatoV exercetai eulogia kai katara ou crh adelfoi mou tauta outwV ginesqai
11. mhti h phgh ek thV authV ophV bruei to gluku kai to pikron
12. mh dunatai adelfoi mou sukh elaiaV poihsai h ampeloV suka outwV oudemia phgh alukon kai gluku poihsai udwr
13. tiV sofoV kai episthmwn en umin deixatw ek thV kalhV anastrofhV ta erga autou en prauthti sofiaV
14. ei de zhlon pikron ecete kai eriqeian en th kardia umwn mh katakaucasqe kai yeudesqe kata thV alhqeiaV
15. ouk estin auth h sofia anwqen katercomenh all epigeioV yucikh daimoniwdhV
16. opou gar zhloV kai eriqeia ekei akatastasia kai pan faulon pragma
17. h de anwqen sofia prwton men agnh estin epeita eirhnikh epieikhV eupeiqhV mesth eleouV kai karpwn agaqwn adiakritoV kai anupokritoV
18. karpoV de thV dikaiosunhV en eirhnh speiretai toiV poiousin eirhnhn
Przypisy:
3:1-12 - Jakub mówi o panowaniu nad językiem, który ma moc błogosławienia lub przeklinania. Język jest jak ogień, zdolny zniszczyć wielkie rzeczy. Chrześcijanie są powołani, aby używać słów do budowania, a nie do burzenia (zob. także Księgę Przysłów 18:21 i Ewangelię Mateusza 12:36-37).
3:13-18 - Mądrość Boża jest czysta, spokojna, bezstronna i pełna miłosierdzia. Jakub przeciwstawia mądrość z góry mądrości ziemskiej, która jest samolubna i destrukcyjna. Prawdziwa mądrość objawia się w dobrych uczynkach (zob. także Księga Przysłów 3:17 i List Jakuba 1:5).
3:17-18 - Pokój jest owocem boskiej mądrości, a ci, którzy sieją pokój, będą zbierać owoce sprawiedliwości. Życie chrześcijańskie powinno charakteryzować się harmonią i dążeniem do sprawiedliwości (zob. także Rz 12,18 i Mt 5,9).
3:14-16 - Jakub ostrzega przed zazdrością i duchem sporu, które rodzą zamęt i zło. Chrześcijanie powinni szukać mądrości, która sprzyja pokojowi, unikając postaw egoistycznych i podziałowych (zob. także List do Filipian 2:3-4 i List do Galatów 5:19-21).
3:1-2 - Język, choć mały, ma wielką moc, a ci, którzy go kontrolują, wykazują dojrzałość. Samodyscyplina w mowie jest niezbędna dla życia chrześcijańskiego, które odzwierciedla charakter Chrystusa (zob. także Ewangelię Mateusza 15:18-20 i 1 List Piotra 3:10).
Wersety związane z São Tiago, 3:
Trzeci rozdział Jakuba skupia się na potędze języka i Bożej mądrości. Jak nasze słowa odzwierciedlają naszą wiarę? Ten przenikliwy tekst ostrzega przed niebezpieczeństwami związanymi z niewłaściwym użyciem języka, porównując go do małego steru, który steruje dużym statkiem. Jakub przeciwstawia mądrość ziemską mądrości niebiańskiej, podkreślając owoce prawdziwej mądrości: czystość, pokój i miłosierdzie. Rozdział ten rzuca wyzwanie wierzącym, aby szukali spójności między mową a postępowaniem. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają istotne zasady tego mądrego rozdziału.
Przysłów 18:21: "Język ma władzę nad życiem i śmiercią; ci, którzy lubią go używać, będą jeść jego owoce." - To przysłowie współbrzmi z nauką z Listu Jakuba 3:1-12 na temat potęgi języka.
Efezjan 4:29: "Niech z ust waszych nie wychodzi żadna niezdrowa mowa, lecz tylko taka, która w razie potrzeby może podnosić na duchu innych, aby przyniosła łaskę tym, którzy ją słyszą." - Paweł udziela praktycznych porad dotyczących używania języka, uzupełniając naukę Listu Jakuba 3.
Przysłów 11:2: "Kiedy przychodzi pycha, przychodzi nieszczęście, ale mądrość jest u pokornych." - To przysłowie pokrywa się z Jakubem 3:13-18 i mówi, że prawdziwą mądrość charakteryzuje pokora.
Galacjan 5:22-23: "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i wstrzemięźliwość. Przeciwko tym rzeczom nie ma żadnego prawa." - Te owoce Ducha odpowiadają cechom „mądrości z góry” opisanej w Liście Jakuba 3:17.
Mateusza 5:9: "Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi." - To błogosławieństwo Jezusa nawiązuje do Listu Jakuba 3:18 o tych, którzy krzewią pokój.
FAQ:
Co Jakub mówi o języku i jego mocy?
Jakub ostrzega przed niszczycielską mocą języka, który może ranić i powodować rozłamy, a nad którym trudno zapanować. (Jakuba 3:5-10)
Co według Jakuba oznacza mądrość z góry?
Mądrość z góry jest czysta, pokojowo nastawiona, łagodna i pełna miłosierdzia, w przeciwieństwie do mądrości ziemskiej, która jest samolubna i powoduje podziały. (Jakuba 3:17)
Jak zazdrość i duch sporu wpływają na relacje między chrześcijanami?
Zazdrość i spory powodują zamieszanie i niestabilność, oddalając nas od prawdziwej mądrości i harmonii w Chrystusie. (Jakuba 3:14-16)
Czego Jakub naucza o wojnach i konfliktach?
Jakub naucza, że wojny i konflikty wynikają z egoistycznych pragnień i namiętności, które nie podobają się Bogu. (Jakuba 4:1-3)
Jak Jakub definiuje prawdziwą pokorę?
Prawdziwa pokora polega na poddaniu się Bogu, przeciwstawieniu się diabłu i dążeniu do czystości serca. (Jakuba 4:6-10)
