1. age nun oi plousioi klausate ololuzonteV epi taiV talaipwriaiV umwn taiV epercomenaiV
2. o ploutoV umwn seshpen kai ta imatia umwn shtobrwta gegonen
3. o crusoV umwn kai o arguroV katiwtai kai o ioV autwn eiV marturion umin estai kai fagetai taV sarkaV umwn wV pur eqhsaurisate en escataiV hmeraiV
4. idou o misqoV twn ergatwn twn amhsantwn taV cwraV umwn o apesterhmenoV af umwn krazei kai ai boai twn qerisantwn eiV ta wta kuriou sabawq eiselhluqasin
5. etrufhsate epi thV ghV kai espatalhsate eqreyate taV kardiaV umwn wV en hmera sfaghV
6. katedikasate efoneusate ton dikaion ouk antitassetai umin
7. makroqumhsate oun adelfoi ewV thV parousiaV tou kuriou idou o gewrgoV ekdecetai ton timion karpon thV ghV makroqumwn ep autw ewV an labh ueton prwimon kai oyimon
8. makroqumhsate kai umeiV sthrixate taV kardiaV umwn oti h parousia tou kuriou hggiken
9. mh stenazete kat allhlwn adelfoi ina mh katakriqhte idou krithV pro twn qurwn esthken
10. upodeigma labete thV kakopaqeiaV adelfoi mou kai thV makroqumiaV touV profhtaV oi elalhsan tw onomati kuriou
11. idou makarizomen touV upomenontaV thn upomonhn iwb hkousate kai to teloV kuriou eidete oti polusplagcnoV estin o kurioV kai oiktirmwn
12. pro pantwn de adelfoi mou mh omnuete mhte ton ouranon mhte thn ghn mhte allon tina orkon htw de umwn to nai nai kai to ou ou ina mh eiV upokrisin peshte
13. kakopaqei tiV en umin proseucesqw euqumei tiV yalletw
14. asqenei tiV en umin proskalesasqw touV presbuterouV thV ekklhsiaV kai proseuxasqwsan ep auton aleiyanteV auton elaiw en tw onomati tou kuriou
15. kai h euch thV pistewV swsei ton kamnonta kai egerei auton o kurioV kan amartiaV h pepoihkwV afeqhsetai autw
16. exomologeisqe allhloiV ta paraptwmata kai eucesqe uper allhlwn opwV iaqhte polu iscuei dehsiV dikaiou energoumenh
17. hliaV anqrwpoV hn omoiopaqhV hmin kai proseuch proshuxato tou mh brexai kai ouk ebrexen epi thV ghV eniautouV treiV kai mhnaV ex
18. kai palin proshuxato kai o ouranoV ueton edwken kai h gh eblasthsen ton karpon authV
19. adelfoi ean tiV en umin planhqh apo thV alhqeiaV kai epistreyh tiV auton
20. ginwsketw oti o epistreyaV amartwlon ek planhV odou autou swsei yuchn ek qanatou kai kaluyei plhqoV amartiwn
Przypisy:
5:1-6 - Jakub ostrzega bogatych, którzy wyzyskują biednych i żyją w luksusie, bo zbliża się sąd Boży. Niesprawiedliwość ekonomiczna jest poważnym grzechem, a Bóg broni uciśnionych (zob. także Łk 6,24-26 i Amos 5,11-12).
5:7-11 - Jakub napomina chrześcijan, aby byli cierpliwi i wytrwali w wierze, z ufnością oczekując powrotu Chrystusa. Przykład proroków i Hioba pokazuje, że cierpliwość i wytrwałość zostaną nagrodzone (zob. także Mt 24,42-44 i Rz 5,3-4).
5:13-18 - Modlitwa ma moc uzdrawiania i regeneracji. Jakub podkreśla wagę modlitwy za siebie nawzajem, wyznawania grzechów i szukania duchowej pomocy w Kościele (zob. także 1 Jana 5:14-16 i Marka 11:24).
5:19-20 - Jakub kończy list, wzywając chrześcijan do nawrócenia na wiarę tych, którzy zbłądzili. Nawracanie wiernych jest dziełem o wielkiej wartości, ponieważ zakrywa mnóstwo grzechów (zob. także Gal. 6:1 i Prz. 10:12).
5:14-15 - Namaszczenie olejem i modlitwa starszych są sposobami na uzyskanie uzdrowienia fizycznego i duchowego, pokazującymi wagę wspólnej wiary i opieki duszpasterskiej w kościele (zobacz także Marka 6:13 i 1 Koryntian 12:9).
Wersety związane z São Tiago, 5:
Rozdział 5 Jakuba kończy się ostrzeżeniami i zachętami. Jak żyć w świetle powrotu Chrystusa? Ten pełen mocy tekst ostrzega niesprawiedliwych bogatych i zachęca uciśnionych do cierpliwości. Jakub porusza takie tematy, jak skuteczna modlitwa, wzajemna troska i odnowienie odstępców. Rozdział ten podkreśla wagę wytrwałości, uczciwości i mocy wstawiennictwa. Jakub kończy, podkreślając wartość prowadzenia błądzących ludzi z powrotem do prawdy. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które uzupełniają końcowe napomnienia tego pełnego mocy rozdziału.
Łukasza 6:24: "Biada wam, bogaci, bo już otrzymaliście pociechę." - „Biada” Jezusa wobec bogatych jest echem ostrzeżenia z Listu Jakuba 5:1-6 skierowanego do uciskających bogatych.
Hebrajczyków 10:36-37: "Musicie wytrwać, abyście, pełniąc wolę Bożą, otrzymali to, co obiecał; bo wkrótce, już wkrótce „Ten, który przychodzi, przyjdzie i nie będzie zwlekał”." - To wezwanie do wytrwałości pokrywa się z Listem Jakuba 5:7-11 dotyczącym cierpliwości aż do przyjścia Pana.
Mateusza 5:34-37: "Ale mówię ci: W ogóle nie przeklinaj... Niech twoje „tak” będzie „tak”, a twoje „nie” będzie „nie”; wszystko ponad to pochodzi od Złego." - Jezus daje podobną naukę do Jakuba 5:12 na temat nieprzysięgania.
1 Królów 17:1: "Eliasz Tiszbe z Thisbe w Gileadzie rzekł do Achaba: Przysięgam na imię Pana, Boga Izraela, któremu służę, że w przyszłych latach nie będzie ani rosy, ani deszczu, chyba że na moje słowo .'" - Werset ten mówi o Eliaszu, którego Jakub 5:17-18 wymienia jako przykład skutecznej modlitwy.
Mateusza 18:15: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata." - To nauczanie Jezusa o konfrontacji z grzeszącym bratem nawiązuje do Listu Jakuba 5:19-20 o przywróceniu brata, który odstępuje od prawdy.
FAQ:
Czego Jakub uczy nas o cierpliwości w obliczu trudności?
Jakub naucza, że powinniśmy być cierpliwi w uciskach, czekając z wiarą na przyjście Pana, tak jak czynili to prorocy (Jakuba 5:7-8).
Co mówi Jakub o bogatym człowieku, który niesprawiedliwie gromadzi bogactwa?
Jakub potępia bogatych, którzy wyzyskują biednych, ostrzegając przed zniszczeniem, które jest konsekwencją ich czynów. (Jakuba 5:1-6)
W jaki sposób Jakub wzywa chrześcijan, aby modlili się za siebie nawzajem?
Jakub naucza, że skuteczna modlitwa sprawiedliwego człowieka ma wielką moc i że powinniśmy modlić się za siebie nawzajem, abyśmy mogli ich uzdrowić i przywrócić do zdrowia (Jakuba 5:16).
Co Jakub mówi o chorych i modlitwie o uzdrowienie?
Jakub nakazuje chrześcijanom wzywać starszych kościoła, aby modlili się za chorych i ich namaszczali, zapewniając w ten sposób skuteczność ich modlitw. (Jakuba 5:14-15)
Jakie znaczenie ma wyznawanie grzechów w Liście Jakuba 5?
Wyznawanie grzechów jest ważne dla duchowego uzdrowienia, a Jakub podkreśla potrzebę bycia szczerym i szukania przebaczenia. (Jakuba 5:16)
Czego naucza Jakub na temat przywracania brata, który zbłądził?
Jakub naucza, że powinniśmy szukać brata, który zbłądził, i sprowadzać go na drogę prawdy, bo to ratuje duszę. (Jakuba 5:19-20)
