1. kai wV etelesqh tauta hggisan proV me oi arconteV legonteV ouk ecwrisqh o laoV israhl kai oi iereiV kai oi leuitai apo lawn twn gaiwn en makrummasin autwn tw canani o eqi o ferezi o iebousi o ammwni o mwabi o moseri kai o amori
2. oti elabosan apo qugaterwn autwn eautoiV kai toiV uioiV autwn kai parhcqh sperma to agion en laoiV twn gaiwn kai ceir twn arcontwn en th asunqesia tauth en arch
3. kai wV hkousa ton logon touton dierrhxa ta imatia mou kai epallomhn kai etillon apo twn tricwn thV kefalhV mou kai apo tou pwgwnoV mou kai ekaqhmhn hremazwn
4. kai sunhcqhsan proV me paV o diwkwn logon qeou israhl epi asunqesia thV apoikiaV kai egw kaqhmenoV hremazwn ewV thV qusiaV thV esperinhV
5. kai en qusia th esperinh anesthn apo tapeinwsewV mou kai en tw diarrhxai me ta imatia mou kai epallomhn kai klinw epi ta gonata mou kai ekpetazw taV ceiraV mou proV kurion ton qeon
6. kai eipa kurie hscunqhn kai enetraphn tou uywsai to proswpon mou proV se oti ai anomiai hmwn eplhqunqhsan uper kefalhV hmwn kai ai plhmmeleiai hmwn emegalunqhsan ewV eiV ouranon
7. apo hmerwn paterwn hmwn esmen en plhmmeleia megalh ewV thV hmeraV tauthV kai en taiV anomiaiV hmwn paredoqhmen hmeiV kai oi basileiV hmwn kai oi uioi hmwn en ceiri basilewn twn eqnwn en romfaia kai en aicmalwsia kai en diarpagh kai en aiscunh proswpou hmwn wV h hmera auth
8. kai nun epieikeusato hmin kurioV o qeoV hmwn tou katalipein hmin eiV swthrian kai dounai hmin sthrigma en topw agiasmatoV autou tou fwtisai ofqalmouV hmwn kai dounai zwopoihsin mikran en th douleia hmwn
9. oti douloi esmen kai en th douleia hmwn ouk egkatelipen hmaV kurioV o qeoV hmwn kai eklinen ef' hmaV eleoV enwpion basilewn perswn dounai hmin zwopoihsin tou uywsai autouV ton oikon tou qeou hmwn kai anasthsai ta erhma authV kai tou dounai hmin fragmon en iouda kai en ierousalhm
10. ti eipwmen o qeoV hmwn meta touto oti egkatelipomen entolaV sou
11. aV edwkaV hmin en ceiri doulwn sou twn profhtwn legwn h gh eiV hn eisporeuesqe klhronomhsai authn gh metakinoumenh estin en metakinhsei lawn twn eqnwn en makrummasin autwn wn eplhsan authn apo stomatoV epi stoma en akaqarsiaiV autwn
12. kai nun taV qugateraV umwn mh dwte toiV uioiV autwn kai apo twn qugaterwn autwn mh labhte toiV uioiV umwn kai ouk ekzhthsete eirhnhn autwn kai agaqon autwn ewV aiwnoV opwV eniscushte kai faghte ta agaqa thV ghV kai klhrodothshte toiV uioiV umwn ewV aiwnoV
13. kai meta pan to ercomenon ef' hmaV en poihmasin hmwn toiV ponhroiV kai en plhmmeleia hmwn th megalh oti ouk estin wV o qeoV hmwn oti ekoufisaV hmwn taV anomiaV kai edwkaV hmin swthrian
14. oti epestreyamen diaskedasai entolaV sou kai epigambreusai toiV laoiV twn gaiwn mh paroxunqhV en hmin ewV sunteleiaV tou mh einai egkataleimma kai diaswzomenon
15. kurie o qeoV israhl dikaioV su oti kateleifqhmen diaswzomenoi wV h hmera auth idou hmeiV enantion sou en plhmmeleiaiV hmwn oti ouk estin sthnai enwpion sou epi toutw
Przypisy:
9:1-3 - Naród izraelski wyznaje swoje grzechy i grzechy swoich przodków, okazując szczerą skruchę i uznanie Bożej sprawiedliwości. Wspólne wyznanie jest ważnym aspektem duchowego odrodzenia (zob. także Dn 9,4-5 i 1 J 1,9).
9:6 - Modlitwa uwielbienia rozpoczyna się od uznania Boga jako Stwórcy wszystkiego: nieba, ziemi i morza. To uwielbienie odzwierciedla suwerenność Boga nad całym stworzeniem i Jego absolutną władzę (zob. także Rdz 1,1 i Psalm 146,6).
9:7-8 - Bóg jest wspominany jako Ten, który wybrał Abrahama i zawarł z nim przymierze. Podkreśla to wierność Boga Jego obietnicom i Jego planowi odkupienia dla Jego ludu, nawet pośród ludzkiej niewierności (zob. także Rdz 12,1-3 i Rz 4,13).
9:16-17 - Pomimo nieposłuszeństwa Izraela na pustyni, Bóg okazał im miłosierdzie i nie opuścił ich. Jego cierpliwość i współczucie są centralnym tematem przymierza Boga z Jego ludem (zob. także Wj 34,6-7 i Ps 103,8-10).
9:32-33 - Lud uznaje, że Bóg jest sprawiedliwy we wszystkich swoich czynach, nawet w karach, jakie wymierzył Izraelowi za nieposłuszeństwo. Sprawiedliwość Boga równoważona jest Jego miłosierdziem, które przynosi odkupienie (zob. także Pwt 32,4 i Ps 119,137).
Wersety związane z Neemias, 9:
W rozdziale 9 Księgi Nehemiasza zapisano spowiedź narodową. Jak ludzie rozpoznają wierność Boga i swój własny grzech? Ten głęboki tekst opisuje dzień postu, spowiedzi i kultu. Rozdział zawiera długą modlitwę podsumowującą historię Izraela, wyrażającą uznanie zarówno dla Bożego miłosierdzia, jak i niepowodzeń ludu. Księga Nehemiasza 9 ukazuje wagę zbiorowej pokuty i wdzięczności za łaskę Bożą. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy spowiedzi i wierności Bożej w tym znaczącym rozdziale.
Psalmy 106:6: "Grzeszymy jak nasi przodkowie; zrobiliśmy źle, byliśmy niegodziwi." - Werset ten odzwierciedla narodowe wyznanie grzechów zawarte w rozdziale Nehemiasza 9.
Daniela 9:4-5: "Modliłam się do Pana, do mojego Boga, i wyznałam: „Panie, Boże wielki i straszny, który dotrzymujesz przymierza i miłosierdzia wobec tych, którzy Go miłują i przestrzegają Jego przykazań, zgrzeszyliśmy i uczyniliśmy zło. Byliśmy niegodziwi i zbuntowani; odeszliśmy od Twoich przykazań i Twoich praw." - Ta modlitwa Daniela przypomina spowiedź i uwielbienie ludu z rozdziału Nehemiasza 9.
Dzieje Apostolskie 3:19: "Pokutujcie więc i zwróćcie się do Boga, aby wasze grzechy zostały zmazane." - Werset ten odzwierciedla temat pokuty i powrotu do Boga obecny w rozdziale Nehemiasza 9.
1 Jana 1:9: "Jeśli wyznajemy nasze grzechy, On jako wierny i sprawiedliwy odpuści nam je i oczyści nas od wszelkiej nieprawości." - Ten fragment przypomina wyznanie grzechów i potwierdzenie wierności Boga w rozdziale Nehemiasza 9.
Psalmy 145:8-9: "Pan jest miłosierny i współczujący, cierpliwy i przepełniony miłością. Pan jest dobry dla wszystkich; jego współczucie dociera do wszystkich jego stworzeń." - Wersety te odzwierciedlają recytację Bożej dobroci i miłosierdzia w modlitwie w rozdziale Nehemiasza 9.
FAQ:
Co uczynili Nehemiasz i Lewici, aby wyznać grzechy ludu?
Nehemiasz i Lewici zgromadzili lud, opowiedzieli historię Izraela i wyznali grzechy swoich przodków, prosząc Boga o przebaczenie. (Nehemiasza 9:1-3)
W jaki sposób modlitwa Nehemiasza opisuje wierność Boga?
Modlitwa podkreśla wierność Boga, który zawsze był z Izraelem, pomimo jego wad. Wysłuchał ich modlitw, wybawił ich i poprowadził. (Nehemiasza 9:6-15)
Co zrobili ludzie, aby odnowić swoje przymierze z Bogiem?
Lud zawarł przymierze z Bogiem, obiecując przestrzeganie Jego przykazań i unikanie grzechu. Podpisał przymierze na znak swojego zobowiązania (Nehemiasza 9:38).
Czego uczy nas modlitwa Nehemiasza o cierpliwości Boga?
Modlitwa pokazuje, że Bóg jest cierpliwy i miłosierny, zawsze gotowy przebaczyć, nawet gdy ludzie są nieposłuszni. (Nehemiasza 9:17-18)
W jaki sposób Nehemiasz opisuje nieposłuszeństwo ludzi na przestrzeni dziejów?
Nehemiasz opisuje, jak ludzie, pomimo doświadczenia Bożego miłosierdzia, stale się buntowali, oddając cześć innym bogom i łamiąc Jego przykazania. (Nehemiasza 9:26-29)
