1. pwV amaurwqhsetai crusion alloiwqhsetai to argurion to agaqon execuqhsan liqoi agioi ep' archV paswn exodwn
2. uioi siwn oi timioi oi ephrmenoi en crusiw pwV elogisqhsan eiV aggeia ostrakina erga ceirwn keramewV
3. kai ge drakonteV exedusan mastouV eqhlasan skumnoi autwn qugatereV laou mou eiV aniaton wV strouqion en erhmw
4. ekollhqh h glwssa qhlazontoV proV ton farugga autou en diyei nhpia hthsan arton o diaklwn ouk estin autoiV
5. oi esqonteV taV trufaV hfanisqhsan en taiV exodoiV oi tiqhnoumenoi epi kokkwn periebalonto kopriaV
6. kai emegalunqh anomia qugatroV laou mou uper anomiaV sodomwn thV katestrammenhV wsper spoudh kai ouk eponesan en auth ceiraV
7. ekaqariwqhsan naziraioi authV uper ciona elamyan uper gala epurrwqhsan uper liqouV sapfeirou to apospasma autwn
8. eskotasen uper asbolhn to eidoV autwn ouk epegnwsqhsan en taiV exodoiV epagh derma autwn epi ta ostea autwn exhranqhsan egenhqhsan wsper xulon
9. kaloi hsan oi traumatiai romfaiaV h oi traumatiai limou eporeuqhsan ekkekenthmenoi apo genhmatwn agrwn
10. ceireV gunaikwn oiktirmonwn hyhsan ta paidia autwn egenhqhsan eiV brwsin autaiV en tw suntrimmati thV qugatroV laou mou
11. sunetelesen kurioV qumon autou execeen qumon orghV autou kai anhyen pur en siwn kai katefagen ta qemelia authV
12. ouk episteusan basileiV ghV panteV oi katoikounteV thn oikoumenhn oti eiseleusetai ecqroV kai ekqlibwn dia twn pulwn ierousalhm
13. ex amartiwn profhtwn authV adikiwn ierewn authV twn ekceontwn aima dikaion en mesw authV
14. esaleuqhsan egrhgoroi authV en taiV exodoiV emolunqhsan en aimati en tw mh dunasqai autouV hyanto endumatwn autwn
15. aposthte akaqartwn kalesate autouV aposthte aposthte mh aptesqe oti anhfqhsan kai ge esaleuqhsan eipate en toiV eqnesin ou mh prosqwsin tou paroikein
16. proswpon kuriou meriV autwn ou prosqhsei epibleyai autoiV proswpon ierewn ouk elabon presbutaV ouk hlehsan
17. eti ontwn hmwn exelipon oi ofqalmoi hmwn eiV thn bohqeian hmwn mataia aposkopeuontwn hmwn apeskopeusamen eiV eqnoV ou swzon
18. eqhreusamen mikrouV hmwn tou mh poreuesqai en taiV plateiaiV hmwn hggiken o kairoV hmwn eplhrwqhsan ai hmerai hmwn parestin o kairoV hmwn
19. koufoi egenonto oi diwkonteV hmaV uper aetouV ouranou epi twn orewn exhfqhsan en erhmw enhdreusan hmaV
20. pneuma proswpou hmwn cristoV kuriou sunelhmfqh en taiV diafqoraiV autwn ou eipamen en th skia autou zhsomeqa en toiV eqnesin
21. caire kai eufrainou qugater idoumaiaV h katoikousa epi ghV kai ge epi se dieleusetai to pothrion kuriou kai mequsqhsh kai apoceeiV
22. exelipen h anomia sou qugater siwn ou prosqhsei eti apoikisai se epeskeyato anomiaV sou qugater edwm apekaluyen epi ta asebhmata sou
Przypisy:
4:1-2 - Upadek Jerozolimy opisany jest jako druzgocąca tragedia, skutkująca utratą chwały i wartości narodu izraelskiego. Porównanie kamieni świątyni do złota symbolizuje spustoszenie i utratę obecności Boga (zob. także Izajasz 64:10-11 i Ezechiel 7:19).
4:3-5 - Okrucieństwo i głód dotykają nawet zwierzęta, a niegdyś żyzna ziemia staje się jałowa. To pokazuje konsekwencje grzechu i nieposłuszeństwa, ukazując, jak odwrócenie się od Boga niesie ze sobą zniszczenie i cierpienie (zob. także Jeremiasza 14:4 i Ezechiela 5:12).
4:6-8 - Cierpienie ludu porównane jest do grzechu Sodomy, miasta zniszczonego za swoją niegodziwość. Wzmacnia to ideę, że sąd Boży jest nieunikniony w obliczu zepsucia i niegodziwości (zob. także Rdz 19,24-25 i Ez 16,49-50).
4:9-11 - Miasto Jerozolima doświadcza bólu wygnania oraz utraty dzieci i przywódców. Wersety ukazują nędzę, jaka następuje po zniszczeniu, odzwierciedlając brak Bożej ochrony i zniweczenie obietnic błogosławieństwa (zob. także Pwt 28,15 i Am 2,6-7).
4:21-22 - Pomimo cierpienia, istnieje obietnica odkupienia. Boża sprawiedliwość zostanie wymierzona, a naród zostanie odrodzony po karze. Podkreśla się ufność w Boże miłosierdzie, nawet w obliczu sądu (zob. także Izajasz 40:1-2 i Jeremiasz 30:18-22).
Wersety związane z Lamentações, 4:
Rozdział 4 Lamentów przeciwstawia przeszłą chwałę obecnej nędzy. Jak upadek Jerozolimy wpłynął na wszystkie warstwy społeczne? Ten barwny tekst opisuje cierpienia różnych grup społecznych, od szlachty po dzieci. Rozdział porusza tematy głodu, dehumanizacji i upadku przywódców. Lamentacje 4 również uznają wypełnienie się proroczych ostrzeżeń. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które w tym pełnym mocy rozdziale odnoszą się do tematów sądu i konsekwencji.
Izajasza 3:16-17: "Pan mówi: „Kobiety Syjonu są wyniosłe, chodzą z podniesioną głową, rzucają bezczelne spojrzenia, chodzą krótkimi i sztucznymi krokami, aż dzwonią bransolety na ich kostkach. Dlatego Pan okryje ranami głowy kobiet syjońskich; Pan ogoli im czoła”." - Ten fragment odzwierciedla kontrast pomiędzy dawną chwałą Jerozolimy a obecnym upokorzeniem, co jest głównym tematem Lamentacji 4.
Ezechiela 7:19: "Wyrzucą na ulice swoje srebro, a ich złoto będzie jak rzeczy nieczyste. Twoje srebro i twoje złoto nie będą mogły cię ocalić w dniu gniewu Pańskiego. Nie zaspokoili swego głodu ani nie napełnili nimi swoich żołądków, gdyż stało się to przeszkodą, która doprowadziła ich do grzechu." - Werset ten nawiązuje do tematu czwartego Lamentacji o bezużyteczności bogactw w obliczu sądu Bożego.
Jeremiasz 19:9: "Sprawię, że będą jedli ciała swoich synów i córek i będą jedni drugich ciała z powodu udręk i ucisków, jakie nałożą na nich ich wrogowie, ci, którzy chcą odebrać im życie." - To straszliwe proroctwo spełniło się w Lamentacjach 4:10, ilustrując surowość sądu Bożego.
Powtórzonego Prawa 28:56-57: "Najbardziej delikatna i wrażliwa z Was, tak wrażliwa i delikatna, że nie zaryzykowałaby postawienia podeszwy stopy na ziemi, będzie patrzeć z zazdrością na ukochanego męża, na własnego syna i własną córkę, a także na łożysko, które wyszło z jej łona, i wpłynęło na dzieci, które urodzi, gdyż zamierzała je potajemnie zjeść w swojej nędzy podczas oblężenia i udręki, jaką wróg narzuci jej u bram." - To przekleństwo przymierza w Księdze Powtórzonego Prawa przepowiada okropności opisane w Lamentacjach 4, pokazując, że takie nieszczęścia są konsekwencją złamania przymierza.
Ozeasza 13:16: "Mieszkańcy Samarii zapłacą za swoją winę za to, że zbuntowali się przeciwko swemu Bogu. Zostaną zabici mieczem; ich dzieci zostaną rozszarpane, a łona ich kobiet w ciąży zostaną rozerwane." - To proroctwo przeciwko Samarii używa języka podobnego do tego z Lamentacji 4, podkreślając grozę sądu Bożego.
FAQ:
Co było przyczyną cierpienia dzieci opisanych w Księdze Lamentacji 4?
Dzieci cierpiały z powodu głodu i zniszczeń spowodowanych najazdem na Jerozolimę, nie mając zapewnionej odpowiedniej opieki ani ochrony. (Lamentacje 4:4-5)
Jak mieszkańcy Jerozolimy zareagowali na sąd Boży opisany w Lamentacjach 4?
Ludzie uznali, że Boży sąd był konsekwencją ich grzechów, a cierpienie było odbiciem ich nieposłuszeństwa. (Lamentacje 4:6-10)
Dlaczego w Lamentacjach 4 przywódcy Izraela zostali porównani do szakali?
Przywódców Izraela porównuje się do szakali, ponieważ nie chronili ani nie troszczyli się o ludzi, doprowadzając miasto do zniszczenia. (Lamentacje 4:13-16)
Co oznacza zwrot „chwała Izraela zrzucona została na ziemię” w Księdze Lamentacji 4?
Oznacza to, że majestat i dobrobyt Izraela zostały upokorzone i obalone, co jest odbiciem sądu Bożego. (Lamentacje 4:1-2)
Jak upadek Jerozolimy wpłynął na przywódców miasta?
Upadek Jerozolimy wywołał rozpacz wśród jej przywódców, którzy zrozumieli, że miasto zostało zniszczone z powodu ich grzechów. (Lamentacje 4:16)
