1. ioudiq de epesen epi proswpon kai epeqeto spodon epi thn kefalhn authV kai egumnwsen on enededukei sakkon kai hn arti prosferomenon en ierousalhm eiV ton oikon tou qeou to qumiama thV esperaV ekeinhV kai ebohsen fwnh megalh ioudiq proV kurion kai eipen
2. kurie o qeoV tou patroV mou sumewn w edwkaV en ceiri romfaian eiV ekdikhsin allogenwn oi elusan mhtran parqenou eiV miasma kai egumnwsan mhron eiV aiscunhn kai ebebhlwsan mhtran eiV oneidoV eipaV gar ouc outwV estai kai epoihsan
3. anq' wn edwkaV arcontaV autwn eiV fonon kai thn strwmnhn autwn h hdesato thn apathn autwn apathqeisan eiV aima kai epataxaV doulouV epi dunastaiV kai dunastaV epi qronouV autwn
4. kai edwkaV gunaikaV autwn eiV pronomhn kai qugateraV autwn eiV aicmalwsian kai panta ta skula autwn eiV diairesin uiwn hgaphmenwn upo sou oi kai ezhlwsan ton zhlon sou kai ebdeluxanto miasma aimatoV autwn kai epekalesanto se eiV bohqon o qeoV o qeoV o emoV kai eisakouson emou thV chraV
5. su gar epoihsaV ta protera ekeinwn kai ekeina kai ta metepeita kai ta nun kai ta epercomena dienohqhV kai egenhqhsan a enenohqhV
6. kai paresthsan a ebouleusw kai eipan idou paresmen pasai gar ai odoi sou etoimoi kai h krisiV sou en prognwsei
7. idou gar assurioi eplhqunqhsan en dunamei autwn uywqhsan ef' ippw kai anabath egauriasan en bracioni pezwn hlpisan en aspidi kai en gaisw kai toxw kai sfendonh kai ouk egnwsan oti su ei kurioV suntribwn polemouV
8. kurioV onoma soi su raxon autwn thn iscun en dunamei sou kai kataxon to kratoV autwn en tw qumw sou ebouleusanto gar bebhlwsai ta agia sou mianai to skhnwma thV katapausewV tou onomatoV thV doxhV sou katabalein sidhrw keraV qusiasthriou sou
9. bleyon eiV uperhfanian autwn aposteilon thn orghn sou eiV kefalaV autwn doV en ceiri mou thV chraV o dienohqhn kratoV
10. pataxon doulon ek ceilewn apathV mou ep' arconti kai arconta epi qeraponti autou qrauson autwn to anastema en ceiri qhleiaV
11. ou gar en plhqei to kratoV sou oude h dunasteia sou en iscuousin alla tapeinwn ei qeoV elattonwn ei bohqoV antilhmptwr asqenountwn apegnwsmenwn skepasthV aphlpismenwn swthr
12. nai nai o qeoV tou patroV mou kai qeoV klhronomiaV israhl despota twn ouranwn kai thV ghV ktista twn udatwn basileu pashV ktisewV sou su eisakouson thV dehsewV mou
13. kai doV logon mou kai apathn eiV trauma kai mwlwpa autwn oi kata thV diaqhkhV sou kai oikou hgiasmenou sou kai korufhV siwn kai oikou katascesewV uiwn sou ebouleusanto sklhra
14. kai poihson epi pantoV eqnouV sou kai pashV fulhV epignwsin tou eidhsai oti su ei o qeoV qeoV pashV dunamewV kai kratouV kai ouk estin alloV uperaspizwn tou genouV israhl ei mh su
Przypisy:
9:1-2 - Judyta woła do Boga w modlitwie, wyrażając swój ból i ufność w Bożą pomoc. Ta prośba podkreśla wagę modlitwy jako sposobu szukania przewodnictwa i siły w chwilach kryzysu (zob. także Psalm 34,17-19 i List do Filipian 4,6-7).
9:3-4 - Judyta przypomina obietnice Boga dane Jego ludowi i Jego wierność w przeszłości. To przypomnienie historii zbawienia pokazuje, że pamięć o dziełach Boga wzmacnia wiarę i odwagę (zob. także Psalm 77:11-12 i Izajasz 63:7).
9:5-11 - Judyta prosi Boga, aby użył jej piękna i inteligencji jako narzędzi Jego woli, pokazując, że jest gotowa działać w imieniu ludu. Ta gotowość ukazuje, jak ważne jest, by Bóg mógł nią posłużyć się (zob. także 1 P 4,10 i Ef 2,10).
9:12-14 - Modlitwa Judyty kończy się prośbą do Boga o przekształcenie jej planu w sukces. Jej śmiała wiara odzwierciedla pewność, że Bóg może odwrócić niemożliwe sytuacje i przynieść zwycięstwo (zob. także Jeremiasz 29,11 i Mateusz 19,26).
9:15-19 - Judyta przygotowuje się do stawienia czoła wrogowi, podkreślając wagę gotowości do duchowej walki. Jej odwaga i determinacja w działaniu inspirują i przypominają nam, że z Bożą pomocą możemy pokonać trudności (zob. także 2 Tymoteusza 1:7 i Efezjan 6:10-11).
Wersety związane z Judite, 9:
Judith, rozdział 9, przedstawia potężną modlitwę Judith. Jakie prośby zanosi do Boga? Ten głęboki tekst ukazuje zażyłość Judyty z Bogiem, jej zrozumienie historii Izraela i jej prośbę o siłę do realizacji jej ryzykownego planu. Rozdział ten podkreśla zależność od Boga i zaufanie w Jego sprawiedliwość. Judith 9 porusza tematy wstawiennictwa, Bożej odwagi i mocy modlitwy w czasach kryzysu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają tematom tego poruszającego rozdziału.
Efezjan 6:18: "Módlcie się w Duchu przy każdej okazji, w każdej modlitwie i prośbie; Mając to na uwadze, bądźcie uważni i wytrwali w modlitwie za wszystkich świętych." - Odzwierciedla żarliwą modlitwę Judyty z rozdziału Judyty 9, prosząc o boską interwencję.
2 Kronik 14:11: "Panie, nie ma drugiego takiego jak Ty, który pomoże słabym przeciwko potężnym. Wspomóż nas, Panie, Boże nasz, bo w Tobie zaufaliśmy i w Twoim imieniu wystąpiliśmy przeciw temu wojsku. Panie, jesteś naszym Bogiem; nie pozwól, aby człowiek nad tobą zwyciężył." - Jest to echem modlitwy Judith z rozdziału Judith 9, prosząc o boską pomoc w walce z potężnym wrogiem.
Psalmy 144:1: "Błogosławiony niech będzie Pan, moja Skała, który ćwiczy moje ręce do wojny i moje palce do bitwy." - Odnosi się to do prośby Judyty o boską siłę i strategię w Judith 9.
Nehemiasza 4:14: "Po zbadaniu sytuacji wstałem i powiedziałem do szlachty, urzędników i reszty ludu: „Nie bójcie się ich. Pamiętajcie o Panu, który jest wielki i straszny, i walczcie za swoich braci, za swoich synów i za swoje córki, za swoje żony i za swoje domy." - Odzwierciedla odwagę i determinację Judyty z rozdziału Judyty 9, przygotowującej się do działania w imieniu swojego ludu.
Daniela 9:18: "Nakłoń swoje uszy, Boże, i słuchaj; otwórz oczy i zobacz spustoszenie miasta, które nosi Twoje imię. Nie prosimy Cię o to, że jesteśmy sprawiedliwi, ale ze względu na Twoje wielkie miłosierdzie." - Jest to echem pokornej prośby Judyty o Boże miłosierdzie z rozdziału Judyty 9.
FAQ:
W jaki sposób Judyta wyraża swoje zaufanie do Boga w swojej modlitwie?
Judyta modli się do Boga o siłę i mądrość potrzebną do pokonania wrogów Izraela, okazując w ten sposób całkowite zaufanie Boskiej opatrzności. (Judyta 9:1-14)
O co Judyta prosi Boga w swojej modlitwie o zgubę Holofernesa?
Judyta prosi Boga, aby posłużył się nią jako narzędziem swojej sprawiedliwości, pokonał Holofernesa i wyzwolił Izrael. (Judyta 9:10-13)
Jak ważna jest modlitwa Judyty dla zwycięstwa Izraela?
Modlitwa Judyty jest aktem wiary, w którym staje się ona pośredniczką, aby Bóg mógł wylać swoją moc na ludzi i zapewnić im zwycięstwo. (Judyta 9:1-14)
Jak Judyta opisuje relacje Boga z wrogimi narodami Izraela?
Judyta przypomina nam, że Bóg niszczy wrogów Izraela, gdy stają się aroganccy i nie uznają Go za Pana. (Judyta 9:5-7)
Co modlitwa Judyty ujawnia na temat jej relacji z Bogiem?
Modlitwa Judyty odzwierciedla jej głęboką wiarę i pokorę, ukazując jej zależność od Boga w wypełnianiu Jego woli. (Judyt 9:8-14)
