1. etouV dwdekatou thV basileiaV naboucodonosor oV ebasileusen assuriwn en nineuh th polei th megalh en taiV hmeraiV arfaxad oV ebasileusen mhdwn en ekbatanoiV
2. kai wkodomhsen ep' ekbatanwn kuklw teich ek liqwn lelaxeumenwn eiV platoV phcwn triwn kai eiV mhkoV phcwn ex kai epoihsen to uyoV tou teicouV phcwn ebdomhkonta kai to platoV autou phcwn penthkonta
3. kai touV purgouV autou esthsen epi taiV pulaiV authV phcwn ekaton kai to platoV authV eqemeliwsen eiV phceiV exhkonta
4. kai epoihsen taV pulaV authV pulaV diegeiromenaV eiV uyoV phcwn ebdomhkonta kai to platoV authV phceiV tessarakonta eiV exodouV dunamewV dunatwn autou kai diataxeiV twn pezwn autou
5. kai epoihsen polemon en taiV hmeraiV ekeinaiV o basileuV naboucodonosor proV basilea arfaxad en tw pediw tw megalw touto estin pedion en toiV orioiV ragau
6. kai sunhnthsan proV auton panteV oi katoikounteV thn oreinhn kai panteV oi katoikounteV ton eufrathn kai ton tigrin kai ton udasphn kai pedia ariwc basilewV elumaiwn kai sunhlqon eqnh polla eiV parataxin uiwn celeoud
7. kai apesteilen naboucodonosor basileuV assuriwn epi pantaV touV katoikountaV thn persida kai epi pantaV touV katoikountaV proV dusmaiV touV katoikountaV thn kilikian kai damaskon kai ton libanon kai antilibanon kai pantaV touV katoikountaV kata proswpon thV paraliaV
8. kai touV en toiV eqnesi tou karmhlou kai galaad kai thn anw galilaian kai to mega pedion esdrhlwn
9. kai pantaV touV en samareia kai taiV polesin authV kai peran tou iordanou ewV ierousalhm kai batanh kai celouV kai kadhV kai tou potamou aiguptou kai tafnaV kai ramessh kai pasan ghn gesem
10. ewV tou elqein epanw tanewV kai memfewV kai pantaV touV katoikountaV thn aigupton ewV tou elqein epi ta oria thV aiqiopiaV
11. kai efaulisan panteV oi katoikounteV pasan thn ghn to rhma naboucodonosor basilewV assuriwn kai ou sunhlqon autw eiV ton polemon oti ouk efobhqhsan auton all' hn enantion autwn wV anhr eiV kai anestreyan touV aggelouV autou kenouV en atimia proswpou autwn
12. kai equmwqh naboucodonosor epi pasan thn ghn tauthn sfodra kai wmose kata tou qronou kai thV basileiaV autou ei mhn ekdikhsein panta ta oria thV kilikiaV kai damaskhnhV kai suriaV anelein th romfaia autou kai pantaV touV katoikountaV en gh mwab kai touV uiouV ammwn kai pasan thn ioudaian kai pantaV touV en aiguptw ewV tou elqein epi ta oria twn duo qalasswn
13. kai paretaxato en th dunamei autou proV arfaxad basilea en tw etei tw eptakaidekatw kai ekrataiwqh en tw polemw autou kai anestreyen pasan thn dunamin arfaxad kai pasan thn ippon autou kai panta ta armata autou
14. kai ekurieuse twn polewn autou kai afiketo ewV ekbatanwn kai ekrathse twn purgwn kai epronomeuse taV plateiaV authV kai ton kosmon authV eqhken eiV oneidoV authV
15. kai elabe ton arfaxad en toiV oresi ragau kai kathkontisen auton en taiV sibunaiV autou kai exwleqreusen auton ewV thV hmeraV ekeinhV
16. kai anestreyen met' autwn autoV kai paV o summiktoV autou plhqoV andrwn polemistwn polu sfodra kai hn ekei raqumwn kai euwcoumenoV autoV kai h dunamiV autou ef' hmeraV ekaton eikosi
Przypisy:
1:1-6 - Księga rozpoczyna się opisem rządów Nabuchodonozora i jego zagrożenia dla ludu Izraela. Ucisk Izraelitów podkreśla ich potrzebę wybawiciela i nadzieję pokładaną w Bogu, który zawsze interweniuje w chwilach kryzysu (zob. także Psalm 34:19 i Izajasz 41:10).
1:7-11 - Nabuchodonozor wysyła swoich generałów na podbój Judei. Ta opowieść ukazuje siłę wroga i bezbronność ludu, ale jednocześnie przygotowuje grunt pod boską interwencję, która nastąpi (zob. także Wj 14,13-14 i Ps 60,12).
1:12-16 - Izraelici są zmuszani do poddania się, ale wciąż stawiają opór. Ta odwaga dowodzi wiary i wytrwałości ludu w obliczu przeciwności losu, przypominając nam, że zwycięstwo należy do tych, którzy ufają Bogu (zob. także Rz 8,31 i 1 Kor 15,57).
1:17-20 - Zniszczenie miasta Betulii jest zaplanowane, co dowodzi potęgi sił zła i determinacji Nabuchodonozora. Podkreśla to potrzebę przywódcy, który będzie w stanie poprowadzić lud w obronie przed wrogiem (zob. także Psalm 27:1 i List do Efezjan 6:10-11).
1:21-24 - Przygotowania do bitwy i mobilizacja ludu podkreślają jedność Izraelitów w czasach kryzysu. Mobilizacja ludu odzwierciedla wagę wspólnoty i zbiorowej wiary w walce z uciskiem (zob. także Hbr 10,24-25 i Flp 1,27).
Wersety związane z Judite, 1:
Judith rozdział 1 rozpoczyna narrację od potężnego króla Nabuchodonozora. Kto kwestionuje Twoją dominację? Ten tekst wprowadzający opisuje kampanię wojskową króla asyryjskiego przeciwko Arphaxadowi z Medii, której kulminacją było jego zwycięstwo. Rozdział przedstawia scenę rozwijającego się imperium i arogancji jego władcy. Judith 1 kładzie podwaliny pod główny konflikt w tej historii, ilustrując tematy władzy, dumy i pozornej niezwyciężoności ziemskich imperiów. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają tematykę pierwszego rozdziału.
Daniela 4:30: "i rzekli: „Czy to nie jest ten wielki Babilon, który zbudowałem jako stolicę mojego królestwa, moją potężną mocą i na chwałę mojego majestatu?”" - Werset ten odzwierciedla dumę i arogancję Nabuchodonozora, podobnie jak postawę Nabuchodonozora z rozdziału Judyty 1.
Izajasza 10:13-14: "Mówi bowiem: Mocą mojej ręki dokonałem tego wszystkiego; moją mądrością, bo mam rozum. Usunąłem granice narodów, splądrowałem ich skarby; niczym król podbiłem ich narody." - W tym fragmencie odbija się echem zwycięska i arogancka postawa króla asyryjskiego, podobna do postawy Nabuchodonozora z Judyty 1.
Jeremiasza 25:9: "oto poślę po wszystkie narody północy i mój sługa Nabuchodonozor, król babiloński – wyrocznia Pana – „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie okoliczne narody. zniszczyć je i uczynić obiekt terroru, kpin i trwałej ruiny.”" - Werset ten przedstawia Nabuchodonozora jako narzędzie boskiego sądu, co kontrastuje z jego przedstawieniem w 1 rozdziale Księgi Judyty.
2 Królów 18:13: "W czternastym roku panowania Ezechiasza Sennacheryb, król Asyrii, napadł na wszystkie warowne miasta Judy i podbił je." - Ten fragment opisuje inwazję asyryjską podobną do tej opisanej w Księdze Judyty 1, ukazując historyczny wzór konfliktu.
Habakuka 1:6: "Oto wzbudzam Babilończyków, naród okrutny i porywczy, który maszeruje przez całą długość ziemi, aby zagarnąć domy, które do nich nie należą." - Werset ten opisuje powstanie Babilończyków jako zwycięskiej siły, podobnie jak Nabuchodonozor w opisie Judyty 1.
FAQ:
Co wydarzyło się za panowania Nabuchodonozora opisanego w Księdze Judyty 1?
Za panowania Nabuchodonozora rozpoczął on kampanię przeciwko wszystkim narodom, które nie uznały go za króla, w tym Izraelowi. Najechał liczne terytoria i podbił wiele ludów. (Jud 1:1-8)
Jak zareagowały miasta na rozkaz Nabuchodonozora?
Miasta i narody poddały się rozkazowi Nabuchodonozora, obawiając się jego potęgi militarnej. Jedynie mieszkańcy Izraela stawiali opór, co doprowadziło do napiętej sytuacji. (Jud 1:9-12)
Co było przyczyną cierpień Izraelitów pod naciskiem Nebukadnesara?
Izraelici cierpieli z powodu głodu i niedoborów żywności po inwazji, co skłoniło ich do zwrócenia się do Boga o pomoc. Naród został wystawiony na próbę ucisku zewnętrznego. (Jud 1,13-16)
W jaki sposób naród izraelski próbował rozwiązać kryzys wywołany przez Nabuchodonozora?
Naród izraelski zwrócił się do Boga o pomoc, prosząc o przebaczenie i wzywając Jego interwencji, aby ocalić naród z rąk pogańskiego króla (Judyty 1:17-19).
Czego możemy się nauczyć z postawy Izraela wobec ucisku opisanej w Księdze Judyty 1?
Możemy nauczyć się, jak ważne jest zaufanie Bogu i modlitwa w chwilach kryzysu. Izraelici zwracali się do Boga o ochronę i pomoc w trudnych chwilach. (Jdt 1,13-19)
