1. hsucasan de kai oi treiV filoi autou eti anteipein iwb hn gar iwb dikaioV enantion autwn
2. wrgisqh de eliouV o tou baracihl o bouzithV ek thV suggeneiaV ram thV ausitidoV cwraV wrgisqh de tw iwb sfodra dioti apefhnen eauton dikaion enantion kuriou
3. kai kata twn triwn de filwn wrgisqh sfodra dioti ouk hdunhqhsan apokriqhnai antiqeta iwb kai eqento auton einai asebh
4. eliouV de upemeinen dounai apokrisin iwb oti presbuteroi autou eisin hmeraiV
5. kai eiden eliouV oti ouk estin apokrisiV en stomati twn triwn andrwn kai equmwqh orgh autou
6. upolabwn de eliouV o tou baracihl o bouzithV eipen newteroV men eimi tw cronw umeiV de este presbuteroi dio hsucasa fobhqeiV tou umin anaggeilai thn emautou episthmhn
7. eipa de oti o cronoV estin o lalwn en polloiV de etesin oidasin sofian
8. alla pneuma estin en brotoiV pnoh de pantokratoroV estin h didaskousa
9. ouc oi polucronioi eisin sofoi oud' oi geronteV oidasin krima
10. dio eipa akousate mou kai anaggelw umin a oida
11. enwtizesqe mou ta rhmata erw gar umwn akouontwn acri ou etashte logouV
12. kai mecri umwn sunhsw kai idou ouk hn tw iwb elegcwn antapokrinomenoV rhmata autou ex umwn
13. ina mh eiphte euromen sofian kuriw prosqemenoi
14. anqrwpw de epetreyate lalhsai toiauta rhmata
15. eptohqhsan ouk apekriqhsan eti epalaiwsan ex autwn logouV
16. upemeina ou gar elalhsan oti esthsan ouk apekriqhsan
17. upolabwn de eliouV legei
18. palin lalhsw plhrhV gar eimi rhmatwn olekei gar me to pneuma thV gastroV
19. h de gasthr mou wsper askoV gleukouV zewn dedemenoV h wsper fushthr calkewV errhgwV
20. lalhsw ina anapauswmai anoixaV ta ceilh
21. anqrwpon gar ou mh aiscunqw alla mhn oude broton ou mh entrapw
22. ou gar epistamai qaumasai proswpon ei de mh kai eme shteV edontai
Przypisy:
32:1-5 - Elihu, nowy rozmówca, zauważa, że trzej przyjaciele Hioba nie odpowiedzieli mu adekwatnie, wprowadzając myśl, że mądrość pochodzi od Boga. Podkreśla to wagę poszukiwania boskiej prawdy, a nie polegania wyłącznie na ludzkiej mądrości (zob. także Jk 1,5 i 1 Kor 1,25).
32:6-9 - Elihu twierdzi, że wiek nie gwarantuje mądrości, sugerując, że prawdziwe zrozumienie pochodzi od ducha Bożego. Stwierdzenie to podkreśla, że mądrość jest darem boskim i może zostać objawiona każdemu, niezależnie od wieku (zob. także Psalm 119:100 i Księgę Przysłów 2:6).
32:10-14 - Elihu przygotowuje się do przemówienia i oświadcza, że nie będzie naśladował słów przyjaciół Hioba, podkreślając wagę autentyczności w komunikacji. Szczerość w dyskusjach duchowych jest podstawą wzrostu wiary (zob. także Efezjan 4:15 i 1 Piotra 3:15).
32:15-22 - Elihu wyraża oburzenie niewystarczającą reakcją przyjaciół i milczeniem Hioba, podkreślając potrzebę szczerego i pełnego szacunku dialogu. Ujawnia to wagę konstruktywnego dialogu w relacjach międzyludzkich (zob. także Prz 18,13 i Jk 1,19-20).
32:23-33 - Elihu podkreśla swoją gotowość do mówienia, by przynieść zrozumienie i oświecenie, podkreślając potrzebę słuchania i mądrego mówienia. Pokora i chęć uczenia się są niezbędne w drodze wiary (zob. także Prz 12,15 i Prz 19,20).
Wersety związane z Jó, 32:
Rozdział 32 Hioba wprowadza Elihu do dyskusji. Dlaczego ten młody człowiek decyduje się zabrać głos? Tekst przedstawia Elihu, który niezadowolony z reakcji przyjaciół Hioba i samoobrony Hioba, postanawia przedstawić swoją perspektywę. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak mądrość młodości, znaczenie słuchania przed mówieniem i boskie natchnienie. Hioba 32 wyznacza nowy etap w debacie na temat cierpienia Hioba. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z innowacyjnymi tematami tego rozdziału przejściowego.
Przysłów 18:17: "Wydaje się, że ten, który pierwszy przedstawia swoją sprawę, ma rację, dopóki nie przyjdzie ktoś inny i go nie przesłucha." - Przysłowie to odzwierciedla sytuację z Hioba 32, gdzie Elihu wydaje się przesłuchiwać zarówno Hioba, jak i jego trzech przyjaciół.
Jakuba 1:19: "Moi umiłowani bracia, pamiętajcie o tym: bądźcie prędcy do słuchania, nieskorzy do mówienia i nieskory do gniewu." - Rada ta kontrastuje z postawą Elihu z Hioba 32:18-20, gdzie wyraża on pilną potrzebę zabrania głosu.
1 Koryntian 1:26-29: "Bracia, pomyślcie o tym, kim byliście, kiedy zostaliście powołani. Niewielu było mądrych według ludzkich standardów; niewielu było potężnych; niewielu było szlachetnie urodzonych. Ale Bóg wybrał głupie rzeczy tego świata, aby zawstydzić mądrych, i wybrał słabe rzeczy tego świata, aby zawstydzić silnych. Wybrał to, co nieistotne tego świata, wzgardzone i to, co jest niczym, aby to, co jest nicością, obrócić w nicość, aby nikt nie mógł się przed nim chlubić." - Ten fragment odzwierciedla argument Elihu z Hioba 32:6-9, że mądrość nie jest dostępna wyłącznie osobom starszym.
Kaznodziei 9:17: "Lepsze są słowa mądrych, słyszane w milczeniu, niż krzyki rządzących wśród głupców." - Werset ten kontrastuje z niecierpliwą postawą Elihu w Hioba 32, ale może również odzwierciedlać jego krytykę milczenia przyjaciół Hioba.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Werset ten stanowi interesujący kontrast w stosunku do postawy Elihu z 32. rozdziału Hioba, gdzie jako młody przeciwstawia się swoim starszym.
FAQ:
Kim jest Elihu i dlaczego wtrąca się do rozmowy?
Elihu to młody człowiek oburzony oskarżeniami pod adresem Hioba i niemożnością odparcia ich przez jego przyjaciół. (Hiob 32:2-5)
Dlaczego Elihu czekał, zanim przemówił?
Szanował wiek innych, oczekując, że starsi będą mądrzejsi, ale widział, że zawodzili. (Hioba 32:6-7)
Jak Elihu uzasadnia swoją władzę przemawiania?
Twierdzi, że mądrość pochodzi od Boga, a nie tylko od wieku, dlatego czuje się upoważniony do mówienia. (Hioba 32:8-10)
Jaką główną krytykę Elihu skierował pod adresem przyjaciół Hioba?
Oskarża ich o brak przekonujących odpowiedzi i o potępianie Hioba bez solidnych dowodów. (Hioba 32:11-13)
Co Elihu sądzi o tym, że w końcu może wyrazić swoją opinię?
Mówi, że jest pełen słów, jak bukłak z winem, który zaraz pęknie, i że czuje potrzebę mówienia. (Hioba 32:17-20)
