1. ἡσύχασαν δὲ καὶ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ ἔτι ἀντειπεῖν Ιωβ ἦν γὰρ Ιωβ δίκαιος ἐναντίον αὐτῶν
2. ὠργίσθη δὲ Ελιους ὁ τοῦ Βαραχιηλ ὁ Βουζίτης ἐκ τῆς συγγενείας Ραμ τῆς Αυσίτιδος χώρας ὠργίσθη δὲ τῷ Ιωβ σφόδρα διότι ἀπέφηνεν ἑαυτὸν δίκαιον ἐναντίον κυρίου
3. καὶ κατὰ τῶν τριῶν δὲ φίλων ὠργίσθη σφόδρα διότι οὐκ ἠδυνήθησαν ἀποκριθῆναι ἀντίθετα Ιωβ καὶ ἔθεντο αὐτὸν εἶναι ἀσεβῆ
4. Ελιους δὲ ὑπέμεινεν δοῦναι ἀπόκρισιν Ιωβ ὅτι πρεσβύτεροι αὐτοῦ εἰσιν ἡμέραις
5. καὶ εἶδεν Ελιους ὅτι οὐκ ἔστιν ἀπόκρισις ἐν στόματι τῶν τριῶν ἀνδρῶν καὶ ἐθυμώθη ὀργὴ αὐτοῦ
6. ὑπολαβὼν δὲ Ελιους ὁ τοῦ Βαραχιηλ ὁ Βουζίτης εἶπεν νεώτερος μέν εἰμι τῷ χρόνῳ ὑμεῖς δέ ἐστε πρεσβύτεροι διὸ ἡσύχασα φοβηθεὶς τοῦ ὑμῖν ἀναγγεῖλαι τὴν ἐμαυτοῦ ἐπιστήμην
7. εἶπα δὲ ὅτι ὁ χρόνος ἐστὶν ὁ λαλῶν ἐν πολλοῖς δὲ ἔτεσιν οἴδασιν σοφίαν
8. ἀλλὰ πνεῦμά ἐστιν ἐν βροτοῖς πνοὴ δὲ παντοκράτορός ἐστιν ἡ διδάσκουσα
9. οὐχ οἱ πολυχρόνιοί εἰσιν σοφοί οὐδ’ οἱ γέροντες οἴδασιν κρίμα
10. διὸ εἶπα ἀκούσατέ μου καὶ ἀναγγελῶ ὑμῖν ἃ οἶδα
11. ἐνωτίζεσθέ μου τὰ ῥήματα ἐρῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων ἄχρι οὗ ἐτάσητε λόγους
12. καὶ μέχρι ὑμῶν συνήσω καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν τῷ Ιωβ ἐλέγχων ἀνταποκρινόμενος ῥήματα αὐτοῦ ἐξ ὑμῶν
13. ἵνα μὴ εἴπητε εὕρομεν σοφίαν κυρίῳ προσθέμενοι
14. ἀνθρώπῳ δὲ ἐπετρέψατε λαλῆσαι τοιαῦτα ῥήματα
15. ἐπτοήθησαν οὐκ ἀπεκρίθησαν ἔτι ἐπαλαίωσαν ἐξ αὐτῶν λόγους
16. ὑπέμεινα οὐ γὰρ ἐλάλησαν ὅτι ἔστησαν οὐκ ἀπεκρίθησαν
17. ὑπολαβὼν δὲ Ελιους λέγει
18. πάλιν λαλήσω πλήρης γάρ εἰμι ῥημάτων ὀλέκει γάρ με τὸ πνεῦμα τῆς γαστρός
19. ἡ δὲ γαστήρ μου ὥσπερ ἀσκὸς γλεύκους ζέων δεδεμένος ἢ ὥσπερ φυσητὴρ χαλκέως ἐρρηγώς
20. λαλήσω ἵνα ἀναπαύσωμαι ἀνοίξας τὰ χείλη
21. ἄνθρωπον γὰρ οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἀλλὰ μὴν οὐδὲ βροτὸν οὐ μὴ ἐντραπῶ
22. οὐ γὰρ ἐπίσταμαι θαυμάσαι πρόσωπον εἰ δὲ μή καὶ ἐμὲ σῆτες ἔδονται
Przypisy:
32:1-5 - Elihu, nowy rozmówca, zauważa, że trzej przyjaciele Hioba nie odpowiedzieli mu adekwatnie, wprowadzając myśl, że mądrość pochodzi od Boga. Podkreśla to wagę poszukiwania boskiej prawdy, a nie polegania wyłącznie na ludzkiej mądrości (zob. także Jk 1,5 i 1 Kor 1,25).
32:6-9 - Elihu twierdzi, że wiek nie gwarantuje mądrości, sugerując, że prawdziwe zrozumienie pochodzi od ducha Bożego. Stwierdzenie to podkreśla, że mądrość jest darem boskim i może zostać objawiona każdemu, niezależnie od wieku (zob. także Psalm 119:100 i Księgę Przysłów 2:6).
32:10-14 - Elihu przygotowuje się do przemówienia i oświadcza, że nie będzie naśladował słów przyjaciół Hioba, podkreślając wagę autentyczności w komunikacji. Szczerość w dyskusjach duchowych jest podstawą wzrostu wiary (zob. także Efezjan 4:15 i 1 Piotra 3:15).
32:15-22 - Elihu wyraża oburzenie niewystarczającą reakcją przyjaciół i milczeniem Hioba, podkreślając potrzebę szczerego i pełnego szacunku dialogu. Ujawnia to wagę konstruktywnego dialogu w relacjach międzyludzkich (zob. także Prz 18,13 i Jk 1,19-20).
32:23-33 - Elihu podkreśla swoją gotowość do mówienia, by przynieść zrozumienie i oświecenie, podkreślając potrzebę słuchania i mądrego mówienia. Pokora i chęć uczenia się są niezbędne w drodze wiary (zob. także Prz 12,15 i Prz 19,20).
Wersety związane z Jó, 32:
Rozdział 32 Hioba wprowadza Elihu do dyskusji. Dlaczego ten młody człowiek decyduje się zabrać głos? Tekst przedstawia Elihu, który niezadowolony z reakcji przyjaciół Hioba i samoobrony Hioba, postanawia przedstawić swoją perspektywę. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak mądrość młodości, znaczenie słuchania przed mówieniem i boskie natchnienie. Hioba 32 wyznacza nowy etap w debacie na temat cierpienia Hioba. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z innowacyjnymi tematami tego rozdziału przejściowego.
Przysłów 18:17: "Wydaje się, że ten, który pierwszy przedstawia swoją sprawę, ma rację, dopóki nie przyjdzie ktoś inny i go nie przesłucha." - Przysłowie to odzwierciedla sytuację z Hioba 32, gdzie Elihu wydaje się przesłuchiwać zarówno Hioba, jak i jego trzech przyjaciół.
Jakuba 1:19: "Moi umiłowani bracia, pamiętajcie o tym: bądźcie prędcy do słuchania, nieskorzy do mówienia i nieskory do gniewu." - Rada ta kontrastuje z postawą Elihu z Hioba 32:18-20, gdzie wyraża on pilną potrzebę zabrania głosu.
1 Koryntian 1:26-29: "Bracia, pomyślcie o tym, kim byliście, kiedy zostaliście powołani. Niewielu było mądrych według ludzkich standardów; niewielu było potężnych; niewielu było szlachetnie urodzonych. Ale Bóg wybrał głupie rzeczy tego świata, aby zawstydzić mądrych, i wybrał słabe rzeczy tego świata, aby zawstydzić silnych. Wybrał to, co nieistotne tego świata, wzgardzone i to, co jest niczym, aby to, co jest nicością, obrócić w nicość, aby nikt nie mógł się przed nim chlubić." - Ten fragment odzwierciedla argument Elihu z Hioba 32:6-9, że mądrość nie jest dostępna wyłącznie osobom starszym.
Kaznodziei 9:17: "Lepsze są słowa mądrych, słyszane w milczeniu, niż krzyki rządzących wśród głupców." - Werset ten kontrastuje z niecierpliwą postawą Elihu w Hioba 32, ale może również odzwierciedlać jego krytykę milczenia przyjaciół Hioba.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Werset ten stanowi interesujący kontrast w stosunku do postawy Elihu z 32. rozdziału Hioba, gdzie jako młody przeciwstawia się swoim starszym.
FAQ:
Kim jest Elihu i dlaczego wtrąca się do rozmowy?
Elihu to młody człowiek oburzony oskarżeniami pod adresem Hioba i niemożnością odparcia ich przez jego przyjaciół. (Hiob 32:2-5)
Dlaczego Elihu czekał, zanim przemówił?
Szanował wiek innych, oczekując, że starsi będą mądrzejsi, ale widział, że zawodzili. (Hioba 32:6-7)
Jak Elihu uzasadnia swoją władzę przemawiania?
Twierdzi, że mądrość pochodzi od Boga, a nie tylko od wieku, dlatego czuje się upoważniony do mówienia. (Hioba 32:8-10)
Jaką główną krytykę Elihu skierował pod adresem przyjaciół Hioba?
Oskarża ich o brak przekonujących odpowiedzi i o potępianie Hioba bez solidnych dowodów. (Hioba 32:11-13)
Co Elihu sądzi o tym, że w końcu może wyrazić swoją opinię?
Mówi, że jest pełen słów, jak bukłak z winem, który zaraz pęknie, i że czuje potrzebę mówienia. (Hioba 32:17-20)
