1. Por fim estes três homens cessaram de responder a Job, porque se tinha por justo.
2. Então Eliú, filho de Baraquel de Buz, da família de Ram, encheu-se de indignação, e irritou-se contra Job, porque este dizia que era justo diante de Deus.
3. Irritou-se também contra os seus amigos, por não terem achado resposta conveniente para lhe dar, e por, apesar disso, o haverem condenado.
4. Eliú havia esperado calado, enquanto eles falavam com Job, porquanto eram mais velhos.
5. Mas, quando viu que os três não lhe puderam responder, indignou-se fortemente.
6. Então, tomando a palavra Eliú, filho de Baraquel de Buz, disse: Sou novo ainda, e vós já velhos; portanto, abaixando a minha cabeça, não me atrevi a expor-vos o meu parecer.
7. Eu esperava que falasse (com argumentos sólidos) a idade mais madura, e que os muitos anos ensinassem a sabedoria,
8. Sentido deste versículo: Deus deu aos homens uma alma racional capaz de compreender a verdade, mas a verdadeira sabedoria provém de uma inspiração particular do mesmo Deus.
9. Mas, pelo que vejo, é o espirito de Deus nos homens, é a inspiração do Omnipotente que dá a inteligência.
10. Não são sábios os de muita idade, nem os anciãos os que julgam o que é justo.
11. Portanto falarei: Ouvi-me, eu vos mostrarei também o meu pensamento.
12. Falarei, e respirarei um pouco; abrirei os meus lábios, e responderei.
13. Não farei aceitação de pessoa, não adularei seja quem for.
14. Não sei usar circunlóquios, e por um pouco me suportará o meu Criador.
Przypisy:
32:1-5 - Elihu, nowy rozmówca, zauważa, że trzej przyjaciele Hioba nie odpowiedzieli mu adekwatnie, wprowadzając myśl, że mądrość pochodzi od Boga. Podkreśla to wagę poszukiwania boskiej prawdy, a nie polegania wyłącznie na ludzkiej mądrości (zob. także Jk 1,5 i 1 Kor 1,25).
32:6-9 - Elihu twierdzi, że wiek nie gwarantuje mądrości, sugerując, że prawdziwe zrozumienie pochodzi od ducha Bożego. Stwierdzenie to podkreśla, że mądrość jest darem boskim i może zostać objawiona każdemu, niezależnie od wieku (zob. także Psalm 119:100 i Księgę Przysłów 2:6).
32:10-14 - Elihu przygotowuje się do przemówienia i oświadcza, że nie będzie naśladował słów przyjaciół Hioba, podkreślając wagę autentyczności w komunikacji. Szczerość w dyskusjach duchowych jest podstawą wzrostu wiary (zob. także Efezjan 4:15 i 1 Piotra 3:15).
32:15-22 - Elihu wyraża oburzenie niewystarczającą reakcją przyjaciół i milczeniem Hioba, podkreślając potrzebę szczerego i pełnego szacunku dialogu. Ujawnia to wagę konstruktywnego dialogu w relacjach międzyludzkich (zob. także Prz 18,13 i Jk 1,19-20).
32:23-33 - Elihu podkreśla swoją gotowość do mówienia, by przynieść zrozumienie i oświecenie, podkreślając potrzebę słuchania i mądrego mówienia. Pokora i chęć uczenia się są niezbędne w drodze wiary (zob. także Prz 12,15 i Prz 19,20).
Wersety związane z Jó, 32:
Rozdział 32 Hioba wprowadza Elihu do dyskusji. Dlaczego ten młody człowiek decyduje się zabrać głos? Tekst przedstawia Elihu, który niezadowolony z reakcji przyjaciół Hioba i samoobrony Hioba, postanawia przedstawić swoją perspektywę. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak mądrość młodości, znaczenie słuchania przed mówieniem i boskie natchnienie. Hioba 32 wyznacza nowy etap w debacie na temat cierpienia Hioba. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z innowacyjnymi tematami tego rozdziału przejściowego.
Przysłów 18:17: "Wydaje się, że ten, który pierwszy przedstawia swoją sprawę, ma rację, dopóki nie przyjdzie ktoś inny i go nie przesłucha." - Przysłowie to odzwierciedla sytuację z Hioba 32, gdzie Elihu wydaje się przesłuchiwać zarówno Hioba, jak i jego trzech przyjaciół.
Jakuba 1:19: "Moi umiłowani bracia, pamiętajcie o tym: bądźcie prędcy do słuchania, nieskorzy do mówienia i nieskory do gniewu." - Rada ta kontrastuje z postawą Elihu z Hioba 32:18-20, gdzie wyraża on pilną potrzebę zabrania głosu.
1 Koryntian 1:26-29: "Bracia, pomyślcie o tym, kim byliście, kiedy zostaliście powołani. Niewielu było mądrych według ludzkich standardów; niewielu było potężnych; niewielu było szlachetnie urodzonych. Ale Bóg wybrał głupie rzeczy tego świata, aby zawstydzić mądrych, i wybrał słabe rzeczy tego świata, aby zawstydzić silnych. Wybrał to, co nieistotne tego świata, wzgardzone i to, co jest niczym, aby to, co jest nicością, obrócić w nicość, aby nikt nie mógł się przed nim chlubić." - Ten fragment odzwierciedla argument Elihu z Hioba 32:6-9, że mądrość nie jest dostępna wyłącznie osobom starszym.
Kaznodziei 9:17: "Lepsze są słowa mądrych, słyszane w milczeniu, niż krzyki rządzących wśród głupców." - Werset ten kontrastuje z niecierpliwą postawą Elihu w Hioba 32, ale może również odzwierciedlać jego krytykę milczenia przyjaciół Hioba.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Werset ten stanowi interesujący kontrast w stosunku do postawy Elihu z 32. rozdziału Hioba, gdzie jako młody przeciwstawia się swoim starszym.
FAQ:
Kim jest Elihu i dlaczego wtrąca się do rozmowy?
Elihu to młody człowiek oburzony oskarżeniami pod adresem Hioba i niemożnością odparcia ich przez jego przyjaciół. (Hiob 32:2-5)
Dlaczego Elihu czekał, zanim przemówił?
Szanował wiek innych, oczekując, że starsi będą mądrzejsi, ale widział, że zawodzili. (Hioba 32:6-7)
Jak Elihu uzasadnia swoją władzę przemawiania?
Twierdzi, że mądrość pochodzi od Boga, a nie tylko od wieku, dlatego czuje się upoważniony do mówienia. (Hioba 32:8-10)
Jaką główną krytykę Elihu skierował pod adresem przyjaciół Hioba?
Oskarża ich o brak przekonujących odpowiedzi i o potępianie Hioba bez solidnych dowodów. (Hioba 32:11-13)
Co Elihu sądzi o tym, że w końcu może wyrazić swoją opinię?
Mówi, że jest pełen słów, jak bukłak z winem, który zaraz pęknie, i że czuje potrzebę mówienia. (Hioba 32:17-20)
