1. egeneto de wV h hmera auth kai hlqon oi aggeloi tou qeou parasthnai enanti kuriou kai o diaboloV hlqen en mesw autwn parasthnai enantion tou kuriou
2. kai eipen o kurioV tw diabolw poqen su erch tote eipen o diaboloV enwpion tou kuriou diaporeuqeiV thn up' ouranon kai emperipathsaV thn sumpasan pareimi
3. eipen de o kurioV proV ton diabolon prosesceV oun tw qeraponti mou iwb oti ouk estin kat' auton twn epi thV ghV anqrwpoV akakoV alhqinoV amemptoV qeosebhV apecomenoV apo pantoV kakou eti de ecetai akakiaV su de eipaV ta uparconta autou dia kenhV apolesai
4. upolabwn de o diaboloV eipen tw kuriw derma uper dermatoV osa uparcei anqrwpw uper thV yuchV autou ekteisei
5. ou mhn de alla aposteilaV thn ceira sou ayai twn ostwn autou kai twn sarkwn autou ei mhn eiV proswpon se euloghsei
6. eipen de o kurioV tw diabolw idou paradidwmi soi auton monon thn yuchn autou diafulaxon
7. exhlqen de o diaboloV apo tou kuriou kai epaisen ton iwb elkei ponhrw apo podwn ewV kefalhV
8. kai elaben ostrakon ina ton icwra xuh kai ekaqhto epi thV kopriaV exw thV polewV
9. cronou de pollou probebhkotoV eipen autw h gunh autou mecri tinoV karterhseiV legwn [9a] idou anamenw cronon eti mikron prosdecomenoV thn elpida thV swthriaV mou [9b] idou gar hfanistai sou to mnhmosunon apo thV ghV uioi kai qugatereV emhV koiliaV wdineV kai ponoi ouV eiV to kenon ekopiasa meta mocqwn [9c] su te autoV en sapria skwlhkwn kaqhsai dianuktereuwn aiqrioV [9d] kagw planhtiV kai latriV topon ek topou periercomenh kai oikian ex oikiaV prosdecomenh ton hlion pote dusetai ina anapauswmai twn mocqwn kai twn odunwn ai me nun sunecousin [9e] alla eipon ti rhma eiV kurion kai teleuta
10. o de embleyaV eipen auth wsper mia twn afronwn gunaikwn elalhsaV ei ta agaqa edexameqa ek ceiroV kuriou ta kaka ouc upoisomen en pasin toutoiV toiV sumbebhkosin autw ouden hmarten iwb toiV ceilesin enantion tou qeou
11. akousanteV de oi treiV filoi autou ta kaka panta ta epelqonta autw paregenonto ekastoV ek thV idiaV cwraV proV auton elifaV o qaimanwn basileuV baldad o saucaiwn turannoV swfar o minaiwn basileuV kai paregenonto proV auton omoqumadon tou parakalesai kai episkeyasqai auton
12. idonteV de auton porrwqen ouk epegnwsan kai bohsanteV fwnh megalh eklausan rhxanteV ekastoV thn eautou stolhn kai katapasamenoi ghn
13. parekaqisan autw epta hmeraV kai epta nuktaV kai oudeiV autwn elalhsen ewrwn gar thn plhghn deinhn ousan kai megalhn sfodra
Przypisy:
2:1-6 - Drugie niebiańskie spotkanie Boga z Szatanem potwierdza uczciwość Hioba, który pozostaje wierny nawet po nieszczęściach. Podkreśla to charakter Hioba i wagę wytrwałości w wierze w obliczu przeciwności (zob. także Jk 1,2-4 i 1 P 1,6-7).
2:7-8 - Choroba Hioba to ekstremalna próba cierpienia fizycznego i emocjonalnego. Ból, który znosi, uwydatnia realność ludzkiego cierpienia i kruchość ludzkiej kondycji (zob. także Psalm 38:3-4 i 2 Koryntian 4:16-18).
2:9-10 - Żona Hioba sugeruje mu, by przeklął Boga i umarł, ukazując ból i beznadzieję, jakie niesie ze sobą cierpienie. Reakcja Hioba świadczy o jego niezachwianej wierze i wytrwałości, przypominając nam o tym, jak ważne jest ufanie Bogu, nawet gdy otaczający nas ludzie wątpią (zob. także Rz 14,8 i Flp 4,13).
2:11-13 - Wizyta przyjaciół Hioba, którzy przychodzą go pocieszyć, ilustruje rolę wspólnoty w cierpieniu. Jednak ich obecność i początkowa cisza odzwierciedlają również trudność zrozumienia cierpienia innych (zob. także Gal 6,2 i 2 Kor 1,3-4).
02:13 - Milczenie przyjaciół Hioba, którzy pogrążeni w żałobie towarzyszą mu, podkreśla głębię jego cierpienia. Czasami obecność i słuchanie są ważniejsze niż próby werbalnego wyjaśniania czy pocieszania (zob. także Prz 25,11 i Koh 3,1-8).
Wersety związane z Jó, 2:
Rozdział 2 Hioba intensyfikuje próbę sprawiedliwych. Jak Hiob reaguje na utratę zdrowia? Ten pełen mocy tekst opisuje drugie wyzwanie rzucone Szatanowi, fizyczne cierpienie Hioba oraz przedstawienie jego żony i przyjaciół. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak uczciwość pod presją, rola małżonka w procesach i początek debaty o cierpieniu. Hioba 2 przygotowuje grunt pod dyskusje teologiczne, które po nim nastąpią. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego kluczowego rozdziału.
2 Koryntian 12:7: "Abym się więc nie wywyższał, dano mi cierń w ciele, posłańca szatana, aby mnie dręczył." - Ten fragment nawiązuje do fizycznego cierpienia Hioba, na które Bóg pozwolił w drugim rozdziale Księgi Hioba, pokazując, że cierpienie może mieć boski cel.
Jakuba 1:12: "Szczęśliwy człowiek, który wytrwa w próbie, bo po przejściu otrzyma koronę życia, którą Bóg obiecał tym, którzy go miłują." - Werset ten odzwierciedla wytrwałość Hioba w obliczu prób opisanych w Księdze Hioba 2.
Objawienie 2:10: "Nie bój się tego, co będziesz cierpieć. Powiadam wam, diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, aby was wypróbować, i będziecie prześladowani przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia." - Ten fragment nawiązuje do próby wierności, przed jaką staje Hiob w 2. rozdziale Księgi Hioba, podkreślając znaczenie wierności pośród cierpienia.
Rzymian 12:15: "Radujcie się z tymi, którzy się radują; płacz z tymi, którzy płaczą." - Werset ten odzwierciedla postawę przyjaciół Hioba z 2:11-13, którzy przyszli, aby go pocieszyć i płakać razem z nim.
1 Piotra 3:9: "Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za zniewagę; wręcz przeciwnie, błogosławią; na to bowiem zostaliście powołani, aby otrzymać błogosławieństwo w dziedzictwie." - Ten fragment kontrastuje z sugestią żony Hioba zawartą w wersecie 2:9, która podkreśla wagę zachowywania nieskazitelności nawet w obliczu przeciwności losu.
FAQ:
Co się wydarzyło podczas drugiej próby Hioba?
Szatan, ponownie wystawiając na próbę wiarę Hioba, prosił Boga, aby pozwolił mu wpłynąć na ciało Hioba. Hiob został obolały z powodu bolesnych wrzodów, ale nie złorzeczył Bogu. (Hi 2:1-8)
Jak żona Hioba zareagowała na jego cierpienie?
Żona Hioba zaproponowała mu, aby przeklął Boga i umarł, ale Hiob ją zganił, mówiąc, że powinien przyjmować dobro i zło, które Bóg dopuszcza. (Hioba 2:9-10)
Jak przyjaciele Hioba zareagowali na jego cierpienie?
Trzej przyjaciele Hioba: Elifaz, Bildad i Sofar, przyszli go odwiedzić i widząc jego cierpienie, milczeli przez siedem dni, nie mówiąc z powodu smutku. (Hiob 2:11-13)
Jaki był stosunek Hioba do cierpienia fizycznego?
Nawet w obliczu silnego bólu Hiob nie zbuntował się przeciwko Bogu. Kwestionował swoje istnienie, ale zachował ufność w Bogu. (Hiob 2:7-10)
Czego cierpienie Hioba uczy nas o wierze?
Cierpienie Hioba uczy nas, że prawdziwa wiara nie zależy od dóbr materialnych, ale opiera się na niezachwianym zaufaniu do Boga, bez względu na okoliczności. (Hiob 2:9-10)
