1. ἐγένετο δὲ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναι ἔναντι κυρίου καὶ ὁ διάβολος ἦλθεν ἐν μέσῳ αὐτῶν παραστῆναι ἐναντίον τοῦ κυρίου
2. καὶ εἶπεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ πόθεν σὺ ἔρχῃ τότε εἶπεν ὁ διάβολος ἐνώπιον τοῦ κυρίου διαπορευθεὶς τὴν ὑπ’ οὐρανὸν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν σύμπασαν πάρειμι
3. εἶπεν δὲ ὁ κύριος πρὸς τὸν διάβολον προσέσχες οὖν τῷ θεράποντί μου Ιωβ ὅτι οὐκ ἔστιν κατ’ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπος ἄκακος ἀληθινός ἄμεμπτος θεοσεβής ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς κακοῦ ἔτι δὲ ἔχεται ἀκακίας σὺ δὲ εἶπας τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ διὰ κενῆς ἀπολέσαι
4. ὑπολαβὼν δὲ ὁ διάβολος εἶπεν τῷ κυρίῳ δέρμα ὑπὲρ δέρματος ὅσα ὑπάρχει ἀνθρώπῳ ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐκτείσει
5. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἀποστείλας τὴν χεῖρά σου ἅψαι τῶν ὀστῶν αὐτοῦ καὶ τῶν σαρκῶν αὐτοῦ εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει
6. εἶπεν δὲ ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ ἰδοὺ παραδίδωμί σοι αὐτόν μόνον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον
7. ἐξῆλθεν δὲ ὁ διάβολος ἀπὸ τοῦ κυρίου καὶ ἔπαισεν τὸν Ιωβ ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς
8. καὶ ἔλαβεν ὄστρακον ἵνα τὸν ἰχῶρα ξύῃ καὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κοπρίας ἔξω τῆς πόλεως
9. χρόνου δὲ πολλοῦ προβεβηκότος εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων (9a) ἰδοὺ ἀναμένω χρόνον ἔτι μικρὸν προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου (9b) ἰδοὺ γὰρ ἠφάνισταί σου τὸ μνημόσυνον ἀπὸ τῆς γῆς υἱοὶ καὶ θυγατέρες ἐμῆς κοιλίας ὠδῖνες καὶ πόνοι οὓς εἰς τὸ κενὸν ἐκοπίασα μετὰ μόχθων (9c) σύ τε αὐτὸς ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων κάθησαι διανυκτερεύων αἴθριος (9d) κἀγὼ πλανῆτις καὶ λάτρις τόπον ἐκ τόπου περιερχομένη καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας προσδεχομένη τὸν ἥλιον πότε δύσεται ἵνα ἀναπαύσωμαι τῶν μόχθων καὶ τῶν ὀδυνῶν αἵ με νῦν συνέχουσιν (9e) ἀλλὰ εἰπόν τι ῥῆμα εἰς κύριον καὶ τελεύτα
10. ὁ δὲ ἐμβλέψας εἶπεν αὐτῇ ὥσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν ἐν πᾶσιν τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν Ιωβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ θεοῦ
11. ἀκούσαντες δὲ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ τὰ κακὰ πάντα τὰ ἐπελθόντα αὐτῷ παρεγένοντο ἕκαστος ἐκ τῆς ἰδίας χώρας πρὸς αὐτόν Ελιφας ὁ Θαιμανων βασιλεύς Βαλδαδ ὁ Σαυχαίων τύραννος Σωφαρ ὁ Μιναίων βασιλεύς καὶ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν ὁμοθυμαδὸν τοῦ παρακαλέσαι καὶ ἐπισκέψασθαι αὐτόν
12. ἰδόντες δὲ αὐτὸν πόρρωθεν οὐκ ἐπέγνωσαν καὶ βοήσαντες φωνῇ μεγάλῃ ἔκλαυσαν ῥήξαντες ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ στολὴν καὶ καταπασάμενοι γῆν
13. παρεκάθισαν αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐλάλησεν ἑώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα
Przypisy:
2:1-6 - Drugie niebiańskie spotkanie Boga z Szatanem potwierdza uczciwość Hioba, który pozostaje wierny nawet po nieszczęściach. Podkreśla to charakter Hioba i wagę wytrwałości w wierze w obliczu przeciwności (zob. także Jk 1,2-4 i 1 P 1,6-7).
2:7-8 - Choroba Hioba to ekstremalna próba cierpienia fizycznego i emocjonalnego. Ból, który znosi, uwydatnia realność ludzkiego cierpienia i kruchość ludzkiej kondycji (zob. także Psalm 38:3-4 i 2 Koryntian 4:16-18).
2:9-10 - Żona Hioba sugeruje mu, by przeklął Boga i umarł, ukazując ból i beznadzieję, jakie niesie ze sobą cierpienie. Reakcja Hioba świadczy o jego niezachwianej wierze i wytrwałości, przypominając nam o tym, jak ważne jest ufanie Bogu, nawet gdy otaczający nas ludzie wątpią (zob. także Rz 14,8 i Flp 4,13).
2:11-13 - Wizyta przyjaciół Hioba, którzy przychodzą go pocieszyć, ilustruje rolę wspólnoty w cierpieniu. Jednak ich obecność i początkowa cisza odzwierciedlają również trudność zrozumienia cierpienia innych (zob. także Gal 6,2 i 2 Kor 1,3-4).
02:13 - Milczenie przyjaciół Hioba, którzy pogrążeni w żałobie towarzyszą mu, podkreśla głębię jego cierpienia. Czasami obecność i słuchanie są ważniejsze niż próby werbalnego wyjaśniania czy pocieszania (zob. także Prz 25,11 i Koh 3,1-8).
Wersety związane z Jó, 2:
Rozdział 2 Hioba intensyfikuje próbę sprawiedliwych. Jak Hiob reaguje na utratę zdrowia? Ten pełen mocy tekst opisuje drugie wyzwanie rzucone Szatanowi, fizyczne cierpienie Hioba oraz przedstawienie jego żony i przyjaciół. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak uczciwość pod presją, rola małżonka w procesach i początek debaty o cierpieniu. Hioba 2 przygotowuje grunt pod dyskusje teologiczne, które po nim nastąpią. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego kluczowego rozdziału.
2 Koryntian 12:7: "Abym się więc nie wywyższał, dano mi cierń w ciele, posłańca szatana, aby mnie dręczył." - Ten fragment nawiązuje do fizycznego cierpienia Hioba, na które Bóg pozwolił w drugim rozdziale Księgi Hioba, pokazując, że cierpienie może mieć boski cel.
Jakuba 1:12: "Szczęśliwy człowiek, który wytrwa w próbie, bo po przejściu otrzyma koronę życia, którą Bóg obiecał tym, którzy go miłują." - Werset ten odzwierciedla wytrwałość Hioba w obliczu prób opisanych w Księdze Hioba 2.
Objawienie 2:10: "Nie bój się tego, co będziesz cierpieć. Powiadam wam, diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, aby was wypróbować, i będziecie prześladowani przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia." - Ten fragment nawiązuje do próby wierności, przed jaką staje Hiob w 2. rozdziale Księgi Hioba, podkreślając znaczenie wierności pośród cierpienia.
Rzymian 12:15: "Radujcie się z tymi, którzy się radują; płacz z tymi, którzy płaczą." - Werset ten odzwierciedla postawę przyjaciół Hioba z 2:11-13, którzy przyszli, aby go pocieszyć i płakać razem z nim.
1 Piotra 3:9: "Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za zniewagę; wręcz przeciwnie, błogosławią; na to bowiem zostaliście powołani, aby otrzymać błogosławieństwo w dziedzictwie." - Ten fragment kontrastuje z sugestią żony Hioba zawartą w wersecie 2:9, która podkreśla wagę zachowywania nieskazitelności nawet w obliczu przeciwności losu.
FAQ:
Co się wydarzyło podczas drugiej próby Hioba?
Szatan, ponownie wystawiając na próbę wiarę Hioba, prosił Boga, aby pozwolił mu wpłynąć na ciało Hioba. Hiob został obolały z powodu bolesnych wrzodów, ale nie złorzeczył Bogu. (Hi 2:1-8)
Jak żona Hioba zareagowała na jego cierpienie?
Żona Hioba zaproponowała mu, aby przeklął Boga i umarł, ale Hiob ją zganił, mówiąc, że powinien przyjmować dobro i zło, które Bóg dopuszcza. (Hioba 2:9-10)
Jak przyjaciele Hioba zareagowali na jego cierpienie?
Trzej przyjaciele Hioba: Elifaz, Bildad i Sofar, przyszli go odwiedzić i widząc jego cierpienie, milczeli przez siedem dni, nie mówiąc z powodu smutku. (Hiob 2:11-13)
Jaki był stosunek Hioba do cierpienia fizycznego?
Nawet w obliczu silnego bólu Hiob nie zbuntował się przeciwko Bogu. Kwestionował swoje istnienie, ale zachował ufność w Bogu. (Hiob 2:7-10)
Czego cierpienie Hioba uczy nas o wierze?
Cierpienie Hioba uczy nas, że prawdziwa wiara nie zależy od dóbr materialnych, ale opiera się na niezachwianym zaufaniu do Boga, bez względu na okoliczności. (Hiob 2:9-10)
