1. sumewn petroV douloV kai apostoloV ihsou cristou toiV isotimon hmin lacousin pistin en dikaiosunh tou qeou hmwn kai swthroV ihsou cristou
2. cariV umin kai eirhnh plhqunqeih en epignwsei tou qeou kai ihsou tou kuriou hmwn
3. wV panta hmin thV qeiaV dunamewV autou ta proV zwhn kai eusebeian dedwrhmenhV dia thV epignwsewV tou kalesantoV hmaV dia doxhV kai arethV
4. di wn ta megista hmin kai timia epaggelmata dedwrhtai ina dia toutwn genhsqe qeiaV koinwnoi fusewV apofugonteV thV en kosmw en epiqumia fqoraV
5. kai auto touto de spoudhn pasan pareisenegkanteV epicorhghsate en th pistei umwn thn arethn en de th areth thn gnwsin
6. en de th gnwsei thn egkrateian en de th egkrateia thn upomonhn en de th upomonh thn eusebeian
7. en de th eusebeia thn filadelfian en de th filadelfia thn agaphn
8. tauta gar umin uparconta kai pleonazonta ouk argouV oude akarpouV kaqisthsin eiV thn tou kuriou hmwn ihsou cristou epignwsin
9. w gar mh parestin tauta tufloV estin muwpazwn lhqhn labwn tou kaqarismou twn palai autou amartiwn
10. dio mallon adelfoi spoudasate bebaian umwn thn klhsin kai ekloghn poieisqai tauta gar poiounteV ou mh ptaishte pote
11. outwV gar plousiwV epicorhghqhsetai umin h eisodoV eiV thn aiwnion basileian tou kuriou hmwn kai swthroV ihsou cristou
12. dio ouk amelhsw umaV aei upomimnhskein peri toutwn kaiper eidotaV kai esthrigmenouV en th paroush alhqeia
13. dikaion de hgoumai ef oson eimi en toutw tw skhnwmati diegeirein umaV en upomnhsei
14. eidwV oti tacinh estin h apoqesiV tou skhnwmatoV mou kaqwV kai o kurioV hmwn ihsouV cristoV edhlwsen moi
15. spoudasw de kai ekastote ecein umaV meta thn emhn exodon thn toutwn mnhmhn poieisqai
16. ou gar sesofismenoiV muqoiV exakolouqhsanteV egnwrisamen umin thn tou kuriou hmwn ihsou cristou dunamin kai parousian all epoptai genhqenteV thV ekeinou megaleiothtoV
17. labwn gar para qeou patroV timhn kai doxan fwnhV enecqeishV autw toiasde upo thV megaloprepouV doxhV outoV estin o uioV mou o agaphtoV eiV on egw eudokhsa
18. kai tauthn thn fwnhn hmeiV hkousamen ex ouranou enecqeisan sun autw onteV en tw orei tw agiw
19. kai ecomen bebaioteron ton profhtikon logon w kalwV poieite proseconteV wV lucnw fainonti en aucmhrw topw ewV ou hmera diaugash kai fwsforoV anateilh en taiV kardiaiV umwn
20. touto prwton ginwskonteV oti pasa profhteia grafhV idiaV epilusewV ou ginetai
21. ou gar qelhmati anqrwpou hnecqh pote profhteia all upo pneumatoV agiou feromenoi elalhsan oi agioi qeou anqrwpoi
Przypisy:
1:3-4 - Łaska Boża została nam dana poprzez poznanie Jezusa Chrystusa, które zapewnia nam wszystko, czego potrzebujemy do prowadzenia pobożnego życia. Chrześcijanin jest powołany do uczestnictwa w boskiej naturze, odzwierciedlając Boże atrybuty (zob. także J 17,3 i 2 Kor 1,20).
1:5-7 - Piotr podkreśla wagę dodawania do wiary cnoty, wiedzy, samokontroli, wytrwałości, pobożności, braterskiej życzliwości i miłości. Te cechy stanowią podstawę ciągłego rozwoju duchowego (zob. także Kolosan 3:12-14 i Galacjan 5:22-23).
1:8-9 - Praktykowanie cnoty zwiększa naszą skuteczność i produktywność w poznawaniu Jezusa. Brak rozwoju duchowego prowadzi do zapomnienia o Bożych obietnicach i braku jasności co do naszego zbawienia (zob. także 1 Koryntian 9:24-27 i Hebrajczyków 6:11-12).
1:10-11 - Wezwanie do gorliwego życia w wierze jest gwarancją wejścia do wiecznego Królestwa Chrystusa. Wytrwałość w dobrych uczynkach potwierdza nasze powołanie i wybranie (zob. także List do Filipian 3:14 i 1 List do Koryntian 9:27).
1:16-18 - Piotr osobiście był świadkiem przemienienia Jezusa, wydarzenia wielkiego objawienia Bożego. Stanowi to solidny fundament wiary chrześcijańskiej, gdyż potwierdza boskość Chrystusa (zob. także Mt 17,1-9 i Łk 9,28-36).
Wersety związane z II São Pedro, 1:
2 rozdział 1 Piotra skupia się na wzroście w łasce i wiedzy. Jak możemy być pewni naszego zbawienia? Ten ubogacający tekst przypomina wierzącym o cennych obietnicach Bożych i zachęca ich do rozwijania cnót chrześcijańskich. Piotr potwierdza prawdziwość ewangelii w oparciu o swoje osobiste doświadczenia i wypełnione proroctwa. W rozdziale tym podkreślono wagę ciągłego wzrostu duchowego i wierności prawdzie objawionej. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe zasady tego podnoszącego na duchu rozdziału.
Galacjan 5:22-23: "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i wstrzemięźliwość. Przeciwko tym rzeczom nie ma żadnego prawa." - Werset ten odnosi się do listy cnót zawartej w 2 Piotra 1:5-7, wykazując podobne cechy, które wierzący powinni rozwijać.
2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment przypomina wypowiedź Piotra o boskim pochodzeniu Pisma Świętego z 2 Piotra 1:20-21.
Mateusza 17:1-2: "Sześć dni później Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakuba, i zaprowadził ich na osobność na wysoką górę. Tam został przed nimi przemieniony. Oblicze jego zajaśniało jak słońce, a szaty jego stały się białe jak światło." - Wydarzenie to wspomina Piotr w 2 Liście Piotra 1:16-18, stanowiąc relację naocznego świadka majestatu Chrystusa.
Rzymian 8:13: "Bo jeśli według ciała żyć będziecie, umrzecie; lecz jeśli Duchem umartwiają sprawy ciała, żyć będą." - Ten fragment nawiązuje do napomnienia Piotra z 2 Piotra 1:4 o uczestnictwie w boskiej naturze i unikaniu zepsucia świata.
Jana 21:18-19: "Mówię wam prawdę: Kiedy byliście młodsi, przebieraliście się i chodziliście, dokąd chcieliście; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a ktoś inny cię opatrzy i poprowadzi, dokąd nie chcesz. Jezus powiedział to, aby wskazać rodzaj śmierci, jaką Piotr uwielbi Boga. A potem powiedziałem do niego: „Pójdź za mną!”" - To proroctwo Jezusa o śmierci Piotra jest powiązane z wzmianką Piotra w 2 Piotra 1:14 o jego rychłym odejściu.
FAQ:
Co oznacza „powołanie z nieba” wspomniane w 2 Liście Piotra 1?
„Powołanie niebieskie” odnosi się do zaproszenia Boga do zbawienia, które niesie ze sobą życie w świętości i wytrwałość w wierze. (2 Piotra 1:10)
W jaki sposób możemy stać się uczestnikami boskiej natury, o której mowa w 2 Liście Piotra 1:4?
Przyjmując obietnice Boga i żyjąc wiarą, możemy uciec od zepsucia świata i stać się uczestnikami Jego boskiej natury. (2 Piotra 1:4)
Co jest potrzebne do wzmocnienia wiary według 2 Piotra 1:5-7?
Do naszej wiary musimy dodać cnotę, wiedzę, samokontrolę, wytrwałość, pobożność, braterską życzliwość i miłość, aby wzrastała i przynosiła owoc. (2 Piotra 1:5-7)
W jaki sposób zagwarantowana jest pewność zbawienia według 2 Piotra 1:10?
Pewność zbawienia jest zagwarantowana przez praktykowanie wiary, rozwój cnót chrześcijańskich i potwierdzenie swego powołania i wybrania poprzez posłuszeństwo. (2 Piotra 1:10)
Dlaczego Piotr kładzie nacisk na przypominanie wierzącym prawd, które już znają?
Piotr podkreśla, jak ważne jest pamiętanie o prawdach, aby wzmocnić wiarę i uniknąć pokus, gdyż aktywna pamięć jest niezbędna do wytrwania w życiu chrześcijańskim (2 Piotra 1:12-15).
