1. kai ekoimhqh iwsafat meta twn paterwn autou kai etafh para toiV patrasin autou en polei dauid kai ebasileusen iwram uioV autou ant' autou
2. kai autw adelfoi uioi iwsafat ex azariaV kai iihl kai zacariaV kai azariaV kai micahl kai safatiaV panteV outoi uioi iwsafat basilewV iouda
3. kai edwken autoiV o pathr autwn domata polla argurion kai crusion kai opla meta polewn teteicismenwn en iouda kai thn basileian edwken tw iwram oti outoV o prwtotokoV
4. kai anesth iwram epi thn basileian autou kai ekrataiwqh kai apekteinen pantaV touV adelfouV autou en romfaia kai apo twn arcontwn israhl
5. ontoV autou triakonta kai duo etwn katesth iwram epi thn basileian autou kai oktw eth ebasileusen en ierousalhm
6. kai eporeuqh en odw basilewn israhl wV epoihsen oikoV acaab oti qugathr acaab hn autou gunh kai epoihsen to ponhron enantion kuriou
7. kai ouk ebouleto kurioV exoleqreusai ton oikon dauid dia thn diaqhkhn hn dieqeto tw dauid kai wV eipen autw dounai autw lucnon kai toiV uioiV autou pasaV taV hmeraV
8. en taiV hmeraiV ekeinaiV apesth edwm apo tou iouda kai ebasileusan ef' eautouV basilea
9. kai wceto iwram meta twn arcontwn kai pasa h ippoV met' autou kai egeneto kai hgerqh nuktoV kai epataxen edwm ton kuklounta auton kai touV arcontaV twn armatwn kai efugen o laoV eiV ta skhnwmata autwn
10. kai apesth apo iouda edwm ewV thV hmeraV tauthV tote apesth lomna en tw kairw ekeinw apo ceiroV autou oti egkatelipen kurion qeon twn paterwn autou
11. kai gar autoV epoihsen uyhla en polesin iouda kai exeporneusen touV katoikountaV en ierousalhm kai apeplanhsen ton ioudan
12. kai hlqen autw eggrafh para hliou tou profhtou legwn tade legei kurioV o qeoV dauid tou patroV sou anq' wn ouk eporeuqhV en odw iwsafat tou patroV sou kai en odoiV asa basilewV iouda
13. kai eporeuqhV en odoiV basilewn israhl kai exeporneusaV ton ioudan kai touV katoikountaV en ierousalhm wV exeporneusen oikoV acaab kai touV adelfouV sou uiouV tou patroV sou touV agaqouV uper se apekteinaV
14. idou kurioV pataxei se plhghn megalhn en tw law sou kai en toiV uioiV sou kai en gunaixin sou kai en pash th aposkeuh sou
15. kai su en malakia ponhra en nosw koiliaV ewV ou exelqh h koilia sou meta thV malakiaV ex hmerwn eiV hmeraV
16. kai ephgeiren kurioV epi iwram touV allofulouV kai touV arabaV kai touV omorouV twn aiqiopwn
17. kai anebhsan epi ioudan kai katedunasteuon kai apestreyan pasan thn aposkeuhn hn euron en oikw tou basilewV kai touV uiouV autou kai taV qugateraV autou kai ou kateleifqh autw uioV all' h ocoziaV o mikrotatoV twn uiwn autou
18. kai meta tauta panta epataxen auton kurioV eiV thn koilian malakia en h ouk estin iatreia
19. kai egeneto ex hmerwn eiV hmeraV kai wV hlqen kairoV twn hmerwn hmeraV duo exhlqen h koilia autou meta thV nosou kai apeqanen en malakia ponhra kai ouk epoihsen o laoV autou ekforan kaqwV ekforan paterwn autou
20. hn triakonta kai duo etwn ote ebasileusen kai oktw eth ebasileusen en ierousalhm kai eporeuqh en ouk epainw kai etafh en polei dauid kai ouk en tafoiV twn basilewn
Przypisy:
21:1-4 - Joram, syn Jozafata, obejmuje tron i przyjmuje bezbożne praktyki, w tym kult pogańskich bogów. Jego wstąpienie na tron ukazuje wagę osobistych wyborów i wpływ przywództwa na wierność Panu (zob. także 1 Krl 22:50 i Psalm 1:1-3).
21:5-7 - Joram zabija swoich braci i innych książąt, ukazując korupcję i przemoc, które często towarzyszą władzy. Opis czynów Jorama uwypukla konsekwencje odwrócenia się od Boga i niepodążania Jego drogami (zob. także Prz 16,18 i Jk 4,6).
21:8-10 - Królestwo Edomu buntuje się przeciwko Joramowi, odzwierciedlając słabość jego rządów i brak boskiego wsparcia. Bunt Edomu symbolizuje skutki niewierności i złego przywództwa (zob. także Galacjan 6:7 i Rzymian 2:6).
21:12-15 - Eliasz wysyła list do Jorama, ostrzegając go przed konsekwencjami swoich czynów, takimi jak gwałtowna śmierć i sąd Boży. Odpowiedź Boga udzielona za pośrednictwem proroków podkreśla Jego miłosierdzie, ostrzegając o potrzebie pokuty (zob. także Jeremiasza 25:4-5 i Ezechiela 33:11).
21:16-20 - Tragiczny koniec Jehorama przypomina, że nieposłuszeństwo Bogu prowadzi do poważnych konsekwencji. Umiera w bólu i zostaje pochowany bez czci, co pokazuje, że złe wybory pociągają za sobą znaczące koszty duchowe i fizyczne (zob. także Prz 14:12 i Gal 6:8).
Wersety związane z II Crônicas, 21:
21 rozdział 2 Kronik opisuje niegodziwe panowanie Jehorama. Jakie konsekwencje dla narodu niesie za sobą odstępstwo? Ten mroczny tekst opisuje morderstwo braci Jehorama, jego sojusz z domem Achaba oraz najazdy na Edom i Filistynów. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak pokoleniowe konsekwencje grzechu, Boży sąd w sprawie bałwochwalstwa i Boża wierność przymierzu Dawida. Przestudiuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają ostrzeżenia zawarte w tym kluczowym rozdziale.
2 Królów 8:16-19: "W piątym roku panowania Jorama, syna Achaba, króla Izraela, Jehoram, syn Jehoszafata, został królem Judy. W chwili objęcia rządów miał trzydzieści dwa lata, a panował osiem lat w Jerozolimie. Poszedł drogą królów izraelskich, podobnie jak rodzina Achaba, poślubiając córkę Achaba. I czynił zło w oczach Pana. Jednak z miłości do swego sługi Dawida Pan nie chciał zniszczyć Judy, obiecał zatrzymać na tronie potomka Dawida na zawsze." - Ten równoległy fragment 2 Księgi Królewskiej dostarcza dodatkowych informacji na temat panowania Jehorama, wspomnianych w 2 Kronik 21.
1 Królów 11:36: "Dam jego synowi plemię, aby Dawid, mój sługa, miał zawsze potomek panujący przede mną w Jerozolimie, mieście, które wybrałem, aby tam umieścić swoje imię." - Werset ten wyjaśnia, dlaczego Bóg nie zniszczył całkowicie rodu Dawida pomimo grzechów Jehorama wspomnianych w 2 Kronik 21.
Powtórzonego Prawa 28:58-59: "Jeśli nie będziecie wiernie przestrzegać wszystkich słów tego prawa zapisanych w tej księdze i nie będziecie się bać tego chwalebnego i strasznego imienia, Pan, Bóg wasz, ześle na was i na wasze potomstwo straszliwe plagi, plagi trwałe oraz poważne i uporczywe choroby." - Ten tekst z Księgi Powtórzonego Prawa zapewnia kontekst plag i chorób, które Bóg zesłał na Jehorama, jak opisano w 2 Kronik 21:14-15.
2 Królów 8:20-22: "Za panowania Jehorama Edom zbuntował się przeciwko panowaniu Judy i mianował własnego króla. Wyruszył więc Jehoram ze wszystkimi swoimi rydwanami do Zairu. Edomici otoczyli go i dowódców jego rydwanów, lecz on zaatakował ich w nocy i przerwał oblężenie wroga, a jego armia uciekła do domu. Do dziś Edom pozostaje niezależny od Judy. W tym samym czasie zbuntowała się także Libna." - Ten fragment dostarcza dodatkowych szczegółów na temat buntów wspomnianych w 2 Kronik 21:8-10.
Malachiasza 1:2-3: "Umiłowałem ich, mówi Pan. „Ale pytasz: «Jak nas kochałeś?» „Czyż nie był bratem Ezawa Jakuba?” – wyrocznia Pana. „A jednak kochałem Jakuba, ale odrzuciłem Ezawa; Zamieniłem twoje góry w pustynię i dałem twoje dziedzictwo szakalom pustyni”." - To proroctwo dotyczące Edomu (potomków Ezawa) zapewnia kontekst buntu Edomitów wspomnianego w 2 Kronik 21:8-10.
FAQ:
Co wydarzyło się za panowania Jehorama?
Joram, syn Jozafata, panował w wielkiej niegodziwości, zabił swoich braci i odwrócił się od Boga, doprowadzając do zniszczenia Judy (2 Kronik 21:4-6).
Dlaczego Bóg ukarał Jehorama?
Jehoram został ukarany przez Boga za bałwochwalstwo i nieuczciwe przywództwo, które wpędziło Judę w grzech. Bóg posłał proroka, aby ogłosił jego śmierć. (2 Kronik 21:12-20)
Jak umarł Jehoram?
Joram zmarł na nieuleczalną chorobę zesłaną przez Boga, a jego panowanie naznaczone było wielkim cierpieniem. (2 Kronik 21:18-20)
Jaki wpływ na Judę miała śmierć Jehorama?
Śmierć Jorama przyniosła chaos, najazd Filistynów i Arabów oraz utratę wielu bogactw (2 Kronik 21:16-17).
Kto zasiadł na tronie Judy po Joramie?
Po śmierci Jehorama tron objął jego syn Achazjasz, który jednak panował krótko, podążając śladami ojca (2 Kronik 21:17–22:1).
