1. dia touto dei perissoterwV hmaV prosecein toiV akousqeisin mhpote pararruwmen
2. ei gar o di aggelwn lalhqeiV logoV egeneto bebaioV kai pasa parabasiV kai parakoh elaben endikon misqapodosian
3. pwV hmeiV ekfeuxomeqa thlikauthV amelhsanteV swthriaV htiV archn labousa laleisqai dia tou kuriou upo twn akousantwn eiV hmaV ebebaiwqh
4. sunepimarturountoV tou qeou shmeioiV te kai terasin kai poikilaiV dunamesin kai pneumatoV agiou merismoiV kata thn autou qelhsin
5. ou gar aggeloiV upetaxen thn oikoumenhn thn mellousan peri hV laloumen
6. diemarturato de pou tiV legwn ti estin anqrwpoV oti mimnhskh autou h uioV anqrwpou oti episkepth auton
7. hlattwsaV auton bracu ti par aggelouV doxh kai timh estefanwsaV auton kai katesthsaV auton epi ta erga twn ceirwn sou
8. panta upetaxaV upokatw twn podwn autou en gar tw upotaxai autw ta panta ouden afhken autw anupotakton nun de oupw orwmen autw ta panta upotetagmena
9. ton de bracu ti par aggelouV hlattwmenon blepomen ihsoun dia to paqhma tou qanatou doxh kai timh estefanwmenon opwV cariti qeou uper pantoV geushtai qanatou
10. eprepen gar autw di on ta panta kai di ou ta panta pollouV uiouV eiV doxan agagonta ton archgon thV swthriaV autwn dia paqhmatwn teleiwsai
11. o te gar agiazwn kai oi agiazomenoi ex enoV panteV di hn aitian ouk epaiscunetai adelfouV autouV kalein
12. legwn apaggelw to onoma sou toiV adelfoiV mou en mesw ekklhsiaV umnhsw se
13. kai palin egw esomai pepoiqwV ep autw kai palin idou egw kai ta paidia a moi edwken o qeoV
14. epei oun ta paidia kekoinwnhken sarkoV kai aimatoV kai autoV paraplhsiwV metescen twn autwn ina dia tou qanatou katarghsh ton to kratoV econta tou qanatou toutestin ton diabolon
15. kai apallaxh toutouV osoi fobw qanatou dia pantoV tou zhn enocoi hsan douleiaV
16. ou gar dhpou aggelwn epilambanetai alla spermatoV abraam epilambanetai
17. oqen wfeilen kata panta toiV adelfoiV omoiwqhnai ina elehmwn genhtai kai pistoV arciereuV ta proV ton qeon eiV to ilaskesqai taV amartiaV tou laou
18. en w gar peponqen autoV peirasqeiV dunatai toiV peirazomenoiV bohqhsai
Przypisy:
2:5-9 - Autor wyjaśnia, że Chrystus, choć boski, stał się człowiekiem, aby ponieść śmierć dla dobra ludzkości, odnosząc zwycięstwo nad złem. Ten tekst odzwierciedla rolę Jezusa jako Zbawiciela i Odkupiciela (zob. także List do Filipian 2:7-8 i Ewangelię Mateusza 20:28).
2:10-12 - Godność Chrystusa jest podkreślona jako Tego, który prowadzi wielu synów do chwały. Podkreślana jest jedność między Jezusem a wierzącymi, odzwierciedlająca intymność i solidarność w ciele Chrystusa (zob. także J 17,22-23 i 1 Kor 12,12-13).
2:14-15 - Jezus zniszczył moc diabła, uwalniając tych, którzy boją się śmierci. Jego śmierć na krzyżu jest ostatecznym zwycięstwem nad złem i obietnicą wolności dla wszystkich wierzących (zob. także Kolosan 2:15 i 1 Jana 3:8).
2:17-18 - Chrystus stał się miłosierny i wierny, doskonale przygotowany do roli Arcykapłana, który wstawia się za grzesznikami. Rozumie nas poprzez swoje ludzkie doświadczenie i oferuje pomoc w naszych trudnościach (zob. także Hbr 4,15-16 i 1 J 2,1).
Wersety związane z Hebreus, 2:
Rozdział 2 Listu do Hebrajczyków bada człowieczeństwo Chrystusa. Dlaczego Jezus stał się w pełni człowiekiem? Ten głęboki tekst ostrzega przed zaniedbywaniem zbawienia i wyjaśnia, w jaki sposób Chrystus poprzez swoje wcielenie i cierpienie stał się doskonałym arcykapłanem i wyzwolicielem ludzkości. Rozdział ten obejmuje takie tematy, jak władza Jezusa nad przyszłym światem, Jego identyfikacja z ludzkością i Jego zwycięstwo nad diabłem. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na tajemnice objawione w tym kluczowym rozdziale.
Psalmy 8:4-6: "Kim jest człowiek, że ci na nim zależy? A synu człowieczy, dlaczego miałbyś się o niego martwić? Uczyniłeś go niewiele niższym od istot niebieskich i ukoronowałeś go chwałą i czcią. Dałeś mu władzę nad dziełami rąk Twoich; Wszystko złożyłeś pod jego stopy." - Ten fragment jest cytowany w Liście do Hebrajczyków 2:6-8, aby omówić ludzką naturę Chrystusa i jego rolę w odkupieniu ludzkości.
Rzymian 8:17: "Jeśli jesteśmy dziećmi, to jesteśmy spadkobiercami; dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, jeśli rzeczywiście mamy udział w Jego cierpieniach, abyśmy także mieli udział w Jego chwale." - Werset ten odzwierciedla temat z Listu do Hebrajczyków 2, mówiący o tym, że Chrystus dzielił się naszym człowieczeństwem, aby uczynić nas współdziedzicami z Nim.
1 Koryntian 15:54-55: "Gdy jednak to, co zniszczalne, przyoblecze się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, w nieśmiertelność, wtedy spełni się napisane słowo: „Zwycięstwo zniszczyło śmierć”. „Gdzie, o śmierci, jest twoje zwycięstwo? Gdzie, o śmierci, jest twoje żądło?" - Ten fragment nawiązuje do tematu z Listu do Hebrajczyków 2:14-15 o Chrystusie uwalniającym niewolników od strachu przed śmiercią.
Filipian 2:7-8: "Ale on ogołocił się, stając się sługą, stawszy się podobnym do ludzi. A znaleziony w ludzkiej postaci, uniżył samego siebie i stał się posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej!" - Fragment ten odzwierciedla temat z Listu do Hebrajczyków 2, dotyczący wcielenia Chrystusa i jego identyfikacji z ludzkością.
Izajasza 53:12: "Dlatego dam mu dział między możnymi, a on będzie dzielił łup z mocarzami, bo oddał życie swoje aż do śmierci i był zaliczony do przestępców. On bowiem poniósł grzechy wielu i wstawiał się za przestępcami." - To mesjańskie proroctwo pokrywa się z opisem z Listu do Hebrajczyków 2, w którym Chrystus poniósł śmierć, aby wielu synów przyprowadzić do chwały.
FAQ:
Co oznacza stwierdzenie, że „Jezus został stworzony na podobieństwo ludzi”?
Jezus przyjął ludzką naturę, aby przynieść zbawienie, utożsamiając się z ludzkością i żyjąc jak człowiek, choć bez grzechu. (Hebrajczyków 2:14-17)
Dlaczego śmierć Jezusa jest uważana za niezbędną dla naszego zbawienia?
Śmierć Jezusa zniszczyła moc diabła i uwolniła tych, którzy byli zniewoleni strachem przed śmiercią, przynosząc odkupienie i wolność. (Hebrajczyków 2:14-15)
Co to znaczy, że Jezus jest „doskonałym arcykapłanem”?
Jezus, jako arcykapłan, złożył najwyższą ofiarę za grzechy ludzkości, bez potrzeby ponownego składania ofiar (Hebrajczyków 2:17-18).
Co jest podkreślane w wierności Jezusa odnośnie naszego zbawienia?
Jezus, będąc wiernym Bogu, wypełnił swoją misję zbawienia ludzkości i jest teraz naszym pośrednikiem przed Bogiem. (Hebrajczyków 2:17-18)
W jaki sposób autor Listu do Hebrajczyków napomina chrześcijan, aby nie zaniedbywali zbawienia?
Autor ostrzega przed niebezpieczeństwem ignorowania orędzia o zbawieniu przyniesionym przez Jezusa, gdyż jest to jedyna nadzieja dla ludzkości. (Hebrajczyków 2:3)
