1. proseuch ambakoum tou profhtou meta wdhV
2. kurie eisakhkoa thn akohn sou kai efobhqhn katenohsa ta erga sou kai exesthn en mesw duo zwwn gnwsqhsh en tw eggizein ta eth epignwsqhsh en tw pareinai ton kairon anadeicqhsh en tw taracqhnai thn yuchn mou en orgh eleouV mnhsqhsh
3. o qeoV ek qaiman hxei kai o agioV ex orouV kataskiou daseoV diayalma ekaluyen ouranouV h areth autou kai ainesewV autou plhrhV h gh
4. kai feggoV autou wV fwV estai kerata en cersin autou kai eqeto agaphsin krataian iscuoV autou
5. pro proswpou autou poreusetai logoV kai exeleusetai en pediloiV oi podeV autou
6. esth kai esaleuqh h gh epebleyen kai dietakh eqnh dieqrubh ta orh bia etakhsan bounoi aiwnioi
7. poreiaV aiwniaV autou anti kopwn eidon skhnwmata aiqiopwn ptohqhsontai kai ai skhnai ghV madiam
8. mh en potamoiV wrgisqhV kurie h en potamoiV o qumoV sou h en qalassh to ormhma sou oti epibhsh epi touV ippouV sou kai h ippasia sou swthria
9. enteinwn enteneiV to toxon sou epi ta skhptra legei kurioV diayalma potamwn raghsetai gh
10. oyontai se kai wdinhsousin laoi skorpizwn udata poreiaV autou edwken h abussoV fwnhn authV uyoV fantasiaV authV
11. ephrqh o hlioV kai h selhnh esth en th taxei authV eiV fwV bolideV sou poreusontai eiV feggoV astraphV oplwn sou
12. en apeilh oligwseiV ghn kai en qumw kataxeiV eqnh
13. exhlqeV eiV swthrian laou sou tou swsai touV cristouV sou ebaleV eiV kefalaV anomwn qanaton exhgeiraV desmouV ewV trachlou diayalma
14. diekoyaV en ekstasei kefalaV dunastwn seisqhsontai en auth dianoixousin calinouV autwn wV esqwn ptwcoV laqra
15. kai epebibasaV eiV qalassan touV ippouV sou tarassontaV udwr polu
16. efulaxamhn kai eptohqh h koilia mou apo fwnhV proseuchV ceilewn mou kai eishlqen tromoV eiV ta osta mou kai upokatwqen mou etaracqh h exiV mou anapausomai en hmera qliyewV tou anabhnai eiV laon paroikiaV mou
17. dioti sukh ou karpoforhsei kai ouk estai genhmata en taiV ampeloiV yeusetai ergon elaiaV kai ta pedia ou poihsei brwsin exelipon apo brwsewV probata kai ouc uparcousin boeV epi fatnaiV
18. egw de en tw kuriw agalliasomai carhsomai epi tw qew tw swthri mou
19. kurioV o qeoV dunamiV mou kai taxei touV podaV mou eiV sunteleian epi ta uyhla epibiba me tou nikhsai en th wdh autou .
Przypisy:
3:1-2 - Modlitwa Habakuka jest odpowiedzią pełną zaufania, uznania mocy Boga w trudnych chwilach. Błaga o Bożą interwencję, przypominając o Jego dawnych cudach, pokazując, że wiara umacnia się poprzez pamiętanie o Jego czynach w przeszłości (zob. także Psalm 77:11-14 i 2 List do Koryntian 1:3-4).
3:3-7 - Wizja Boga jako Zbawiciela i Sędziego jest w tym rozdziale szczególnie widoczna, ukazując Jego chwalebną obecność i suwerenną moc. Obraz burzy i ognia ukazuje przerażającą naturę Boga, ale także Jego zdolność do niesienia zbawienia i sprawiedliwości (zob. także Izajasz 63:1-6 i Objawienie 19:11-16).
3:8-10 - Habakuk opisuje gniew Boga skierowany przeciwko wrogom Jego ludu, posługując się obrazami spustoszenia i zniszczenia. Symbolika Boga w roli wojownika uzasadnia Jego postawę wobec wrogów, demonstrując Jego ochronę sprawiedliwych. Zniszczenie ciemiężycieli jest potwierdzeniem Bożego zwycięstwa (zob. także Wj 15,7-10 i Ap 16,14-16).
3:11-15 - Wizja Boga interweniującego z mocą, pokonującego wrogów i poruszającego morze, symbolizuje Jego zdolność do zaprowadzenia pokoju i sprawiedliwości. Obraz zwycięskiego Boga, który wyzwala swój lud z ucisku, jest centralnym elementem nadziei mesjańskiej (zob. także Izajasz 11:4-5 i Ap 19:15-16).
3:16-19 - Modlitwa Habakuka kulminuje w akcie zaufania i uwielbienia, nawet w obliczu przeciwności. Zapewnia, że pomimo niedostatku i cierpienia, będzie się radował w Bogu, bo On jest jego siłą. Ta postawa niezachwianej wiary jest przykładem dla wszystkich, którzy zmagają się z trudnościami (zob. także Flp 4,4-7 i Jk 1,2-4).
Wersety związane z Habacuc, 3:
Rozdział 3 Habakuka kończy się poetycką modlitwą wiary. Jak prorok reaguje na Boże objawienie? Ten wzniosły tekst wyraża cześć dla mocy Boga, opowiadając o Jego potężnych dziełach w historii. Habakuk zdaje sobie sprawę ze strachu przed sądem Bożym, ale potwierdza swoje niezachwiane zaufanie do Pana. Rozdział kończy się pięknym wyznaniem wiary pośród przeciwności losu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają tematy uwielbienia i zaufania w tym inspirującym rozdziale.
Psalmy 77:16-19: "Ujrzały Cię wody, Boże, wody Cię ujrzały i zadrżały; nawet otchłań się trzęsła. [...] Twoja droga wiodła przez morze, Twoja droga przez potężne wody, a Twoich śladów nie było widać." - Ten poetycki opis majestatu Bożego jest podobny do języka użytego w Księdze Habakuka 3:8-15.
Powtórzonego Prawa 33:2: "Powiedział: «Pan przyszedł z Synaju i wschodził im z Seiru; świeciło z góry Paran. Przyszedł z dziesiątkami tysięcy świętych i z prawicy swojej wyszedł na nich ogień swego prawa." - Ta teofania w Księdze Powtórzonego Prawa jest podobna do opisu przyjścia Boga w Księdze Habakuka 3:3-4.
Filipian 4:4: "Zawsze radujcie się w Panu. Jeszcze raz powtórzę: radujcie się!" - Werset ten odzwierciedla postawę radości w Bogu wyrażoną przez Habakuka w 3:18, pomimo trudnych okoliczności.
2 Koryntian 12:9: "Ale on mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski, bo moja moc w słabości się doskonali». Dlatego tym chętniej będę się chlubił moimi słabościami, aby moc Chrystusa spoczęła na mnie." - Wiara Pawła w Bożą siłę pośród słabości jest echem pewności wyrażonej przez Habakuka w 3:17-19.
Wyjścia 15:2: "Pan jest moją siłą i moją piosenką; on jest moim zbawieniem. On jest moim Bogiem i będę go wysławiał. On jest Bogiem mojego ojca i wywyższę go." - Ten werset z pieśni Mojżesza nawiązuje do tematu uwielbienia i ufności wobec Boga wyrażonego w pieśni Habakuka w rozdziale 3.
FAQ:
Co uczynił Habakuk, gdy uświadomił sobie moc i świętość Boga?
Habakuk, dostrzegając potęgę i świętość Boga, reaguje lękiem i uwielbieniem, uznając, że Bóg jest źródłem wszelkiej siły i zbawienia. (Habakuk 3:2)
Co opisano w modlitwie Habakuka w Księdze Habakuka 3?
W modlitwie Habakuk wspomina wielkie dzieła Boże z przeszłości i prosi Boga, aby w swoim czasie ożywił te działania, okazując w ten sposób ufność w boską interwencję. (Habakuk 3:3-15)
W jaki sposób Habakuk wyraża swoje zaufanie do Boga pomimo trudności?
Habakuk wyraża swoje zaufanie do Boga, stwierdzając, że nawet jeśli wszystko wokół niego zawiedzie, będzie się radował w Panu, który jest jego siłą i zbawieniem. (Habakuk 3:17-18)
Co dla Habakuka oznacza „siła Pana” w jego modlitwie?
„Siła Pana” w Księdze Habakuka symbolizuje Bożą moc zaprowadzania sprawiedliwości i odnowy, a także jest źródłem Jego własnej odporności w obliczu przeciwności losu. (Habakuka 3:19)
W jaki sposób Habakuk opisuje zaufanie do Boga na końcu księgi?
Habakuk opisuje swoje zaufanie do Boga jako niezachwiane, nawet w obliczu niepewności i cierpienia, ponieważ Bóg jest jego siłą i skałą jego zbawienia. (Habakuk 3:18-19)