1. epi thV fulakhV mou sthsomai kai epibhsomai epi petran kai aposkopeusw tou idein ti lalhsei en emoi kai ti apokriqw epi ton elegcon mou
2. kai apekriqh proV me kurioV kai eipen grayon orasin kai safwV epi puxion opwV diwkh o anaginwskwn auta
3. dioti eti orasiV eiV kairon kai anatelei eiV peraV kai ouk eiV kenon ean usterhsh upomeinon auton oti ercomenoV hxei kai ou mh cronish
4. ean uposteilhtai ouk eudokei h yuch mou en autw o de dikaioV ek pistewV mou zhsetai
5. o de katoinwmenoV kai katafronhthV anhr alazwn ouden mh peranh oV eplatunen kaqwV o adhV thn yuchn autou kai outoV wV qanatoV ouk empiplamenoV kai episunaxei ep' auton panta ta eqnh kai eisdexetai proV auton pantaV touV laouV
6. ouci tauta panta parabolhn kat' autou lhmyontai kai problhma eiV dihghsin autou kai erousin ouai o plhqunwn eautw ta ouk onta autou ewV tinoV kai barunwn ton kloion autou stibarwV
7. oti exaifnhV anasthsontai daknonteV auton kai eknhyousin oi epibouloi sou kai esh eiV diarpaghn autoiV
8. dioti su eskuleusaV eqnh polla skuleusousin se panteV oi upoleleimmenoi laoi di' aimata anqrwpwn kai asebeiaV ghV kai polewV kai pantwn twn katoikountwn authn
9. w o pleonektwn pleonexian kakhn tw oikw autou tou taxai eiV uyoV nossian autou tou ekspasqhnai ek ceiroV kakwn
10. ebouleusw aiscunhn tw oikw sou suneperanaV laouV pollouV kai exhmarten h yuch sou
11. dioti liqoV ek toicou bohsetai kai kanqaroV ek xulou fqegxetai auta
12. ouai o oikodomwn polin en aimasin kai etoimazwn polin en adikiaiV
13. ou tauta estin para kuriou pantokratoroV kai exelipon laoi ikanoi en puri kai eqnh polla wligoyuchsan
14. oti plhsqhsetai h gh tou gnwnai thn doxan kuriou wV udwr katakaluyei autouV
15. w o potizwn ton plhsion autou anatroph qolera kai mequskwn opwV epibleph epi ta sphlaia autwn
16. plhsmonhn atimiaV ek doxhV pie kai su kai diasaleuqhti kai seisqhti ekuklwsen epi se pothrion dexiaV kuriou kai sunhcqh atimia epi thn doxan sou
17. dioti asebeia tou libanou kaluyei se kai talaipwria qhriwn ptohsei se dia aimata anqrwpwn kai asebeiaV ghV kai polewV kai pantwn twn katoikountwn authn
18. ti wfelei glupton oti egluyan auto eplasan auto cwneuma fantasian yeudh oti pepoiqen o plasaV epi to plasma autou tou poihsai eidwla kwfa
19. ouai o legwn tw xulw eknhyon exegerqhti kai tw liqw uywqhti kai auto estin fantasia touto de estin elasma crusiou kai arguriou kai pan pneuma ouk estin en autw
20. o de kurioV en naw agiw autou eulabeisqw apo proswpou autou pasa h gh
Przypisy:
2:1-3 - Habakuk przedstawia Bogu swoją skargę, licząc na odpowiedź. Bóg objawia wizję przyszłości, pokazując, że sprawiedliwości stanie się zadość, ale w Jego czasie, a wiara jest niezbędna do wytrwałości. Słynny fragment: „Sprawiedliwy z wiary żyć będzie” stanowi fundament zrozumienia relacji między zaufaniem do Boga a obietnicami sprawiedliwości (zob. także Rz 1,17 i Hbr 10,37-38).
2:4-5 - Stwierdzenie, że „sprawiedliwy z wiary żyć będzie” (w. 4), staje się fundamentalną zasadą wiary chrześcijańskiej, cytowaną przez Pawła w Rz 1,17 i Ga 3,11. Bóg oświadcza, że arogancja niegodziwych zostanie ukarana, co pokazuje, że ufność w bogactwo i władzę jest daremna. Pokora jest przedstawiona jako podstawowa cnota (zob. również 1 Tm 6,17-19 i Jk 4,6).
2:6-14 - Bóg potępia chciwość i ucisk, zapowiadając, że Babilończycy, którzy zaufali swojemu bogactwu i władzy, zostaną upokorzeni. Wizja sądu nad narodami podkreśla, że prawdziwa sprawiedliwość nie jest mierzona siłą, lecz wiernością Bogu. Fragment ostrzega przed bałwochwalstwem i uciskiem ubogich (zob. także Izajasz 14:11-12 i Ezechiel 28:5).
2:15-17 - Potępienie przez Boga pijaństwa i wyzysku innych ukazuje Jego pogardę dla praktyk niszczących ludzkie życie. Babilon, który żyje z przemocy i pijaństwa, jest skazany na sąd. Ta krytyka wyzysku społecznego i moralnego jest kluczowa dla zrozumienia Bożej sprawiedliwości na świecie (zob. także Jeremiasza 51:7-10 i Ap 18:3).
2:18-20 - Krytyka bałwochwalstwa podkreśla, że bogowie stworzeni ludzkimi rękami są bezsilni. Natomiast Bóg, który przebywa w swojej świątyni, zasługuje na wszelką cześć. Fragment ten potwierdza, że prawdziwa mądrość i moc pochodzą od Boga, który jest godzien czci (zob. także Izajasz 44:9-20 i Ap 22:8-9).
Wersety związane z Habacuc, 2:
Rozdział 2 Habakuka przedstawia odpowiedź Boga i nieszczęścia wobec niegodziwych. Jak Bóg odpowiada na pytania proroka? Ten kluczowy tekst ukazuje zasadę życia wiarą i ogłasza sąd nad dumnymi i nieprawymi. Habakuk otrzymuje wizję ostatecznego triumfu Bożej sprawiedliwości. Rozdział zawiera pięć biada z powodu różnych grzechów, podkreślając pewność sądu Bożego. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na tematy wiary i sprawiedliwości w tym szczegółowym rozdziale.
Galacjan 3:11: "Jest rzeczą oczywistą, że przed Bogiem nikt nie jest usprawiedliwiony przez prawo, gdyż „sprawiedliwy z wiary żyć będzie”." - Paweł ponownie cytuje Habakuka 2:4, podkreślając centralne znaczenie tego wersetu w teologii Nowego Testamentu.
Jakuba 5:4: "Patrzcie, płace robotników, którzy kosili wasze pola i które przez oszustwo wstrzymaliście, krzyczą przeciwko wam. Do uszu Pana Zastępów doszedł lament żniwiarzy." - Werset ten przypomina potępienie z Księgi Habakuka 2:9-11 skierowane przeciwko tym, którzy niesprawiedliwie gromadzą bogactwa.
1 Koryntian 12:2: "Wiecie, że będąc poganami, w ten czy inny sposób kazano wam czcić głupie bożki." - Paweł nawiązuje do daremności bożków, co jest tematem poruszonym w Księdze Habakuka 2:18-19.
Hebrajczyków 10:37-38: "Już niedługo, już wkrótce: „Ten, który przyjdzie, przyjdzie i nie będzie zwlekał”. Ale moi sprawiedliwi z wiary żyć będą. A jeśli wróci, nie będę go lubić." - Autor Listu do Hebrajczyków cytuje Habakuka 2,3-4, odnosząc go do nadziei na przyjście Chrystusa.
Micheasza 2:12: "Jakubie, z pewnością zbiorę cały twój lud; Zbiorę resztę Izraela. Zbiorę ich jak owce w zagrodzie i jak trzodę na ich pastwisku; miejsce będzie pełne ludzi." - Ta obietnica przywrócenia odzwierciedla temat nadziei, który kończy rozdział Habakuka 2, przygotowując rozdział 3.
FAQ:
Co Bóg nakazuje Habakukowi, podczas gdy ten czeka na Bożą odpowiedź?
Bóg nakazuje Habakukowi, aby jasno i z oczekiwaniem zapisał wizję, ufając, że spełni się ona w stosownym czasie. (Habakuka 2:2-3)
Co oznaczają słowa „Sprawiedliwy z wiary żyć będzie” w Księdze Habakuka 2:4?
Sprawiedliwy będzie żył z wiary, co oznacza, że sprawiedliwy powinien ufać Bogu, nawet w obliczu przeciwności, oczekując Jego działania i sprawiedliwości. Ten werset stanowi centralny fundament chrześcijaństwa. (Habakuka 2:4)
Jak w Księdze Habakuka 2 opisano Boży pogląd na sąd nad niegodziwymi?
Boża wizja sądu nad niegodziwymi ukazuje, że bogactwo i ucisk Babilończyków zostaną ukarane. Bóg usprawiedliwia sprawiedliwych i karze niegodziwych. (Habakuka 2:5-20)
Co Bóg potępia w kwestii chciwości i ucisku w Księdze Habakuka 2?
Bóg potępia chciwość i ucisk niegodziwych, stwierdzając, że narody, które wyzyskują inne, zostaną zniszczone za swoje niesprawiedliwe czyny. (Habakuka 2:6-8)
W jaki sposób Habakuk opisuje Bożą sprawiedliwość w odpowiedzi na ludzką niegodziwość?
Habakuk opisuje Bożą sprawiedliwość jako nieomylną i niezmienną, wierząc, że Bóg dokona pomsty i odkupienia w idealnym czasie. (Habakuk 2:14)
