1. kai mnhsqhti tou ktisantoV se en hmeraiV neothtoV sou ewV otou mh elqwsin hmerai thV kakiaV kai fqaswsin eth en oiV ereiV ouk estin moi en autoiV qelhma
2. ewV ou mh skotisqh o hlioV kai to fwV kai h selhnh kai oi astereV kai epistreywsin ta nefh opisw tou uetou
3. en hmera h ean saleuqwsin fulakeV thV oikiaV kai diastrafwsin andreV thV dunamewV kai hrghsan ai alhqousai oti wligwqhsan kai skotasousin ai blepousai en taiV opaiV
4. kai kleisousin quraV en agora en asqeneia fwnhV thV alhqoushV kai anasthsetai eiV fwnhn tou strouqiou kai tapeinwqhsontai pasai ai qugatereV tou asmatoV
5. kai ge apo uyouV oyontai kai qamboi en th odw kai anqhsh to amugdalon kai pacunqh h akriV kai diaskedasqh h kappariV oti eporeuqh o anqrwpoV eiV oikon aiwnoV autou kai ekuklwsan en agora oi koptomenoi
6. ewV otou mh anatraph scoinion tou arguriou kai sunqlibh anqemion tou crusiou kai suntribh udria epi thn phghn kai suntrocash o trocoV epi ton lakkon
7. kai epistreyh o couV epi thn ghn wV hn kai to pneuma epistreyh proV ton qeon oV edwken auto
8. mataiothV mataiothtwn eipen o ekklhsiasthV ta panta mataiothV
9. kai perisson oti egeneto ekklhsiasthV sofoV eti edidaxen gnwsin sun ton laon kai ouV exicniasetai kosmion parabolwn
10. polla ezhthsen ekklhsiasthV tou eurein logouV qelhmatoV kai gegrammenon euquthtoV logouV alhqeiaV
11. logoi sofwn wV ta boukentra kai wV hloi pefuteumenoi oi para twn sunagmatwn edoqhsan ek poimenoV enoV kai perisson ex autwn
12. uie mou fulaxai poihsai biblia polla ouk estin perasmoV kai meleth pollh kopwsiV sarkoV
13. teloV logou to pan akouetai ton qeon fobou kai taV entolaV autou fulasse oti touto paV o anqrwpoV
14. oti sun pan to poihma o qeoV axei en krisei en panti parewramenw ean agaqon kai ean ponhron .
Przypisy:
12:1 - Wezwanie do pamiętania o Stwórcy w czasach młodości podkreśla wagę wczesnego szukania Boga. Podkreśla to wagę wiary i duchowego zaangażowania przez całe życie (zob. także Prz 22,6 i Psalm 119,9).
12:2-5 - Metafora starzenia się ilustruje kruchość życia i nieuchronność śmierci. Ten fragment zachęca nas do refleksji nad ulotnością życia i pilną potrzebą poszukiwania sensu (zob. także Jk 4,14 i 2 Kor 4,16-18).
12:6-7 - Opis powrotu do prochu symbolizuje śmiertelność i potrzebę życia mądrego i pełnego lęku. Rzeczywistość śmierci powinna motywować nas do doceniania naszych dni i działania z sensem (zob. także Rdz 3,19 i Hbr 9,27).
12:8-10 - Autor potwierdza daremność wszystkiego bez Boga. Dążenie do mądrości i zrozumienia jest kluczowe dla sensownego życia, a doświadczenie autora oferuje refleksyjną perspektywę na temat sensu życia (zob. także Rz 1,21 i 1 Kor 1,25).
12:13-14 - Zakończenie księgi podkreśla, że obowiązkiem człowieka jest bać się Boga i przestrzegać Jego przykazań. To centralne przesłanie jest wezwaniem do posłuszeństwa i uznania Boskiej suwerenności nad wszystkim (zob. także Księga Koheleta 3:14 i Ewangelia Mateusza 28:19-20).
Wersety związane z Eclesiastes, 12:
Rozdział 12 Księgi Kaznodziei kończy się wezwaniem do pamiętania o Stwórcy. Jaka jest istota dobrze przeżytego życia? Ten poetycki i głęboki tekst alegorycznie opisuje starzenie się, podkreślając wagę poszukiwania Boga w młodości. Rozdział podsumowuje tematykę książki: marność życia bez Boga i bojaźń Pańska jako zasada mądrości. Rozdział Kaznodziei 12 zaprasza nas do życia skupionego na Bogu jako jedynym źródle trwałego sensu. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które stanowią zwieńczenie podstawowych lekcji płynących z tego końcowego rozdziału.
Psalmy 71:9: "Nie odrzucaj mnie na starość; nie opuszczaj mnie, gdy zabraknie mi sił." - Psalm ten nawiązuje do tematu z Kaznodziei 12:1-7, mówiącego o trudnościach starości.
2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment nawiązuje do Kaznodziei 12:11 i mówi o wartości słów mędrców.
Mateusza 12:36: "Ale powiadam wam, że w dniu sądu ludzie zdadzą sprawę z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzieli." - To ostrzeżenie Jezusa jest zgodne z Kaznodzieją 12:14 dotyczącą sądu ostatecznego.
Powtórzonego Prawa 10:12: "A teraz, Izraelu, czego żąda od ciebie Pan, Bóg twój, jak tylko bać się Pana, Boga twego, chodzić wszystkimi jego drogami, miłować Go i służyć Panu, Bogu twojemu, z całego serca i z całej siły? dusza," - Werset ten odzwierciedla konkluzję Księgi Kaznodziei 12:13 na temat bojaźni Bożej i przestrzegania Jego przykazań.
1 Koryntian 13:12: "Dlatego teraz widzimy tylko niejasne odbicie, jak w lustrze; ale wtedy spotkamy się twarzą w twarz. Teraz wiem częściowo; wtedy poznam w pełni, tak jak zostałem w pełni poznany." - Ten fragment Pawła nawiązuje do tematu Kaznodziei dotyczącego ograniczeń ludzkiej wiedzy, kontrastującego z pełnią wiedzy w wieczności.
FAQ:
Co oznacza „pamiętaj o swoim Stwórcy w dniach swojej młodości”?
Oznacza to szukanie Boga, póki jeszcze masz siły, zanim nadejdą trudy starości. (Kaznodziei Salomona 12:1)
W jaki sposób Księga Koheleta 12 opisuje starość?
Jak czas trudności, kiedy zmysły słabną, a ciało się wyczerpuje. To przypomina nam o ulotności życia. (Kaznodziei Salomona 12:2-5)
Co oznacza stwierdzenie, że „proch wróci do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga”?
Oznacza to, że ciało wraca do prochu ziemi, a duch powraca do Boga, aby zdać sprawę. (Kaznodziei Salomona 12:7)
Jaki jest ostateczny wniosek Księgi Koheleta na temat życia?
Bojaźń Boża i przestrzeganie Jego przykazań jest celem życia, gdyż On będzie sądził wszystkie czyny. (Kaznodziei Salomona 12:13-14)
Czego uczy nas Księga Koheleta 12 na temat sądu ostatecznego?
Uczy, że Bóg ujawni wszystkie uczynki, zarówno dobre, jak i złe, i sprawiedliwie osądzi każdego człowieka. (Kaznodziei Salomona 12:14)
