1. ou quseiV kuriw tw qew sou moscon h probaton en w estin en autw mwmoV pan rhma ponhron oti bdelugma kuriw tw qew sou estin
2. ean de eureqh en soi en mia twn polewn sou wn kurioV o qeoV sou didwsin soi anhr h gunh ostiV poihsei to ponhron enantion kuriou tou qeou sou parelqein thn diaqhkhn autou
3. kai elqonteV latreuswsin qeoiV eteroiV kai proskunhswsin autoiV tw hliw h th selhnh h panti twn ek tou kosmou tou ouranou a ou prosetaxen
4. kai anaggelh soi kai ekzhthseiV sfodra kai idou alhqwV gegonen to rhma gegenhtai to bdelugma touto en israhl
5. kai exaxeiV ton anqrwpon ekeinon h thn gunaika ekeinhn kai liqobolhsete autouV en liqoiV kai teleuthsousin
6. epi dusin martusin h epi trisin martusin apoqaneitai o apoqnhskwn ouk apoqaneitai ef' eni marturi
7. kai h ceir twn marturwn estai ep' autw en prwtoiV qanatwsai auton kai h ceir pantoV tou laou ep' escatwn kai exareiV ton ponhron ex umwn autwn
8. ean de adunathsh apo sou rhma en krisei ana meson aima aimatoV kai ana meson krisiV krisewV kai ana meson afh afhV kai ana meson antilogia antilogiaV rhmata krisewV en taiV polesin umwn kai anastaV anabhsh eiV ton topon on an eklexhtai kurioV o qeoV sou epiklhqhnai to onoma autou ekei
9. kai eleush proV touV iereiV touV leuitaV kai proV ton krithn oV an genhtai en taiV hmeraiV ekeinaiV kai ekzhthsanteV anaggelousin soi thn krisin
10. kai poihseiV kata to pragma o ean anaggeilwsin soi ek tou topou ou an eklexhtai kurioV o qeoV sou epiklhqhnai to onoma autou ekei kai fulaxh sfodra poihsai kata panta osa ean nomoqethqh soi
11. kata ton nomon kai kata thn krisin hn an eipwsin soi poihseiV ouk ekklineiV apo tou rhmatoV ou ean anaggeilwsin soi dexia oude aristera
12. kai o anqrwpoV oV an poihsh en uperhfania tou mh upakousai tou ierewV tou paresthkotoV leitourgein epi tw onomati kuriou tou qeou sou h tou kritou oV an h en taiV hmeraiV ekeinaiV kai apoqaneitai o anqrwpoV ekeinoV kai exareiV ton ponhron ex israhl
13. kai paV o laoV akousaV fobhqhsetai kai ouk asebhsei eti
14. ean de eiselqhV eiV thn ghn hn kurioV o qeoV sou didwsin soi en klhrw kai klhronomhshV authn kai katoikhshV ep' authV kai eiphV katasthsw ep' emauton arconta kaqa kai ta loipa eqnh ta kuklw mou
15. kaqistwn katasthseiV epi seauton arconta on an eklexhtai kurioV o qeoV sou auton ek twn adelfwn sou katasthseiV epi seauton arconta ou dunhsh katasthsai epi seauton anqrwpon allotrion oti ouk adelfoV sou estin
16. dioti ou plhqunei eautw ippon oude mh apostreyh ton laon eiV aigupton opwV plhqunh eautw ippon o de kurioV eipen ou prosqhsete apostreyai th odw tauth eti
17. kai ou plhqunei eautw gunaikaV oude metasthsetai autou h kardia kai argurion kai crusion ou plhqunei eautw sfodra
18. kai estai otan kaqish epi thV archV autou kai grayei eautw to deuteronomion touto eiV biblion para twn ierewn twn leuitwn
19. kai estai met' autou kai anagnwsetai en autw pasaV taV hmeraV thV zwhV autou ina maqh fobeisqai kurion ton qeon autou fulassesqai pasaV taV entolaV tautaV kai ta dikaiwmata tauta poiein
20. ina mh uywqh h kardia autou apo twn adelfwn autou ina mh parabh apo twn entolwn dexia h aristera opwV an makrocronish epi thV archV autou autoV kai oi uioi autou en toiV uioiV israhl
Przypisy:
17:1 - Polecenie dotyczące ofiarowania doskonałych zwierząt podkreśla świętość Boga i potrzebę ofiarowania Mu tego, co najlepsze. Odzwierciedla to wagę czystości i właściwego oddawania czci w życiu ludu Bożego (zob. także Kpł 22,19-21 i Mal 1,8).
17:8-13 - Wytyczne dotyczące rozstrzygania trudnych spraw podkreślają potrzebę sprawiedliwości oraz znaczenie mądrych i sprawiedliwych przywódców. Tekst podkreśla odpowiedzialność społeczności za dążenie do prawdy i sprawiedliwości (zob. także Prz 21,3 i Jk 3,17).
17:14-20 - Wybór króla jest uregulowany, co podkreśla, że król musi być przywódcą posłusznym Bogu i nieodstępującym od Jego Prawa. Podkreśla to ideał przywództwa służebnego i wagę poddania się woli Bożej (zob. także 1 Sm 8,5-7 i Psalm 72,1-2).
17:18-20 - Król miał napisać kopię Prawa i czytać ją codziennie, co miało dowodzić potrzeby poznania i rozmyślania nad Słowem Bożym. Dowodzi to, że skuteczne przywództwo opiera się na mądrości Bożej (zob. także Joz 1,8 i Psalm 119,105).
17:6 - Ustanowiono zasadę dwóch lub trzech świadków, potwierdzając wagę prawdy i prawdomówności w osądach. Odzwierciedla to również wartość wspólnoty w dążeniu do sprawiedliwości (zob. także Mt 18,16 i 2 Kor 13,1).
Wersety związane z Deuteronômio, 17:
Rozdział 17 Księgi Powtórzonego Prawa ustanawia zasady przywództwa. Jak powinien być zarządzany lud Boży? Ten kluczowy tekst zabrania niedoskonałych ofiar, nakazuje procedury sądowe i określa prawa obowiązujące przyszłych królów. Rozdział ten podkreśla świętość w kulcie, znaczenie bezstronnej sprawiedliwości i granice władzy królewskiej. Powtórzonego Prawa 17 kładzie podwaliny pod sprawiedliwą teokrację. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów Biblii, które rzucają światło na wieczne zasady przedstawione w tym podstawowym rozdziale.
1 Samuela 8:5: "Powiedzieli mu: Jesteś stary i twoje dzieci nie idą za twoim przykładem. Wybierz teraz dla nas króla, aby nas prowadził, jak to czyni ze wszystkimi innymi narodami." - Werset ten ukazuje wypełnienie się przepowiedni z Księgi Powtórzonego Prawa 17, mówiącej o tym, że Izrael prosił o króla.
1 Królów 10:26: "Salomon zgromadził rydwany i konie; posiadał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy koni, które trzymał w miastach rydwanów i w pobliżu siebie, w Jerozolimie." - Werset ten pokazuje, że Salomon nie zastosował się do instrukcji zawartej w Powtórzonego Prawa 17:16 dotyczącej niegromadzenia koni.
2 Kronik 17:7-9: "W trzecim roku swego panowania wysłał swoich sług: Benehaila, Obadiasza, Zachariasza, Natanaela i Micheasza, aby nauczali w miastach judzkich. Byli z nimi Lewici Szemajasz, Netaniasz, Zebadiasz, Asahel, Szemiramot, Jonatan, Adoniasz i Tobiasz. i Tob-Adoniasz oraz kapłani Elisama i Jehoram. Zabrawszy ze sobą Księgę Prawa Pańskiego, obeszli wszystkie miasta judzkie, ucząc lud." - Ten fragment pokazuje realizację polecenia zawartego w Powtórzonego Prawa 17:18-20, aby król studiował Prawo.
Mateusza 2:4-6: "Zgromadził wszystkich arcykapłanów ludu i uczonych w Piśmie, pytając ich, gdzie ma się narodzić Chrystus. A oni odpowiedzieli: W Betlejem w Judei; bo tak napisał prorok: Ale ty, Betlejem, ziemio judzka, bynajmniej nie jesteś najmniejszym z głównych miast judzkich; bo od ciebie wyjdzie przywódca, który jako pasterz będzie prowadził Izrael, mój lud”’”." - Ten fragment ukazuje, jak w ważnych sprawach konsultowano się z przywódcami religijnymi, o czym mowa w Księdze Powtórzonego Prawa 17:8-13.
Jana 18:31: "Piłat rzekł: «Weźcie go i osądźcie według swego prawa». „Ale my nie mamy władzy nikogo stracić” – protestowali Żydzi." - Werset ten odzwierciedla ograniczenie żydowskiej władzy sądowniczej pod panowaniem rzymskim, kontrastujące z władzą sądowniczą ustanowioną w Księdze Powtórzonego Prawa 17.
FAQ:
Co zrobić z fałszywym prorokiem według Księgi Powtórzonego Prawa 17?
Fałszywi prorocy, którzy prowadzą lud do innych bogów, muszą zostać osądzeni i ukarani śmiercią, gdyż wprowadzają Izrael w błąd. (5 Mojż. 17:2-5)
Jak rozwiązano trudne przypadki w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Trudne sprawy rozstrzygają kapłani i sędziowie w miejscu wybranym przez Boga, powołując centralny sąd do rozstrzygania skomplikowanych spraw. (Powtórzonego Prawa 17:8-9)
Jaka jest rola króla w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Król w Izraelu musi być wybrany przez Boga, przestrzegać Prawa i rządzić sprawiedliwie, nie gromadząc nadmiernego bogactwa ani władzy. (5 Mojż. 17:14-20)
Jakie ostrzeżenie przed bałwochwalstwem znajdujemy w Księdze Powtórzonego Prawa 17?
Bałwochwalstwo jest w Izraelu poważnym grzechem, a jakiekolwiek kontakty z innymi bogami muszą być badane i surowo karane. (5 Mojż. 17:2-5)
Co Prawo mówi o zachowaniu króla w Izraelu?
Król musi codziennie czytać i przestrzegać Prawa Bożego, aby zachować wierność serca i rządzić sprawiedliwie. Nie wolno mu wynosić się nad innych. (Powtórzonego Prawa 17:18-20)
