Sabedoria, 9
1. qee paterwn kai kurie tou eleouV o poihsaV ta panta en logw sou
1. Deus parentum et Domine misericordiæ tuæ qui fecisti omnia verbo tuo
2. kai th sofia sou kataskeuasaV anqrwpon ina despozh twn upo sou genomenwn ktismatwn
2. et sapientia tua constituisti hominem ut dominetur creaturæ quæ a te facta est
3. kai dieph ton kosmon en osiothti kai dikaiosunh kai en euquthti yuchV krisin krinh
3. ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia et in directione cordis judicium judicet
4. doV moi thn twn swn qronwn paredron sofian kai mh me apodokimashV ek paidwn sou
4. da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis
5. oti egw douloV soV kai uioV thV paidiskhV sou anqrwpoV asqenhV kai oligocronioV kai elasswn en sunesei krisewV kai nomwn
5. quoniam ego servus tuus et filius ancillæ tuæ sum homo infirmus et exigui temporis et minor ad intellectum judicii et legum
6. kan gar tiV h teleioV en uioiV anqrwpwn thV apo sou sofiaV apoushV eiV ouden logisqhsetai
6. et si quis erit consummatus inter filios hominum si afuerit ab illo sapientia tua in nihilum conputabitur
7. su me proeilw basilea laou sou kai dikasthn uiwn sou kai qugaterwn
7. tu me elegisti regem populo tuo et judicem filiorum tuorum et filiarum
8. eipaV oikodomhsai naon en orei agiw sou kai en polei kataskhnwsewV sou qusiasthrion mimhma skhnhV agiaV hn prohtoimasaV ap' archV
8. dixisti ædificare templum in monte sancto tuo et in civitate habitationis tuæ aram similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio
9. kai meta sou h sofia h eiduia ta erga sou kai parousa ote epoieiV ton kosmon kai epistamenh ti areston en ofqalmoiV sou kai ti euqeV en entolaiV sou
9. et tecum sapientia quæ novit opera tua quæ et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in præceptis tuis
10. exaposteilon authn ex agiwn ouranwn kai apo qronou doxhV sou pemyon authn ina sumparousa moi kopiash kai gnw ti euareston estin para soi
10. mitte illam de sanctis cælis tuis et mitte illam a sede magnitudinis tuæ ut mecum sit et mecum laboret et sciam quid acceptum sit apud te
11. oide gar ekeinh panta kai suniei kai odhghsei me en taiV praxesi mou swfronwV kai fulaxei me en th doxh authV
11. scit enim illa omnia et intellegit et deducet me in operibus meis sobrie et custodiet me in sua potentia
12. kai estai prosdekta ta erga mou kai diakrinw ton laon sou dikaiwV kai esomai axioV qronwn patroV mou
12. et erunt accepta opera mea et disponam populum tuum juste et ero dignus sedium patris mei
13. tiV gar anqrwpoV gnwsetai boulhn qeou h tiV enqumhqhsetai ti qelei o kurioV
13. quis enim hominum poterit scire consilium Dei aut quis poterit cogitare quid velit Dominus
14. logismoi gar qnhtwn deiloi kai episfaleiV ai epinoiai hmwn
14. cogitationes enim mortalium timidæ et incertæ providentiæ nostræ
15. fqarton gar swma barunei yuchn kai briqei to gewdeV skhnoV noun polufrontida
15. corpus enim quod corrumpitur adgravat animam et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem
16. kai moliV eikazomen ta epi ghV kai ta en cersin euriskomen meta ponou ta de en ouranoiV tiV exicniasen
16. et difficile æstimamus quæ in terra sunt et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore quæ in cælis sunt autem quis investigavit
17. boulhn de sou tiV egnw ei mh su edwkaV sofian kai epemyaV to agion sou pneuma apo uyistwn
17. sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis
18. kai outwV diwrqwqhsan ai triboi twn epi ghV kai ta aresta sou edidacqhsan anqrwpoi kai th sofia eswqhsan
18. et sic correctæ sunt semitæ eorum qui in terris sunt et quæ tibi placent didicerunt homines
19.
19. et per sapientiam sanati sunt
